เรื่องเล่าเล็กๆ จากกระท่อมทุ่งเสี้ยว

เมื่อคนสองคน
มีเรื่องทะเลาะเบาะแว้งกัน
ด้วยสาเหตุที่ขัดผลประโยชน์และลบหลู่ศักดิ์ศรีซึ่งกันและกัน
และต่างฝ่ายต่างไม่ยอมประนีประนอมอ่อนข้อเข้าหากัน
เผชิญหน้ากันคราวใด...
ต่างฝ่ายต่างก็กระเหี้ยนกระหือลงมือทะเลาะเบาะแว้งกัน
แบบปากต่อปากฟันต่อฟัน
เพื่อทำลายกันให้พินาศไปข้างหนึ่ง
โดยไม่ยอมฟังเสียงทัดทานและความปรารถนาดีของใครๆ
ไม่เห็นจะมีอะไรแปลก...
ถ้าหากเราตื่นขึ้นมาในยามเช้าวันหนึ่ง
แล้วมีคนมาบอกข่าวร้ายว่า
คนทั้งสองคนนี้...
ได้ลงมือฆ่ากันจนเลือดสาด
ตายตกตามกันไปทั้งสองคน
ใช่
ไม่เห็นจะมีอะไรแปลก...
เพราะนี่คือสัจธรรมอย่างง่ายๆของชีวิต
ที่ หมู หมา กา ไก่ ก็สามารถเข้าใจได้
เมื่อมีการลงมือทำร้ายกันและกันเกิดขึ้น
ไม่ว่าจะเป็นคนหรือว่าสัตว์
ย่อมปรากฏเลือดและความตายเกิดขึ้นเป็นธรรมดา
เป็นธรรมดา-ที่ด้องเป็นเช่นนี้
เช่นเดียวกันกับในขณะนี้
ที่สังคมสองสังคมทางการเมืองกำลังทะเลาะเบาะแว้งกัน
ด้วยสาเหตุที่ขัดผลประโยชน์และลบหลู่ศักดิ์ศรีซึ่งกันและกัน
และต่างฝ่ายต่างไม่ยอมประนีประนอมอ่อนข้อเข้าหากัน
เผชิญหน้ากันคราวใด...
ต่างฝ่ายต่างก็กระเหี้ยนกระหือลงมือทะเลาะเบาะแว้งกัน
แบบปากต่อปากฟันต่อฟัน
เพื่อทำลายกันให้พินาศไปข้างหนึ่ง
โดยไม่ยอมฟังเสียงทัดทานและความปรารถนาดีของใครๆ
ไม่เห็นจะมีอะไรแปลก...
ถ้าหากเราตื่นขึ้นมาในยามเช้าวันหนึ่ง
แล้วมีคนมาบอกข่าวร้ายว่า
สังคมทั้งสองสังคมนี้
ได้ลงมือฆ่ากันจนเลือดนองแผ่นดิน
ใช่
ไม่เห็นจะมีอะไรแปลก...
เพราะนี่คือสัจธรรมอย่างง่ายๆของชีวิต
ที่ หมู หมา กา ไก่ ก็สามารถเข้าใจได้
เมื่อมีการลงมือทำร้ายกันและกันเกิดขึ้น
ไม่ว่าคนหรือว่าสัตว์
ย่อมปรากฏเลือดและความตายเกิดขึ้นเป็นธรรมดา
เป็นธรรมดา-ที่ต้องเป็นเช่นนี้
ใช่
มันต้องเป็นเช่นนี้
ในเมื่อคนเขาอยากจะทำลายกันให้พินาศไปข้างหนึ่ง
โดยไม่ยอมฟังเสียงทัดทานและความปรารถนาดีของใคร
คนที่ไม่อยากเห็นคนไทยด้วยกันฆ่ากันอย่างเรา
จะทำอะไรได้...
