เรื่องเล่าเล็กๆ จากกระท่อมทุ่งเสี้ยว

Canto
คือยอดของภูเขาน้ำแข็ง
ที่โผล่ออกมาให้เราเห็นนิดเดียวบนพื้นผิวของมหาสมุทร
Canto
คือการเปิดประตูเพื่อให้คนเดินเข้าไป
คือการเปิดหน้าต่างเพื่อให้คนมองออกไป – สู่จินตนาการเสรี
Canto
คือการลงมือเขียนถ้อยคำจากความรู้สึกประทับใจจากสิ่งใดสิ่งหนึ่ง
อย่างฉับพลัน 3 บรรทัดสั้นๆ จบ
Canto
คือการลดละการแสดงความคิดเห็น ความรู้ ความเฉลียวฉลาด ของผู้เขียน
ออกไปให้มากเท่าไหร่ยิ่งดีมากขึ้นเท่านั้น
Canto
คือการเก็บเม็ดทรายเม็ดเล็กๆของถ้อยคำ
มารวมกันจนเกิดเป็น มวล ที่มีน้ำหนักและพลัง - ที่ไม่อาจปฏิเสธไม่ได้
Canto
คือการเขียนเพื่อให้คนอื่นคิด
มิใช่เขียนเพื่อคิดแทนคนอื่น
Canto
ที่มีพื้นที่ว่างกว้างที่สุด
คือ Canto ที่ไม่มี อัตตา ของผู้เขียนปรากฏอยู่
Canto
ไม่น่าจะเขียนยากไม่น่าจะเขียนง่าย
ช่างเถิด ยากหรือว่าง่าย ไม่สำคัญเท่ากับการลงมือเขียน ลองผิดลองถูก
เขียน เขียน เขียน เขียน เขียน เขียน เขียน เขียน Canto
ตามกติกาที่ยืดหยุ่นได้สัก 1,000 บท
ยังไงๆก็ต้องมีสักบทหนึ่งแหละ ( ว่ะ ) ที่เป็น Canto
ข้อสำคัญ - คุณจำเอาไว้ให้ดีนะ หลังจากเข้าใจกติกาการเขียน Canto แล้ว
ทันทีที่ลงมือเขียน Canto
จงลืม กติกาการเขียน ที่รกรุงรังและน่าเบื่อทุกข้อเหล่านี้ ให้หมดสิ้น
เอาละนะท่านผู้ชม
ข้าพเจ้ามือใหม่ขอลงมือเขียน Canto
เป็นตัวอย่างของผู้กล้าเสี่ยงตาย ( แต่เพียงผู้เดียว ) ดังต่อไปนี้
1.
ความผิดพลาดในชีวิตซ้ำๆซากๆของข้า
คือการรักที่จะเห็นความสำเร็จในสิ่งที่ตัวเองทำ
แทนที่จะรักในสิ่งที่ตัวเองกำลังทำ
2.
ความกลัว
ข้าพยายามทำความรู้จักและเข้าใจเจ้าอยู่เสมอ
เพื่อปลดปล่อยตัวเองออกมาจากชีวิตที่มีแต่ความกลัวของข้า
3.
ใครคนหนึ่งบอกแก่ข้าว่า
การค้นพบสิ่งที่เรารักอย่างแท้จริงเท่านั้น
ที่จะทำให้เรายืนหยัดอยู่ในโลกนี้อย่างมีความหมาย
4.
ไม่มีอะไรง่าย
ไม่มีอะไรได้มาโดยปราศจากการแลกเปลี่ยน
ไม่มีอะไรคงอยู่ชั่วนิรันดร์
5.
อย่าถามถึงความสำเร็จในชีวิตของข้า
เพียงแค่มีชีวิตอยู่รอดมาถึงวันนี้
ก็นับเป็นโชคดีมหาศาล
6.
วันอีกวันผ่านไป
คืนอีกคืนผ่านไป
ข้ายังวนเวียนอยู่กับความทุกข์สุข ดังเดิม
7.
