ชีวิตเป็นเรื่องยาก

ส่งมาเมื่อ 16 พ.ค. 2008 - 11:43:05.  หมวด: ชีวิต  ป้าย:

 

 

ชีวิต

ชีวิตเป็นเรื่องยาก

เพราะชีวิตเป็นอย่างที่มันเป็น

ไม่ได้เป็นอย่างที่เราอยากให้มันเป็น อย่างนั้น-อย่างนี้

ไม่ว่าเราจะชอบหรือไม่ชอบ

โลก

โลกคือโลกที่ไม่ยอมอุทิศตัวเพี่อความสุขของใคร

ไม่ว่าความเป็นมนุษย์ของเราจะเล็กกระจ้อยร่อย

หรือยิ่งใหญ่สักเพียงใดก็ตาม

นี่คือบทสรุป

เกี่ยวกับโลกและชีวิต

ที่นักคิดคนหนึ่งได้เขียนเอาไว้ในหนังสือเล่มหนึ่งของเขา

และยังตอกย้ำอีกว่า

นี่คือความจริงพื้นฐานที่สำคัญที่สุดของโลกและชีวิต

ที่ต้องเป็นเช่นนี้

ที่ไม่มีวันจะเปลี่ยนไปเป็นอื่น

และเราจะต้องยอมรับปรับตัวให้สอดคล้องกับมัน

แทนที่จะไปขัดแย้งต่อต้านหรือเรียกร้อง

ให้เกิดความทุกข์และปัญหาที่ไม่อาจเอาชนะไค้

เหมือนนักร้องที่ต้องปรับเสียงของตัวเอง

ให้เข้ากับบันไดเสียงและจังหวะของดนตรี

นั่นแหละ...เขาจึงจะสามารถร้องเพลง

เข้ากับเสียงและห้องของดนตรีได้อย่างราบรื่นงดงาม

และเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน

โดยไม่สะดุดและติดขัด

ฉันอ่านแล้ว

ได้แต่เก็บมาคิด

ได้แต่เก็บมาตรวจสอบ

ได้แต่เก็บมาไตร่ตรอง

และถามตัวเอง

จริงหรือไม่จริง

ใช่หรือมิใช่

ชีวิตเป็นเรื่องยาก

ชีวิตเป็นอย่างที่มันเป็น

ไม่ได้เป็นอย่างที่เราอยากให้มันเป็น

และโลกคือโลกที่ไม่ยอมอุทิศตัวเพื่อความสุขของใคร

โอ

จริงหรือไม่จริง

ใช่หรือมิใช่

จนป่านนี้...ฉันก็ยังไม่กล้ายอมรับ

แต่ก็ไม่รู้จะปฏิเสธอย่างไรดี

เพราะมันเป็นความจริงที่ฟังดูโหดร้ายเกินไป

ในชีวิตและโลกของความเป็นจริง

ที่เราต้องเผชิญกับมันอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน-อย่างที่มันเป็น.

แด่ วิ ผู้มอบหนังสือที่อ่านแล้วเป็นทุกข์แทบตายเล่มนี้-มาให้อ่าน

11 พฤษภาคม 2551

กระท่อมทุ่งเสี้ยว เชียงใหม่

[ Permalink ] . [ 8 ความคิดเห็น ]  

ภาพประกอบ เจนจิรา สุ

โลกน่ากลัวขึ้นทุกวันนะครับอ้าย

อ้ายถหนอมครับ
หวังอย่างเดียวว่าคงสบายดีและสวัสดีน้อ
อ้ายครับผมพยายามตั้งคำถามให้กับตัวเองมาตลอดว่า "แล้วเราจะทำอย่างไร?"
คำตอปที่มีให้กับคำถามนี้ไม่มีที่สุดเอาเส็ยเลยอ้าย และผมก็ไม่รู้จะตอบคำถามนี้
ให้กับตัวเองได้อย่างไรบ้าง????

สวัสดี พ่วง ดีใจที่เจอกันที่นี่ ใช่โลกโหดร้ายขึ้นทุกวัน ขัาวยากหมากแพง การเมืองเลวร้าย
สังคมแตกแยก ไซโคลนกราดเกรี้ยว แผ่นดินพิโรธ ฯลฯ ตั้งสติทำใจกันหน่อย

คุณแสงพู นั่นนะสิ แล้วเราควรจะทำอย่างไรดี เฮ้อ...

