ความคิดถึงบนถนนสีน้ำตาล

ส่งมาเมื่อ 19 มี.ค. 2008 - 01:54:23.  หมวด: ห้องแสดงภาพ  ป้าย:

หลายปีก่อน หญิงสาวรูปร่างบางตาคมคนหนึ่ง ซึ่งเป็นรุ่นน้อง เอ่ยกับฉันว่า

การหอบสัมภาระเพื่อย้ายจาก “บ้านเช่า” ไป “บ้านใหม่” ที่เธอเป็นเจ้าของนั้น ต้องเก็บไปให้มากที่สุด เพื่อไม่ให้กลายเป็นภาระของคนมาทีหลัง
“อะไรเอาไปได้ก็เอาไป ยกเว้นก็แต่ต้นไม้ มันโตจนเกินกว่าที่จะขุดขึ้นมา”

ฉันไม่มีโอกาสไปเยี่ยมเธอเลยในหลายปีมานี้ แต่พอจะรับรู้ได้ว่า คนรักต้นไม้แบบเธอนั้นเพียรพยายามปลูกสารพัดต้นไม้เท่าที่ผืนดินจะอำนวย นอกจากต้นโมก ดอกแก้ว หรือพลูด่างแล้วเธอยังมีพืชสวนครัว เช่น ตะไคร้ พริก โหระพา เพื่อเอาไว้ทำกับข้าว แต่ฉันเดาเอาว่าเธอคงปลูกทั้งต้นมะม่วง จำปี กระทั่งฝรั่งหรือขนุน

ด้วยหัวอกคนพเนจรต้องเช่าบ้านอยู่เหมือนกัน เราได้คุยเรื่องนี้กันบ่อยครั้ง
สุดท้ายเธอก็ให้คำตอบว่า
“เขาว่าเราบ้านะ มาปลูกต้นไม้ให้เขา กล้าก็ซื้อมา แล้วเอาไปด้วยไม่ได้”
“ถือว่ายกเป็นสมบัติของผืนดินไปละกัน”

เราสรุปกันแบบนี้ เมื่อนานมาแล้ว จนวันนี้ฉันรับรู้ว่าเธอมีที่ดินของเธอเองแล้ว และกำลังทำสวนอยู่นอกเมืองปทุมธานี เธอขุดร่องน้ำเอาไว้รดน้ำต้นไม้ และยังปลูกสมุนไพรแซมระหว่างต้นไม้ใหญ่พวกนั้น ฟังแล้วฉันก็มีความสุข และหวังว่าสักวันจะได้ทำแบบเธอบ้าง

ขณะเดียวกัน ต้นไม้ที่ใกล้ตายหลายต้นของฉัน กำลังพลิกฟื้นเติบโตเช่นกันเมื่อเราย้ายมาเช่าบ้านที่มีบริเวณที่ดินกว้างขวาง มีแม่น้ำเล็กๆ ไหลผ่านหลังบ้าน ขณะที่ชื่นชมกับชีวิตใหม่เหล่านั้น เช้าวันหนึ่ง เพื่อนบ้านก็เดินข้ามรั้วมาทักทายด้วยความหวังดี
“ใบไม้พวกนี้ ไม่เก็บรวมๆ กันแล้วเผาบ้างล่ะหนู”

หันไปทางหลังบ้าน เขากำลังทำแบบนั้นเช่นกัน ไม่เพียงแต่ใบไม้แห้งและเศษหญ้า ขยะที่เขาเผายังมีทั้งถุงพลาสติก ขยะเปียกและของเหลือใช้อื่นๆ

