เพียงเศษเสี้ยวจักรวาล
( 1 ) พ ลิ้ ว โ ผ แ ล โ อ บ ก อ ด
อรุณรุ่ง ฉันนั่งใต้ร่มไม้มะม่วง ณ ที่นี่มีต้นไม้พันธุ์ไม้หลากหลาย ฯลฯ
ทั้งไม้ดอก ไม้แดก ( หมานถึงกินได้ ) เช่น มะม่วง มะปราง ลิ้นจี่
ตาขบ ฯลฯ ที่นี่ ถือว่า เป็นป่าในเมือง มีความร่มรื่น มี นก หนู
แมลง กระรอก ผีเสื้อ แมลงปอ กบ เขียด ปาด อึ่งอ่าง
คางคก และไก่แจ้ ฯลฯ ขณะฉันเดินออกกำลังกาย รับแสงตะวันยามเช้า
ไก่แจ้หลายตัวก็เริงรำย่ำย่างมาหาฉัน ฉันรู้ว่าเขาต้องการอะไร
ฉันรีบเดินไปเอาข้าวสาร ณ บ้าน - ร้านนี้ มาโปรยปรายให้พวกเธอ
บ้ า น - ร้านนี้ล้อมรอบไปด้วย ตึก คอนโด ด้านทิศตะวันออก กำลังสร้าง ตึก คอนโด ฉันคำนวณความสูงไม่ต่ำกว่าสิบชั้น...
โอ้ ...นกกระจอกมาแล้ว ฉันต้องเดินไปเอาข้าวสารให้พวกเธออีก โปรยปรายให้นกเขาด้วย
"อ้ายแสงดาว ข้าวสารแพงนะ ... หนูให้เขาแล้ว"
แม่ "แดง " คุณแม่ของ น้อง " แอ๊ด " น้องชายที่ดีงามของฉันอีกคนหนึ่ง
เอ่ยบอก แม่แดง อายุอ่อนกว่าฉันไปซักสิบปีเอ่ยบอก
... ฉั น รู้ ฉั น เ ข้าใจ
แต่ ฉั น ก็ มิได้เอาให้มาก ... พูดถึง นกกระจอก พวกเรารู้ไหม ?
ในเมือง ถ้า นกกระจอกมีชีวิตอยู่ไม่ได้ พวกเราชนชั้นกลาง
และชนชั้นหลายเผ่าพันธุ์ ก็จะอยู่ไม่ได้ โลกร้อนแล้วเน้อ !
นกกระจอกเป็นนกที่ทรหดอดทนเป็นที่สุด เขามิได้เป็น
"กระจอก" อย่างที่คนคิด เขาของจริง ไอ้คน ... , มนุษย์
...นี่แหละถ้ามีนัยยะถึงคำนี้ ... มนุษย์ นี่แหละ กระจอกที่สุดแล้ว !
ฉั น คิดว่า
เขาเป็นสัญลักษณ์ และเป็นสัญญาณแห่งการเตือนมนุษย์ในระบบโครงสร้างทุนนิยมอภิมหาบริโภคสุดโต่ง
ที่นับถือ วัตถุ เงินตราเป็นพระเจ้าองค์ใหม่ ที่ทำลายธรรมชาติ
รากเหง้าวิถีชีวิตของมนุษย์ชาติ ประชาชน
โอ้ .... เธอ นกกระจอก
หากอยู่ไม่ได้ คนในเมืองก็อยู่ไม่ได้ ( ไม่รู้ว่าที่ถนนสีลม กรุงเทพฯ นกนางแอ่น ยังคงมีอยู่อะป่าว? แต่ที่ทางเหนือ บ้านดินของ ฉั น และของพี่น้อง ก็มีนกแอ่นฟ้า มาโบยบิน ฉวัดเฉวียนอยู่เสมอ ณ บนทุ่งฟ้า แสดงว่าท้องฟ้า ณ ดินแดนตำบลหนองจ๊อม อำเภอสันทราย ยังมีอาหาร มีแมลงให้เขาได้ลิ้มรสให้พวกเธอได้ดำรงอยู่
มิรู้นะ ถ้านกนางแอ่นที่ถนนสีลมอยู่บ่ได้ ก็แสดงว่าพวกเธอต้องอพยพมาอยู่ที่เชียงใหม่ และที่อื่นๆ ราวังเด้อ
