เพียงเศษเสี้ยวจักรวาล

เ ดื อ น - ดา ว งามแจ่มฟ้าลาวัณย์
แ ร ม - เรืองรองพลันบรรเจิดจ้า
ป ระ กา ย - เดือนดาวแห่งคืนวันดับวูบ แล้วเฮย
เ รื อ ง - เรื่อเหลืองอร่ามแล้วอาบโลก งามนิรันดร์ ฯ
น้ อ ง ชา ย....
ยินข่าวเจ้ากลับคืนสู่ผืนดิน
ข่าวคราวจากผองเพื่อนแห่งล้านนา
ฉัน งงงวย และใจหาย
ต่อมา... เริ่มเข้าสู่ห้วงภวังค์จิตสมาธิ
* " ต ถา ตา .... มันเป็นไปเช่นนั้นเอง "
" เ ดื อ น แ ร ม ป ระ กา ย เ รื อ ง "
เ รา เคย โลดแล่น เริงร่า ในโลกกว้างด้วยกัน
ณ คราหนึ่ง ... นานมาแล้ว ... นานนักแล้ว
เ ธ อ มาแอ่ว มาพักที่บ้าน ฉั น
ฉั น ประทับใจ
ในคนหนุ่มที่กล้าก้าวเดินทางไกลด้วยดวงใจแห่ง เ ธ อ
และ ฉั น ก็ ประทับใจ ...
เมื่อ เ ธ อ จัดการ ตกแต่ง หนังสือ
หนังหาของฉันที่ระเกะระกะในห้องนอนของ ฉั น
เ ธ อ จัดระบบ ระเบียบ ให้หน้งสือของ ฉัน ให้ได้อยู่ เป็นที่เป็นทาง
เพราะ เธ อคงรู้ว่า ฉั น เป็น ค น รุ ง รั ง
" เ ดื อ น แ ร ม ประ กา ย เ รื อ ง "
เพียงแต่ว่า เราจักดำเนินวิถีชีวิตเป็นเช่นไร ?
มีมนุษย์ย่อมมีทั้ง ข้อดี และ ข้อ ด้อย
ฉั น เอง ก็ เฉกกัน !
เพราะ เรายังคงดำรงอยู่ในโลก แห่ง โ ล กีร์ ยะ
มิใช่ โลก โลกุตระ
มีผิด - มีถูก
มี โลภ โกรธ หลง ฯลฯ
มี อั ต ตา ตั ว ต น
" เ ดื อ น แ ร ม ป ระกา ย เ รือง "
อ้า ย ฯ ข อ โ ทษ เ ธ อ
ที่ ณ คราหนึ่ง ที่เราไปนอนบ้านอ้าย "อ้าย หมอโชติ...ทองแถม นาถจำนงค์ "
ด้วยกัน อ้ายนอนแลกเปลี่ยนกับ เ ธอ ด้วย อารมณ์ อันพลุ่งพล่าน
เพื่อปอกเปลือกหัวใจให้ เ ธ อ ได้ รับรู้ ... ว่าอ้ายเป็นมนุษย์ฉันนี้
เรานอนคุยกัน ส่งเสียงดัง... แล้ว เธ อ ก็ จาก ไป
" เ ดื อ น แ ร ม ป ระ กา ย เ รื อง "
... อ้ายฯ ขอโทษ แต่อ้ายฯ ก็อยากพูดในสิ่งที่อ้ายอยากพูดให้เ ธ อ ฟัง
" เ ดื อ น แ ร ม ป ระ กา ย เรื อ ง" ...
เ ธ อ กลับคืนสู่อ้อมอกอันอบอุ่นของ แ ม่ พ ระ ธ ร ร ม ชา ติ แล้ว !
อ้ายฯ ดีใจที่ เ ธ อ มิต้องได้ทนทุกข์ทรมาน
ในสังคมอภิมหาบริโภคทุนนิยมสุดโต่ง อันงี่เง่านี้
"เ ดื อ น แ ร ม ป ระ กา ย เ รื อ ง "
โ ล ก เ อ ก ภ พ จั ก ร วา ล โ อบ กอ ด เ ธ อ แ ล้ ว !!!
