เรื่องเล่าริมทางเดิน
ภาพหนึ่งภาพ แทนถ้อยคำนับพัน...

๑.
นอนพักเถิด มวลมิตร ที่ชิดใกล้
เก็บแรงไว้คุ้ยหาเศษอาหาร
ฟ้าสวยสวย พื้นที่กว้าง ที่กลางลาน
คือสวรรค์สถาน ของผองเรา
อย่าไปเครียด จริงจัง เลยวันพรุ่ง
เดี๋ยวก็รุ่ง เดี๋ยวก็ค่ำ เหมือนวันเก่า
รู้วิถี ตัวตน บนทางเรา
อย่าเกะกะใครเขาก็เท่านั้น
เราเป็นชนกลุ่มน้อยด้อยในโลก
จะส่งซึ่ง ภาษาโศก ภาษาขัน
ก็หามีใครฟังเจ้าทั้งนั้น
คนอื่นล้วน สื่อสารกัน ภาษาเขา

๒.
นอนพักเถิดมวลมิตรที่ชิดเชื้อ
ฉันอาจมี ปันเหลือให้ ไม่เท่าเก่า
เรื่องน้ำมัน ไฟฟ้า ราคาข้าว
ปั่นป่วนเขา จนไม่เหลือ เผื่อให้ทาน
จะเรียนรู้อยู่ร่วมกัน ทันไหมหนอ?
ในเมื่อต่างร้องขอ คนละด้าน
โลกผุพัง อ่อนไหว ไปตามกาล
อาจสักวัน เขาสละ ละทิ้งไว้
เราค่อยหวัง อย่างนั้น แล้วกันนะ
พื้นที่โล่ง – อิสระ- ฟ้าสวยใส
เราช่วยกันพรวนดิน พลิกกิ่งไม้
สร้างอาหาร ปลูกบ้านใหม่ ตรงไหนดี?