พี่น้องคนกรุงฯ )
โปรยข้าวสารให้น้องนกกระจอก และน้องนกเขา ฯลฯ
สางสายแล้วอากาศร้อนมาก ฉัน ต้อง เปลือยกายท่อนบน (ท่อนล่างยังมิโป๊เปลือยนะ แต่ถ้าอยู่บ้านดินไม่แน่ ... อิ อิ ฮิ ฮิ )
ผี เ สื้ อ
หลากสีสันพรรณราย โบยบิน ดูดดื่มเกสรดอกไม้สีม่วง
ฉันไม่รู้ว่าเป็นดอกไม้ชื่ออะไร ดอกไม้สีม่วงระย้าย้อย
กลิ่นหอมเช่นเดียวกับพวงแก้มของหญิงสาว ฮะ อ้า ... แล้ว ฉันก็เห็นผีเสื้อ จีบ และโอบกอด ผสมพันธุ์กัน ... ภาพงดงามนัก
"อ้าย คิง อ้ายขอเอาไปปลูกที่บ้านดิน หน่อย เน้อ"
ฉั น ขอ "อ้ายคิง" หนุ่มผู้มีเสน่ห์โดนใจสาวสาว แต่ บางครา หัวใจอ้ายคิงก้อเหงา อ้ายคิงเป็นเพื่อน - มิตรกะ บ้าน – ร้านนี้ และอ้ายคิงก็ช่วยทำหน้าที่บรรเลงเพลง ปิ้ง - ย่าง ทั้ง หมู ทั้งเนื้อ ฯลฯ ที่ตูบ กระต๊อบ ของอ้ายคิง ข้างบน มีป้ายเขียนว่า ... "BAR - BE - KING " ชื่อนี้ "อ้าย ฮวก .....หรือ " อรุณรุ่ง สัตย์สวี " กวี นักเขียน เจ้าของ บ้าน ร้านสุดสะแนน เป็นคนตั้งชื่อให้
ใครมาสุดสะแนนก้อไปเยือนหาอ้ายคิงเน้อ คุยกะอ้ายคิงสนุก เพราะอ้ายคิง แกยิ่งกว่าคิง (ร้านต่างๆ
มักใช้ชื่อ บาร์บีคิว ที่ปิ้งเนื้อ ... อ้ายฮวกก็เลยโซโล่เปลี่ยนเป็น bar - be - king เล๊ย)
เสียงสร้างตึก คอนโด ดังตลอดเวลา พี่น้องกรรมกรคนงานคงเป็นคนอิสาน
เมื่อพวกเขาพุดคุยกัน เว้าอิสานกัน พวกพี่น้องดูมีอารมณ์ขันมาก
ฟังเขาพูดคุยหยอกล้อกัน ร้องเพลงกัน ม่วนสนุก ไม่ซีเครียด
( 2 ) 'ขา ตั้ ง' AND 'ไ ฟ เ ลี้ ย ว'
"ขา ตั้ ง ... ไฟเลี้ยว "
"ไ ฟ เ ลี้ ย ว ... ขา ตั้ ง" ฯลฯ ... ฯลฯ ... ฯลฯ ... ฯลฯ ... ฯลฯ
ฉั น รู้สึกว่า เป็นความงดงามที่เพื่อนมนุษยชาติ ห่วงใยกัน และฉันก็เฉกกัน
เมื่อเห็นรถเครื่อง หรือ รถยนต์ ลืมเอาขาตั้งขึ้น หรือลืมปิดไฟเลี้ยว ฉันก็จะรีบบอกเขาเช่นกัน
ถ้าเป็นรถเครื่องที่ขับไม่เร็ว ฉั นก็จะบิดมือแซงและบอกเขาเช่นกัน
นี่คือความห่วงใย ฉันคิดว่า มนุษย์ทุกคนแรกเริ่มที่กำเนิดมา
ในโลก เอกภพ จักรวาลนี้ ตอนเป็นทารก เป็นเด็กๆ ก็มิได้มีจิตใจชั่วช้า สารเลว เหี้ยมโหด กดขี่ข่มเหง เอารัดเอาเปรียบ ฯลฯ
แต่พอเติบใหญ่มาทำงาน ไม่ว่าจะเป็นข้าราชการ (ขอใช้คำว่า บางคน)
ทหาร ตำรวจ พ่อค้า คหบดี นายทุน ศักดินา มหาโจร ชาวบ้าน (ที่ยกมานี้ ขอใช้คำว่าบางคน ) ฯลฯ
