บรรทัดทองแห่งชีวิต
ดวงอาทิตย์
ค่อยโผล่พ้นขอบดอยที่อยู่ไกลลิบช้าๆ หมอกเมฆปรากฏจางๆ ช่วยกรองแสง ทำให้มองเห็นดวงอาทิตย์ เป็นทรงกลมสีแดงอ่อน เป็นเช้าที่สวยงาม บ้านไม้หลังเก่าสีโอ๊ก ปลูกบนเนินดิน ที่สูงกว่าถนนหน้าบ้าน และสูงกว่าทุ่งกว้างที่ด้านหน้าบ้านเล็กน้อย มีเก้าอี้โยกเป็นหวาย ที่ระเบียงด้านข้างบ้าน ซึ่งมีบันไดทอดสู่พื้นด้านหน้า มองเห็นทุ่งกว้าง ปรากฏตอข้าวสีเหลืองกระจายทั่วผืนนา ทุ่งกว้างนี้ ปูลาดไปจนถึงถนนสายเชียงใหม่-ฮอด ข้ามถนนเป็นทุ่งนาอีกเช่นกัน มองไกลออกไปอีกนิด เป็นหย่อมต้นไม้สีน้ำเงินปนดำ สูงขึ้นไปอีก จะเห็นแนวดอยสลับซับซ้อน ลมเย็นจากทุ่งโล่ง ทะยอยพัดมาระเรื่อย สู่บ้านของผม บ้านคนเมือง ผมนั่งใต้ถุนบ้าน ลมเย็นพัดมาไม่ขาด ฤดูใดก็มีลมพัดมาตลอด จะมีบางวันเท่านั้น ลมจะหยุดพัดบ้าง เป็นบางเวลา ข้างบ้านมีต้นไม้ปลูกเรียงรายกัน มีต้นโพธิ์ใหญ่มากต้นหนึ่ง ติดต้นโพธิ์เป็นวัดร่มเย็นจิตใจดี รอบๆบ้านยังกระจายไปด้วยไม้กระถาง มีดอกบัวสีม่วง ขาวเหลือง เบ่งบานแข่งกันรับแสงแดด ในบ่อ ปลาเจ็ดสีสะบัดหาง เล่นน้ำเริงร่า เบื้องหน้ารูปปั้นสตรีชุดโบราณแสนสวย นั่งคุกเข่าแช่น้ำมองไปเบื้องหน้า
กลางคืน
หน้าบ้านมีต้นไม้ใหญ่ นั่งหน้าบ้านชมจันทร์ ชมดาวได้ ผมและภรรยาปลูกบ้านไม้ชั้นเดียว ใต้ถุนสูง ระเบียงหลังบ้านสูงจากพื้นดิน 2 เมตร ไว้รับลม ชมจันทร์ ชมดาว ตอนเย็นชมเมฆบนท้องฟ้า จินตนาการเป็นรูปได้สารพัด...เราอยู่กันสองคน กินอะไรง่ายๆเช่นแกงผักพื้นบ้าน สุขสงบตามอัตภาพ
ผมถามเพื่อนว่า
“สร้างบ้านด้วยอะไร”
“สร้างด้วยความรัก” ผมถึงกับสะอึก เพื่อนตอบได้คมจนผมฉุนขึ้นจมูก เพี่อนผมคนนี้ เป็นคนสนุกสนาน แต่เขาชอบอ่านหนังสือแปล ประโยคนี้เหมือนผ่านตาเหมือนกัน
นักปราชญ์
ท่านหนึ่งกล่าวว่า ชีวิตที่มีความสุขประกอบด้วย 4 ประการ
1. ชีวิตเรียบง่าย
2. อยู่ในที่อากาศปลอดโปร่ง
3. อยู่กับคนรัก
4. ผมจำไม่ได้จริงๆ ท่านช่วยเติมให้ด้วย มีอีกท่านชื่อ คุณฐะปะนีย์ นาครทรรพ เขียนกลอนเกี่ยวกับบ้านได้ลึกซึ้ง ผมกราบขออนุญาตนำกลอนที่ท่านแต่งมาลง ดังนี้
บ้านเอ๋ยบ้านน้อย
แม้จะด้อยราคาที่อาศัย
หากเป็นที่รักรวมร่วมจิตใจ
เหนื่อยมาจากไหนมาถึงบ้านสราญรมย์
พ่อแม่ลูกห้อมล้อมกันพร้อมหน้า
จำนรรจาเริงรื่นไม่ขื่นขม
ถึงจนยากหากประจักษ์รักชื่นชม
บ้านนั้นสมเป็นสถานวิมานเอย.