สะดุ้งตื่นจากความฝันยามดึก
ท่ามกลางความมืดและความเงียบสงัด
ข้ามองเห็นโฉมหน้าความลึกลับของชีวิตปรากฏตัว
8.
ดอกไม้
อำนาจศักดิ์สิทธิ์ใดออกแบบเจ้า
งดงามถึงเพียงนี้
9.
ดอกไม้
ข้ายังไม่เคยพบดอกไม้ใด
ไม่งดงาม
10.
ดอกไม้
ดอกเล็กๆกลุ่มหนึ่ง
ผลิบานริมทางสว่างไสว
11.
ดอกไม้
ในแจกันบนโต๊ะแห้งเหี่ยวคาแจกันมาหลายวันแล้ว
ตั้งแต่แขกคนสำคัญจากไป
12.
ดอกไม้
โชคดีที่เจ้าเกิดมาเป็นดอกไม้ ไม่สวยบาดใจ ดั่งดอกกุหลาบ
ชะตากรรมของเจ้า จึงมิได้ถูกกำหนดไว้ในแจกัน - ตั้งแต่แรกผลิ
13.
ข้าดื่มเหล้า ข้าสูบบุหรี่ ข้าเที่ยวกลางคืน
ลดน้อยลงทุกวัน
ด้วยความสมัครใจของตัวเองที่รอมานานนับสิบกว่าปี
14.
ข้ารู้สึกว่าตัวเองทำสิ่งที่ถูกต้องดีแล้ว
ที่ไม่ยอมพูดเรื่องที่พูดออกมาแล้ว
ทำให้ใครคนหนึ่งเขาต้องอับอายขายหน้า
15.
ช่างเป็นสิ่งที่ยากเย็นแหลือเกิน
ที่จะมองดูความผิดและความชั่วร้ายของตัวเอง
และยอมรับมัน
16.
การเกิดคือการเริ่มต้นของชีวิต
การตายคือการสิ้นสุดของชีวิต
ชีวิต คือสิ่งที่ยังมีอยู่ในระหว่างการเกิดและการตาย
17.
ข้าสูญเสีย
คนที่ข้ารักมาหลายครั้ง
แต่กระนั้น ข้าก็ยังคงอ่อนแอและหวั่นไหว
18.
ข้าเชื่อ
ในความไม่แน่นอนของชีวิต
และความไม่แน่นอนที่เกิดขึ้นกับตัวข้า เสมอ
19.
วันหนึ่ง
ทุกคนในบ้านออกไปข้างนอกกันหมด
ข้าจึงรู้ซึ้ง ถึงคุณค่าความรักของหมาตัวเล็กๆสองตัว ที่ชอบมานอนหมอบนิ่งอยู่แทบเท้าของข้า
20.
หลักศีลธรรมที่ดีที่สุดในโลก คือ
มนุษย์ไม่ควรเบียดเบียนตัวเองและมนุษย์ด้วยกัน ตลอดจนถึงทุกสรรพสิ่งในโลก
ยังคงเป็นหลักศีลธรรมที่ดีที่สุดในโลก ที่ควรจะมีและควรจะเป็นจริงในโลก - ดังเดิม
21.
ข้ามาที่นี่ทำไม
ที่นี่มีแต่ความเกลียดชัง
มีแต่ความแตกแยกขัดแย้ง และการทำร้ายกันระหว่างผู้คน ข้ามาที่นี่ทำไม
22.
หัวใจไม่เป็นสุข
ทุกข์ทรมานเหมือนหมาขี้เรื้อน
เดินหนีไปทางใดก็ไม่หายคัน
23.
ความเห็นไม่ใช่ความจริง
ความเห็นคือการมองเห็นบางสิ่งบางอย่างของคนแต่ละคน
ความเห็นจึงเต็มไปด้วยความคิดที่แตกต่าง แต่บางสิ่งบางอย่างที่ถูกมองยังเป็นอย่างที่มันเป็น
24.
ความโลภ
คือความหิวทางใจที่ไม่รู้จักอิ่ม
คือความหิวอย่างยิ่งอยู่ตลอดเวลา - ที่มีอยู่ในมนุษย์ เท่านั้น
25.