๓.
เถอะมวลมิตร วันนี้นั้น ฝันไปก่อน
หลับและนอน เก็บแรงไว้ ให้เต็มที่
เดี๋ยวบ่ายบ่าย ตื่นมา ร่าเริงดี
ค่อยจัดการชีวิตนี้ ที่ยังเหลือ.
[ Permalink ] . [ 9 ความคิดเห็น ]
หนึ่งในความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นกับสังคม...
๑.
นอนไม่ได้หมู่มิตรเพราะชิดมาก
ฉันเอ่ยปากเบาๆ เธอเห่าใส่
ฉันถลึงตาตอบ ย่ะ ขอบใจ
ป่วยการสื่อสารไปคนละทาง
เธอสิเครียด เกลียดชังและคั่งแค้น
คนมีแขนขาไหล่เข้าใจบ้าง
เป็นหมาอยู่ส่วนหมาอย่าเกาคาง
มีเห็บหมัดจงหัดสางจากตัวเอง
ฉันสิ ชนกลุ่มน้อยด้อยในโลก
แถมยังโชคร้ายมาเจอหมาเบ่ง
สารพัดจัดให้ยังไม่เกรง
เล่นละเลงเริงใจไปวันวัน
๒.
ช่วงนี้ข้าวแพงมากไม่อยากหุง
คนโคตรยุ่งแต่หมายังล่าฝัน
ดูเถิดความปวดร้าวไม่เท่ากัน
ข้าวแพงฉันก็ปิ้งตับสำหรับใคร?
แต่ถ้ามีที่ใหม่ก็ไปเถิด
อาจจะเกิดโภชน์ผล พบคนใหม่
อาจจะพบสมัครรักผูกใจ
ปล่อยแมวเก็บหมาไว้ใครจะรู้
๓.
ฝันไปเถอะ หมาหมา มหาฝัน
ชีวิตอันขึ้นกับดวงล่วงรู้อยู่
โง้งเง้งงุ้งงับงาบกันมันส์น่าดู
ชาติหน้ากรูเกิดที่ใหม่ได้เป่าว้า
^-^
อ่า..
พี่ ก.ศ.
อ่านแล้วเกือบสำลักกาแฟ
กั่กๆๆๆ
ปกติก็เป็นคนกลัวหมานะ
แต่หมาในภาพอยู่กันเป็นกลุ่ม
กลับไม่เห่า ไม่ทำอะไรเลย ไม่กระโดดใส่ด้วย
เป็นน้องหมาที่ใจดี มีคุณธรรม แล้วก็ยังนอบน้อมอีกด้วยล่ะ
กิ กิ
น อ น เถิดน้องน้อง "หมา" อย่าร้อนรีบ
พริ้มตาหลับลงซักงีบก้อย่อมด้ายยยยย
หลับฝันเป็นเพื่อนมนุษย์(สมมุติ) แห่งหัวใจ
เราล้วนอยู่ในโลก เอกภพ จักรวาล เดียวกันนี้
ตัว "น้องหมา" คงต้องว่า " กูมิใช่หมา"
ไอ่มนุษยมนาไยเพรียกแบบบนี้
"กู " เป็นสรรพสิ่ง เป็น สรรพชีวิต เป็นชีวี
ไอ้เพื่อนมนุษย์สมมุตินี้ไฉนมาแบ่งพลัน
... นอนพักผ่อนเถิดน้องหมา เพียงชื่อสมมุติ
เ ธ อ ผ่องผุด ง ดงา ม และ รั ง ส ร ร ค์
ไอ้ที่ชื่อ... เหี้ย ห่า หมา ควายฯลฯ เพียงมนุษย์สมมุติ มันเพรียกกัน
ฉา น มิใช่ "หมา" เน้อ" เพื่อนมนุษย์สมมติ เอย
หวัดดีจ้า หนูวาด รูปน้องหมาสมมุติ นอนหลับงามจังเลย
ปกติเป็นคนปากหมา
มาเจอกวีกับหมา อึ้งไปเลย
หมาน่ารัก กว่าคนบางคน ..."หมาเชื่อม" , จ้า ... ฉันคิดว่า "หมาเชื่อม" มิช่าย ... ย ปากหมาดอก ... คิดว่า ปาก กะ ใจ ตรงกันต่างหากกกกกก... อิ อิ อิ
อ่านไปแล้วก็ขำปนเศร้าค่ะ ที่ขำเนี่ยก็บทกวีที่ต่อโดยพี่ก.ศ. โดยเฉพาะบทสุดท้าย
ดูภาพแล้วก็คิดตามค่ะ คิดถึงหมาแมวที่คนใจบุญเก็บไปเลี้ยง
เจอสถานการณ์ข้าวยากน้ำมันแพงแบบนี้คงจะลำบากน่าดู
หมาตอบ...
ขอบพระคุณเพื่อนมนุษย์ผู้ใจดี
พวกฉันเองก็อยากมีที่อยู่ที่กินให้พอดี
ขอบพระคุณเพื่อนพ้องน้องพี่ที่เห็นใจ!!!
หวัดดีอ้ายแสงดาวค่ะ ขอบคุณที่เอาอักษรมาฝาก
นั่นสิเนอะ มนุษย์ทั้งนั้นเลย ที่จำกัดความและคำเรียก
ไม่รู้ว่าน้องหมาเหล่านี้จะจำกัดความพวกมนุษย์ว่าอย่างไร : )
หมาเชื่อม
ฮา ๆๆ
คุณเดือนเสี้ยวคืนฤดูร้อน
เขาบอกว่าคนปากหมา มีอะไรน่ารับฟังอยู่เยอะ ใช่ไหมคะ
: D เพราะการเห่า ก็เป็นการเตือนภัยอย่างหนึ่ง
คุณโลเล
เห็นด้วยค่ะ จากอารมณ์นิ่งๆ ตอนนี้เลยขำไปเลย
พี่ ก.ศ.เขียนเก่งจริงๆ
วันก่อนคุยกับคนที่ร้านอาหารบอกว่าอาหารเหลือมีน้อยลง จะว่าไปก็ดีค่ะ ข้าวแพงทำให้คนเห็นคุณค่าของข้าวมากขึ้น แต่น้องหมาบางตัวก็คงลำบากขึ้นเช่นกัน
คุณหมาตอบ
: D