ในห้วงคำนึงขบถโรมานซ์ : โ ล ก นี้ ยั ง ง ด งา ม

ส่งมาเมื่อ 25 ส.ค. 2008 - 00:00:00.  หมวด: ชีวิต  ป้าย:

ฉันนั่งนิ่ง ณ สถานที่แห่งหนึ่งในตัวเมือง ยามพรรษาฤดู แห่งดินแดนล้านนาอิสรา

สายฝนโปรยปราย - โปรยปรอย

ยามเช้า...เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ไม้โครงเหล็กเก่าคร่ำคร่า ...

น้องแมวสีเหลืองกระโดดขึ้นมามาบนโต๊ะมาทักทาย ฉั น

- - - เหมียว... เหมียว... เหมียว....

นัยน์ตาสีเหลืองอ้อนมองดวงตาฉัน ฉันให้ปลาทูแด่เธอ

ฉันเพิ่งเดินอออกไปซื้อที่ปากซอยข้างนอก

และแล้วก็มีน้องแมวดำ และน้องหมาขาวเดินเข้ามาทักทายฉัน
ฉันก็ให้ปลาทูแด่เธอทั้งสอง

- - -ณ บ้าน - ร้านนี้

เจ้าของร้านและเพื่อนๆ ที่ดำรงชีวิตอยู่ด้วยกัน เจ็ด, แปดคน ...

พวกเขาเป็นคนใจบุญ - รักสัตว์... หมา แมว นก หนู กา ไก่ ฯลฯ

เ ค ย มีคนเอาแมวมาปล่อย

เขารักสัตว์เลี้ยงจริงหรือ ? เจ้าของแมวที่เอามาปล่อยหน่ะ...

แต่เจ้าของร้านนี้เขาก็เอ็นดูเลี้ยงไว้หมด

มีน้องหมาตัวหนึ่ง เธอซัดเซ

พเนจรเข้ามาหาในบ้าน - ร้านนี้ พวกเขาก็ต้อนรับเลี้ยงดู

"ผมตั้งชื่อมันว่า "ไอ้มาหา" ...

"ฮวก - อรุณรุ่ง สัตย์สวี" เจ้าของร้านบอกกับฉันด้วยรอยยิ้ม

ดวงตาเปล่งประกายอิ่มบุญ ก็หมายถึงหมาสีขาวที่ฉันให้ปลาทูแด่เธอนั่นเอง...
"ฮวก" บอกว่า มันมาหาตั้งแต่ตัวยังเล็กอยู่

เมื่อมันมาหา ผมก็เลยตั้งชื่อมันว่า "ไอ้มาหา"

เดี๋ยวนี้ "ไอ้มาหา" โตเป็นหนุ่ม แล้ว

พลังกายมหาศาล กลายเป็น "ขาใหญ่" ที่นี่...
"ไอ้แก่" หมาที่อยู่มาก่อนเคยข่มขู่ ข่มเหงกัด "ไอ้มาหา" จน "ไอ้มาหา" หงอกลัว
แต่มาบัดนี้ "ไอ้มาหา" โตเป็นหนุ่มร่างกายแข็งแรง กลับกลายเป็น "ขาใหญ่" แทน
สามารถข่มขู่ กัด "ไอ้แก่" จนทำให้ "ไอ้แก่"หงอกลัวบ้าง

"ที who ที IT" --- "ไอ้มาหา" คงพูดเช่นนั้น

ทำไม "ไอ้แก่" ถึงหงอกลัว "ไอ้มาหา" ?

มีเรื่องเล่า...