นอกจากถอยออกมายืนอยู่ห่างๆจากสถานการณ์อันเลวร้าย
และคอยฟังข่าวพวกเขาลงมือฆ่ากัน...จนเลือดนองแผ่นดิน
ไม่วันใดก็วันหนึ่ง
ก็เท่านั้น...
ไม่เห็นมีอะไรต้องมาถกเถียงกันให้เปลืองน้ำลาย
ในเมื่อพวกเขากระเหี้ยนกระหือ...
อยากจะเห็นเลือดและความตายของกันและกัน
ก็ขอให้พวกเขาได้พบปะกับมันทั้งสองฝ่าย
เพื่อที่พวกเขาจะได้เรียนรู้ว่า
ราคาของเลือดและความตายนั้น
ราคาแพงจนไม่มีอะไรในโลกนี้มาทดแทนได้เพียงพอ
โดยเฉพาะเลือดและความตายที่เกิดขึ้นกับตัวเอง
ลาก่อน...
2 พฤษภาคม 2551
กระท่อมทุ่งเสี้ยว เชียงใหม่
[ Permalink ] . [ 20 ความคิดเห็น ]
ดีใจ๋ที่เห็นอ้านบนโลกไร้ขอบใบนี้
คงจ๋ำกั๋นได้เนอะ
คนสมัยร้ายเหลือหลายอ้ายเอ๋ย
แม้หินมันไม่มีวิญญาณ แต่มันไม่กระทบกับสิ่งอื่นที่อยู่ใกล้มัน หากไม่มีสิ่งอื่มากระทบก่อน
กาน ครับ หวังว่ากานคงสบายดี อ้ายกลับมาอยู่บ้านได้เกือบสองปีแล้ว ขอบคุณที่เข้ามาทักทายครับ
คุณแสงพู ใช่ครับ ผมเองก็ไม่รู้จะพูดอะไรให้ดีกว่านี้ไปอีกแล้ว
อ้ายหนอมเรื่องสบาย บ่ต้องอู้ถึง
กำลังล่นหนีสิ่งสาหัสของชีวิตอย่างทุลักทุเล
เหมือนกับน้ำเหมืองบ่มฝายจะใดจะอันครับ
ดีใจ๋ตี้ยังจ่ำกั๋นได้
ปิ๊กบ้านเมื่อใดจะไปอู้ตวยเน้ออ้าย
ขอให้ผ่านพ้นจากความทุกข์และปัญหาโดยเร็ว กาน กลับบ้านเมื่อไหร่เชิญแวะมาเยี่ยม ทุ่งเสี้ยวเปลี่ยนไปเยอะ เจริญทางวัตถุตามแบบสังคมบริโภควัตถุถึงขนาดมีร้านเซเว่นเข้ามาแล้ว เราเปลี่ยนแปลงโลกให้เข้ากับตัวเราไม่ได้ ก็ต้องปรับตัวให้เข้ากับโลก...เพี่อการอยู่รอด ชีวิตคนเราไม่ควรเป็นทุกข์มากเกินไป ไม่ว่าจะอยู่ในสถานภาพใด อะไรๆที่เปลี่ยนแปลงหรือแก้ไขไม่ได้ ก็ควรจะปล่อยวางเสียบ้าง จะเอาอะไรนักหนากับชีวิต
คงบ่าเมินอ้าย
เสียดายบ่มีต้นบะขามเปี้ยต้นเก่า
กับต้นฉำฉาใหญ่หน้าหน้าตอนมีต้นบะมื่นเยื้องๆ กัน
บ่ฮู้ว่าจะเยี๊ยะจะได้
เหมือนกับอ้ายว่า
เฮาบ่ไปหา
มันก็มาหา
แต่คงหวังว่ามีดอกไม้แดงอยู่
คงได้แต่กึ้ดเอาเต้าอันแหละ
แต่ก็ยังดีตี้เฮายังมีชีวิตในโลกความจริงที่โสมม
อ้าวว่าจะใด
