สวนชีวิต (3)...การเดินทางของเมล็ดพันธุ์

ส่งมาเมื่อ 21 พ.ย. 2008 - 00:00:00.  หมวด: ชีวิต  ป้าย:

เกือบสามเดือนแล้วที่ผมพาตัวเองกลับมาอยู่ในหุบเขาบ้านเกิด ชีวิตส่วนใหญ่จึงขลุกอยู่แต่ในสวน ไม่ค่อยได้เดินทางไปไหนไกล แต่ผมกลับไม่รู้สึกว่าเหงาหรือห่างไกลกับผู้คนเลย เพราะในแต่ละเดือนมักมีมิ่งมิตรเดินทางมาเยี่ยมเยือนหากันตลอด

 

และทำให้ผมรู้อีกอย่างหนึ่งว่า...บางทีการอยู่นิ่งก็หมายถึงการเดินทาง

ใช่ ผมหมายถึงว่า ในขณะที่ผมอยู่ในสวน หากยังมีผู้คนเดินทางแวะเวียนมาหา

และที่น่าสนใจมากกว่านั้นก็คือ ผมยังมองเห็นเมล็ดพันธุ์เดินทางมายังสวนอย่างต่อเนื่อง

 

“ผมเอาเมล็ดพันธุ์มาฝาก...” นักเดินทางคนหนึ่งเดินทางไกลมาจากสงขลา ล้วงเอาเมล็ดพันธุ์ที่ใส่ไว้ในกล่องฟิล์มยื่นให้ ขณะผมกำลังง่วนทำงานอยู่ในสวน

ในนั้น, นอกจากมีเมล็ดถั่วเม็ดเล็กๆ รวมกันราวยี่สิบเมล็ดแล้ว ยังมีเมล็ดอะไรไม่รู้สีเหลืองนวลปนมาด้วย เขาบอกว่า นี่คือเมล็ดของดอกไม้จีน เป็นพืชล้มลุก มีดอกสีเหลือง

 

เขาสาธยายถึงคุณค่าของดอกไม้จีนนานหลายนาน ว่ากันว่าเป็นอาหารที่คนจีนนิยมนำมาใส่แกงจืด ไก่นึ่งดอกไม้จีนใส่เห็ดหูหนู หรือเนื้อตุ๋นใส่ดอกไม้จีน นอกจากนั้น เขายังบอกย้ำอีกว่า มันเป็นพืชสมุนไพร หากทานดอกไม้จีนแล้วจะดูสดใส เพราะเกสรของดอกไม้จีนนี้มีสรรพคุณช่วยบำรุงประสาท บำรุงเลือดและเพิ่มการคัดหลั่งของฮอร์โมน ทำให้ร่างกายของเรา กระปรี้กระเปร่า

 

แค่ฟังเขาบอกเล่า ก็พลอยทำให้ผมรู้สึกตื่นเต้นเหมือนได้รู้จักเพื่อนใหม่ จนต้องสืบค้นข้อมูลด้วยตนเองต่อว่า ในดอกไม้จีนนั้น มีสารที่พบได้แก่พวกแคโรทีน แคลเซียม ฟอสฟอรัส เหล็ก โพแทสเซียมและวิตามินต่างๆ อีกมาก

 

ผมเพิ่งลงมือนำเมล็ดดอกไม้จีนลงในถุงชำ

และเฝ้าทำความคุ้นเคยสมาชิกใหม่ในสวนชีวิตแห่งนี้อยู่เงียบๆ

 

ทำให้ผมนึกไปถึงอีกเมล็ดพันธุ์หนึ่งที่เดินทางไกลมาจากกระบี่ ผ่านกล่องพัสดุไปรษณีย์ฯ มาถึงหุบเขาผาแดง ตั้งแต่ต้นปีที่ผ่านมา

 