สาเหตุที่ "ไอ้แก่ หงอ กลัว และยอมไอ้มาหา"
ก็เพราะมีครั้งหนึ่ง ขณะที่พี่น้องชาว "สุดสะแนน" กำลังนั่งล้อมวงกินข้าวร่วมกันบนโต๊ะในร้าน...
"ไอ้แก่" กะ "ไอ้มาหา" ก็มายืนรอขออาหาร และต่างก็ข่มขู่กัน ครางฮื่อๆ ใส่กันส่งเสียงดังลั่น
ไม่ยอมลดราวาศอกให้กัน ....
"ฮวก" และเพื่อนพี่น้องตวาดบอกให้หยุด เพราะรำคาญ
"พวกกูกำลังแดกข้าวอยู่ดีๆ พวกมึงก็มารบกวนสมาธิการแดกของกู" เจ้าของร้านคงคิดแบบนี้

เจ้าน้อง "หมาแก่" และเจ้าน้อง "หมาขาว" ก็ยิ่งครางฮื่อๆ แฮ่ๆ ใส่กันหนักหน่วงยิ่งขึ้น

ทั น ใ ด ... "ฮวก" ก็อุ้มจับ "ไอ้มาหา" โยนใส่ "ไอ้แก่"
และแล้ว ปี่ กลอง เพลงมวยแห่งหมาก็เริ่มบรรเลงเพลงบู๊ขึ้น ...
"เจ้ามาหา" กะ "เจ้าแก่" ปล้ำฟัดกันอิรุงตุงนัง โต๊ะกับข้าวของพวกจิ๊กโก๋ สุดสะแนนนั่งกินข้าวไป
และนั่งยลดูบทเพลงแห่งการต่อสู้ของน้องหมาทั้งสอง

"ไอ้แก่" อายุมากแล้ว ถูก"ไอ้มาหา" หนุ่มกลัดมันกัดขบแน่นที่คาง กัดไม่ยอมปล่อย
ถึงที่สุด "ไอ้แก่" ก็ต้องยอมแพ้ วิ่งหนีแยกกันไป

"ให้มันรู้แล้วรู้รอดไป มันจะได้ไม่ต้องฮื่อๆ แฮ่ๆ ใส่กันอีก" อ้ายฮวกบอก ...
ได้ผล นับแต่วันนั้นเป็นต้นมาก็ไม่มีการข่มขู่ คำรามใส่กันอีกแล้ว !

"ไอ้แก่" หงอ กลัว "ไอ้มาหา" เลย... เจ๋งจริง มุขนี้!

สายลมโชยพลิ้ว สายฝนพรูพรำ

ต้นไม้ ดอกไม้ งดงาม ผีเสื้อเริงรำร่อน ดูดดื่มเกสรดอกไม้...

เป็นบทเพลงต้อนรับฤดูฝนที่มาเยือน ... ดวงใจ ฉัน ฉ่ำบาน !

ณ สถานที่แห่งนี้ คือ ป่า ใ ห ญ่ ใ น เมื อ ง มี ตึก คอนโดคลาคล่ำ ล้อมรอบ

- - - ไ ก่ แ จ้ร่วมสิบกว่าชีวิตเริงลีลา ย่ำย่างจิกยอดผักยอดหญ้าใบไม้หากิน ...
นก นานา ชนิด ร้องเพลงขับขาน กล่อมโลก ชีวิต

โ อ้ ... หั ว ใ จ ฉั น เ บิ ก บา น ณ ยามอรุณรุ่งแห่งชีวี

จักเอาอะไรกันนักเล่าเพื่อนมนุษย์เอ๋ย ?

วัตถุ - เงินตรา... คือ พ ระ เ จ้า อ ง ค์ ใ ห ม่ ข อ ง ม นุ ษย์ ห รื อ ?

ณ ขณะ ปรัตยุบันนี้... เราก็มิได้ปฏิเสธ
วัตถุ - เงินตรา เมื่อเราต้องดำรงวิถีชีวิตอยู่ในเมือง

ทว่า...ตามความคิดเห็นของฉัน... เราพึงเข้าใจ และเป็น "นาย" ของมัน...
มิใช่เป็น " ทาส" ของมัน !

* "คนเราจะมีความสุขได้ ต้องได้อย่างที่ตัวเองอยากได้
แต่ก่อนอื่น ต้องรู้ก่อนว่า จริงๆแล้วอยากได้อะไร ไม่ใช่ให้สังคมบอกว่า เราควรมีอะไร

คุยกับตัวเองให้เข้าใจก่อน แต่ต้องไม่ไปเบียดเบียนทั้ง ตัวเองและผู้อื่น ฯลฯ"

ค วา ม สุ ข ของคนก็อยู่ตรงนี้แหละ ...