กาน มองโลกในแง่ร้ายจังเลย โลกด้านที่ดีงามยังมีอยู่มากมาย ถ้าเราไม่ได้ยืนอยู่ตรงนี้ ก็ต้องมองหาและเดินเข้าไปหามัน อะไรๆคงจะค่อยๆดีขึ้น
อ้ายหนอม
ความโหดร้ายมันผ่านอ้ายไปแล้วกา
กานยังกึดว่า
ดอกไม้แดงยังคงเป็นดอกไม้แดง
เสียแต่ว่ากานเอาฟ้ามุ้ยมาขึ้นเป็นฐาน
ถึงฮู้ว่าอะหยังเป็นอะหยัง
แต่กานดีใจตี้ยังป๊ะอ้ายอยู่
กึ้ดว่าจะบ่ได้ป๊ะอ้าย
แต่ก็ทราบข่าวคราว
แต่ก็บ่อาจแสดงตั๋ว
ต๊ะอัน
เฮาคงจ๋ำกำตี้เกยอู้เมื่อเป๋นละอ่อน
เฮาจะไปป๋ายฟ้า
เพื่อหาดาวสักดวง
อู้เล่นเน้ออ้าย
กานสับสนสุดๆๆ
กาน บางครั้งเราก็ทำอะไรกับความขัดแย้งของชีวิตไม่ได้ นอกจากอดทน และรอคอยปล่อยให้สถานการณ์คลี่คลาย เรื่องสำคัญที่สุดของชีวิตพี่ว่า คนเราไม่ว่าจะเสียอะไรในชีวิตไป ไม่ควรปล่อยจิตใจให้เสียไปด้วย ต้องฝึกทำใจหน่อย เพราะโลกนี้เป็นอย่างที่มันเป็น และแทบไม่มีอะไรเป็นอย่างที่เราอยากให้มันเป็น ใช่หรือมิใช่
test
ชีวิตเกิดมามีค่า เพราะกว่าพ่อแม่เลี้ยงดูให้เติบโตเป็นหนุ่มเป็นสาว และสามารถช่วยตัวเองเป็นผู้ใหญ่ได้ก็แทบจะน้ำตาเป็นสายเลือด แต่เมื่อต้องเติบโตอยู่ในสังคมที่มืดมน มีแต่สู้รบตบมือกัน มีแต่ความขัดแย้งในสังคม ต้องเห็นคนรอบข้างทะเลาะและฆ่าฟันกันไม่มีทีสิ้นสุด เราเห็นว่า มันไม่ได้เป็นเรื่องธรรมดาเสียแล้ว การปรับตัวให้เข้ากับสังคมนั้นๆคงทำให้ชีวิตความเป็นอยู่แย่ เพราะนอกจากต้องดิ้นรนกับการทำมาหากินแล้ว ยังต้องคิดหนักเรื่องของชาติบ้านเมือง การขัดแย้งกันระหว่างสองฝ่าย เป็นไปแบบ ตาต่อตา ฟันต่อฟัน โดยไม่มีการหันหน้าร่วมมือกันแก้ปัญหา ก็คงจะยาก ที่จะเห็นความสงบสุขเกิดขึ้น นอกจากความวอดวายของชีวิตและบ้านเมือง
หากคนสองคนต้องมาทะเลาะกัน แบบว่า ใครรักรักมัง ชังชังตอบ ผลสุดท้ายก็เป็นเจ็งกับเจ็งเพราะไม่มีใครฟังใคร อันนี้เราว่าแปลกมาก ไม่ใช่ธรรมดา เพราะว่าทั้งสองฝ่ายคงไม่เคยถูกอบรมให้รู้จักรักเพี่อนบ้านเหมือนรักตัวเอง ดังเช่นในศาสนาคริสเตียนสอนไว้ว่า อย่าต่อสู้กับคนชั่ว ถ้าผู้ใดตบแก้มขวาของท่าน ก็จงหันแก้มซ้ายให้เขาด้วย และยังสอนอีกว่า จงรักศัตรูของท่าน พระเจ้าสอนให้เรารู้จักวิธีปองดองกัน
