กวีประชาไท
มีเสื้อเหลืองไม่อยากใส่เสื้อสีเหลือง
กลัวย่างเยื้องไปไหนใครก็ถาม
พันธมิตรหรืออย่างไร ใครก็ตาม
แบ่งนิยามความหมายท้าทายกัน
มีเสื้อแดงก็ไม่อยากใส่สีแดง
เดี๋ยวว่าแฝงความหมายคล้ายเยาะหยัน
เป็นแนวร่วมนปก.ขอยืนยัน
โอ้แสบสันต์ลูกกะตาข้าเหลือทน
ใส่สีส้มก็อมความถูกถามไถ่
จะเอาไงพวกเป็นกลางอ้างเหตุผล
ไม่เลือกข้างความถูกต้องของมวลชน
โถอ้ายคนไม่เลือกข้าง พวกกลาง-กลวง
เขาบอกว่ามาเร็วไวใส่เสื้อขาว
เพื่อบอกกล่าวไม่เลือกสีเป็นทีท่วง
ไม่เลือกฝ่ายเลือกข้างทางทั้งปวง
ไปสู่ห้วงการรู้รักสามัคคี
โอ ฉันมีสีเสื้อมากเหลือหลาย
ทั้งลวดลายสีสันฉัพรรณรังสี
จะเลือกสวมเลือกใส่ตัวใดดี
เป็นสิทธิเสรีและจีรัง
จะใส่เสื้อสีใดทำไมหรือ
จึงยึดถืออัตตาเป็นบ้าเป็นหลัง...
จู พเนจร
** ภาพประกอบจาก http://www.nanotech.sc.mahidol.ac.th
[ Permalink ] . [ 4 ความคิดเห็น ]
มาอ่านค่ะ :)
ขอบคุณครับ คุณวาด วลี
แต่งแก้เซ็งน่ะครับ
โอ้ แสบสันต์ลูกกะตาข้าเกินทน ขอแก้เป็น เหลือทน นะครับ
เขียนเรื่องสั้นๆไว้เรื่องหนึ่ง ชือ สีของเสื้อ เหมือนกัน นานสี่ห้าปีแล้วครับ ซึ่งในวันนี้สีของเสื้อที่เราคิดว่าเป็นอีกสีนึงในวันนั้นผ่านมาถึงวันนี้คงจะซีดจืด เปื่อยจาง เป็นผ้าขี้ริ้วขี้เหร่ไปตั้งนานนมแล้ว
นึกไปแล้วตลกตัวเองดีเหมือนกันที่ทะเลาะเบาะแว้งเอากับตัวเอง โมโหโกรธาเอากับคนขายเสื้อในวันนั้นแทบเอาเป็นเอาตาย ...
จากผู้ที่ดีใจไม่เห็นสี
แสงที่มีเสียงได้ยินเป็นสร้างสรรค์
ดีที่ชั่วชั่วที่ดีเขามีกัน
แบ่งสีสันวันสิ่งสวยด้วยความรัก
เสื้อสีอะไรก็ใส่ได้
อยู่ที่ใจคนที่สวมใส่
ยึดมั่นถือมั่นไปกระไร ?
ล้วนเป็นสีสันแห่งแม่พระธรรมชาติมอบแด่มนุษยชน !!!