เขามองมายังถุงดำจำนวนหลาย ใบที่ฉันเก็บขยะเอาไว้ เมื่อรวบรวมได้ 1-2 สัปดาห์ ฉันจะหอบไปทิ้งที่เขตเทศบาลซึ่งมีถังใบใหญ่จัดวางไว้ให้ทิ้ง หรือไม่คนที่ฉันอยู่ด้วย ก็จะเพียรหิ้วใส่รถตอนออกไปทำงานตอนเช้า เพื่อไปทิ้งยังจุดวางขยะหน้าบริษัท
“จริงๆ ติดต่อที่เขตไว้แล้วค่ะ ว่าอยากให้เขาเข้ามาเก็บหน้าบ้าน”
“เขาไม่มาหรอก เพราะแถวนี้ไม่มีใช้บริการ และไม่อยากเสียเงิน”

ราคาของการจ่ายคือ ค่าถัง ค่าถุงดำ และค่าเก็บขยะรายสัปดาห์หรือรายเดือน ฉันคิดว่ามันคงไม่เท่าไหร่ แต่ปัญหาก็คือไม่มีใครในชุมชนอยากจะจ่ายให้กับสิ่งเหล่านี้ พวกเขาทำกันอย่างง่ายๆ สุมขยะไว้ แล้วก็เผา ควันสีขาวคุกรุ่นต่อเนื่องกันวันเว้นวัน จากบ้านหัวซอยไปยังท้ายซอย

อย่าว่าแต่การอธิบายให้เข้าใจถึงปัญหาของคนที่เป็นภูมิแพ้เลย ว่าจะต้องอยู่อย่างลำบากอย่างไร การพูดถึงภาวะโลกร้อน มลพิษทางอากาศ สารเคมีปนเปื้อน นั้นยิ่งดูห่างไกลเกินไปอีก เพื่อนบ้านมองฉันอย่างนึกห่วง เธอหวังดีมาก ด้วยการบอกว่า
“ถ้าไม่อยากเผาเองก็ยกไปรวมของพี่ก็ได้นะ พี่จะเผาให้”
“ตอนนี้เขาประกาศไม่ให้เผาขยะนะคะพี่ มันทำลายสิ่งแวดล้อม และถือเป็นความผิดด้วย”

ฉันพูดด้วยน้ำเสียงระมัดระวัง
เขาอมยิ้ม แล้วตอบว่า
“อะไรๆ ก็ผิดกฎทั้งนั้นแหละ แน่จริงก็มาเก็บขยะให้ฟรีสิ แล้วเราจะไม่เผา”
ฉันนิ่งเงียบไป ก็ดูจะเป็นข้อเสนอที่ควรมีใครได้ยินอยู่เหมือนกัน

เช้าวันนั้น หลังจากจัดแจงกวาดใบไม้และไปกองไว้ในหลุมเพื่อให้มันย่อยสลายเองแล้ว ฉันก็หิ้วถุงขยะมากองรวมไว้ ก่อนเดินทางไกลนับร้อยกิโลเมตร ฉันคงจะได้แวะที่เขตเทศบาลและหย่อนขยะไว้ในที่ถูกต้องเสียก่อน

ขับรถออกจากหมู่บ้านมา ขณะที่เบื้องหลังมีกลุ่มควันสีขาว ลอยเป็นช่วงๆ พร้อมอาการแสบตาและหายใจติดขัด ใช้เวลาจากนั้นเกือบชั่วโมงถึงจะรู้สึกดีขึ้น เป็นเวลาเดียวกับที่รถเริ่มแล่นเข้าสู่ถนนบนภูเขา

สีน้ำตาลของใบไม้แห้ง รอยต้นไม้ที่ถูกตัด ท่อนไม้ขนาดใหญ่ริมข้างทาง ไฟป่า และภูเขาหัวโล้น ทั้งหมดคือความแห้งแล้งที่อยู่ในสายตา พาให้ฉันจ่อมจมอยู่ในภวังค์

และวูบหนึ่งนั้น
มือเล็กๆ ของหญิงสาวร่างบางที่เธอกำลังปลูกต้นไม้อยู่อีกมุมหนึ่งของประเทศ
ฉันคิดถึงนัก.