ฉั นเห็นด้วย

@ น ก แ อ่ น ฟ้า ในเมือง โบยบิน ฉวัดเฉวียน

เวียนว่อน แสดงว่า บนนภากาศยังมีอาหารให้พวกเธอได้ดื่มด่ำกินอยู่

สา ย ล ม โชยพริ้มพลิ้ว ... สา ย ฝ นหยุด พรูพรำ ...
โอ้ เพื่อนมนุษยชาติเอ๋ย หากเราเข้าใจจิตวิญญาณธรรมชาติ ชีวิต แล้ว

- - - โ ล ก นี้ ย่ อ ม ง ด ง า ม !

[ Permalink ] . [ 19 ความคิดเห็น ]  

"ไอ้แก่" อายุมากแล้ว ถูก"ไอ้มาหา" หนุ่มกลัดมันกัดขบแน่นที่คาง กัดไม่ยอมปล่อย
ถึงที่สุด "ไอ้แก่" ก็ต้องยอมแพ้

555555555 55555555
ขะเจ๊าไค่หัวไส้ปอคลอน

"ให้มันรู้แล้วรู้รอดไป มันจะได้ไม่ต้องฮื่อๆ แฮ่ๆ ใส่กันอีก" อ้ายฮวกบอก ...
ได้ผล นับแต่วันนั้นเป็นต้นมาก็ไม่มีการข่มขู่ คำรามใส่กันอีกแล้ว !

"ไอ้แก่" หงอ กลัว "ไอ้มาหา" เลย... เจ๋งจริง มุขนี้!

55555 เยี่ยม ยอดเยี่มกะเทียมดอง ขะเจ๊าก็หันว่าเจ๋ง 555555 55
(ขอซูบซาบหน้อยลอว่า)อ้ายบ่าวกองทราย เจ๋งกว่าบ่าเฮ๊ยยยย เฮ !!

อ้ายฮวกเผด็จการ แก้ปัญหาด้วยความรุณแรง ใจร้าย หนำซ้ำยังมีคนเห็นด้วยกับยุทธวิธีโบราณล้าหลังเช่นนี้ น่าเศร้า น้ำตาไหลพรากๆๆ

สวัสดีเจ้า
รายงานตัว กลับถึงเชียงใหม่โดยปลอดภัย ด้วยสายการบินไทย อุดร-กทม และ สายการบินนกแอร์ กทม-ชม เมื่อคืนนี้เองครับผม ไปเที่ยวเวียงจันทร์มา บ้านเมืองเจริญพอสมควร ความเก่าแก่เรื่องโบราณสถานก็ยังมีอยู่ ค่าครองชีพก็สูงอยู่ อัตราเงิน 1 บาท=250 กิบ มีโอกาสอาจจะไปหลวงพระบาง เวียดนาม เมื่อไรแล้วจะบอก เหนื่อมากกับการเดินทาง ขอพักก่อนเน้อ ดูแลฮักษาตัว