เขาเป็นคนจน หาเช้ากินค่ำ มีรายได้เพียงน้อยนิด
ผิดด้วยหรือ...ที่เขาคิดแบบคนจน
โดยเลือกซื้อแต่อาหารเลวๆราคาถูก แต่ได้ปริมาณมาก ไปบำบัดความหิวของลูกเมีย
26.
ชายหนุ่ม
คิดดูให้ดี ก่อนจะเล่าความล้มเหลวในชีวิตของเธอให้ใครสักคนหนึ่งฟัง
ระวัง เธอจะถูกซ้ำเติม...มากกว่าได้รับความเห็นใจและปลอบโยน
27.
ช่างเป็นความโง่บัดซบอะไรอย่างนั้น
ที่ข้ามัวแต่หมกมุ่นครุ่นคิด
ถึงชีวิตในแง่ร้ายแต่เพียงด้านเดียว
28.
ผู้หญิงคนหนึ่ง ฝากถ้อยคำให้คนมาหักล้าง ปรัชญาการมองโลกในแง่ร้ายของข้าว่า
“ โลกนี้เป็นอย่างไรก็ช่างหัวมัน แต่ชีวิตคือน้ำแข็งก้อนหนึ่ง
เราต้องสนุกกับมัน - ก่อนที่มันจะละลายหายไปหมด สิ้น ”
29.
ภาษาเขียนที่ดีที่สุดโลก
คือ ภาษาเขียนที่สามารถเข้ากับคนได้ทุกชนชั้น
โดยไม่มีใครรังเกียจ
30.
เป้าหมายสูงสุดในการต่อสู้ของพันธมิตร
คือ การทำให้ ทักษิณ ชินวัตร เป็นผู้ร้ายที่ต้องได้รับการลงโทษ
เท่านั้นเองหรือ
31.
พลบค่ำวันนั้น ข้ามีเงินติดตัวเพื่อออกไปกินแหล้าทั้งหมด 30 บาท กำลังจะออกจากบ้าน
พอดี หล่อนทำหน้าเศร้าตาแดงเข้ามาขอยืมเงิน 30 บาท เพื่อซื้อข้าวสาร เพราะทนเห็นลูกร้องหิวข้าวไม่ไหว
ข้าต่อสู้กับตัวเองอย่างดุเดือด ประมาณ 2 นาที จึงตัดใจให้เงินหล่อนไปทั้งหมด ด้วยความเซ็งสุดขีด
32.
ความอ่อนแอ
ออกไปให้พ้นๆจากชีวิตข้าเดี๋ยวนี้นะ
ข้าเบื่อเจ้าเหลือเกิน
33.
โอ้ ดึกแล้ว คืนนี้
กลับบ้านกันเถิด
ลืมแล้วหรือไร งานเลี้ยงต้องมีการเลิกรา
34.
ลา ลา ลา ลา ลา ลา ลา ลาก่อน
พรุ่งนี้ หากเราต่างยังมีชีวิตอยู่
เราคงจะได้พบกันใหม่ ทั้งมวลมิตรและศัตรูของข้า.
ครับ Canto มือใหม่หัดเขียน ขอจบพอหอมปากหอมคอเพียงแค่นี้ ถึงแม้ว่าหลายบทอ่านๆ ดูแล้ว น่าจะเป็น อีโต้ แหละมากกว่า เพราะประโยคสั้นๆ ตามกติกาที่ไม่เคร่งครัดของผมเริ่ม - ยาวขึ้นๆ แต่ก็เป็นช่องทางสื่อสารพิเศษที่ทำให้ผมพบว่า มันสามารถทำให้เราสื่อสารได้หลากหลายเรื่องราวในคราวเดียวกัน ถ้าคุณอ่าน Canto ที่ไม่น่าจะเป็น Canto ของ ถนอม ไชยวงษ์แก้ว แล้วหัวใจของคุณเกิดอาการฮึดฮัดนึกอยากเขียน Canto ติดหมัดขึ้นมา ลงมือเขียนได้เลยครับ เขียนแล้วอย่าลืมส่งมาให้ผมอ่านบ้างนะ
อ้อ ข้อแนะนำสำคัญก่อนลงมือเขียนอีกประการหนึ่งที่ผมเพิ่งนึกออก นั่นคือ อย่ามัวคิดกังวลว่าเขียนออกมาแล้วจะดีหรือไม่ดี มีคุณค่าหรือไม่มีคุณค่า เพราะความคิดแบบนี้จะกลายเป็นกำแพงของความกลัวกีดกันคุณไม่ให้เขียนอะไรออกมาได้เลย
อย่ากังวลไปเลยครับ ถ้าคุณมิได้เขียนเพื่อหวังให้ใครมายอมรับและยกย่องเชิดชู หรือเขียนเพื่อส่งไปประกวดชิงรางวัลซีไรท์ แต่เขียนเพราะหัวใจของคุณอยากจะเขียน เขียน เขียน เขียน...
