มองแล้วยิ้ม
ถ้าไม่ใช่คนอีสาน จะมีใครบ้างหนอ รู้จักแมงหัวหงอก ?
โอ้! จ๊อด มันน่าตื่นตาตื่นใจเสียจริง
ขนาดว่าฉันโตมากับป่าเขา ใช้ชีวิตอย่างคนบ้านนอกเหมือนกัน แต่ก็ใช่ว่าบ้านนอกทุกพื้นที่จะเหมือนกันเสียเมื่อไหร่

แมงหัวหงอกพากันมาจับต้นไม้ไร้ใบ ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่ทันมีใครสังเกต เห็นอีกที มันก็ขาวเต็มต้นแล้ว
แรกทีเดียวฉันคิดว่าเป็นครั่งเสียอีก แต่ไม่ใช่ มันเป็นแมลงเล็กๆ ขาวสะอาดทั้งตัว มีขนสีขาวตรงกลางหลังชี้ออกเหมือนขนหางนกยูง กระโดดได้ เวลาจับตัวมันไว้ในอุ้งมือมันจะกระโดดไปมาแรงทีเดียว ต้องจับลงถังน้ำ ถึงจะหมดความสามารถในการกระโดด
แม้จะเป็นแมลงที่ดูสวยงาม น่ารัก แต่ว่าในเมื่อมันกินได้ ความหมายแห่งที่สุดของแมงหัวหงอกคืออาหารชั้นยอด
ดังนั้น ในเช้าต้นฤดูฝนวันหนึ่งเมื่อยามน้ำค้างยังชุ่มเท้า ฉันเดินไปเจอแมงสีขาวเกาะบนต้นไม้แน่นขนัดจนลำต้น ก้าน กิ่ง มีสีขาว ฉันเดินมาบอกพ่อสนซึ่งเป็นพ่อของดาวใจและไพจิตรว่ามีแมงสีขาวเกาะบนกิ่งไม้เต็มไปหมด มันคือแมงอะไร พ่อสนบอกว่า แมงหัวหงอก พ่อตอบเท่านั้นและเดินเข้าไปในกระท่อมเอาตาข่ายออกมา
เหมือนทุกคนรู้ดีว่าพ่อสนจะทำอะไรจึงพากันไปใต้ต้นไม้ ขณะที่ฉันยังงงๆ ทั้งเด็กหญิงและแม่ รวมทั้งน้องที่ศูนย์ภูมิปัญญาไทบ้านที่ตามมาเที่ยวนาพ่อสนด้วยต่างพากันจับชายตาข่าย ขึงพืดเป็นผืนกว้าง พ่อสนปีนขึ้นต้นไม้และใช้เท้าถีบกิ่งก้านให้แมงหัวหงอกร่วงพรูลงบนตาข่าย พวกแมงหัวหงอกกระโดดกันใหญ่ แต่โดดได้ไม่ไกลหรอก มันเต้นๆ อยู่ในตาข่ายนั่นแหละ ส่วนพวกเรา ใครที่ไม่เอาผ้าคลุมหัว งานนี้เจอขนของมันร่วงใส่ก็พากันหัวหงอกจริงๆ

เราเก็บแมงหัวหงอกได้เยอะมาก มากจนฉันยังกังวลว่าจะกินมันหมดไหมนี่ แต่ไพจิตรก็ดูจะชอบกินยิ่งกว่าแมงกุดจี่ ตอนที่คำแพง-น้องชายแห่งศูนย์ภูมิปัญญาไทบ้านเอ่ยปากขอห่อกลับไปกิน
ไพจิตรตอบแบบจำใจว่า “ได้ แต่อย่าเอาไปเยอะนะ”
แมงหัวหงอกจอมกระโดดตัวนี้ เป็นแมลงที่เพิ่งฟักตัวมา ถ้ามันโตเต็มที่มันจะลอกคราบเป็นอะไรรู้ไหม?
เป็นผีเสื้อกลางคืนตัวเล็กๆ ไงล่ะ
ส่วนเวลามันเป็นอยู่ในกระทะและเจอความร้อน มันกลายเป็นสีเหลืองค่ะ ความสวยงามสะอาดสะอ้านหายหมดแล้ว กินได้อย่างสบายใจ แต่ถ้ากินเยอะๆ ก็เวียนหัวเหมือนกัน

