บล็อกกาซีน (beta) |
บล็อกทั้งหมด |
จัดการบล็อก |
เงื่อนไขและข้อตกลง |
นโยบายความเป็นส่วนตัว |
ประชาไท บล็อกกาซีน (beta) |
บล็อกทั้งหมด |
จัดการบล็อก |
เงื่อนไขและข้อตกลง |
นโยบายความเป็นส่วนตัว |
ประชาไทกวีประชาไท
| ๑ อาจขณะหนึ่งคล้ายสุนทรีย์อันวิสุทธิ์ ร่องทางกระแสธารอันวกวน ประกาศความนัยนั้นไม่พลาดผิด ทุ่มเทไปเท่าไรมาช้านาน ดื่มด่ำเรื่องราวและโลกพร้อม เคลื่อนทางวางวิถีแท้สัจจะ เข้าใจในปรากฏการณ์สดใหม่ ครุ่นคิด จากนี้ทางที่ทอดยาว ๒ หรือทั้งหมดง่ายดายเพียงนั้น หากเพียงเท่านั้นภาพภายในวาวแวว เพราะเพื่อวางตัวตนบนวิถีโลก มนุษย์อาจเพียงเพิ่มสีสันในภาพเลือนราง ยิ่งไม่อาจหลงใหลในผลสำเร็จ รับรู้เผชิญหน้าความมั่นใจ ความท้อทน ๓ สุนทรียภาพคือความงามและโทรมทรุด เห็นความจริงในคลื่นแห่งมายา ๔ แม้ไม่มีอะไรง่ายดายเกินไปนัก ขอให้ก้าวทุกก้าวที่ดุ่มเดิน | กลางคลื่นมวลมนุษย์อันสับสน คล้ายการสืบค้นประสบสำเร็จการณ์ กรุ่นกำจายชีวิตอันหอมหวาน ทั้งหมดแล้วก้าวผ่านสู่อารยะ คุกเข่านอบน้อมต่อสถานะ มั่นใจในวาระเรียนรู้ทุกเรื่องราว เห็นความยิ่งใหญ่แผ่นดินสุดห้วงหาว ก้าวเดินแต่ละก้าวงดงามแล้ว ใช่ลุ่มหลงเพ้อฝันบรรเจิดเพริดแพร้ว อาจเพียงลมหอบแผ่วพัดผ่านทาง ท่ามกลางสุข โศก รื่นรมย์ อ้างว้าง ไว้เสริมส่วนที่เปราะบางของตัวตน เมื่อในจริงมีเท็จจากเหตุและผล เข้าใจแท้เล่ห์กลของอัตตา ในวิถีอันวิสุทธิ์แสวงหา เฝ้ามองมันซึ่งหน้าเพื่อกล้าเผชิญ จึงทำความรู้จักอย่างมิใช่ผิวเผิน พร้อมรับการเชื้อเชิญชีวิต โลก จักรวาล |
นาโก๊ะลี
[ Permalink ] . [ 0 ความคิดเห็น ]
กวีประชาไท
blogazine.prachatai.com/user/prachataipoet
บล็อกนี้อยู่ที่ blogazine.prachatai.com จัดหาพื้นที่โดย www.prachatai.com
Creative Commons (by)-3.0 2007