ด้วย รัก + รำลึก + พลังใจ
อ้าย " แ ส ง ดา ว ศ รั ท ธา มั่น "
เชิงดอยสุเทพ , ล้านนาอิสระ , เชียงใหม่.
* วาทะแห่ง "ท่านพุทธทาส"
[ Permalink ] . [ 19 ความคิดเห็น ]
ใจหาย
.....
และแล้วแม่ธรรมชาติก็สยายปีกสีดำโอบอุ้มอ้ายเดือนแรมคืนสู่อ้อมอก
.....
อย่าถามว่าเมื่อไหร่เขาจะมาเอาไปเสียที่
มิมงคลเเป็นอย่างยิ่งสำหรับคนหนุ่มอย่างเรา
โลกยังสวยงาม
ที่สำคัญยังมีสมุนไพรอีกมากที่ยังมิได้ลิ้มรส
.......
ลาละครับชายหนุ่มร่างเล็ก
ขุนศึกผู้กล้าแม้นอาสัญ
ในสนามรบแห่งชีวันย่อมเกริกกล้า
โลกใช่อยู่ได้แค่แสงแห่งดวงตะวันหรือจันทรา
ดาริกา เดือนแรมแต้มราตรี
ชูจอก ยกจอกให้ สหายผู้กล้า
สูเจ้าผู้ทายท้าเมรัยวิถี
ในนามแห่งปวงมหาสุรากวี
สดุดีพันจอกก่อนบอกลา
หลีปอน ปอน
ขุนศึกผู้กล้าแม้นอาสัญ
ในสนามรบแห่งชีวันย่อมเกริกกล้า
โลกใช่อยู่ได้แค่แสงแห่งดวงตะวันหรือจันทรา
ดาริกา เดือนแรมแต้มราตรี
ชูจอก ยกจอกให้ สหายผู้กล้า
สูเจ้าผู้ทายท้าเมรัยวิถี
ในนามแห่งปวงมหาสุรากวี
สดุดีพันจอกก่อนบอกลา
หลีปอน ปอน
ทราบข่าวจากบล็อกเพื่อนที่เนชั่น
เห็นรายละเอียดว่า จากไปเพราะตับแข็ง โรคเดิมที่เคยคุกคาม
เลยแวะมาเยือนบ้านอ้ายแสงดาว ขอให้ยกจอกและดูแลสุขภาพพร้อมกัน
ช่วงนี้ฝนตกเป็นจุดๆ เหมือนหมาพันด่างเลยเนอะเจ้าฝนฟ้านี่
ด้วยความอาลัย เดือนแรม ประกายเรือง
....
อ้ายแสงดาว
อ้ายฮักษาสุขภาพตวยเน่อ
อยากหื้ออ้ายสุขภาพแข็งแรงและเบิกบานตลอดไป
กึ๊ดเติงหา
ตอนนี้น้องอยู่โขงเจียม น้ำโขงแดงคลั่ก ไหลเชี่ยวมาก
คนปกาเกอะญอเชื่อว่า หลังจากตายแล้ว ผู้ตายต้องไปตามเก็บรอยเท้าของตนเองจนหมดแล้วถึงจะได้ไปสู่สุคติได้
ป่าสนวัดจันทร์แดนปกาเกอะญอมูเจะคี
เดือนแรม ประกายเรืองทิ้งรอยเท้าไว้
เก็บเถิด เก็บรอยเท้าแห่งชีวิตที่พลาดพลั้ง
เหลือไว้รอยเท้าแห่งโลกตัวหนังสือ
ให้ผู้อยู่ ได้อ่าน ได้คิด ได้ตรึกตรอง
เกิด แก่ ตายไม่สำคัญเท่า ทำอะไรให้โลกบ้าง
ร่วม อาลัย พี่เดือนแรม ประกายเรือง
มูเจะคี ตอนฝนตกชะล้างเพื่อเก็บรอยเท้าผู้จากไป
และต้อนรับผู้มาใหม่
โอะมึโชเปอ ครับ อ้าย ฉ่าเก่อปอ
บุญฮักษา คับ
*** " แสงพ่วง ศรัทธามัน "
ค น ห นุ่ ม อย่างเราต้องดูแลสุขภาพ
ให้เอิบอาบเริงรื่นอยู่เสมอ
ลิ้มรส สมุนไพร ทั้ง ฉัน เ ธอ
เออหว่ะ ยกจอกดื่มด่ำตามประสามหาสุรากวี (บ่ไจ้มหาสุรานารี เน้อ แฮะ แฮะ แฮะ ๆๆๆๆๆ )