คุณ alis aaa ขอบคุณครับสำหรับความคิดเห็นที่ชวนคิด...และสร้างสรรค์
ขอบคุณอ้ายหนอม
กานเหมือนกันเด็กที่หัวขมำกระแทกพื้น
มึน งง สับสน
อยู่ในช่วงที่ลุกขึ้นมานั่ง
เรียกความทรงจำว่า ที่ผ่าน ขณะนี้ ข้างหน้า
มันคืออะไร
กำลังรอเวลาให้หายมึน เพื่อที่จะลุกขึ้นยืน
แล้วเจียดสมองที่พอจะมี เพื่อจะตัดสินว่า
จะทำไง หันหน้าไปข้าง ไหน
จะเดิน หรือจะวิ่งต่อไ
หรือว่าจะลงนั่ง และนอน อยู่ตรงจุด เหตุนั้น
เพื่อรอ อะไรก็ไม่รู้ที่จะมาถึงพรุ่งนี้
ทั้งที่คิดว่า ยังมีพรุ่งนี้เข้ารอเราอยู่ก็ตาม
คงได้ตามงานเขียนอ้ายต่อไปเรื่อยๆ เน๊อะ
เตรียมใจกันไว้ได้เลยครับ ประณีประณอมกันยาก เราอยู่บ้านนอกพวกเราก็จะคิดไปแบบหนึ่ง คนในเมืองหลวงก็คิดไปอีกแบบหนึ่ง ช่องว่างของสังคมมันห่างกันเกินไป ความยุติธรรมที่ได้รับก็แตกต่างกัน มีเท่าเทียมกันแค่ในตัวหนังสือเท่านั้น สังเกตุบ้างไหมว่าอากาศเปลี่ยนไป ผู้คนก็เปลี่ยนไป ต้นไม้ที่เคยอยู่ใกล้บ้านเราหลาย ๆ ต้นก็หายไป สิ่งที่อยู่ได้คู่โลกที่แน่นอนก็คือความดี พยายามช่วยกันให้ความยุติธรรมกับเพื่อนมนุษย์กันหน่อย โลกจะดีกว่านี้ครับ อยู่ไม่ไกลกันแต่ไม่เคยได้มีโอกาสรู้จักกัน ขอคารวะครับ
- เห็นด้วยนะ บางครั้ง พูดกับคน (ที่ทำงาน) ก็ไม่ค่อยรู้เรื่อง กลับบ้านพูดกับหมาดีกว่า หมามันยังกระดิกหางให้ มันยังนั่งให้เราลูบหัวมันเล่น
- คนส่วนใหญ่ จะมองเห็นแต่ความไม่ดีของผู้อื่น และเมื่อมีโอกาสก็จะทับถมผู้อื่น อยู่เสมอ
- เมื่อคนเราเกิดมา สองมือกำมือแน่น คงเพื่อเกิดมารับกรรมหรือเปล่านะ และเมื่อเราเป็นคน เราคิดแต่จะกอบโกย อยากได้ อยากมี และอยากเป็น เมื่อไม่ได้ ไม่มี และไม่ได้เป็น ก็ไคว่
ขว้าให้ได้ ให้มีและให้เป็น โดยที่จะข้ามหัวหรือเหยียบหัวใครบ้างก็ไม่รู้
- ถ้าเราเป็นคนเช่นนี้ เราจะอยู่ได้หรือ ด้วยจิต ด้วยใจ เราจะทำได้หรือ เฮอ...แต่ เขาทำได้...
- แล้วเวลาตาย ทำไมคนเราต้องแบมือ ทำไม ไม่กำลูก กำคนที่รัก กำแหวนเพชร กำเงิน กำทองไปด้วย..
