กวีประชาไท
ประเทศนี้ เหมือนไม่ใช่ ของคนจน
เหมือนฉันไม่ ใช่คนของ ประเทศนี้
ประเทศนี้ เหมือนมีทรัพย์ เกินนับมี
เหมือนฉันนี้ ไม่มีแม้ แต่ที่ยืน ...
ประเทศนี้ มีแง่ง่า อัชฌาสัย...
เหมือนน้ำใจ แผ่หยดไหว สายใยฟื้น
ประเทศนี้ มีความหวัง ทั้งวันคืน
เหมือนเช้าชื่น สายหยุดเช้า เฝ้าจากจาง ฯลฯ
ประเทศนี้ มีความงาม ตามทรรศนะ
เหมือนปัจเจก เฉพาะว่า ท่วงท่าข้าง
ประเทศสื่อ แน่นิ่งยิ่ง แน่นอนทาง
เหมือนป่าวว้าง แน่นอนคือ ไม่แน่นอน...
ประเทศนี้ มีความจริง ความดีหนา...
เหมือนเมฆฟ้า มืดหมองหม่น ค้างค่นย้อน
ประเทศจำ ประเทศจาก ประเทศป้อน
เหมือนลงกลอน ไร้หน้าต่าง ทั้งประตู ฯลฯ
ประเทศนี้ มีผู้คน ที่น่ารัก
เหมือนบักเสี่ยว เหลียวแขมร์ เงาะแปรกู้
ประเทศนี้ ใบหน้านี้ หนาบางรู
เหมือนชายกลาง ผู้พรางหรู รู้แหยใจ...
ประเทศนี้ ที่ไม่ใช่ ของคนรวย...
เหมือนคนจน ใดคนซวย ช่วยไม่ได้
ประเทศนี้ เหมือนน้ำค้าง ไม่หยดไหว
เหมือนคลื่นใคร่ คราบไคล้สื่อ หรือไคโลม ฯลฯ
ประเทศนี้ ใครดูแล ความอยากได้
เหมือนอารมณ์ ไหวด้านดื่ม ด้านปลื้มโหม
ประเทศสรร ให้ฉันสร้าง กระจกโดม
เหมือนชโลม น้ำค้างวาด หยาดหยดคืน.
ณรงค์ยุทธ โคตรคำ
กรกฎาคม ๒๕๕๑
[ Permalink ] . [ 6 ความคิดเห็น ]
ประเทศนี้มันห่วยแตกมากๆ เสียทีที่อุตส่าห์ให้เกียรติมาเกิดในประเทศนี้
ตอนแรกว่าจะไปเกิดเอธิโอเปียแล้วเชียว ก็ไอ้ปื๊ดตัวเดียวมันบอกว่าเกิดประเทศไทยนี้ดี
ไม่น่าเชื่อมันเล๊ย ต้องรีบไปตายเร็วๆ คราวหน้าขอจองเกิดในเขมรดีกว่า มีปลากรอบให้กินเยอะ น้ำลายไหล แฮ่ๆ เอ๋ง แหมคันขี้เรื้อนจริงๆ แคร่กๆ แคร่กๆ ซี๊ด มันจริงๆ อิ๋งๆๆหงิงๆ
ณรงค์ยุทธ คับ ประเทศสมมุตินี้ มิใช่ประเทศเของเรา ดอก คับ โลกของเรานั่นแหละคือประเทศ ของเรา รักษษสุขภาพ แล รำลึก คับ
ดีใจมากที่ได้อ่านงานณรงคยุทธ์ ผมเคยรู้สึกอย่างนี้มานานแล้ว แต่ตอนนี้ผมเปลี่ยนมันเป็นพลังบ้างอย่างได้แล้ว มันเป็นแรงขับให้ผมต้องทำอะไรๆ อีกมากเลย ขอบคุณมาก ขอบคุณอีทีที่ได้อ่านงาน
ผมรับรู้ไม่ได้เลยว่าเจ้าของบทกวีคิดไปถึงไหน? แต่สิ่งที่น่าสนใจคือ "คำถาม"
ประเทศนี้ของใคร? บ้านเมืองไม่ใช่ของเรา? ฯลฯ
หากอธิบายจากประสบการณ์เชิงประจักษ์ทางสังคม "เจ้าของ" ประเทศ ตามระบอบประชาธิปไตย ก็ควรจะหมายถึง "ประชาชน" ทั้งมวล (โดยหลักการ - ส่วนในรูปธรรมแน่นอนว่าจะต้องสร้างไปอย่างต่อเนื่อง)
เมื่อเปรียบเทียบภาพสังคมไทยกับหลักการดังกล่าว ก็เห็นได้ว่า "อำนาจ" ไม่ได้อยู่ในมือประชาชนจริงๆ ไม่เพียงในรูปธรรม แม้แต่ในระดับหลักการ ก็กำลังถูกทำลาย โดยพวกอภิชนที่มีศักดินาอำมาตย์หนุนหลัง
ไม่แปลกที่มูลค่า ทรัพย์สินของประเทศส่วนมาก อยู่ในมือกลุ่มศักดินาใหญ่ ไม่แปลกที่อำนาจนอกรัฐธรรมนูญ ยังคงปัดแข้งปัดขา แย่งชิงอำนาจจากมือประชาชนอยู่ตลอดยุคสมัย
ประเทศนี้เป็นของใคร?
ป.ล. ความเห็นของ อ้ายแสงดาวฯ เป็นความเห็นแบบพวกโรแมนติก อยู่ในความฝัน ไม่มีการวิเคราะห์รูปธรรมของสังคมไทย ... หากศิลปิน กวี ปัญญาชนไทย ยังเป็นอยู่แบบนี้ ก็ไม่แปลกหรอกครับ ที่ชนชั้นนำโบราณจะกดขี่คนชั้นล่างไปเรื่อยๆ เพราะปัญญาชนไทยมันมืดบอดขนาดหนัก
( ,")....ฟังเพลงดีๆ
>> http://www.uthaisak.net/thamkhonthai1.htm หรือ
>> http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=joysa&month=03-2008&date=08&group=17&gblog=1
เพลง ถามคนไทย
คำร้อง-ทำนอง: สุรพล โทณะวณิก
หัวใจถูกแทงกี่ขั้ว ตามตัวถูกฟันกี่แผล
ปู่ไทยตายไปกี่คนแน่ ไทยจึงได้แผ่มาถึงแหลมทอง
กระดูกไทยกระเด็นไปกี่ท่อน เชิงตะกอนเผาไปกี่หน
คอขาดกันไปกี่คน ไทยทุกคนจึงได้ไทยครอบครอง
เสียเลือดกันไปเท่าไหร่ เสียใจกันไปกี่ครั้ง
น้ำตาของไทยไหลหลั่ง ทุกๆครั้งที่ถูกเฉือนขวานทอง
เข่นฆ่ากันทำไม เราเป็นคนไทยด้วยกันทั้งผอง
ไทยฆ่าไทย ให้ชาติอื่นครอง
วิญญาณปู่จะร้องไอ้ลูกหลานจัญไร
ไทยฆ่าไทยให้ชาติอื่นครอง
วิญญาณปู่จะร้องไอ้ลูกหลานจัญไร
วิญญาณปู่จะร้องไอ้ลูกหลานจัญไร
ประเทศของเทวดาครับผม!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ชัดเจน บางรักซอย9!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!