ความสุข

ส่งมาเมื่อ 06 ต.ค. 2008 - 00:00:00.  หมวด: ชีวิต  ป้าย:

1.

ในชีวิตคนเรานั้นคงเคยตั้งคำถามที่ไม่แตกต่างกันเท่าใดนัก

คำถามคลาสสิกหนึ่งนั้นคือ...“คนเราต้องการอะไรในชีวิต!?...”

คำตอบส่วนใหญ่ก็คงหนีไม่พ้นต้องการปัจจัยสี่ในการดำรงชีวิต

...อาหาร เครื่องนุ่งห่ม ที่อยู่อาศัย ยารักษาโรค

หากปัจจุบัน ‘เงิน’ กลับกลายเป็นปัจจัยสำคัญที่สุดของคนเรา

แน่นอน, เมื่อเอาเงินเป็นตัวกำหนดชะตากรรม,ชีวิต

จึงทำให้ทุกคนต้องดิ้นรนเพียงเพื่อให้ได้มาทุกสิ่งทุกอย่าง

จนทำให้ชีวิตหลายชีวิตนั้นขวนขวายทำงานกันอย่างหน่วงหนัก

‘การงาน’ ได้กระชากลากเหวี่ยงเรากระเด็นกระดอนไปไกลและไกล

ให้ออกไปเดินบนถนนของความโลภ ไปสู่เมืองของความอยาก

ไปสู่กงล้อของการไขว่คว้าที่หมุนวนอยู่ไม่รู้จบ

หน้าที่ อำนาจ ลาภ ยศ สรรเสริญ ความไม่รู้จักพอ เกาะกุม พอกพูนจนแน่นหนา

กระทั่งสถานที่ทำงานกลายเป็นที่กุมขังอันมืดทึบ กดทับจิตวิญญาณ

ยิ่งดิ้น ยิ่งควานหา ยิ่งไขว่คว้า ยิ่งอับจน ไร้หนทางออก

กระนั้น ใครบางคนกลับตั้งคำถามเดิมๆ นี้ ย้ำๆ ซ้ำๆ ลงไปอีก

“แท้จริงแล้วคนเราต้องการอะไรในชีวิต...”

หลายคนอาจสรุปรวบย่อคล้ายๆ กันว่าต้องการ ‘ความสุข’

แล้วความสุขนั้นเล่าเราค้นหาได้จากที่ใด!?

สิ่งไหนคือสุขจริง สิ่งไหนเป็นเพียงสุขมายาคติจอมปลอม

นั่นคือประเด็นที่แต่ละคนต้องเรียนรู้ ฝึกฝนและค้นหาด้วยตัวเอง

2.

หลังจากผมหวนกลับมาใช้ชีวิตอยู่ในหุบเขาบ้านเกิด

ผมค้นพบปรัชญาของความสุขอย่างง่ายๆ ในสวนแห่งนี้

ที่สุดแล้ว, ชีวิตต้องกลับคืนสู่เส้นทางที่จากมา

ทุกสรรพสิ่งล้วนพึ่งพาเกื้อกูลกันและกัน

จริงๆ แล้วความสุขนั้นไม่ได้อยู่ไหนไกลเลย

อยู่ในรอบๆ กาย อยู่ในข้างในตัวเรานั่นเอง

และแท้จริงแล้วชีวิตไม่ได้ต้องการอะไรมากเลย

ทำให้นึกถึงคำสอนพ่อของเพื่อนคนหนึ่งที่จากไป

นานหลายปีแล้ว หากถ้อยคำนั้นยังย้ำเตือน...

“ชีวิตคนเราไม่ต้องการอะไรมาก

มีกระท่อมไว้นอน มีขอนไม้ไว้หนุน

มีบุญไว้ทำ มีกรรมไว้แต่ง

เพียงเท่านั้น เพียงเท่านั้นจริงๆ

เราเป็นเพียงผู้อาศัย...อีกไม่นาน

อีกไม่นานเราทุกคนก็จากไป...”

จริงสิ, ถ้าคนเราคิดได้กันเช่นนี้

ความสุขคงอบอวลหวนหอมขจรขจาย

ไปทั่วทุกหนแห่ง, ชีวิต.