ในกล่องมีลายมือถ้อยคำของนักเขียนหนุ่มแห่งสำนักนิตยสารสารคดี บอกเล่าถึงตัวตนของห้าสิบเมล็ดพันธุ์ที่นอนนิ่งอยู่ในนั้น

 

“...แถวพังงา-ภูเก็ต เขาเรียกว่า ‘กาหยี’ กระบี่-ตรัง เรียก‘ยาโห้ย’ สงขลา-นครศรีฯ เรียกว่า‘หัวครก’ แต่อย่างไรไม่รู้ ทางกรุงเทพฯ กลับเรียกว่า ‘มะม่วงหิมพานต์’…”

 

เขาย้ำบอกว่า มีประโยชน์มากและปลูกง่าย

 

เขาแนะนำอีกว่าให้เอาเมล็ดที่ให้มานี้ ลงในแปลงเพาะก่อน กลบดินบางๆ รดน้ำให้ชุ่มน้ำตลอดเวลา ระหว่างนั้นก็เอาดินใส่ถุงเพาะชำเตรียมไว้ พอหน่ออ่อนแตกใบแท้ 2-4 ใบ หลังจากนั้นก็แยกใส่ต้นละถุง เลี้ยงในถุงเพาะชำให้โตพอควร จึงนำลงหลุมปลูกในช่วงฤดูฝน แล้วปล่อยไว้อย่างนั้นแหละ ไม่ต้องใส่ปุ๋ย รดน้ำ พ่นยา

 

“พี่จะไปเที่ยวที่ไหนกี่ปีก็ไป สี่ห้าปีกลับมา พี่จะเห็นลูกแดงๆ แขวนอยู่เต็มพุ่มไม้ในช่วงเดือน ก.พ.-เม.ย.สอยกินได้ชื่นใจ...พี่เพาะช่วงนี้พอฝนลงก็ได้ปลูก ผมไปเยี่ยมคงได้เก็บยอดกิน ปลูกต้นไม้ พัฒนาด้วยใจ และอาจเป็นวัตถุดิบสำหรับงานเขียนได้” เขาบอกเล่าทิ้งท้าย

 

ทุกย่ำเย็น ในยามแดดอ่อน ลมโชย ผมชอบเดินละเลียดไปในสวนหลังบ้าน เดินไปทักทายต้นมะม่วงหิมพานต์ที่กำลังแตกช่อผลิใบเขียวสดให้เห็น ให้ชื่นใจ

 

จริงสิ เมื่อพูดถึงเมล็ดพันธุ์ ทำให้ผมอดนึกไปถึง ‘ห่อวอเนอมู’ของพี่น้องปวาเก่อญอที่ผมเคยขอมาจากแม่เฒ่าบนดอยสูงไม่ได้

 

‘ห่อวอเนอมู’ คือพันธุ์พืชพันธุ์หนึ่งซึ่งอยู่ในตระกูลเครื่องเทศ เครื่องปรุงของชาวปวาเก่อญอ ที่ขึ้นแซมในไร่ข้าว บ้างอยู่ร่วมกับต้นหญ้าจนกลายเป็นพวกเดียวกันไปเลย

 

หลายครั้งที่มีการเปรียบ ห่อวอเนอมู เป็นสัญลักษณ์ตัวแทนของคนปวาเก่อญอ

 

คนในเมืองอาจมองว่า ห่อวอเนอมู เป็นเพียงหญ้าป่า เป็นเมล็ดพันธุ์ที่ใครๆ เขาไม่ต้องการ เป็นวัชพืชที่ดูด้อยค่า ต้องตัดมันให้ขาด ต้องถางมันให้สิ้น แต่เขาอาจไม่เคยรับรู้เลยว่า แท้จริงแล้ว ห่อวอเนอมู เป็นพืชพันธุ์ที่มีคุณค่าสำหรับคนบนภูเขา

 