ล่นเอาน้ำคุมาเวยบ่าคร้าน
เอามาตวงน้ำต๋า คุณ รักน้องหมา

หุหุ....
โหะโหะ

พญาหงษ์ร่อนปีกคล้าย หน่ายเมฆ
สู่ป่ากว้างอย่างวิเวก เหว่ว้า
.......................................ฯลฯ
เมื่อก่อนก็สงสัยว่าหมามันนอนตากแดดทำไม ตอนนี้ก็สงสัยอยู่
ได้แต่เที่ยวสงสัยและคิดแทนว่ามันคงร้อน
รู้สึกหงุดหงิดเมื่อมีคนมาบอกว่า "เปิดพัดลมทำไม หนาวจะตาย ...่า''
แทนที่จะถามว่าร้อนหรอถึงได้เปิดพัดลม
บางครั้งเราก็พลั้งเผลอเอาอุปทานตนเองเป็นหลัก
ความเร็วของหลายๆอย่างได้เปลี่ยนอะไรหลายๆอย่าง
แม้แต่หมาก็เสียหมา
หมาถูกเลี้ยงอย่างเสียหมาและไม่เป็นหมา ไม่แปลก เพราะเคยเห็นหมาที่เสียจริตมาแล้ว
คล้ายกัน มนุษย์ก็หมดสัญชาตญาณในการเอาตัวรอด(เยี่ยงสัตว์)
ถ้าหมาไม่กัดกันสิน่าแปลก
เหมือนคนที่ไม่ได้ใช้ศักยภาพของนิ้วเท้า(เพราะเราไม่ได้ทำนา ฤ เดินบนดินแล้ว )
ข้าพเจ้ารู้จักหมา แมว เพื่อนสัตว์น้อยใหญ่ที่นี่ ไม่มีฐานะ ฤ ในฐานะใดๆ รู้จักก็รู้จัก
แต่แมวก็เคยเลียหัวล้านผม และผมก็เคยเลียขนแมวมาแล้วจริงๆ
....
แต่ก็ดีที่เจ้ามาหาเป็นตัวผู้ ไม่งั้นคงเป็น มาหาหมี
ฤ เป็นตัวผู้ก็ไม่เป็นไร เป็น มาหาอ้ำ ก็แล้วกัน
อีกอย่างเจ้าแก่ก็อาจจะไม่ได้หงอเพียงแต่ถอย
แต่ก็ไม่ได้ถอยถึงหมอก ดอกกระมัง ฮาฮ

คนรักสัตว์มีอีกมากมายในโลกกว้างใหญ่ใบนี้ คืนนั้นฝนพรำ เป็นคืนที่ทำให้เราหลายคนได้ตระหนักว่าความไพศาลของโลกอาจอยู่ในตะกร้าใบเล็กๆใบเดียว
ให้ถูกต้อง ฝนนั้นราสายไปแล้วเมื่อครู่เล็กๆก่อนหน้านี้ พื้นคอนกรีตอมน้ำฝนแฉะชื้นเพียงแต่ทำให้ความรู้สึกยังติดค้างอยู่ในอารมณ์และเสียงสายฝน นักดนตรีหนุ่มใหญ่ผู้อยู่ใต้หมวกสีขาวหม่นจบเพลงบลูส์สำเนียงเศร้าระคนอ้อยสร้อยลง โต๊ะเก้าอี้ว่างเปล่าพร้อมให้บริการลูกค้า บริกรก็เช่นกัน ทันทีที่เพลงอีกบทเริ่มต้นขึ้น พื้นกระดานไม้ภายในตัวร้านรับรองส้นรองเท้าเรียวแหลมดัง ก๊อก...ก๊อก...ก๊อก... หญิงสาวชาวญี่ปุ่นหน้าตาจิ้มลิ้มเรียกให้หลายคนหันไปมอง ด้วยอาการยักย้ายเรือนร่างบนเรียวขาใต้กระโปรงสั้นระดับคืบจากหัวเข่า เธอเลือกนั่งโต๊ะริมระเบียงวางตะกร้าพลาสติกใบย่อมลงข้างตัวพร้อมกระเป๋าหิ้วผ้าทอพื้นเมือง หลังจากสั่งอาหารเครื่องดื่มเรียบร้อยเธอหยิบผักรองจานหย่อนลงในตะกร้าแล้วยกเบียร์เล็กดื่มจากขวด ในฐานะลูกค้ารายแรกของค่ำคืนเธอจึงได้รับเกียรติให้เป็นจุดรวมสายตาแทบทุกดวงในร้าน