- ทุกสิ่งล้วนมาที่มา และที่ไป จะมีมนุษย์ สักกี่คน ที่จะรู้ว่า เราเกิดมาทำอะไร เพื่ออะไร และต้องทำสิ่งใดต่อ และ จะทำไปทำไม ทำไปเพื่ออะไร.
- เป็นกำลังใจให้ทุกคน อดทน ทำใจให้ได้ เพื่อตัวเอง..เพื่อพ่อแม่..ถ้าเรา..เสียใจ.ใครเสียใจกับเราบ้าง..คิดสิ..
- รักตัวเองให้มาก วันนี้คุณกอดพ่อ กอดแม่หรือยัง ...ทำซะ ..ก่อนที่จะไม่มี พ่อ- แม่ให้กอดเหมือนเรา..
- วันนี้ ลูกชาย (คนเดียว) คนที่ทำงาน ผูกคอตายในคุก ฟังแล้วเศร้านะ อะไรเป็นสาเหตุ
เขาติดคุก จากการที่ฆ่าผู้อื่นตาย..ได้ยินว่าต้องติดคุกตลอดชีวิต
- อะไรทำให้ เขาฆ่าคนได้
- อะไรทำให้ เขาผูกคอตายได้... ช่วยตอบที
คุณกุ้งเชียงใหม่ ขอบคุณสำหรับข้อคิดดีๆที่ท้าทายให้คนขบคิด...หรือแสวงหาคำตอบจากคุณกุ้ง กรณีลุกชายเพื่อนร่วมงานคุณกุ้งแขวนคอตาย มันต้องลงไปศึกษาเหตูการณ์ที่เกิดขึ้น เพราะเหตุเกิดที่ไหนคำตอบมักจะอยู่ที่ตรงนั้น
ที่สำคัญก็คือนิสัยใจคอและสภาพจิตใจของเด็กเป็นอย่างไร โดยเฉพาะนิสัยใจคอของคนนี่สำคัญมากนะครับ...ทั้งทางศาสนาและทางจิตวิทยาต่างบอกเหมือนกันว่า มันคือสิ่งที่กำหนดชะตากรรมของคน คนชอบตีรันฟันแทง เขาย่อมแสวงหาที่ๆคนรบราฆ่าฟันกัน แต่คนที่เขามีนิสัยรักสงบย่อมไม่เดินไปทางนี้อย่างแน่นอน ขอแสดงความเสียใจกับเพื่อนร่วมงานคุณกุ้งด้วยครับ.
- ขอบคุณคะ
- หลายครั้งคิดว่า ถ้าสองฝ่ายพบกัน สักวัน...แล้วมันจบ...ไม่เดือนร้อนผู้อื่น... ได้แต่ภาวนาขออย่าให้สีแดงนองพื้น ..
- คุณกาน อย่ารอเวลาเลย ทำใจอย่างเดียว วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว เห็นไหมสงกรานต์ผ่านไปแล้ว อินทขิลแล้ว จะทำบุญเมือง เดี๊ยวก็ยี่เป็งอีกแล้ว เดี๋ยววัน ..เดือน..ปี...สู้นะ ไม่ว่าคุณจะพบอะไรมา..ยังมีอีกหลายคนที่เป็นกำลังใจให้...ท่องไว้..สู้แล้วจะชนะ..ท่องอยู่เหมือนกันคะ
ขอบคุณ คุณกุ้งเชียงใหม่สำหรับความเข้าใจและกำลังใจที่ส่งผ่านให้คุณกาน หวังว่าคุณกานได้รับสื่อสารที่ดีงามนี้แล้ว คงจะมีพลังใจฮึดสู้ไม่มากก็น้อย ผมสัมผัสความคิดจิตใจของคุณกุ้ง ยังรู้สึกว่าตัวเองพลอยได้พลังชีวิตจากคุณกุ้งมิใช่น้อย