แม้ว่าจะเขย่าลงจากต้นตายไปประมาณล้านเจ็ดสิบเอ็ดตัว แต่ว่ามันก็ยังหลงเหลือชีวิตอีกนับร้อยล้านตัว หายห่วงได้ว่าคนอีสานจะกินมันจนหมดอย่างที่คนบางคนหวั่นเกรงว่า ชาวบ้านอีสานจะจับปลาหมดแม่น้ำ ทั้งที่จับปลาได้เยอะไม่ได้แปลว่าปลาจะหมด และแม่น้ำที่ไม่มีใครหาปลาเลยก็ไม่ได้แปลว่าใต้ท้องน้ำฝูงปลาจะแหวกว่ายชุกชุม
บางครั้ง คนเรามักนับสิ่งที่เสียไปมากกว่านับสิ่งที่ได้มาและสิ่งที่หลงเหลือ
เราจ่อมจม เคียดแค้น กล่าวโทษ และพยายามอย่างยิ่งที่จะปกป้องความสูญเสีย แต่กลับลืมมิติอื่นๆ เสียสิ้น
[ Permalink ] . [ 6 ความคิดเห็น ]
อ่านแล้วเกิดความรู้สึกสองอย่างว่า แมงหัวหงอกน่ารักมากเลย สีขาวทั้งตัว น่ารักน่าถนอม
อีกใจหนึ่่งคือ อยากรู้ว่ารสชาติของแมงหัวหงอกเป็นยังไงกันนะ หน้าตาคล้ายๆ แมงมุมเล็กๆ นี้จะอร่อยแค่ไหนน๊อ
อยากชิมค่ะ แฮ่
ถ้าจำไม่ผิดน่าจะชื่อแมงตับเต่า ตัวสีเขียวเหมือนกัน แต่ตัวเล็กๆ รสชาติมันๆ ดี ถ้าผิดพลาดก็ขออภัยค่ะ
แล้วมัน....แซ่บ.....ไหมครับ วิธีการกินทำอย่างไร อธิบายด้วยครับ จะได้ไปหามากินบ้าง
พี่ไปบ้านเพื่อนที่น่าน เละเห็นเขาจับจิ้งหรีดครั้งแรก แบบที่จับกันเยอะ พอจับได้ก็หักขาใส่รวมกันไว้ แง้มดูเห็นมันเต้นขาเดียวกันอยู่ในนั้น กลับมาถึงบ้าน แม่จับเด็ดขาอีกขา เด็ดปีกทั้งสองดึงขี้ที่ก้นมันออก แล้วโยนลงกะละมังที่ใส่น้ำ จากนั้นก็คลุกแป้งทอด และทำน้ำพริก
ในระหว่างนั้นก็คิดถึงสร้อยแก้ว จำได้ไหมในขณะที่เรานั่งกันอยู่ที่ใต้ต้นมะขามมีปูตัวหนึ่งคลานมา เธอบอกว่า ถ้าเป็นที่อีสานเธอจะจับโยนใส่เตาไฟ มันจะหอมแล้วก็กินได้ เพราะมันเป็นอาหาร
นั่งชั่งใจว่าจะลองกินดีไหม เพราะแม่เพื่อนบอกว่าอร่อยนะลูก อร่อยนะลูก ในที่สุดก็ไม่กิน เพราะคิดว่า อะไรที่เราไม่เคยก็อย่ากินเลย กินแต่เราเคยกินก็มากพอแล้ว
เมื่อวานไปบ้านตีนผา แม่แจ่ม เขาจับเขียดดอยมาทำน้ำพริกเขียด เขาว่าสุดยอดแล้ว น้ำพริกเขียดดอยกับสารพัดผัด
ถ้ามีอย่างเดียวและจำเป็นต้องกินก็กินได้ เพราะมันคืออาหารเพื่อการมีชีวิตของเรา
บ้านเราตอนนี้ หน้าต่อ
น้ำพริกต่อกับหน่อไม้ต้ม สุดยอดอินตระเดีย
อีกสักหน่อยหลังปักดำแล้ว
ก็จะถึงเวลาของ แอ๊บอีฮวก ปลาซิวปลาสร้อย
อันดับหนึ่งนาฑีนี้คือ ยำหน่อไม้ใส่น้ำปู๋ ใบขิงซอย หมากก๊าด กินแนมแคบหมู หมากริดไม้เผา
หมากแตงลาย ลำแต้เน้ออี่นาย บ่ากึ๊ดเติงหาบ้านกา..
สวัสดี สร้อยแก้ว พี่ได้อ่าน ระบำอัปสร ของพิณพระจันทร์ เรียบร้อยแล้ว สนุก เพลิดเพลิน และทันสมัย และทำให้ชืวิด ( ผู้เขืยน ) ปลอดภัย สวัสดี.