คุณรู้ไหม งานเขียนที่ออกมาจากหัวใจ อย่างที่เขาเรียกกันเป็นสำนวนกำลังภายในว่า กระบี่อยู่ที่ใจนี่แหละ ที่สยบมือชั้นเซียนมามากต่อมาก และเป็นงานที่โลกศิลปะเขาชื่นชมกัน
ด้วยคารวะ ฟ้า พูลวรลักษณ์ ต้นแบบของกวี Canto และขอบคุณ ชามกลางคืน ที่ส่ง Canto กระแสอักษรเดินทางกลางอากาศ มาเป็นแรงบันดาลใจให้เกิด Canto มือใหม่หัดเขียน และส่งต่อ...เพื่อการเกิด Canto คนต่อๆไป ราตรีสวัสดิ์ครับ.
กระท่อมทุ่งเสี้ยว เชียงใหม่
[ Permalink ] . [ 20 ความคิดเห็น ]
โอ...อ่านมาเรื่อยๆ ค่อยๆเคาะคีย์ลงข้างล่าง คิดว่าจะมีถึง 1000 บทซะแล้ว
...
เคยฟังเด็กอายุ 5 ขวบ คนหนึ่ง ท่องกวีสดให้ฟัง ยังประทับใจไม่หาย แกร่ายว่า
น้ำฝนหล่นมาจากฟ้า
ดอกไม้เบ่งบาน
สวยไม่มีผิด
เขาคือเด็กชายธันวา ลูกชายกวี คำ พอวา
นั่นแหละ แคนโต้ แล้วล่ะ เงาศิลป์
เพราะธันวา
เป็นลูกชายกวี
วันก่อนพ่อพาไปงาน แถลงการร์เหมืองฝาย ทำพิธีตามกฏหมายมังรายศาสตร์ เด็กชายทำงานตลอดเวลา "วาดรูป"
ชอบจัง แคนโต้ เราก็ช้อบชอบล่ะ เคยเข้าไปเขียนเล่นๆ กับเค้าด้วยในเว็บไซต์ไทยแคนโต้ จำได้ว่านั่งๆ อยู่หน้าจอแล้วก็เขียนลงไปเรื่อยๆ รู้สึกจะเขียนอยู่ประมาณ 5 วัน เซฟเก็บมาอ่านทีหลัง รู้สึกแปลกใจกับการเดินทางของความคิดมากๆๆ
เอามาให้อ่านเล่นด้วยค่ะ เผื่อคนอื่นมาเขียนเล่นด้วยกันอีก
(เอาจากที่เซฟจากเว็บเนอะ เห็นเวลาและวันที่ด้วยนิ
2039.
พรุ่งนี้
ยังจะมีทั้งกลางวันและกลางคืน
พักนะ
โดย : kakade | 11/12/2005 - 00:10:38
--------------------------------------------------------------------------------
2038.
อยากให้เธอรู้ว่า บางครั้ง
น้ำตาเหมือนฝนพรำสาย
ปลุกดอกไม้งอกงาม
โดย : kakade | 11/12/2005 - 00:08:53
--------------------------------------------------------------------------------
2037.