ใช่ มาถึงตรงนี้แล้ว ผมอยากจะบอกว่า ผมชอบการเดินทางของเมล็ดพันธุ์ ที่ล้วนต่างเดินทางมาไกลและไกล สุดท้ายมาเติบใหญ่อยู่ในสวนของผมแห่งนี้ ซึ่งผมถือว่าช่างเป็นสิ่งน่าอัศจรรย์ใจยิ่ง

 

และบ่อยครั้งที่ผมครุ่นคิดไปว่า…บางที ชีวิตคนเราก็เหมือนกับเมล็ดพันธุ์หนึ่ง ที่ปลิวเร่คว้างไปยังดินแดนแปลกใหม่ไม่คุ้นเคย แล้วแต่ลมชะตากรรมจะพัดพาเราไป

 

เพียงแต่เราไม่รู้ล่วงหน้าว่า เมื่อไรมันพร้อมจะหล่นลงในผืนดินใดเพื่องอกและงาม

หรือไม่ก็เป็นได้เพียงแค่เมล็ดพันธุ์ที่ถูกมด มอดแมลงกัดกินเท่านั้นเอง.

 

งานชิ้นนี้ตีพิมพ์ครั้งแรก ในคอลัมน์ ‘คนคือการเดินทาง’...เสาร์สวัสดี กรุงเทพธุรกิจ วันที่ 15 พ.ย.2551

 

[ Permalink ] . [ 10 ความคิดเห็น ]  

โอะ มึ โช เปอครับ

รู้ว่าอยู่บนภู รู้ว่าอยู่ที่เชียงดาว
รู้ว่าไม่มีเหงา รู้ว่านิ่งคือเดินทาง

รู้อีกไหมว่าคนอยากให้มาเยี่ยม
รู้อีกไหมว่า ที่ไม่ใช่เชียงดาวบ้าง

ขอให้โชคดีในการเพาะเม็ดพันธุ์ใหม่ในไร่บนภูครับ
ส่งข่าวคราวกันบ้างนะครับ
ที่มูเจะคี กำลังเกิดไร่ผสมผสานเช่นกัน อยู่ในช่วงกำลังปฏิสนธิเพื่อก่อตัวครับ

กึด เติง หา คับ

ต่าบลื๊อครับ

ส่งข่าวอีกทีครับ

อัลบั้มชุดใหม่ "เตหน่าแลมิตร" เริ่มออกเดินทางแล้วครับ จะส่งให่ท่านเพื่อช่วยตีปิ๊บได้อย่างไรครับ รวมทั้งพี่หลวงด้วย ช่วยส่งข่าวหน่อยครับ

ต่าบลื๊อครับ

ชิ เจ้าตัวผอม...

ยินดีด้วยกับการหวนคืนไปพลิกผืนไร่ชีวิตที่มูเจะคี
ยินดีด้วยกับการเดินทางที่ไม่มีที่สิ้นสุด
ยินดีด้วยกับ เตหน่าแลมิตร ที่กำเนิดมาบนแผ่นดินกำลังร้องไห้และแล้งแห้ง
จะนิ่งรอด้วยความชื่นบาน

และหากหัวใจออกเดินทางอีกคราใด
คงได้ไปเยือนมูเจะคี ฟังเสียงลมเสียดสน
อีกครั้ง...

ตามมาอ่านอีกที่ ..รูปแมวดูดีดูมีความสุข...

..มีคนเขาบอกว่า..ไม่รู้นะว่าจริงรึเปล่า
เขาบอกว่า .คนผู้ชาย ที่รักแมว..คือคนรักเมีย..
..คนรักแมว..คือคนรักบ้าน..(ถิ่นฐาน)
................ขี้ออเซาะ..และก็ยัง ประจบเก่ง.....
...........ฯลฯ..................
ถ้าเป็นเช่นดังนั้น ..ผมเสนอให้คุณ..ภู..เป็นประธานชมรม..คนรักแมว..ดีไหมครับ
.
คนปกาเกอะญอ บอกว่า หญิงที่รักสุนัข คือ หญิง ที่รักสามี
เพราะ สุนัข มันออกนอกบ้าน ไปป่า หาอาหารมาเลี้ยงคนในครอบครัว กับเจ้าของ(ผู้ชาย)
ผมจึงนึกเดาเอาว่า คุณ ..ภู..เป็นคนรัก(ชอบ) แมว เพราะว่าเห็นแมวตัวนี้บ่อยๆ ในงานเขียนของคุณภู