ผมจะกลับไปอยู่ฝางเร็วๆนี้ครับอ้าย
ใช่ว่าเชียงรายบ่น่าอยู่มวลมิตรที่รู้ใจต่างรวมตัวที่นี่ทั้งนั้น
ปะหล่อง...รุ่ง...อโศก ศรีสุวรรณ...ธัญณัฐ...ฯลฯ
แต่...ด้วยเหตุจำเป็นของตัวเอง...ทำให้ต้องกลับไป
นกคืนรังยามพลบค่ำ...
ผมคิดว่าถึงเวลาแล้วที่นกเถื่อนเช่นผมควรหยุดเสียที
.........
เข้าเชียงใหม่คราก่อนมีโอกาสตำจออกกับอ้ายแสงดาวที่สุดสะแนน
คราต่อไปคงมีวาสนาคารวะเจ้าชายแห่งกระท่อมทุ่งเสี้ยวสักครา
คิดถึงอ้ายและหมู่มิตรทางเชียงใหม่ทุกคนครับ
.........
"ความคิดถึงและดอกเบญจมาศ "จากกระท่อมทุ่งเสี้ยวเล่มนั้นเล่มนั้นเพื่อนนักอ่านคนหนึ่งยืม
ไปหลายปีผ่าน...ตอนนี้ได้คืนแล้วครับ..แต่ใบแทรกที่คิดว่าเป็นใบแทรกประวัติศาสตร์นั้นหายไป หึ หึ

พ่วง ชืวิตคนเราต้องพบกับความเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอนะ เมื่อถึงเวลา ชอบหรือไม่ชอบ ถ้าหากขัดขืนไม่ได้ ก็ต้องทำใจและมองหาด้านดีจากความเปลี่ยนแปลงให้พบ ไม่ว่ามันดีหรือเลวร้ายยังไง ไม่ว่าจะเป็นคนหรือสถานการณ์ มันก็ต้องมีดีอะไรซักอย่างให้เรามั่งแหละน่า...ขอเป็นกำลังใจ

ขอบคุณครับอ้าย

แสดงความคิดเห็น

ในทุกความคิดเห็น จะมีหมายเลขไอพีของคุณ (38.103.63.17) แสดง

• การแสดงความเห็นในเว็บบอร์ดต้องอยู่บนพื้นฐานการเคารพในสิทธิและความหลากหลายทางเชื้อชาติ เพศ ศาสนา วัฒนธรรม และความเชื่อ ตลอดจน วิถีชีวิต และสิทธิส่วนบุคคล
• การวิพากษ์วิจารณ์คำพูด ข้อเขียน หรือความคิดเห็นของบุคคลอื่น ย่อมทำได้โดยสุภาพหลีกเลี่ยงข้อความใดๆอันเป็นการละเมิดหรือดูแคลนต่อบุคคลอื่น
• การวิพากษ์วิจารณ์การกระทำของบุคคลอื่นย่อมทำได้โดยสุภาพ ในกรณีที่เป็นการกระทำที่กระทบต่อสาธารณะหรือกระทำโดยสาธารณะ
• ประชาไทขอความร่วมมือ หากต้องการให้ข้อมูลที่คิดว่าเป็นประโยชน์ได้แสดงบนเว็บบอร์ด กรุณางดเว้นการใช้ถ้อยคำที่มีลักษณะเหยียดเพศ เหยียดเชื้อชาติ ศาสนา และเชื่อมโยงถึงสถาบันพระมหากษัตริย์ซึ่งเป็นการล่อแหลม

คำถาม: วันนี้วันที่เท่าไหร่ ? (ใส่เฉพาะเลขวันที่เท่านั้น) *

ชื่อ: *

อีเมล: (ถ้ามี) ข้อมูลนี้จะไม่แสดงต่อสาธารณะ.

โฮมเพจ: (ถ้ามี)

ความคิดเห็น: * ใช้โค้ด HTML ไม่ได้

(สูงสุด 1,000 ตัวอักษร)
พิมพ์ได้อีก ตัว