เพียงเศษเสี้ยวจักรวาล
(1)
พรรษาราตรี
พรรษาฤดู
ฉันนั่ง ณ ลานโล่งกว้างแห่งเมืองใหญ่
ยามราตรีนี้
ทุ่งฟ้าดูมิสดใสด้วยเมฆฝน
ทว่า...เป็นครรลองของธรรมชาติ
ที่เป็นไปเช่นนั้นเอง
“ตถาตา”
...สถิต ณ ลานกว้างแห่งแผ่นผืนดินนี้อันมีร่มไม้ร่มรื่นในเมืองใหญ่
ท่ามกลางตึกล้อมป่า
เย็นสายลมโชยพลิ้ว
ดวงใจเราฉ่ำบาน
กระไรกันนักหนาหนอ?
ณ โลก เอกภพ จักรวาลนี้
หากมีความพอดี
ศานติภาพย่อมเป็นจริง
(2)
เสียงเพลงบรรเลงขับขาน
พริ้งเพราะกังวานด้วยความรัก
ราตรีนี้งดงามยิ้มทายทัก
โอ้...ประจักษ์ชีวีงดงามแล้ว
We Love You!
ฤดูพรรษา 5 กรกฏาคม 2551
สุดสะแนน ล้านนาอิสระ เชียงใหม่
ภาพประกอบ ธารรพี ชมพูพร
[ Permalink ] . [ 10 ความคิดเห็น ]
แนะนำคอลัมน์ใหม่ บรรทัดทองแห่งชีวิต
เขียนโดย ถนอมรัก เดือนเต็มดวง
ช่วงนี้ไม่ได้ไปสุดสะแนนเลยครับอ้าย
ไม่ค่อยว่างครับ
แล้วเจอกันที่สุดสะแนนนะครับอ้าย
ลานกว้างแห่งโลก
ถูกปกคลุมด้วยความเหงาเศร้า
หรือเบิกบาน......
ลานกว้างแห่งชีวิต
ถูกปกคลุมด้วยความหวาดหวั่น
หรืความหวัง......
ลานกว้างแห่งความฝัน
ฉายภาพใดปรากฏ ณ ทั่งกว้างแห่งความฝัน
จะกระไรเลย
ร่วมดื่มจอกแห่งความปรารถนางดงาม
ร่วมกันเถิด
we love you too
อ้ายแสงดาวครับ อย่าลืมเข้าไปทักทายคอลัมน์ใหม่ "บรรทัคทองแห่งชีวิต" เจ้าของคอลัมน์นามปากกานี้ คือคนที่มอบน้ำผึ้งให้อ้ายแสงดาวและหนูนาคนสวยคนละขวด ในวันที่อ้ายกับหนูนาพาคุณแสงพูไช มาเยี่ยมกระท่อมทุ่งเสี้ยว และปาร์ตี้กันยังไงละครับ
***คับ "เอก ไม่กวนตีน" แล้วเราค่อยตำจอก ชนแก้ว กัน
*** คับ "นาโก๊ะลี"....... "ร่วมดื่มจอกแห่งความปรารถนางดงาม"
we love you !!!
*** อ้ายหนอม, คับ อ้ายไปเยือนมาแล้ว ดีใจที่อาจารย์ เสร็ฐ มาเขียนที่นี่ เขาได้กำลังใจจาก อ้ายหนอม และปี้ยายนั่นแหละ "ถนอมรัก เดือนเต็มดวง" นามปากกานี้ คิดว่า อ้ายหนอม และ ปี้ยาย เป็นคนตั้งให้ใช่ไหม? เสียดาย เว็บประชาไทกำลังจะหมดทุนดำเนินงาน
รูปน่าฮักขนาดอ้าย
กึ๊ดเติงหาเน้อ
บ่าดีช่วยอ้ายหนอมเปิ้นผ่อแม่น้ำปิงตวย
ดูแลสุขภาพตั๋วเก่า
หัวหน้าเผ่าคนเริงปอย
จดจ๋ำกำบ่าเก่าไว้
ยกกรึ้บเดียวปอ
แล้วไปยะเวียกยะก๋าน
จะไปนั่งเมินนาน
จ๋นผ้าเตี๋ยวหิ้น
ไปจนแก้วกั๋นน้อย
BLOGGANG.com
สัญจร ดาวส่องทาง
อ้อ
ลืมไป
ธารรพี ชมพูพร เป็นไผ
เขียนต่อไปเน้อ
งามนักงามหนา
เดียงสาซื่อใส
สีสวยได้บรรยากาศประทับใจนัก
ขอฝากคำชมศิลปินตวยเน้อ
"สัญจร ดาวส่องทาง ", คับ กิ๊ดเติงหา(เหมียน)กั๋น
" ธารรพี ชมพูพร" เธอเป็นกวี นักเขียน จากทางใต้ที่มาอยู่เชียงใหม่ คับ และมีอาชีพอิสระ ฮีกษาสุขภาพเน้อ
คล้ายๆคุ้น คนเยอะแต่ยิ่งอ้างว้าง
ผู้คนที่มีหวัใจคล้ายๆกัน ปะปนและเต็มไปหมด
มีความรู้สึกอ้างว้างฤกๆในใจ
ยิ่งรู้จักมาก ก็ดูเหมือนยิ่งอ้างว้ามาก
มิตรภาพก่อตัวขึ้นทุกขณะการกระทบของภาชนะ ที่บรรจุน้ำเมล็ดข้าวหมักป่มที่ถูกกลั่น
ดูคล้ายๆและคุ้นๆกัน
...........แต่บางขณะกลับให้ความอบอุ่นกันและกันไม่ได้
เพราะความอ้างว้างฤกๆในใจ ทำให้ผู้ที่หนีมา และผู้ที่กำลังจะหนี ทุรณทุราย
ใบหน้าแปลก มิตรภาพเปลี่ยน ผ่านคุ้น คล้ายๆ
ความอ้างว้างเริ่มมีความรู้สึกเจ็บเจือปนเล็กน้อย ยามนี้สมุนไพรยามวิกาลและคำชวนของมิตรสหายคนใด ที่จะประสงค์เยียวยา อาคันตุกะผู้ป่วยไข้ ขอควันแห่งภารดรภาพ ช่วยเจือความเจ็บปวดและเจ็บป่วยบางประการของซากจิตอับเฉา จุ่งควันทิพย์นั้นจงอวลตรรลบหุบแอ่ง ทุกซอนซอกในเมืองที่ ผู้ที่หนมาี และ ผู้กำลังจะหนี ให้หายทุรณแดด้วยเถิด เจ้าข้า
แวะมาทักทายค่ะ อ้าย
น้องหวาน