ขุดดินพบดิน
เหนือดินมีต้นไม้
ใต้ร่มไม้มีสิ่งใดอยู่ใต้ดิน
โดย : kakade | 11/12/2005 - 00:04:30
--------------------------------------------------------------------------------
2036.
บางสิ่งผุกร่อน
เก้าอี้ไม้ชรา
เห็ดเล็กๆ แตกผลิเหมือนดอกไม้ตูม
โดย : kakade | 11/12/2005 - 00:03:21
--------------------------------------------------------------------------------
2035.
ความโศกเศร้าของเธอ
กระทบ
กระเบื้องในใจฉัน
โดย : kakade | 11/12/2005 - 00:02:28
1481.
ฝากความคิดถึง
จูบแก้มเธอ
ด้วยแสงตะวัน
โดย : kakade | 14/11/2005 - 22:47:15
--------------------------------------------------------------------------------
1480.
เรา
ล่องลอย
อยู่หนใด
โดย : kakade | 14/11/2005 - 22:45:03
--------------------------------------------------------------------------------
1479.
ฉันอยู่นี่
ดินสีดำ
โอบรับรากไม้
โดย : kakade | 14/11/2005 - 22:44:24
--------------------------------------------------------------------------------
1477.
เธออยู่ไหน
ในสายลม
หรือใบไม้ร่วง
โดย : kakade | 14/11/2005 - 22:43:00
--------------------------------------------------------------------------------
1475.
แมวยกขาขึ้นเกาะเก้าอี้
กุหลาบแดงร่วงหล่น
แจกันกังวาน
โดย : kakade | 14/11/2005 - 22:30:26
--------------------------------------------------------------------------------
1474.
ก้อนหิน
สายน้ำ
คราบตะไคร่ฉ่ำเย็น
โดย : kakade | 14/11/2005 - 22:28:27
1473.
ไวโอลิน
หัวเราะ
1473.
ไวโอลิน
หัวเราะ
หรือร้องไห้
โดย : kakade | 14/11/2005 - 22:26:37
หยดน้ำฝนกลางคืนเกาะกลีบสเลเต
อ้อยอิ่งล้อแสงแดดเช้า
ผีเสื้อบินมา หัวใจไหวร่วง
..................................
ส่งมาแจมค่ะพื่หนอม ให้วงแคนโต้คึกคัก
พี่ศิลป์...
คิดถึงภาพพี่สาว 2คน ฟังบทกวีเด็กชายแล้วหัวเราะสุดเสียงแบบถูกใจสุดๆแล้วห่วงหาอาวรณ์ใน
หัวใจ
ตอนนี้เด็กชายชอบวาดรูปที่สุดเหมือนภาพที่พี่ยายเห็น วันก่อนเขาพูดกับจิตรกรว่า
ไม่อยากเป็นนักวาดรูปหรอกเพราะชอบวาดรูปตามใจตัวเองมากกว่าตามใจคนอื่น..ฮา..ฮา
อยากให้พี่มาดูภาพที่เขาวาดเพราะอยากเห็นตอนที่พี่หัวเราะสุดเสียงอีก
ดวงใจ ฉั น
แสนวังเวง
ทว่ามิอยากให้วีงเวง
ดูท่าวงร่ายแคนโต้จะคึกคัก
นะคะ
พี่หนอม
ฮ่า ฮ่า
ขอบคุณ เงาศิลป์ ยาย KaKade มาลำ อ้ายแสงดาว ที่ค่อยๆทยอยเข้ามาร่วมวง Canto เมีอกี๊ ชามกลางคีน มือ Canto ตัวจริง โทร.ด่วน มาให้ความรู้เกี่ยวกับ Canto เพิ่มเติมให้ผมอีกว่า Canto นั้นเราสามารถสัมผ้สความเป็นมนษย์จริงๆ ได้มากกว่า บทกวีไฮกุและเซ็น ผมเห็นด้วยทุกประการ เพราะไฮกุและเซ็น เป็นเรื่องของการแสวงหาการบรรลุธรรม และยังแตกต่างจากจินนตนาการ 3 บรรทัด ของ สุชาติ สวัสดิ์ศรี ที่เต็มไปด้วยตัวตนของปํญญาชนนักคิด
สงสาร
คณะรัฐบาล สมชาย วงศ์สวัสดิ์
ไม่มีวาสนาได้ถ่ายรูปหมู่ร่วมกันหน้าทำเนียบ วันนี้.