 

[ Permalink ] . [ 7 ความคิดเห็น ]  

ไฟป่าเริ่มมาแล้ว

ระวังควันจะทำให้ระคายเคืองตา และจมูกนะครับ

เรายังมีอีกหลายวิธีที่จะลดการใช้ทรัพยากรลงได้
เริ่มจากรู้ตัวเองก่อน

ลำบากซะบ้าง ลงมือทำเองในหลาย ๆ อย่าง แล้วก็จะเห็นคุณค่าของชีวิตมากขึ้น

คิดถึงพีสาวครับ รักษาคุณภาพใจและกายด้วย...

หวัดดีค่ะคิด ตอนนี้เชียงใหม่เริ่มเตือนเรื่องมลพิษแล้วค่ะ
มีหมอกคลุมเมือง อึมครึม อึมครึม

เพิ่งเข้ามาอ่านบทความของคุณ "วาดวลี" (ชื่อน่ารักดีจัง) ชอบจังๆเลยละคะ
เกี่ยวกับต้นไม้ ใบหญ้า สายลม แสงแดด หวานๆดีคะ
แต่ก็เพิ่งอ่านแค่ชิ้นนี้หรอกนะคะ (แต่รับรองว่าจะติดตามผลงานชิ้นที่ผ่านๆมาและต่อๆไปด้วยคะ)

สายลมสีน้ำตาล
ฉันเคยเห็นที่...
เชียงใหม่

หวัดดีค่ะ คุณ zoraida
ขอบคุณและดีใจที่ติดตามค่ะ เรื่องสายลมแสงแดด และหมอกหนาว ที่บางเบา(แต่มีสารปนเปื้อน) อิอิ
อืม สายลมสีน้ำตาลมีจริงๆ ด้วยค่ะที่เชียงใหม่
เมื่อวานซืนนี่เอง พัดเอาเศษใบไม้แห้งเข้ามาเต็มบ้านแล้วก็ยังมี กิ่งไม้หักโค่นมากมาย คงใกล้พายุฤดูร้อนจะมาแล้วค่ะ เห็นบอกว่าวันที่ 25-26 นี้ให้เตรียมรับมือ อืม...

ต้นไม้ที่เหลือแต่กิ่งก้าน ไม่มีใบเขียวๆ
ก็สวยดีเนอะพี่กาน

ขับรถข้ามจังหวัดทุกสัปดาห์
ช่วงที่ผ่านมาเห็นแข่งกันออกดอกสวยชะมัด
เที่ยวนี้ผ่านไป...ดอก เหลือง ชมพู ม่วง มันร่วงหมดแล้ว~
(ทายซิว่าต้นอะไรมั่ง อิอิ)

วันก่อนเห็นบ้านนึงปลูกต้นไม้มีดอกสีแดงสด สวยมากๆ
ดอกเป็นมันวาว มีแต่ดอกกะก้านสวยๆ ออกจะเหมือนยี่โถแต่ก็ไม่ใช่
ได้แต่ขับรถผ่านๆ ไม่กล้าจอดดูสักที

ภาพสวยบทความซึ้งนะพี่กาน

ทางไปพร้าวสวยจัง!!!

ภาพงามแต๊ๆ ในความแห้งแล้งก็มีความงดงามอยู่ มันเป็น "เอกภาพของด้านที่ตรงกันข้าม" ( ภาษาซ้ายเก่า) ในคิมหันตฤดู ถ้าเราเดินทางไกลจะด้วยพาหนะอะไรก็ตาม สองข้างทาง เราจะเห็นดอกไม้ป่า และใบไม้ของต้นไม้บางต้นผลิใบสีเขียวงามตา หรือแม้กระทั่งต้นไม้ที่ร่วงใบเขาก้องดงาม เป็นศิลปะแห้งมือแม่พระธรรมชาติสร้างขึ้น โดยไม่ต้องให้หน่วยงานไหน เอาต้นไม้มาปลูกจัดระเบียบเป็นแถว