แต่ด้วยระบบโครงสร้างสังคมที่สามานย์ โดยองค์รวม จึงต้องให้มีการแข่งขันเอาตัวรอด ชเลียร์ เอาตัวรอด หรือทำทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อให้ตัวเองอยู่ในระบบสังคมบริโภคนิยมสุดโต่งนี้ให้ได้
ดังนั้น จึงมีการกดขี่เอารัดเอาเปรียบทำลายโลกธรรมชาติรากเหง้าวิถีชีวิตของประชาชนชาวบ้าน และของตนเองด้วย
"ท่านพุทธทาส" ปราชญ์ กวี แห่งโลก จึงเรียกสิ่งนี้ว่า เป็น "อ วิ ช า"
ฉั น จึงคิดว่าคนเหล่านี้
ที่ยกตัวอย่างมา แม้บางคน บางพวกจะไร้คุณธรรม
แต่เมื่อเขามาเห็นคนขับรถเครื่อง รถยนต์ ฯลฯ ที่ลืมเอาขาตั้งรถขึ้น
หรือลืมปิดไฟเลี้ยว พวกเขาก็ต้องตะโกนบอก หรือส่งสัญญาณเตือนว่า
...
"ขาตั้ง, ครับ, ค่ะ"
"ไฟเลี้ยว, ค่ะ, ครับ"
ม นุ ษ ย์ งดงามเสมอ แต่ด้วยเพราะระบบโครงสร้างสั งคมอัปลักษณ์ ที่เราไม่ ปฏิรูป หรือ ปฏิวัติ
มนุษย์บนดาวโลกดวงนี้ จึง ทุ ก ข์ ท ร มา น !
สา ง สา ย แล้ว ท้องฟ้าสีฟ้าสดใส
สำลีเมฆขาวงดงาม สายลมโชยพลิ้ว นกน้อยน้อยร้องเพลง .. ฉั น อยา ก โ อ บ ก อ ด ใ ค ร ใ น อ้ อ ม แ ข น ซั ก ค น ! ! !
[ Permalink ] . [ 23 ความคิดเห็น ]
แว๊ปปปปปปปปปปปป
แวะมาแอ่วครับ......
หวัดี คับ ยอด บุญฮักษา อ้ายเพิ่งไปงานแต่ง แม๊กซ์ กะ นพรัตน์ ตัวละมูล ( รัตน์ คำพร ... นามปากกา เขาเป็นนักเขียน ทั้ง กวี เรื่องสั้น สารคดี ฯลฯ ) ที่อำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย อ้ายไพฑูรย์ และสุดสะแนนก็ไปด้วย ... อ้ายฮวก พี่ตุ๊กตา อ้ายคิง เมื่อคีนนี้อ้ายก้อไปเยือนสุดสะแนน วันนี้ต้องกลับบ้านดินแล้ว ทิ้งเขามานานเกือบสามอาทิตย์ หน่ะ คิดถึงต้นไม้ใบหญ้า นกหนู แมลงปอ สายน้ำ กบเขียด ฯลฯ
ยอดแล้วเราค่อยเจอกัน นะ คับ เมื่อชาติ (สมมุติ) ไม่ต้องการ บุญฮักษา คับ
แวะมาบอกว่า ไม่ได้ขออนุญาตก่อน แต่ริอาจ เอาแนวความคิดเรื่องของหน้าหมู่ของอ้ายแสงดาวไปถกกับเพื่อนฝูงในเรื่องของการเลือกตั้งคือประชาธิปไตย เสียแล้วค่ะ เลยแวะมาบอกว่าอ้ายแสงดาวถูกสีน้ำน้อยนำไปอ้างอิงถึงนะค่ะ
ไอ่หนู "สีน้ำน้อย" เอ๊า ลุยเต็มที่เล๊ย..."ของหน้าหมู่" เป็นคำของ อาจารย์ "อานันท์ กาญจนพันธุ์" นักวิชาการของประชาชน แห่ง ม.เชียงใหม่ ตอนนี้ท่านเกษียณ ราชการการแล้ว แต่ท่านก็ยังคงทำงานเพื่อประชาชนอยู่ ดีมาก คับ เอาไปถก แลกเปลี่ยนกัน