บริกรหนุ่มมากประสบการณ์เรียบๆเคียงๆ อยู่สักพักก่อนอาศัยความมีอัธยาศัยเอ่ยถามออกไปอย่างไม่ยากเย็นทั้งเป็นธรรมชาติพร้อมประสานสายตาอย่างเจตนา “ มีอะไรอยู่ในนั้นเอ่ย.? “
เธอชำเลืองดูตะกร้าแว้บหนึ่งก่อนตอบเป็นภาษาไทยสำเนียงคิกขุอาโนเนะปนเมืองว่า “ หอยก๊ะ “
นั่นก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้บริกรคนอื่นๆเดินตามสายตาตัวเองเข้าไปมุงดูหอย ไม่เว้นแม้แต่บาร์เทนเดอร์
ร่างกระทัดรัดและเจ้าของร้าน
หอยทากเปลือกบางตัวกลมๆห้าตัวเกาะอยู่ตามใบไม้และขอบตะกร้า บางตัวชูหัวส่ายตาไปมา
บางตัว นิ่งคล้ายหลับพักผ่อน เสียงฮือฮาหัวเราะทั้งทึ่ง ขบขัน แปลกใจปะปนกับรอยยิ้ม ความสงสัย
นานาประเดประดังเข้าหา จนเธอตอบคำถามแทบไม่ทัน ชื่ออะไรมั่ง? จำได้ไงดูตรงไหน? ขอจับได้มั้ย?
มีแค่นี้เหรอเอาอีกมั๊ย ? เลี้ยงยากหรือเปล่า ? มันกินอะไร...กินกระดาษด้วยนะ แบบนี้เคยเหยียบตายหลายตัว
จนถึง...ต้องการคนช่วยเลี้ยงหรือเปล่า ?

เวลาล่วงผ่านเบียร์สองสามขวด แก้มสาวญี่ปุ่นแดงระเรื่อเธอดูมึนงงคล้ายเรียบเรียงคำถาม
คำตอบเป็นภาษาไทยไม่ทัน จึงได้แต่ยิ้มหรือเพียงเอ่ยคำชินปาก “ ก๊ะ...ก๊ะ ... “ ที่สุดพนักงานทั้งหมด
ต่างทยอยกันกลับไปทำหน้าที่ของตัวเองทั้งที่เรื่องของเธอกับหอยคงค้างคาอยู่ในใจและปากของทุกคน
ฝนพรมละอองลงมาอีกรอบ เธอสั่งเช็คบิลฉวยกระเป๋า หิ้วตะกร้าหอยเดินแช่มช้าออกจากร้าน
โดยไม่ลืมหันมาโปรยยิ้มล่ำลา
บรรดาบริกรหนุ่มต่างมองตามส่งลูกค้าสาวด้วยสายตานานาความรู้สึก เมื่อเธอเดินลับแสงไฟใต้
ต้นกระท้อนไป ฝนเริ่มรวมเม็ด ความคิดของใครบางคนจึงทะลักออกมาทางปาก
“ หอย...จะเปียกมั๊ยน้า... “


หมายเหตุ เรื่องนี้เขียนขึ้นจากเหตุการณ์จริงและโดยไม่ได้ใช้สัญลักษณ์ใดใดทั้งสิ้น

แก้คำผิดครับ ล่ำลาเป็นร่ำลา

คุณรักน้องหมา

ผมชอบเรื่องที่คุณเล่ามากๆครับ(ชอบจริงๆ)

อ้ายแสงเมาของผมซำบายดีบ้อ

ซำบายดี

เรื่องนี้คุ้นๆ นะ ฮ่าๆๆๆ ญี่ปุ่นเลี้ยงหอย ไม่ธรรมดา แต่คิดว่าขาดไปบางตอนนะ ก็ตอนที่คนในรานถกเถียงกันไงว่าเธฮจะเลี้ยงหอยไปทำไม บ้างก็บอกว่าเธออาจทำวิจัยเรื่องหอยกผ้เป็นได้ และใครหลายคนก็อยากจะเป็นผู้ช่วยนักวิจัยด้วย ว่ากันว่างานวิจัยชิ้นนี้ชื่องานวิจัยหอย

คุณรักน้องหมา
ชอบๆ รู้สึกดี
ภาษาโคราชว่า จั๊กกะลึน ดี
สยิวขนคิงหัวใจลุกซู่ๆ ชอบๆ หลายๆ
อ่านแล้วรู้สึกทำให้ หอยไม่ถดถีี
ขอบคุณหลายๆเจ้า