*** อ้าย "มาชา", เจ้า ...
"อ้ายมาชา" (ตี้ซอบขี่ม้า)
เธอคือ คุณค่าผู้กล้าไม่บ้าบิ่น ( ประเภทมีชั้นเชิง)
เติบใหญ่ เยี่ยมยอดแล้ว บนแผ่นดิน
ยิ่งโตเติบ ชีวิน ยิ่งบรรลุธรรม (ไจ้ก่ ? )
" เดือนแรม ประกายเรือง" เขาลาจากแล้ว
โอ... เพื่อนแก้ว วาวแวว เดินย่างย่ำ
" ผิวปากเป็นบทเพลง" เริงระบำ
เ
โอ้ อ้ายปอน ... มัวเพลินพรมแดน ขอต่อเลย ....
"เดือนแรม ประกายเรือง" เขาลาจากแล้ว
โอ .... เพื่อนแก้ว วาวแวว เดินย่างย่ำ
"ผิวปากเป็นบทเพลง" เริงระบำ
เริงร้องเพลง เริงรำ กล่อมชีวี !
****** ***** ********
อ้าย " หลี ปอน ปอน " ก่ ฮักษาสุขภาพ ตวย เน้อ หมู่เฮา ต้องอยู่ ตวยกั๋นไป แหม เมิน เมิน
ต่อแหม ,\...
" ชูจอก ยกให้ สหายผู้กล้า"
เพื่อน"ทายท้า เมรัยวิถี"
ในนามแห่งผู้กล้า"ปวงมหาสุรากวี"
คือ วิถีแห่ง คนจริง แห่งตัวตน!!!
*** "สีน้ำน้อย", เจ้า ...
นั่ ง ดื่ ม ด่ำ น้ำมังสะวิรัติที่หน้ามอ. เชียงใหม่
ดวงใจ ฉัน ฉ่ำ ชื่น ยามเย็นย่ำ
ถิ่นที่เราเคย เรียนร่ำ เป็นประจำ
ยามเมื่อฝนพรูพรำ จิตแจ่มงาม
" ช่วงนี้ฝนตกเป็นจุดๆ เหมือนหมาพันด่าง "
แต่ ดวงใจเรามิกระด้าง มิคร้ามขาม
ยกจอก ขึ้นจิบ จิตวับวาม
แล้ว นิยามรัก แห่ง "สีน้ำน้อย" ก็เป็นจริง !!! ( HA ฮ่า )
*** "ชิ" , คับ ... "อ้ายเดือนแรม คงไปเก็บรอยเท้าของเขาแล้ว ใช่แล้ว "มูเจ๊ะคี" ตอนฝนตกชะล้าง เพื่อเก็บรอยเท้าผู้จากไป และ ต้อนรับผู้มาใหม่"
" ต ถา ตา .... มันเป็นไปเช่นนั้นเอง "
อาทิตนี้จะไปนั่งดื่มสมุนไพรคุยกับอ้ายแสงดาวเรื่อง
"อิทัปปัจยตา" นะครับ...