************************************

ไม่รู้ว่าดินฟ้าอากาศ ที่เจียงดาว จะเหมาะกับ..พริกกะเหรี่ยง..หรือเปล่า ถ้าเหมาะผมมีพันธุ์พริกกะเหรี่ยง พริกที่ มีกลิ่นฉุน(หอม) และเผ็ด จนมีผู้คิดสูตร ก๋ยวเตี๋ยวพริกกะเหรี่ยง
แต่ผมว่า คุณภู..มีพริกกะเหรี่ยง ลงในสวนแล้วนะ อย่างน้อยก็หนึ่งต้น
ที่คุณภูเอาพันธุ์มาจาก มูเส่คี พริกป่าต้นนี้ ..ชอบเล่น..เตหน่า..ไงละครับ

ยินดีครับที่แวะเข้ามาอ่าน...

พริกกะเหรี่ยง ผมได้มาจากพี่น้องบ้านแม่คองซ้ายแล้วครับ

ที่คุณวุฒิบอกว่า...
เขาบอกว่า .
..คนรักแมว..คือคนรักบ้าน..(ถิ่นฐาน)
ยอมรับครับ...

แต่ที่บอกว่า คนผู้ชาย ที่รักแมว..คือคนรักเมีย..
ยังไม่แน่ใจเน้อ

ส่วนที่คุณวุฒิเสนอให้คุณ..ภู..เป็นประธานชมรม..คนรักแมว..ดีไหมนั้น
ไม่กล้ารับครับ ...ยกให้คุณสมัคร เป็นดีกว่า...เหมาะสมกว่า ha

นึกอยู่แล้ว...จริงดังคาด..
ว่า คุณ ภู จะต้องยกตำแหน่งประธาน ชมรมคนรักเมีย..เอ้ยย..คนรักแมว ให้แก่คุณ สมัคร
ทำไมนะทีอย่างนี้ถึง เดาใจกันถูก

*************************************************

พรุ่งนี้ ผมจะเกี่ยวข้าวแล้วครับ ...
เป็นข้าว นาดำ นาน้ำฝน เนื้อที่ประมาณ 7 ไร่ ปลูกข้าว 3 พันธุ์ ครับ 1.หอมมะลิแดง 2.หอมมะลิขาว 3.ข้าวดอยขุนแปะ ( จอมทอง)

ทำนาปีนี้ เหมือนมีกรรมครับ ต้นปี หลังดำนา นาขาดน้ำ ช่วงข้าวเป็นสาว เริ่มท้อง ข้าวขาดฝน
ผืนนาเนี่ย ดินปริแตกร่อนเป็นแผ่นๆ ต้องสูบน้ำในห้วยเข้าช่วย แต่ก็สู้ราคาน้ำมันไม่ไหว

พอช่วงออกรวง ( ที่จริงมันแกรน) ฟ้าปิด ฟนกระหน่ำ เกือบ 2 อาทิตย์ ข้าวไม่เจอแดด ในช่วงเช้า จะผสมกันได้อย่างไร ตอนนี้เป็นไงครับ รวงข้าวลีบ แห้ง คารวง น้ำหนักเบาโหวงเลยครับ

พรุ่งนี้ผมจะเกี่ยวข้าวแล้วครับ..

วันนี้ตั้งแต่เช้าต้องวิ่งรถไปหาคนเกี่ยวข้าว โน้นไกลออกไปกว่า 10 กม.
คนเกี่ยวข้าว สาวน้อย ( อายุ 50 ปี ขึ้นไป) ทั้งนั้นครับ ได้คนเกี่ยว ประมาณ 6 คน สาธุ..ขอให้ครบ 6 คนเถ๊อะ.. เช้า ออกจากบ้าน 6 โมง พองานเลิกตอนเย็นไปส่ง ...