[ Permalink ] . [ 14 ความคิดเห็น ]  

เป๋นดีขอยเน้อท่าน

ใจจริงอยากขอแมวตั๋วหนึ่ง

อากาศดีแต้ๆ

ขอยเอ้ย! ปิ๊กมาจากกรุงเทพแล้วก่า ระวังเน้อในเมืองฝนตกขนาด ระวังน้ำป่าจะมาเน้อ

ภาพอบอุ่น
บทกวีอบอุ่น
สาวน้อย ลูกแมว ภูเขา ก็อบอุ่น
คุณเขียนอบอุ่นมั้ย
คุณอ่าน อ่านแล้วอบอุ่นใจจังๆ

ความสุขอยู่ข้างๆเรานี้เอง ทำไมเราถึงมองข้ามมันนะ

เช้านี้หมอกขาวคลุมยอดดอยผาแดง
หลังจากฝนโปรยมาใกล้แจ้งนานเหมือนกัน
สงสัยจะเป็นฝนสั่งลา
ก่อนหนาวฤดูจะมาพำนักอยู่ยาวอีกหลายเดือน

ในหุบเขาผาแดง
ยังไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
ทุกอย่างยังคงดำรงอยู่อย่างนั้น
เงียบๆ ง่ายๆ
ไม่วุ่นวาย
ทุกชีวิตต่างทำหน้าที่ของตัวเอง
คนเขียนหนังสือ
ปิ๊ดตะลิว เอี้ยงเกาะกิ่งไผ่หน้าบ้าน
นกเขาป่าขันคู
ตัวต่อบินตอมกล้วยสุกริมหน้าต่าง
ไก่ออกคุ้ยเขี่ยหาอาหารในดงหญ้า(รกมากในขณะนี้)
แมวนอนอาบแดดเหมือนเคย

หากในเมืองหลวงยามนี้สิ
ไม่รู้เป็นยังไงกันบ้างนะ?!

อาจไม่มีคำบรรยายใด-ใดให้ลึกซึ้ง...
แค่อยากขอบคุณที่มีคุณภู_เชียงดาวในโลกนี้....
ขอบคุณแทนใครหลายๆคนที่มีกำลังใจเดินทางมีกำลังใจค้นหา...
ความหมายชีวิตกันต่อไปได้...เพราะบทความดี-ดีของคุณค่ะ....

"ความสุข - ความทุกข์" มิอยูห่างไกลสุดขอบฟ้าเลย

มีอยู่ในตัวเรานั่นแล

ในจิตวิญญาณแห่งหัวใจเรา

"คนเราต้องการอะไรในชีวิต ? "

ถ้าเป็น ฉันตอบ... ชีวิตอิสระ เสรี(อาจมีคนที่รู้ใจ และเราก็รู้ใจเขา ... ถ้ามี ... )

ต้องการอากาศบริสุทธิ์ไว้หายใจ อยู่กับธรรมชาติชีวิต ดิน น้ำ ป่า ฯลฯ


แค่นี้เอง ... ชีวิต


ดีใจที่ ภู ได้ปลดปล่อยชีวิตเป็นอิสระตามดวงใจปรารถนาแล้ว ปลูก พืชผักผลไม้ ปลอดสารเคมี ทั้งไม้ดอก และไม้แดก ฯลฯ หายใจลึกๆแล้วปล่อยก๊าซคาร์บอนออกมา ดิ่มน้ำเยอะๆ บ่อยๆ ทำจิตใจร่าเริงแจ่มใส ฯลฯ

มีจังหวะเวลา อ้ายจะไปเยือนและไปพัก บ้าน "หุบเขาผาแดง" คับ ฮักษาสุขภาพ เน้อ อ้าย ภู

รู้สึกอิ่มใจกับการค้นพบความสุขของอ้าย ซึ่งเราเข้าใจว่ามันเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่สำหรับชีวิตคนคนหนึ่งก็ว่าด้าย การค้นพบความสุข...ความสุขในชีวิตของใครต่อใครอีกหลายคนยังมองไม่เห็น นี่แหละน๊าชีวิต..
ยังระลึกถึงอ้ายเสมอ ดูแลสุขภาพเน้อ
วาวา

ขอบคุณทุกคนเลยครับที่เข้ามาเยี่ยมชมความสุขในหุบเขา...
สุขๆ เหงาๆ เงียบๆ ดีครับ

กำลังค้นหาภาพงามๆ มาอวดแหมเน้อ...

