รำลึก+คารวาลัย "คุณป้าพูนศุข พนมยงค์"

Submitted on 16 January 2008 - 03:13:11.  Category: กวี.  Tags:

ส ต รี เ ห ล็ ก ผู้ ก ล้ า แ ก ร่  ง...
ตัวจริง ! เสียงจริง ! ของจริง !!!

"ไ ม่ ข อ รั บ เ กี ย ร ติ ย ศ ใ ด ๆ ทั้ ง สิ้ น"
ยลยินแล้วดวงใจเราเปล่ง สดใส
ขอก้มค้อมคำนับคารวะ คารวาลัย
จิตวิญญาณไท มิใช่ทาสเผด็จการศักดินา

......เกิดจากดิน คืนสู่ดิน
ชีวีท่านงามสง่าแกล้วกล้า
อีกทั้ง "ท่านปรีดี พนมยงค์" ยงศรัทธา
รังสรรค์สร้างเพื่อมวลมหาประชาชนได้กำชัย

"ไ ม่ ข อ รั บ เ กี ย ร ติ ย ศ ใ ด ๆ ทั้ ง สิ้ น"
แผ่นดิน คือชีวินประชากระจ่างสว่างไสว
เถิดผองเพื่อนพี่น้องทั่วถิ่นไท
"คุณป้าพู น ศุข  พ น ม ยง ค์ " นี้ไซร้งามงดชีวี

โอ้ ... โลกชีวิตเอ๋ย ... เกิด แก่ เจ็บ ตาย
ชีวาวาย - ดีงาม ดำรงทุกที่
เพียงผองเพื่อนพี่น้องประชาชนหลอมชีวี
สามัคคี ขุดโค่นล้ม ถอนโคนรากเหง้ากาฝากปฐพี หมดสิ้นไป !!!

ด้วยดวงจิต คาราวะ คารวาลัย
แ ส ง ดา ว   ศ รั ท ธา มั่ น
ต้นฤดูหนาว, 9 มกราคม 2551, ล้านนาอิสระ, เจียงใหม่.

 

[ Permalink ] . [ 0 Comments ]

ภาพที่สอดร้อยสองโลกนั้น

Submitted on 10 January 2008 - 05:29:24.  Category: กวี.  Tags:

 

โลกใหม่ไหวเช้าเรายืนอยู่            มองโลกทอดมองไกลออกไป        โลกเก่าเราช้ำหรือชื่นฉาย            ว่าในยุคสมัยเนิ่นนับนาน            อันมิอาจต่อว่าชะตาลิขิต            รองเรืองรัศมีโชติวะวับแวว            ว่าก็ว่ากันไปโลกไหนใครครอง        โลกเก่าโลกใหม่ล้วนในนาม        สมดุลในวิถีเท่าเทียมฟ้า            บางโลกเก่าแตกยับไปเป็นจุล        คือการเดินทางข้ามภพ – แผ่นดิน        มาอาศัยใบบุญคลื่นขบวน            เจ็บปวดบอบช้ำจากภายใน            มองไปข้างหน้าภาพเลือนราง        ไม่รู้แล้ว ไม่รู้ ไม่เข้าใจ            ถดร่างริมทางเหม่อเฝ้าคอย

รุ่งสางสร่างตรู่แสงสดใหม่ คล้ายหาสิ่งดลใจ – ปรากฏการณ์ หลากภาพผุดพรายแจ้งสถาน สุข, ทุกข์ล้วนผ่านไปมากแล้ว ด้วยชีวิตหวังวาดอันเพริดแพร้ว ขับให้เน้นให้เห็นแนวความดีงาม แห่งมนุษย์บางผองที่ขีดข้าม การแสวงหาค่าความพอสมดุล กาลเวลาปรากฏเพียงธุลีฝุ่น บางโลกใหม่ต่อทุนมาเย้ยชวน เมื่อถึงกาลสูญสิ้นแต่บางส่วน ไม่ว่าควรไม่ควรแต่ไร้ทาง ประหนึ่งหัวใจวายโหวงว่าง วิญญาณยิ่งซีดจางและล่องลอย โลกใหม่ไหวเช้าเราท้อถอย ภาพที่จะสอดร้อยสองโลกนั้น

