นางฟ้าสีขาวผู้ระบายสีแห่งทุ่งเมฆฝัน

ส่งมาเมื่อ 09 ม.ค. 2008 - 00:04:09.  หมวด: สังคม  ป้าย:

เย็นลมเหนือพัดโชยผ่านกิ่งไม้ เย็นเยียบเย็น
ตะวันโผล่พ้นฉายแสงเช้าละมุนอุ่นอ่อน
หากชีวิตหลายชีวิตโหยหา หวนหาความงามครั้งเก่าก่อน
แม้ผ่านนานหลายนาน กี่เดือนปี ความหลังยังคงกรุ่นกลิ่นหอม
นิ่งฟังสิ- -คล้ายยินเสียงนางฟ้าครวญเพลงแว่วมาแต่ไกล

ยังจดจำภาพเธอติดตาอยู่เสมอนะนางฟ้า
เธอผู้มีดวงตาสุกใสในวัยเยาว์ฝัน
แก้มเธอเปล่งปลั่งดั่งดอกไม้สีชมพูแย้มผลิหวาน
งามแสนงามในนามของความรัก
ที่เธอโปรยปรายแจกจ่ายให้ทุกคนคราพบเห็น

ยัง เป็น อยู่ เช่นนั้นใช่ไหม...นางฟ้า
จากเช้า สู่บ่าย ล่วงลับเย็น
ยามตะวันอำลาลับขอบเขาตะวันตก...ในเงียบนั้น
เรามองเห็นแสงงามอยู่กลางทุ่งเมฆฝัน

ยังระบำร่ายรำฝันอยู่อย่างนั้นเช่นเดิมอยู่ใช่ไหม...นางฟ้า
เหมือนมืออันอ่อนนุ่มของเธอกำลังถือพู่กันระบัด
ปาดป่ายแต้มแต่งสีระบายทุ่งเมฆพราวหลากสีสัน
อา...นางฟ้าตัวน้อย... ฉันยังมองเห็นเธอ...
นางฟ้าสีขาวผู้ระบายสีแห่งทุ่งเมฆฝัน.

หมายเหตุ : ผมอ่านบทกวีชิ้นนี้ในเช้าวันที่ 29 ธ.ค.ที่ผ่านมา
ณ สุสานหลิ่งกอก ซ.วัดอุโมงค์ เมืองเชียงใหม่
เนื่องในวันครบ 7 ปีรำลึกการจากไปของ น้องพอวา รัตนภิมล

สนใจ ทดลองฟังบทกวีในเสียงเพลง ชุด ‘นางฟ้าสีขาวกับรอยเท้าพระจันทร์’
ของ ‘สุวิชานนท์ รันตภิมล’ สดๆ ร้อนๆ ได้ที่... http://non.banleng.com

[ Permalink ] . [ 6 ความคิดเห็น ]  

การพรากจากคนที่เรารักเป็นความสูญเสียความรู้สึกดีๆที่มีให้กัน7ปีแล้วสินะที่นางฟ้าตัวน้อยได้จากไปหัวอกของนนท์และคนรักคงเหงาเศร้าลึก นางฟ้าตัวน้อยคงโบยบินอยู่ในห้วงฝันอ้ายพึ่งสูญเสียพี่เขยซึ่งเป็นเหมือนพ่อคนที่สองท่านดูแลและส่งเสียให้เรียนหนังสืออ้ายเสียพ่อไปตั้งแต่เรียนอยู่ชั้นป.7ท่านป่วยไม่ถึงเดือนก็จากไปมันเร็วมากเลยปลงต่อการมีชีวิตทำวันนี้ให้ดีที่สุดก็เพียงพอแล้ว
ให้พอวา
ปีกฝันพาเธอโบยปินไปตามขุนเขาและแมกไม้
สายลมสัมผัสแก้มขาว แสงแดดอ่อนบนยอดภู
ลูบไล้ผิวกายเธอจงบินไปเถิดนางฟ้าตัวน้อย
ก้าวไปเถิดในห้วงฝัน
โยทะกา สีชมพู

นางฟ้าแห่งโลกชีวิต เธอ ยังคงดำรงอยู่ในใจเรา นิรันดร์ กาล !!!

เศร้าครับ

ภูครับ
เพิ่งได้เข้ามาอ่านค่ำวันนี้ ร้านอินเตอร์เนตอยู่ห่างจากดอกไม้ออกมาแค่ 50 เมตร
ใกล้มากเลยภู แต่ไกลกันเหลือเกิน

วันวาน วันนี้ เดินทางไปถึงวันพรุ่งนี้
เลือนลางเพียงใด
ยังอยู่ในเรา
ลับนานเพียงใด
แจ่มชัดเพียงกระพริบตา
ดวงอาทิตย์ไม่ได้เปล่งแสงจ้าน้อยกว่าเมื่อวาน
โลกเพียงเสี้ยวส่วนต่างหากหายไป
แตกหักออกมามาจากรูปทรงสมบูรณ์ที่สุด
เพียงเชื่อว่าไร้รูป นิรรูปก็ปรากฏ
เพียงคิดว่ามีรูป มากกว่าขาวดำยังอยู่
ยังอยู่ในเรา ...

ดอกไม้ที่เธอชอบ ไม่เคยห่างจากเธอนาน
แทนคำหอมหวานในสีกลิ่น ดอกไม้โรย ...

ขอบคุณมากครับภู ร่วมรำลึกถึงนางฟ้า
และ..
เพลงชุดนี้ เพลงนางฟ้า นำทางมาจริงๆ
เพิ่งนำไปวางร้านเล่า อีกครั้ง -- เย็นนี้
คงค่อยๆ ไปเยือน และทักกันผ่านเพลง บนแผ่นดินอื่นๆครับ

นางฟ้า ลูกยังคงอยู่ในดวงใจจิตวิญญาณ แห่งเราเป็น นิรันดร์

สบายดีภู
ผมพยายามมองไปที่ถนนและตืกสูงเสียดฟ้า นืกในใจว่า นี้ หรือที่คนใฝ่หาอันแท้จริงของชีวิต...แต่เมื่อมองภาพของกวีที่ภู แล้ววิเคราะห์ดู ถืงมองเห็นว่าชีวิตของคนไม่สามาดหนีจาก
ธรรมชาติได้
ม่วนหลายม่วนแต๋ๆเจ้า