ห้องน้ำอยู่ไหน ยายแนะนำตัวเองกับครีบหางปลาวาฬ
รัฐมนตรีนำทางรัฐบาลกลางน้ำท่วม
ผ้าขาวม้าผืนเดิม เริ่มต้นใส่เย้ยแสงดาวมฤตยู
... ขอเดี่ยวด้วยคน พี่หนอม..
ท้องฟ้าเล่นดนตรี
สายฝนพรำ
น้ำดินดี
"ท้องฟ้าเล่นดนตรี"
สายฝนพรูพรำ
บทเพลงนี้แสนงดงาม
ขอขอบคุณ คุณถนอม เป็นอย่างยิ่ง ที่แนะนำบทกวี canto
ผมโทรไปหาคุณชามกลางคืน ตามเบอร์โทรที่คุณถนอมลงไว้
ถามเขาว่ามีวางขายที่ไหนบ้างในเชียงใหม่
เขาว่า ไม่มี แต่ให้ผมทิ้งที่อยู่ของผมไว้ เขาจะหาดู แล้วถ้ามีจะส่งมาให้
บอกผมว่า อย่าเพิ่งคิดถึงการส่งสตางค์ค่าหนังสือกลับไปให้เขาเลย ให้คิดว่าเป็นการแลกเปลี่ยนความคิดก่อนก็พอ
วันนี้เอง ผมได้รับหนังสือที่เขาส่งมา โทรกลับไปขอบคุณเขา คุยเป็นนานสองนาน ไม่ถามเรื่องสตางค์สักคำ อา...ผมคงจะไม่ส่งค่าหนังสือไปให้เขาหรอก
แต่จะรอขอคารวะสุราสักจอก ถ้าเขามาเชียงใหม่
และมันช่างบังเอิญเสียจริงหนอ จากบางถ้อยคำท้ายเล่มของหนังสือ ผมจึงได้รู้ว่าเขาเป็นเพื่อนกับ wild seed นักร้อง นักดนตรี (และเพิ่งรู้ว่าเป็นกวี)ที่ผมซื้อเทปของเขามาฟังตั้งนมนานมาแล้ว และชื่นชอบงานของเขามาก ผมยังเคยคุยกับเพื่อนว่า เขียนเพลงได้เหมือนบทกวีดีๆนี่เอง
ขอบคุณมากครับ
และเมื่อเห็นวง canto คึกคักขนาดนี้ ผมจึงขอแสดงความทุเรศ
ร่ายเพลงดาบไร้กระบวณท่า ด้วยคนครับ
แมวน้อยของข้าโดนเหยียบอาการร่อแร่
ด้วยความรัก
ข้าจึงต้องเหยียบซ้ำ
บ้านทุ่งเสี้ยวเป็นจะใดพร่องอ้ายเอ๋ย...อยู่ดีมีแฮงก๋า
คุณ vagabond ยินดีด้วยครับที่ติดต่อกับ ชามกลางคืน โดยราบรื่นและได้หนังสือ เพลงดาบของคุณดุ.
คุณ แสงพูไช บ้านผมช่วงนี้ ค่อนข้างเงียบเหงาครับ อยู่ไกลจึงไม่ค่อยมีคนไปมาหาสู่ คุณแสงพูคงสบายดีนะครับ
ข้าชี้ทางซ้าย
สูยกป้ายขวา
เสียง คึกคึก มา
รถถัง รถถัง รถถัง
(แอ๊น แอน แอ่น)
บ้านทุ่งเสี้ยว
มีถนอม มีกวี
มีแคนโต้
แวะมาเยี่ยมครับ
เข้าไปอ่านงานผมผ่องนะครับอ้ายถนอม
http://blogazine.prachatai.com/user/prachataipoet/post/1321