จะเห็นว่า
นักปราชญ์ ท่านฐะปะนีย์ นาครทรรพ ต่างกล่าวถึง ความรัก คนรัก ขอเพียงบ้านมีความรัก รักแบบพ่อแม่ ลูก คนรัก บ้านจะมีแต่ความสุข เป็น “บ้านมีสุข” ครับ.
[ Permalink ] . [ 17 ความคิดเห็น ]
บ้านใหญ่บ้านเล็กไม่สำคัญ สำคัญที่เจ้าของบ้านครับ.....ยิ่งได้ธรรมขาติเป็นตัวเสริม ก็คือบ้านมีสุขครับ.....แสดงว่าเราอยู่ไม่ไกลกัน คืออยู่บ้านมีสุขเหมือนกัน....ของผมมองเห็นยอดดอยอินทนนท์ นั่งมองตลอด เวลาอากาศดีมองเห็นถึงยอด....พยายามทบทวนความคิดครับ....ว่าจะทำอะไรที่เหลือดี เพราะความสุขมีมากแล้ว มันอยู่ที่ใจครับ....ท่านที่ผ่านมาอ่าน ทบทวนเรื่องบ้านมีสุขกันหน่อยนะครับ....ขอให้มีกันทุกคน ความสุขความเจริญจะอยู่ในชีวิตเราตลอดไปครับ....
อิจฉาคนได้อยู่ติดกับธรรมชาติจริงๆ เลย ทำบุญด้วยอะไรหนา ถึงได้มีชีวิตที่ใครๆ
ก็อยากจะเป็นเช่นนั้น
จะรออ่านตอนต่อไปนะคะ
สวัสดีครับ
มาเยีอนถืงถิ่นอีกครั้งครับ....หวัง่วาผู้เป็นเจ้าของถิ่นนี้จะอนุญาตให้คนถิ่นไกลได้มีโอกาสชมสวนครับ...
เมื่อผมมองบรรทัดแรก..ผมก็รู้สิกมีความสุขแล้วครับ....ทุกบรรทัดที่อ้ายถนอมเขียนเป็นความรักที่มีค่ามากมาย....อิฉฉาจริง...ใครน้อที่มีความรักแบบนี้????....ช่วยได้มั้ย?....อยากมีความรักอย่างนี้เหลือเกีนครับ....
อยากไปนั่งรับลม ชม ตะวัน จันทร์ ดารา ด้วยจังครับ
ขอบคุณ คุณนกเอี้ยงนครเจดีย์ ที่ช่วยขยายความ พิเคราะห์ดู ท่านจะเข้าใจชิวิตได้ลึกซึ้ง
ที่เดียวละ...วิวแถวดอยอินทนนท์คงสวยจริงๆ บ้านเราอยู่ใกล้ธรรมชาติสวยงาม สงบ
น่าอยู่ สบายใจเกิดเป็นคนเมือง.
ขอบคุณ คุณสาวลาดพร้าวมาก ผมคงพิถีพิถันงานเขียนมากขึ้นกว่าเดิม ชีวิตมีสุขได้ทุกคน
นะครับ อยู่ที่เราจะมองหาแง่มุมดีๆของสิ่งนั้นนะครับผม.
ขอบคุณ คุณสันป่ากาน หายเงียบไปเลนะครับ คิดถึงจังเลย...มานั่งลมฃมอะไรด้วยกันซิครับ ยินดีต้อนรับเสมอง
ขอบคุณ คุณแสงพูไชย อินทะวีคำ คนกันเอง แวะมาได้เลย โทรบอกก่อนเน้อครับ
คงไม่นานหรอกครับ คงสมหวัง คนเก่งๆคนดีๆ ใครก็ชื่นชมนะครับ ใจเย็นๆไว้.
ชอบคอลัมน์นี้มากครับ
อ่านของสัปดาห์นี้ยิ่งเข้าใจ อาจเป็นเพราะตอนนี้ผมต้องจากบ้านมาอยู่คนเดียวในเมืองใหญ่
ขออนุญาตเป็นแฟนประจำนะครับ คุณถนอมรัก
คุณฝนตกแดดออก นกกระจอกเข้ารัง ครับ ยินดีต้อนรับครับผม เป็นยาชูกำลังอันวิศษสุด
สำหรับผู้ฝึกเขียน ที่มีคนให้เกียรติสละเวลาเข้ามาอ่าน .