 

นาโก๊ะลี

[ Permalink ] . [ 2 Comments ]

บุหงาชีพ ๒๕๕๑

Submitted on 05 January 2008 - 01:00:36.  Category: กวี.  Tags:

แก้ไขสี จากต้นฉบับ http://www.flickr.com/photos/poakpong/491087791/

( ๑ ) หลับใหลแล้วเห่ให้ ที่ทุกข์ล้ำย้ำกราย หลับแล้วตื่นดั่งสาย ที่มิ่งขวัญคืนครั้น	ลับหาย อย่างนั้น หยุดดอก ไม้พันธุ์ หวั่นคร้ามข้ามคืน ฯ
( ๒ ) เพื่อชีพตื่นอยู่ย้ำ มาอยู่ปรนปรับเหมือน เพื่อสัมผัสน้อมเตือน มามิ่งใจกายคล้อย	เยี่ยมเยือน ชีพน้อย กรายสู่ เคลื่อนครั้งจรัสจรูญ ฯ
( ๓ ) แสงธรรมคูณค้ำแม่ กระจ่างจำรัสฝัน แสงศรีนพคุณครัน กระจ่างเหตุก่อแก้	ผู้สรรค์ สร้างเอย ใฝ่แท้ บรรสพ ทุกข์ล้ำกล้ำกราย ฯ
( ๔ ) จากสายหยุดกลิ่นเช้า                       สายบ่ายเช้างมงาย จากหยดกลั่นหยาดหมาย สายเสน่หาฉ่ำแล้ง	จางสลาย ชื่นมา หม่นแจ้ง คืนค่า ชีพฤๅ วาดต้องละอองถึง ฯ
( ๕ ) เทียมซึ้งจริงเท็จทั้ง โลกอยู่ร้อยเสน่หา เทียมสายหยุดชื่นวา - โลกคติเผยอ้าง	สวรรยา โศลกสล้าง จาหนึ่ง ผ่องไว้เผยวาร ฯ.

 

ณรงค์ยุทธ โคตรคำ

 

[ Permalink ] . [ 0 Comments ]

นอกหน้าต่างบ่ายฤดูกาลของชีวิต

Submitted on 28 December 2007 - 02:12:24.  Category: กวี.  Tags:

ภาพประกอบจาก http://www.flickr.com/photos/poakpong/2074330653

 

แสงระบายเงาผ่านบานไม้เก่า
ใบหน้าฉันอยู่ในเงาแห่งห้องหมอง
ผ่านหน้าต่างบานนั้นฉันเฝ้ามอง
พลิ้วทำนองหล่นราย ใบไม้ชรา

เหนือระแนงดอกไม้บางชนิด
ผีเสื้อตัวน้อยนิดเล่นเริงร่า
กระหยับปีกผ่อนริ้วราวปลิวมา
กับสายลมปริศนาต้นเหมันต์

แสงหม่นลงทีละน้อยทีละน้อย
ผีเสื้อคล้อยเคลื่อนหาย - สายตาฉัน
ใบไม้เหลืองหล่นรายคล้ายเงียบงัน
สลับกันทับกล่นบนหนทาง

จากแผ่วแผ่วลมผิวปลิวม่านไหว
เพียงพลิ้วร่วงร่ายใบทีละร่าง
อากาศเริ่มเจือหนาวอยู่เบาบาง
ช่อดอกไม้ชูสล้างต่างสะเทือน