ปล.รูปพี่น้องนากาแลนด์เดี๋ยวเอาลงซีดีไปให้ที่ร้าน สักวันศุกร์-วันเสาร์นะครับ..มีชัดๆอยู่รูปสองรูปเอง..อิอิอิ
บุญฮักษาครับ
ขอบคุณ คับ, "อ้ายยอด บุญฮักษา " แล้วเจอกัน ชวน พี่" นิ่ม " ไปตวย เน้อ , คับ บุญฮักษา , คับ
อีกหนึ่งดวงหล่นร่วงจากรวงรุ้ง
ก่อนจะพุ่งพราวพร่างสว่างไสว
ประดับถิ่นดิน-ดาว-ห้วงหาวไกล
ประดับใจประดับจิตนิจนิรันดร์
ยกจอกชูน้อมส่งท่านเดือนแรมสู่ฟากฟ้านิรันดร์ครับ
ฮ่าฮ่า นิยามรักบะสัง กำลังมืนๆ แม้ไม่ได้ดื่มก็เมาได้
แสงดาวพราวพร่างฟ้าเดือนแรม
ประกายเรืองวาวแวมแจ่มจ้า
คืนเพ็ญเห็นเพียงวิบวับตา
ดาวกลับมาเมืองยามพระจันทร์เลือน
แสงดาวคู่เดือนแรมแกมเมฆ
ดั่งสรรเสกจิตรกรรมภาพเหมือน
เดือนแรมลับแสงดาวมิแชเชือน
อยู่เป็นเพื่อนท้องฟ้าแม้ล้าแรง
เอ้า ไหน ก็มืนๆ เมาๆ แม้ไม่ได้ดื่ม
ฝากกลอนไว้บทหนึ่งเจ้าค่ะ ไว้แก้มืนและเมา
เดือน หนึ่งดวง วูบดับ ลาลับแล้ว
เป็นทิวแถว ย่อมมี เดือน ดาว ดวงใหม่
ขอใจจิตวิญญาณมนุษย์พราวพร่างอำไพ
โลกมิไร้ ตาวัน ดาว เดือน พริบพริ้ม พราว
*** รำลึก "อ้ายปะหล่อง" , คับ
*** " แสงดาวพราวพร่าง ฟ้าเดือนแรม
ประกายเรืองวาวแวมแจ่มจ้า
คืนเพ็ญเห็นเพียง วิบ วับ ตา ฯลฯ "
ดาว เดือน พราวเด่นฟ้า โอบกอดเรา
บุญฮักษา เจ้า
ไม่นึกว่าเขาจะดื่มหนักขนาดนี้ ไปดีนะเดือนแรม
อ้ายหนอม เขาคืนสู่ดินไปแล้ว มีแต่เราต้องฮักษาสุขภาพ ตอนนี้ พี่ๆน้องๆก้อเป็นห่วงสุขภาพอ้ายอยู่ บุญฮักษาทั้งครอบครัว คับ
ทุจ้า..
ผม..ส่งรูปไปที่กองบอกอ..และเมลล์อ้ายแสงดาวตามคำบัญชาแล้วนะครับ...
อ้ายแสงดาวลองเชคเมลล์ดูนะครับ...
บุญฮักษาครับ.
คนตายก็ตายไป
คนอยู่ก็เอากัน-
.............เอากันไปป่าช้า
นาฑีที่ไม่หยุดหย่อนต่อการโผเข้าหาความตาย ปัจจุบันจึงค่อยๆกลายเป็นอดีต
แ่ด่้ผู้โปรยหว่านเมล็ดพันธุ์
ในซากเม็ดแห้ง มีชีวิตซุกภายใน
งันเฮือนดี เป็นภาพฉายความจริงของชีวิตและโลก
ควรนำบุตรหลานไปงานศพ เพื่อเรียนรู้ และรู้จักความตาย
เพื่อเราจะได้สนิทสนมและไม่กลัวกันและกันอีก
แต่ถ้าแก่ๆตายเขาก็เรียกว่าตายแหยด
ถ้าใหญ่มาหน่อยก็ตายแขวด
ถ้าตายเลอะเทอะหน่อยก็ ตายกระจัดกระแจด
ขอตายอย่างเป็นสุข ตายสะแหมด พบกันใหม่ในที่ลับตาคน
ขอให้มีความสุขทางเพศเจ้า
กร๊ากกกกกกกกก.....ขำจานเปื่อย...