ฮักษาสุขภาพ ทุกคน เน้อ
คิดถึงเพคะ เลยแวะมาเยี่ยม ไม่แน่ใจเล้ยว่าอ้ายอยู่หนไหน สุขา หรือว่าบ้านดิน หรือเชียงของ
เพิ่งเขียนถึงเพื่อนรักผู้เพิ่งจากไป คืนสู่ธรรมชาติเมื่อสองสัปดาห์ก่อน
รูปภาพของดอกไม้ของเธอ ค้างอยู่ในกล้องอ้ายเน้อ รูปดอกงิ้วป่าเพคะ
หินทิเบตฯแวะมาทวงถามด้วย อย่าเพิ่งทิ้งไปนะเพคะ
อยากให้อ้ายแวะไปอ่านจัง เขียนถึงเธอผู้เป็นเจ้าของดอกงิ้วป่านั่นค่ะ
ที่อยู่ข้างล่างค่ะ
http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=lasttibetstone
" Lastttibetstone " , เจ้า เข้าไปเยือนมาแล้ว งดงามแกมเศร้า เธอกลับคืนสู่อ้อมอกอันอบอุ่นของแม่พระธรรมชาติแล้ว ยังคงแต่เราที่ต้องต่อสู้ในสังคมอภิบริโภคโลกาวินาศต่อไป
อ้ายขอโทษ และบอกตรงว่า อ้ายลืมไปเลย ถ้าไม่ทบทวนให้อ้าย โอ้ แย่จริงคงมาวววไปมากหน่อยรูปถ่ายดอกงิ้วป่าสวยงามมาก ฟิลม์ของอ้ายหลายม้วนยังไม่ได้ล้าง รูปดอกงิ้วป่าคงบ่ ได้หายไปไหน ถ่ายมามากไม่มักะตังล้าง ไว้มีอ้ายจะล้างและมอบให้ ขอบคุณนักที่ช่วยเตือนความทรงจำ " แด่ฮิบปี้ตัวจริงที่จากไป" งดงามมาก ชอบมากที่หลานสาวอ่านหนังสืองานศพล่วงหน้าให้เธอบนเตียง รพ และเธอก้อปรบมือให้ นี่ถือว่าแธอรู้จักปล่อยวาง ตามคำสอนของท่านพุทธทาส โอ้ งดงามจริง อยากให้ชาวเว็บทุกคนได้อ่านงานเขียนของ Lastttibetstone เข้าไปอ่าน ใน blog ได้เลย และอ้ายอยากใฝห้มีการตีพิมพ์ให้คนได้อ่าน เพราะเป็นความเรียงที่งดงามมาก และให้ประโยชน์ข้อคิด เป็นปรัชญาชีวิตด้วย บุญฮักษา จ้า
อ้ายแสงดาว เจ้า
ยินดีจ๊าดนัก ที่ได้เจอกันที่ทั้งที่ สุดสะแนน และ สวนผัก ระยะเวลาที่สั้นๆ ที่เจอกัน รวมทั้งกับอุ๋มอิ๋มด้วย นับเป็นเวลาที่มีค่านักๆ ขอบคุณบทกวีอันงดงามที่อ้ายเขียนหื้อเน้อเจ้า ชอบคำพูด(ที่แม้ว่าดูเหมือนจะพูดกันเล่นๆ) ที่ว่า "เรามาเจอกันชาตินี้งดงามที่สุดแล้ว" (แต่ชาติหน้าค่อยว่ากัน)
ขอบคุณนักๆเจ้า
สุท
ปล. ถ้ามีโทรศัพท์มือถือเครือใหม่ที่มาแทนเครื่องเก่าที่ตกน้ำไปเมื่อใดก็ช่วยโทรฯหา โตยเน้อ จะได้ บันทึกเบอร์เอาไว้