ณ ระแนงดอกไม้บางชนิด
หลายดอกดวงร่วงปลิดลงกล่นเกลื่อน
เหลืองที่ร่วงห่มทางก็ร้างเลือน
ฟุ้งขึ้นเหมือนผีเสื้อเหนือสายลม

ระส่ำระสายต้นไม้และพุ่มดอก
อากาศเย็นม้วนระลอกราวหมอกห่ม
ฉันขยับชันเข่า บนเก้าอี้กลม
กระชับแขนนิ่งชมนาฎการณ์

คล้ายได้กลิ่นดินหอมมาฉ่ำฉ่ำ
คลับคล้ายเมฆจะนำฝนมาผ่าน
เด็กเด็กรีบนำฝูงจักรยาน
กลับเข้าบ้านดั่งรู้อนาคต

กวิสรา
20 ตุลาคม 2550
เกือบบ่ายสองที่สายฝนจวนเจียนจะมาถึง

 

[ Permalink ] . [ 2 Comments ]

คารวาลัยแด่..."สหายมด" วนิดา ตันติวิทยาพิทักษ์ นักรบประชาชน (ตัวจริง!!!)

Submitted on 08 December 2007 - 00:08:25.  Category: กวี.  Tags:

สตรีเหล็กนาม... “วนิดา ตันติวิทยาพิทักษ์"
รัก...พิทักษ์ความเป็นธรรม มิเคยพรั่น
หลอมชีวิต ร่วม " ลุ ก ขึ้ น สู้ " ตราบนิรันดร์
เป็นนักรบแห่งชนชั้น ร่วมลงแรง

"สหาย ม ด...วนิดา ตันติวิทยาพิทักษ์"
คือนักรบประชาชน ชีพงามแกร่ง
จิตวิญญาณ หัวใจเพื่อนจึงสำแดง
เป็นนักรบแห่งชนชั้น ชีพยอมพลี

...รู้ รู้อยู่ว่า สหายไม่สบาย
ด้วยโรคร้ายมาทำลายชีพวิถี
โอ...ผองเพื่อนพี่น้องทั่วปฐพี
ล้นหลามชีพชีวีให้ พ ลั ง ใ จ

"สหาย ม ด...วนิดา ตันติวิทยาพิทักษ์"
โลกประจักษ์ ชีวาเธองามยิ่งใหญ่
ชั่วชีวิตเธออุทิศให้คนยากไร้
ได้เป็นไท มิใช่ทาสเผด็จการ !!!!

...สมัชชาคนจน, บ่อนอก - หินกรูดและจะนะ -สงขลา
แลแด่พี่น้องชนเผ่า หลอมชีวาจิตเหิมหาญ
คารวะ..."ส หา ย ม ด" ผู้แต่งแต้มสืบสานมั่นตำนาน
โลกขับขานบทเพลงเปล่งคารวาลัย

...คืนสู่ดินแล้ว..."สหาย ม ด... วนิดา ตันติวิทยาพิทักษ์"...คืนสู่ดิน...
แม่พระธรรมชาติชีวินแซ่ซร้องอวยพรให้
โลกเอกภพจักรวาลอวยพรชัย
สหายเอย...ประชาชนพร้อมสืบสานความเป็นไท แด่..."สหาย ม ด...วนิดา ฯ

ประชาชนพร้อม "ลุกขึ้นสู้"
เพื่อสืบสานอุดมการณ์ที่งดงามแห่งสหายผู้ใ จ งา ม !!!