*** " ไอ่หนู " นิรนารี" แข็งแฮงได้ ความจ๋ำดีแต้ๆอยู่ดีก่ โอ้ ไอ่หนูจำได้ตีอ้ายวาดฮูป

มั่ว อ้ายบ่าวก๋องซายก่เป็นจะอี้ ความจำเสื่อมบ้าง ความไม่จำไม่เสื่อมมั่ง

โอกาสดีดีงามๆ มาแอ่วหา ไอ้ แก่ กะ ไอ้มหามั่งเน้อ บุญฮักษา คับ


*** น้อง "รักน้องหมา" เจ้า ความจริงอ้ายก็อยู่ใน เหตุการณ์นั้น ถ้าเป็นอ้ายอ้ายก็ไม่ทำดอก แต่เป็นอ้ายฮวก เขาก็คงมีเหตูผลของเขา แต่เขารักสัตว์มาก นะ ขอบคุณที่แวะมาแอ่วหากัน ฮักษาสุขภาพ คับ

*** " พ พ่วง ณ เวียงฝาง " ซำบายดีเจ้า พ่วงเองเล่า? ฮักษาสุขภาพเน้อ วันดีคืนดีอ้ายจะจวน อ้ายไพฑูรย์ และพรรคพวกแก้งค์ ในเวยงไปลุยเมืองฝัง ฮา ฮ่า ฮักษาสุขภาพ คับ


*** "คุ้น" คับ เรื่องนี้ต้องไปถามเธอ แต่ไอ้การเลี้ยงสัตว์แบบกักขังนะ สำหรับอ้ายไม่เห็นด้วย สัต์เขาต้องมีอิสระ เราต้องเคารพในสิทธิวิถีชีวิตของเขา มิใช่เอาเพื่อ ความสุข ความเหงาของตัวเอง ยกเว้นเจอสัตว์ที่ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ เราก็ เมตตาตาเอามาเลี้ยง


*** " ป. เปื่อย" คับ หอยนั้นมีอยูทุกที่ หอยจุ๊บ หอยพื้นบ้าน หอยทะเล ฯลฯ ล้วนล

*** " ไอ่หนู " นิรนารี" แข็งแฮงได้ ความจ๋ำดีแต้ๆอยู่ดีก่ โอ้ ไอ่หนูจำได้ตีอ้ายวาดฮูป

มั่ว อ้ายบ่าวก๋องซายก่เป็นจะอี้ ความจำเสื่อมบ้าง ความไม่จำไม่เสื่อมมั่ง

โอกาสดีดีงามๆ มาแอ่วหา ไอ้ แก่ กะ ไอ้มหามั่งเน้อ บุญฮักษา คับ


*** น้อง "รักน้องหมา" เจ้า ความจริงอ้ายก็อยู่ใน เหตุการณ์นั้น ถ้าเป็นอ้ายอ้ายก็ไม่ทำดอก แต่เป็นอ้ายฮวก เขาก็คงมีเหตูผลของเขา แต่เขารักสัตว์มาก นะ ขอบคุณที่แวะมาแอ่วหากัน ฮักษาสุขภาพ คับ

*** " พ พ่วง ณ เวียงฝาง " ซำบายดีเจ้า พ่วงเองเล่า? ฮักษาสุขภาพเน้อ วันดีคืนดีอ้ายจะจวน อ้ายไพฑูรย์ และพรรคพวกแก้งค์ ในเวยงไปลุยเมืองฝัง ฮา ฮ่า ฮักษาสุขภาพ คับ


*** "คุ้น" คับ เรื่องนี้ต้องไปถามเธอ แต่ไอ้การเลี้ยงสัตว์แบบกักขังนะ สำหรับอ้ายไม่เห็นด้วย สัต์เขาต้องมีอิสระ เราต้องเคารพในสิทธิวิถีชีวิตของเขา มิใช่เอาเพื่อ ความสุข ความเหงาของตัวเอง ยกเว้นเจอสัตว์ที่ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ เราก็ เมตตาตาเอามาเลี้ยง


*** " ป. เปื่อย" คับ หอยนั้นมีอยูทุกที่ หอยจุ๊บ หอยพื้นบ้าน หอยทะเล ฯลฯ ล้วนล

ต่อคับ

... ล้วน ลำอร่อย กับแกล้มก็วิเศษ คงได้เจอ หมอเปื่อย ณ สุดฯ เมื่อเวลาอันเหมาะสม ดูแลสุขภาพ บุญฮักษา คับ

ต่อคับ...