หน้านี้ดอกโมก และดอกมะลิ โชยกลิ่นหอมงามตา อกโมกนี่ขาวโพลนเลยราวต้นซากุระ(ไม่เคยไปดอก ญี่ปุ่น เคยเห็นแต่ในหนัง และรูปภาพ หน่ะ "วาดฯ" )

เดินมางมาแวะ มาแอ่ว มาเยือน "เรื่องเล่าริมทางเดิน" ... รักษาสุขภาพ, จ้า

หวัดดีค่ะอ้ายแสงดาว
หนูเห็นด้วยกับอ้ายค่ะ ว่าในอีกด้านที่ตรงข้ามก็ยังมีความสวยงามอยู่
แม้บางครั้งจะเป็นความสวยงามที่เราไม่อยากจะได้เห็นหรือไม่ควรจะมีให้เห็น
หรือบางทีเราจำเป็นจะต้องยอมรับโลกใบนี้ว่าโลกในด้านร้ายๆ นั้น ถ้ามองให้งามไปเสีย เราก็จะได้ไม่ทุกข์กับมัน ฤดูหนาวปีที่แล้วจำได้ว่าเดินทางกลางคืนแล้วมองเห็นไฟป่าเป็นเส้นสายอยู่บนภูเขาสูงซึ่งเรา (หรือพนักงานดับเพลิง) ก็คงจะขึ้นไปไม่ถึง มันช่างสวยเสียเหลือเกิน เหมือนใครเอาโคมประทีปไปจุดไว้บนภูเขาเพื่อประกอบงานเฉลิมฉลอง ยาวนับหลายกิโลเมตร เมื่อถ่ายรูปไว้แล้วก็ลึกๆ รู้สึกช่างเป็นความงามที่แสนเศร้าค่ะ : (

แสดงความคิดเห็น

ในทุกความคิดเห็น จะมีหมายเลขไอพีของคุณ (38.103.63.17) แสดง

• การแสดงความเห็นในเว็บบอร์ดต้องอยู่บนพื้นฐานการเคารพในสิทธิและความหลากหลายทางเชื้อชาติ เพศ ศาสนา วัฒนธรรม และความเชื่อ ตลอดจน วิถีชีวิต และสิทธิส่วนบุคคล
• การวิพากษ์วิจารณ์คำพูด ข้อเขียน หรือความคิดเห็นของบุคคลอื่น ย่อมทำได้โดยสุภาพหลีกเลี่ยงข้อความใดๆอันเป็นการละเมิดหรือดูแคลนต่อบุคคลอื่น
• การวิพากษ์วิจารณ์การกระทำของบุคคลอื่นย่อมทำได้โดยสุภาพ ในกรณีที่เป็นการกระทำที่กระทบต่อสาธารณะหรือกระทำโดยสาธารณะ
• ประชาไทขอความร่วมมือ หากต้องการให้ข้อมูลที่คิดว่าเป็นประโยชน์ได้แสดงบนเว็บบอร์ด กรุณางดเว้นการใช้ถ้อยคำที่มีลักษณะเหยียดเพศ เหยียดเชื้อชาติ ศาสนา และเชื่อมโยงถึงสถาบันพระมหากษัตริย์ซึ่งเป็นการล่อแหลม

คำถาม: วันนี้วันที่เท่าไหร่ ? (ใส่เฉพาะเลขวันที่เท่านั้น) *

ชื่อ: *

อีเมล: (ถ้ามี) ข้อมูลนี้จะไม่แสดงต่อสาธารณะ.

โฮมเพจ: (ถ้ามี)

ความคิดเห็น: * ใช้โค้ด HTML ไม่ได้

(สูงสุด 1,000 ตัวอักษร)
พิมพ์ได้อีก ตัว