เจ้า, ไอ่หนู " Sutthida " อ้ายและพวกเราก้อดีใจเช่นกัน ที่พบเธอ เป็นความงดงามนัก คับ ดีใจที่ไอ่หนูเดินทางด้วยความปลอดภัยทางผืนฟ้านภากาศ ดีใจที่ไอ่หนูได้เจอ อุ๋มอิ๋ม และหลานๆที่น่ารักตวย ( เต้น กะ ตั้ง ) แล้วเราคงได้เจอกันอีก เน้อ เจอกันในจอ และ ต้องได้เจอกันไม่ในจอแน่น๊อน ... บุญฮักษา, เจ้า
คับ ถ้าได้ซ่อมมือถือที่ว่ายน้ำ อ้ายจะแจ้งความให้ ทราบ เจ้า
seangdaosattaman@gmail.com
ยิ้นดีเจ้าที่อ้ายแวะไปเยี่ยม แด่ฮิปปี้ตัวจริงที่จากไป
จะรอรูปดอกงิ้วป่าจากกล้องอ้ายเพคะ ว่าแต่จะรู้ได้ไงว่ามันอยู่ในม้วนไหน
หินทิเบตฯ จำได้แต่วันเวลาที่ผ่านถนนสายนั้นนะ เป็นต้นเดือนกุมภาของปีที่แล้ว
โขงสาละวิน เปิดตัวร้านไงเพคะ
ถ้าอ้ายหาเจอหินฯจะออกตังไปล้างให้
กึ๊ดเติงหาเสมอเพคะ
วัวลาเร่
หวัดดีตนหนุ่มเสมอ
หายเมาหรือยังครับอ้าย
มาอยู่เมืองแฟร็งค์เรียบร้อยแล้ว
อยู่เฉยๆหายใจทิ้งไปวันๆอยู่ยังบ่มีงานเตื้อ
...........
รักษาสุขภาพตวยครับจะไปเยี่ยมที่เจียงในเร็ววัน
ไอ่หนู "หินทิเบตก้อนสุดท้าย" อ้องานเปิดตัว โขงสาละวิน ที่ลำพูน ใช่ไหม? ไม่ต้องดอกไว้มีกะตังอ้ายจะล้างฟิลม์มอบให้ ฮิปปี้ตัวจริง เอง
บุญฮักษาจ้า
เฮ้ .... "พ่วงแสง ศรัทธาเมา" ดีจายที่เธอกลับคืนสู่ เมียงฝัง แย้ว แล้วเฮาต้องได้ปะทะกันด้วยจอกน้ำมังสะวิรัติ เจ้า... บุญฮักษา เจ้า
เฮ้!ป๊ะ ป๋า แสงเมา ศรัทธาม่วน
ช่วงนี้ดื่มด่ำน้ำมังสะวิรัติได้แค่วันละสององคุลีบาตรเองเด้อ..หล่า
ว้าวววว!
แต่ถ้านั่งดื่มกินข้างฝั่งน้ำของกับบางคน(เหมือนผู้บ่าวบางคน)คงจะอร่อยลิ้นมิรู้ลืม
ฮาฮาฮาฮาฮาฮา และ ฮา ฮ่า
ขบถโรมานซ์ของจริงงงงงง
ฮ่า ฮ่า แห๋มรอบ
อ้าย "แสงพ่วง ศรัทธาบ่เมา".... อ่านหน้าจอแล้วขำก๊ากกกกกก เล๊ยยยยย ขอไค้หัวหน่อย ... ฮ่า ฮ่า ฮ่า คิกๆๆๆๆ คักๆๆๆๆ
ไว้เจอกันที่สุดสะแนน "เจอกัน" นี่ไม่ช่ายท้าตีท้าต่อย เน้อ แต่หมายถึง มาดวลจอกกัลลลล์ H a ฮ่า
อ้ายครับ รออ่านงานชิ้นใหม่อยู่ครับ
ไม่เจอกันหลายวันแล้ว
รักษาสุขภาพครับ
คับ , " ตีนไม่กวนเอก" ติดตามหนัง(สือ) ตอนต่อไปเลย คับ ว่าแต่ว่าตอนนี้ เอก อยู่ หนายยยย วันเสาร์ มะรืนอ้ายจักไปสิงสู่ที่ สุดสะแนน ถ้ามีเวลา เอก มาลุย เล๊ย บุญฮักษา คับ
เฮ้! ป๊ะป๋าแสงเมาวันนี้เลี้ยงเจ้าตี้เจ้าแดน(เจ้าตี้ ชื่อ เอ้อ )
ยำจิ้นไก่ ย่างหัวหมู สุรานารี และ...