ด้วยดวงจิตคารวะ – คารวาลัย
อดีตสหายรัตน์ ... แ ส ง ดา ว  ศ รั ท ธา มั่ น
ต้นฤดูหนาว ,6 ธันวาคม 2550
ล้านนาอิสระ , เจียงใหม่

 

ภาพประกอบจาก http://www.thaingo.org/man_ngo/mod.htm

[ Permalink ] . [ 3 Comments ]

"หวาด"

Submitted on 23 November 2007 - 07:16:07.  Category: กวี.  Tags:

คนรอบข้างลอบมองข้าพเจ้า
ด้วยสายตายากเกินจะเข้าใจ
แน่นอนที่ข้าพเจ้าย่อมไม่เห็น
เพียงรู้สึกว่ามันน่ากลัวเสียเหลือเกิน
นั่นคือเหตุผลที่ข้าพเจ้าใช้อ้างในการเอาชนะ

หรือคนรอบข้างไม่ได้มองข้าพเจ้าเลย...
ไม่แม้แต่จะเหลือบมอง?

ข้าพเจ้ากำลังต่อสู้กับความหวาดระแวง
และกำลังต่อสู้
กับความไร้สาระภายในของตนเอง

ข้าพเจ้า...

[ Permalink ] . [ 1 Comments ]

เม็ดทรายที่โล้คลื่น

Submitted on 06 November 2007 - 01:52:57.  Category: กวี.  Tags:

 
Photo from: http://www.flickr.com/photos/naixn/624130172/

 

...คลื่นที่ซัดเข้าสาดฝั่ง
แรงโถมถั่งทุ่มเทอยู่ถี่ถี่
ระลอกแล้วระลอกเล่ากี่นานปี
กัดกลืนผืนปฐพีอยู่มิคลาย

กร่อนโขดหินที่ยืนแกร่งอย่างเกรี้ยวกราด
เกลียวคลื่นเหมือนอาฆาตดังมาดหมาย –
ซัดโขดหินโซทรุดหลุดลงทลาย
ซบแทบเท้าสุดท้ายแห่งสายน้ำ...

ต่างแนวทรายชายหาดทุกหนแห่ง
ล้มลมล้อคลื่นแรงระเรื่อยร่ำ
คล้ายจะถูกดูดกลืน – คลื่นเคี่ยวกรำ
สยบยอมต่อกระทำของทะเล

ต่อกระทำของทะเลที่ชวนทะเลาะ
กลืนรอยทรายหลังเซาะล้อคลื่นเห่
ยังคงทรายหลังคลื่นเข้าโถมเท
คงรายอยู่ริมทะเลเรียงเต็มลาน

 

...แด่ทรายทุกเม็ดที่โล้คลื่นมรสุมอย่างกล้าหาญ

ไหมฟ้า
สาเกตุนคร - ร้อยเอ็ด

[ Permalink ] . [ 5 Comments ]

ศิลปิน

Submitted on 31 October 2007 - 03:47:41.  Category: กวี.  Tags: Art Artist

ศิลปินสร้างงานศิลปะ
สืบสานสภาวะประเสริฐศิลป์
ฝากผลงานไว้ในแผ่นดิน
กล่าวขานยลยินกันต่อไป

หัวใจศิลปินศิลปะ
สภาวะแตกต่างที่กว้างใหญ่
ด้วยดวงตาอันละเมียดละไม
คือหัวจิตหัวใจศิลปิน

ศิลปินสร้างงานศิลปะ
เส้นสีจะป้ายเปรอะก็เป็นศิลป์
แต่ละคนประชาชนผู้ยลยิน
สุขเกษม ทั้งขาดดิ้นลงสิ้นใจฯ

พันธุ์ปกรณ์ พงศารม

[ Permalink ] . [ 4 Comments ]

เพลง "ลุ ก ขึ้ น สู้" ไร้กระบวนท่า

Submitted on 25 October 2007 - 01:17:38.  Category: กวี.  Tags: Poem

* "เมื่อเสียงปืน ปัง ปัง ฝั่งตะวันตก"
อกสะทกใจสะท้านด้วย พรั่นไหว
"ม่านบุรี" แห่งประชาฯลุกสู้ เพื่อเป็นไท
เผด็จการฟัสซิสม์ใจดำอำมหิต เริ่มรัวปืน

บางคราการต่อสู้ เลือด ต้องรินหลั่ง
โหมพลัง "ลุ ก ขึ้ น สู้" ปลุกคนตื่น
ประชาชน - ประชาชาติทั่วโลก พร้อมหยัดยืน
พลังใจ เร่งพลิกฟื้น สังคมทราม !!!