อ้าย "ถนอมรักฯ " คัย ฮักษาสุขภาพเน้อที่ผมแนะนำ ทั้งเพื่อนร่วมชีวิตของอ้าย ตวย นับวันอ้ายถนอมคมปากกา ยิ่งคมทุกวัน ขอฮื้อกำ ลัง ใจ คับ
คุณแสงดาว ศรัทธามั่น ครับ ห่วงสุขภาพคนอื่นไปทั่ว ใจกว้างมาก ดูแลตัวเองบ้าง
ไม่ใช่อะไร ผมเป็นห่วงนะ...คอลัมน์ของท่าน ดุเดือดเหลือเกินนะ...ขอบคุณสำหรับคำชม
เป็นกำลังใจที่ดีสำหรับคนกำลังฝึกเขียนนะครับผม.
ขออออบคณ คับ อ้าย ถนอมรักฯ ประชาชนรากเหง้าเฮา ย่อมให้กำลังใจ ซำเหมอ ฮักษาสุขภาพ เน้อทั้ง ครอบครัว ชีวิตมันก้อเป็นแบบนี้ ละ เจ้า กาลเวลาจักเป็นเเครื่องตัดสิน เป็นผู้พิพากษามนุษย์ เอง
ขออออบคณ คับ อ้าย ถนอมรักฯ ประชาชนรากเหง้าเฮา ย่อมให้กำลังใจ ซำเหมอ ฮักษาสุขภาพ เน้อทั้ง ครอบครัว ชีวิตมันก้อเป็นแบบนี้ ละ เจ้า กาลเวลาจักเป็นเเครื่องตัดสิน เป็นผู้พิพากษามนุษย์ เอง
เขียนเรื่องชีวิต....กับความรัก....ธรรมชาติ....มาให้อ่านกันมาก ๆ นะครับ....อ่านแล้วสบายใจดี...ดีกว่าเรื่องการเมือง....น่าเบื่อครับ
คุณนกเอี้ยงนครเจดีย์ กำลังมองหาว่า หายไปไหนนะ เห็นปรากฎชื่อในคอลัมน์ต่างๆมากมาย ท่านเป็นนักอ่านคนหนึ่งที่เดียว ความเห็นของท่านน่าคิดพิจารณา เขียนแนวเดียว
บางครั้งกลัวคนเบื่อ ยังไงก็ขอบคุณ มีอะไรดีๆก็แนะนำมาเถอะครับ เป็นกระจกชั้นดีครับ.
เครือข่ายประชาชนจังหวัดเชียงใหม่
ขอเชิญสื่อมวลชนและผู้สนใจทุกท่านร่วมงาน
วันเสาร์ ที่ 13 กันยายน 2551 ณ ฝายพญาคำ
10.00 น. 10.20 น. แถลงข่าว
คัดค้านโครงการสร้างประตูระบายน้ำในลำน้ำปิง พร้อมรื้อย้ายฝายเก่า 3 แห่ง
ไม่ยอมรับผลจากการทำเวทีประชาคมเพราะนำเสนอข้อมูลเพียงด้านเดียว
เสนอให้มีเวทีสาธารณะเพื่อรับฟังความคิดเห็น โดยมีกระบวนการที่เป็นที่ยอมรับของทุกภาคส่วน
10.20 น. 10.40 น.
พิธีปฐมกรรม
ลงโทษตามกฏหมายมังรายศาสตร์ โดยตัดคอหุ่นผู้จะมาทำร้ายฝาย
10.50 น. 11.00 น.
ติดป้ายที่สะพานเหล็ก (ขัวเหล็ก ข้ามน้ำปิง ช่วง โรงแรมเพชรงาม-ททท.)
หยุดโครงการประตูระบายน้ำแม่ปิง ห้ามรื้อฝายเก่า 3 แห่ง ไม่ทำพนังกั้นน้ำ
ร่วมรักษาดอยสุเทพ น้ำแม่ปิง บ่ละบ่ทิ้งฮีตฮอยเจียงใหม่
สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ 089 5599354 084 1175850