ใช่ครับ,ที่หมู่บ้านของผม
นอกจากเจอวิกฤติเรื่องฟ้าฝนแล้ว
ก็กำลังขาดแคลนแรงงานกันอย่างหนักเลย
ไปขอใครก็ บอกว่าไม่ว่างๆ
ผมพยายามถามชาวนา...
คุ้มไหมระหว่างซื้อข้าวไว้กินกับการปลูกที่ต้องลงทุนลงแรง
เขาบอกไม่ แต่ต้องทำ เอาไว้กิน
ไม่ให้ผืนนาว่างเปล่า

ลุ้นให้คนให้ครบเน้อ...ha

เป็นชีวิตที่น่าอิจฉามาก เพราะเป็นความใฝ่ฝันของเราด้วย คิดแล้วก็เป็นสุขจังที่มีคนฝันเหมือนๆ กันด้วย ถ้าว่างจะขอไปเยี่ยมชมสวนชีวิตนะ ภูคงไม่ว่า ถ้าไม่เป็นการรบกวนอยากรู้จังว่าการมีสวนเพื่อทำกินให้พออยู่ได้ต้องใช้พื้นที่กว้างมากมั้ย ขอให้ทุกชีวิตในสวนชีวิตมีความสุข มีสุขภาพแข็งแรงกันทุกๆ คน และทุกๆ ตัวด้วยจ่ะ

ภู

ลูกแดงๆเหลืองๆของมะม่วงหิมพานต์ แกงคั่วปักษ์ใต้หรอยจังหูเลยนะ

เดือนเมษาคงได้กิน ตอนนี้เด็ดยอดจิ้มน้ำพริกไปพลางๆก่อนนะ

ช่วงนี้ไม่หนาวใช่ไหม

แสดงความคิดเห็น

ในทุกความคิดเห็น จะมีหมายเลขไอพีของคุณ (38.103.63.62) แสดง

• การแสดงความเห็นในเว็บบอร์ดต้องอยู่บนพื้นฐานการเคารพในสิทธิและความหลากหลายทางเชื้อชาติ เพศ ศาสนา วัฒนธรรม และความเชื่อ ตลอดจน วิถีชีวิต และสิทธิส่วนบุคคล
• การวิพากษ์วิจารณ์คำพูด ข้อเขียน หรือความคิดเห็นของบุคคลอื่น ย่อมทำได้โดยสุภาพหลีกเลี่ยงข้อความใดๆอันเป็นการละเมิดหรือดูแคลนต่อบุคคลอื่น
• การวิพากษ์วิจารณ์การกระทำของบุคคลอื่นย่อมทำได้โดยสุภาพ ในกรณีที่เป็นการกระทำที่กระทบต่อสาธารณะหรือกระทำโดยสาธารณะ
• ประชาไทขอความร่วมมือ หากต้องการให้ข้อมูลที่คิดว่าเป็นประโยชน์ได้แสดงบนเว็บบอร์ด กรุณางดเว้นการใช้ถ้อยคำที่มีลักษณะเหยียดเพศ เหยียดเชื้อชาติ ศาสนา และเชื่อมโยงถึงสถาบันพระมหากษัตริย์ซึ่งเป็นการล่อแหลม

คำถาม: วันนี้วันที่เท่าไหร่ ? (ใส่เฉพาะเลขวันที่เท่านั้น) *

ชื่อ: *

อีเมล: (ถ้ามี) ข้อมูลนี้จะไม่แสดงต่อสาธารณะ.

โฮมเพจ: (ถ้ามี)

ความคิดเห็น: * ใช้โค้ด HTML ไม่ได้

(สูงสุด 1,000 ตัวอักษร)
พิมพ์ได้อีก ตัว