ยาดองสูตรใหม่ " ฤาษีเด้าลม " ฮา ฮา
บูรณาการมาจาก" ฤาษีหลงถ้ำ ปะทะกับ สุนัข(หมา)เด้าลม"
ก็อกเดียว..ได้ผล????????????????
อันนี้ทักทายกันบ่ดายเด้อปี้น้อง...อาจไร้สาระ
แต่ ...ด้วยความฮักระหว่างหมู่เฮา แต้พ่อง เล่นพ่องน้อ..เหอ เหอ
บ่ว่าไดก่อถามเอาตี้ปี้อ้ายแสงเมาเน้อ
.....
บูญก้ำบุญจู ..แหะ แหะ แหะ
แหะ แหะ ๆๆๆๆๆ เหมียนกั๋น เจ้า อ้ายแสงพ่วงหล่อยามเมา บุญฮักษาเน้อ
หายไปใหนครับปี้อ้าย
ก๊ะว่ายังมิสร่วง
บ่หายไปไหน เจ้า แสงพ่งก้ออยู่ แถวนี้ แหละ มาสิงสถิตนอนที่สุดสะแนนที่เขากรุณาให้ พรุ่งนี้อ้ายก้อจะกลับบ้านดินแล้ว คับ พอดี มีทั้งกิจส่วน รวม และ ส่วน ตัว เลยอยู่ในเมืองยาวหน่อย บุญฮักษา คับ
http://www.thaingo.org/prboard_1/view.php?id=7485
ลิ้งงานวันพุ่งกั๊บอ้ายแสงดาว...
มาม่วนกันคับอ้าย..
ในความธรรมดา บวกความเคยชิน นึกถึงหน้าต่างที่เคยเชยคางมองดูจินตภาพในวัยเยาว์ ก็ยังนึกถึงอยู่แต่ไม่เด่นชัด เช่นกันกับเรื่องที่ใกล้ตัวเพียงเพราะเรารู้ได้ถึงการมีอยู่ เพราะเราเฉยชิน
การมีอยู่ของแม่ เพื่อน พี่น้อง ที่รักและเป็นกัลยาณมิตร ความเฉยชินจะกลายเป็นความกระดากอายหากเรารู้สึกว่ามันไม่เป็นธรรมชาติ
การยกมือไหว้แล้วสวมกอดกัน จะรู้สึกดีกว่าข้อความผ่านสื่อ อี เล็ก โท นิก
หรือว่ามัน ? จะเป็นการย้ำ ว่าเรายังมีตัวตนให้แสดงออกซึ้งกันได้ในหลายๆวิธีและหลายๆมิติ ตามแต่สมัยสะดวกจะเป็นไป
แต่ ขอใช้มือได้ไหว้และสวมกอดกันและกันดีกว่า
รู้สึกขวยอายขึ้นมาเล็กน้อย แปลกดีที่เราต้องมา สื่อสารกันด้วยวิธีนี้ ลองดู
*** "ยอด บุญฮักษา" คับ ขอโทษตวยที่ไม่ได้ไป ในวันที่สิบ อ้ายคงอยู่บ้านดินไม่ได้เข้าเมืองก้อเลยมิได้ดู เน็ท ไว้เจอกันแน่ๆ ตอนี้อ้ายไม่ได้ไปสุดสะแนนหลายวันแล้ว อยากพัก ตับ หน่ะ ฮา ha บุญฮัก็คับ
*** "หมอเปื่อย" คับ , ใช่แล้ว การโอบกอดให้ความรักความอบอุ่นดีนักหัวใจ เลือดเนื้อสัมผัส ถ่ายเทให้กันและกัน ไม่ว่าจะเป็นการโอบกอด ลูก เมีย เพื่อน คนรัก พ่อ แม่ต้นไม้ใบไม้ แม่น้ำธารใส สรรพสิ่งสรรพชีวิตฯลฯ ล้วนเป็นสิ่งที่งดงาม คับ แล้วเราจะโอบกอดกัน บุญฮักษา เน้อ