ล้วนลำอร่อย กินกับแกล้มก้อวิเศษ คงได้เจอหมอเปื่อย เมื่อเวลาอันเหมาะสม (หรือไม่เหมาะสม ก้อด้ายยย ) ดูแลสุขภาพเน้อ บุญฮักษา คับ

เมื่อวานอ้ายแสงดาว
ดื่มไฮเนเก้นขวดเล็กขวดเดียวก็ไม่หมด....(เหมือนผมเลย)...
แค่นี้ล่ะครับ...

บุญฮักษาครับ

"บอด" คับ ที่อ้ายดื่ม ดาวแดงในขวดเขียว เพีงขวดเดียว เพราะอ้าย หนัก มาจาก น้ำมังสะวิรัติแห่งแก่งเสือเต้น มาแหล่ว เจอ "ยอด บุญฮักษา" ทีไรก็ดีใจแม้ไม่ได้พูดคุยกันนัก ยิ่งคืนนั้น เจอ กะ " หมอเปื่อย" หมอแคนมือฉมังด้วย ก็เฉกกัน จริงๆนะ อ้ายอยากฟังเพลงของแก้งค์ "บุญอักษา" อีกคราหนึ่ง ... บุญฮักษา คับ

ขอโทษ "ยอด" และท่านผู้อ่านทุกๆท่านด้วย.. . ที่ขึ้นต้นว่า "บอด" นั้น ที่ถูกต้อง เป็น "ยอด" , คับ ... ความจริง บอด นั้น เป็นอ้ายมากกว่าเพราะ เวลา มาวววววว หนักแย้ว คลำหาทางขึ้นบันใดบ้านไม่เจอ ha ฮ่า

แสดงความคิดเห็น

ในทุกความคิดเห็น จะมีหมายเลขไอพีของคุณ (38.103.63.62) แสดง

• การแสดงความเห็นในเว็บบอร์ดต้องอยู่บนพื้นฐานการเคารพในสิทธิและความหลากหลายทางเชื้อชาติ เพศ ศาสนา วัฒนธรรม และความเชื่อ ตลอดจน วิถีชีวิต และสิทธิส่วนบุคคล
• การวิพากษ์วิจารณ์คำพูด ข้อเขียน หรือความคิดเห็นของบุคคลอื่น ย่อมทำได้โดยสุภาพหลีกเลี่ยงข้อความใดๆอันเป็นการละเมิดหรือดูแคลนต่อบุคคลอื่น
• การวิพากษ์วิจารณ์การกระทำของบุคคลอื่นย่อมทำได้โดยสุภาพ ในกรณีที่เป็นการกระทำที่กระทบต่อสาธารณะหรือกระทำโดยสาธารณะ
• ประชาไทขอความร่วมมือ หากต้องการให้ข้อมูลที่คิดว่าเป็นประโยชน์ได้แสดงบนเว็บบอร์ด กรุณางดเว้นการใช้ถ้อยคำที่มีลักษณะเหยียดเพศ เหยียดเชื้อชาติ ศาสนา และเชื่อมโยงถึงสถาบันพระมหากษัตริย์ซึ่งเป็นการล่อแหลม

คำถาม: วันนี้วันที่เท่าไหร่ ? (ใส่เฉพาะเลขวันที่เท่านั้น) *

ชื่อ: *

อีเมล: (ถ้ามี) ข้อมูลนี้จะไม่แสดงต่อสาธารณะ.

โฮมเพจ: (ถ้ามี)

ความคิดเห็น: * ใช้โค้ด HTML ไม่ได้

(สูงสุด 1,000 ตัวอักษร)
พิมพ์ได้อีก ตัว