ลมฝนปนหนาว มาเยือนหุบดอยเอียน ใช้ชีวิตอยู่กับบ้านและไปสวนบางช่วง ไม่ได้ไปเยือนเพื่อนพอง น้องพี่ รออีก 2-3วันเพื่อนเครียงานเสร็จจะไปสิบสองปันนาไปหาลูกบุญธรรม ไปทางรถผ่านลาวไปครับอ้ายอู๋เอง ขอบคุณเน้อการประกวดเรียงความจะให้เด็กหัดเขียนตอนปิดเทอมครับ

ความสุขแท้จริง นอกจากมีกระท่อมไว้นอน มีขอนไม้ไว้หนุน...
มีสาวงามไว้กอดด้วยแล้ว สุขจริงๆ

อ้ายภู...สวัสดีค่ะ
เข้ามาทายทัก
ตามประสาคนรู้จัก
อ้ายคงสบายดี
ตอนนี้ยังคิดอะไรไม่ออก แค่อยากทัก...สวัสติ(สะ-หวัด-สะ-ติ) บายค่ะ

ตามหาจนเจอ...

...อยู่ในที่อากาศโปร่ง...พ้นจากความทะเยอทะยาน...ลงมือทำงานสร้างสรรค์...และ.ลงมือรักใครสักคน
....................................ยินดีกับทุกคนที่อิสระจากพันธนาการ...ขอบคุณ อัลแบ กามูส์

การใช้ชีวิตอยู่กับธรรมชาติ และตัวตนของเราเอง
เป็นวิถีที่อารยชนพึงปรารถนา
ภู ได้ล่วงหน้าไปก่อนแล้วก้าวหนึ่ง
หากเหลียวหลังดูสักนิด จะพบว่า
มีผู้คนอีกจำนวนมาก อยากทำเช่นนั้น
และหนึ่งในจำนวนนั้น คือ อ้ายมิติครับ

แสดงความคิดเห็น

ในทุกความคิดเห็น จะมีหมายเลขไอพีของคุณ (38.103.63.62) แสดง

• การแสดงความเห็นในเว็บบอร์ดต้องอยู่บนพื้นฐานการเคารพในสิทธิและความหลากหลายทางเชื้อชาติ เพศ ศาสนา วัฒนธรรม และความเชื่อ ตลอดจน วิถีชีวิต และสิทธิส่วนบุคคล
• การวิพากษ์วิจารณ์คำพูด ข้อเขียน หรือความคิดเห็นของบุคคลอื่น ย่อมทำได้โดยสุภาพหลีกเลี่ยงข้อความใดๆอันเป็นการละเมิดหรือดูแคลนต่อบุคคลอื่น
• การวิพากษ์วิจารณ์การกระทำของบุคคลอื่นย่อมทำได้โดยสุภาพ ในกรณีที่เป็นการกระทำที่กระทบต่อสาธารณะหรือกระทำโดยสาธารณะ
• ประชาไทขอความร่วมมือ หากต้องการให้ข้อมูลที่คิดว่าเป็นประโยชน์ได้แสดงบนเว็บบอร์ด กรุณางดเว้นการใช้ถ้อยคำที่มีลักษณะเหยียดเพศ เหยียดเชื้อชาติ ศาสนา และเชื่อมโยงถึงสถาบันพระมหากษัตริย์ซึ่งเป็นการล่อแหลม

คำถาม: วันนี้วันที่เท่าไหร่ ? (ใส่เฉพาะเลขวันที่เท่านั้น) *

ชื่อ: *

อีเมล: (ถ้ามี) ข้อมูลนี้จะไม่แสดงต่อสาธารณะ.

โฮมเพจ: (ถ้ามี)

ความคิดเห็น: * ใช้โค้ด HTML ไม่ได้

(สูงสุด 1,000 ตัวอักษร)
พิมพ์ได้อีก ตัว