ต้องต่อสู้ทุกรูปแบบ...ไร้กระบวนท่า
ทั้งใต้ผืนพสุธา มิคร้ามขาม
ทั้งบนดิน – เบื้องฟ้า...วับวาววาม
โหมไฟให้ไหม้ลาม ทั่วปฐพี

เมื่อเสียงปืน ปั๊ง เปรี้ยง กลางเมืองหลวง
ประชาปวงลุกสู้ ผู้กดขี่
เมื่อรวมพลังทั้งโลก เข้าราวี
"ก็รู้ว่า "ป ระ ชา ชี" จักชิงชัย !!!"

แ ส ง ดา ว   ศ รั ท ธา มั่ น
ต้นเหมันตฤดู, ตุลาตม 2550, ล้านนาอิสรา, เจียงใหม่

 

* ในเครื่องหมายดอกจันฑ์ คือ ถ้อยกวีของ "ภราดร-ติภาพ"

[ Permalink ] . [ 0 Comments ]

บทเพลงแห่งภราดร

Submitted on 16 October 2007 - 02:19:05.  Category: กวี.  Tags: Poem Brotherhood

ภาพจาก: forum.serithai.net/index.php?topic=17348.msg2

 

เสียงปืนดัง ปังปัง ฝั่งตะวันตก
กองทัพนก พิราบเหลือง เลือดแดงฉาน
เสียงโยโส ภควา... ดังกังวาน
เผด็จการ ผู้ขลาดกลัว ก็รัวปืน


หลายเดือนก่อน รัฐเขลาขึ้น น้ำมันก๊าซ
พร้อมประกาศ ทุกชนเผ่า ห้ามฝ่าฝืน
แต่ความทุกข์ ข่นแค้น ยากกล้ำกลืน
กองทัพธรรม จึงหยัดยืน กลางผองชน


คือทัพธรรม แห่งกัลยาณมิตร
ทุกชีวิต งดงาม ท่ามแดดฝน
มีอาวุธ ภาวนา เสียงสวดมนต์
สันติ ก็บันดล ท่วมม่านบุรี*


“กองทัพธรรม...ปลุกตื่น เถิดพี่น้อง
โลกทั้งผอง ร่วมพลังใจ ในทุกที่
เมื่อเสียงปืน ปังเปรี้ยง เพลานี้
ประชาที่ ถูกกดขี่ พร้อมต่อกร


ผองเพื่อน พี่น้อง ทั่วโลกลุกขึ้นสู้
เป็นพลัง ก้องกู่ สู้ สั่งสอน
ยุทธศาสตร์ ยุทธวิธี ทุกขั้นตอน”**
บทเพลง แห่งภราดร แซ่ซ้องชัย


เป็นบทเพลง สันติภาพของชาวโลก
เพื่อขับกล่อม ทุกข์โศกคลาย ได้ผ่องใส
จากสิบสี่ ตุลาคม บนโดมไทย
สันติก็ไสว กลางใจพม่า


ประวัติศาสตร์ การต่อสู้สองมือเปล่า
รัฐทหาร เขลาขลาด พิฆาตฆ่า
แต่ “ตายสิบ จะเกิดแสน”*** ในไม่ช้า
เผด็จการ หม่องพม่า ต้องปราชัย


เสียงปืนดัง ปังปัง ฝั่งตะวันตก
กองทัพนก ทั่วโลก กางปีกกล้า
เพื่อปกป้อง ผองชนของศาสดา
สดุดี สิบสี่ตุลา ประชาจงเจริญ

 

 

[ Permalink ] . [ 0 Comments ]

« ก่อนหน้า | ถัดไป »