แนวร้างทางเดิม

ส่งมาเมื่อ 18 ส.ค. 2008 - 00:00:00.  หมวด: ชีวิต  ป้าย: แนวร้างทางเดิม

สำหรับเพลงนี้ฉันยกย่องประโยคนี้ ...“เขียวระบัดนุ่มราวไหมที่ทอคลุมไหล่ให้เธอ ห่มยามฟ้าเย็น” ชื่อเพลง แนวร้างทางเดิม ประพันธ์โดยคุณจรัล มโนเพ็ชร ขับร้องโดยคุณสุนทรี เวชานนท์ อยู่ในอัลบั้ม แด่หนุ่มสาวผู้ร้าวราน ฉันชอบเวอร์ชันที่เธอร้องปัจจุบันมากกว่าในซีดี เพราะมีความรู้สึกว่าเรื่องราวมากมายผ่านเข้ามาในชีวิตของเธอ หลอมรวม และผ่านการตีความจนทำให้ได้อารมณ์ที่แตกต่าง

 

 

 

ยามตะวันลา เหม่อยืนมองฟ้าเรืองรอง

น้ำเปี่ยมฝั่งสอง ใบไผ่ลอยล่องเป็นแพ

หอมข้าวใหม่อวดรวงไว้รอเธอมาเกี่ยวดูแล อยู่เต็มท้องทุ่ง

ฉันแพ้แสงตะวันตกดิน ใครคนหนึ่งเคยบอกฉันว่าแสงอาทิตย์ยามเช้าให้พลัง แสงอาทิตย์ยามเย็นดูดพลังจากเรา คนโบราณจึงสอนไม่ให้นอนทับตะวัน หรือนอนในช่วงเวลาคาบเกี่ยวกับพระอาทิตย์ตกดิน เมื่อตื่นขึ้นมาเราจะเพลีย เพราะพลังในร่างกายจะหายไป ฉันรู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน ตั้งแต่เด็กในวัยที่ยังไม่เรียนรู้ความเหงา ฉันชอบขี่จักรยานออกไปนอกเมืองเล็ก ๆ ที่บ้านเกิด ไปดูทุ่งนา ทุ่งข้าวเขียว สูดกลิ่นหอมของใบข้าว กลิ่นน้ำในนา และชอบดูแสงอาทิตย์ลับฟ้า ชอบมองไปที่หลังภูเขาใหญ่เบื้องหน้าว่าคนที่อยู่บนนั้นเขาทำอะไรกันอยู่ หนาวไหม ยุงกัดไหม บางวันดูเพลินจนดาวขึ้นที่ขอบฟ้า

ลมแผ่วรวยรินกลิ่นไอดินหอมจรุง

เขาเสียดป่าสูง อ้อมโอบราวอุ้งมือไพร

เขียวระบัดนุ่มราวไหมที่ทอคลุมไหล่ให้เธอ ห่มยามฟ้าเย็น

อย่างที่บอก ฉันยกย่องประโยคนี้ เขียวระบัดนุ่มราวไหมที่ทอคลุมไหล่ให้เธอ ห่มยามฟ้าเย็น ฉันยกให้เป็นสุดยอดของความเปรียบที่สามารถทำให้สีมีความรู้สึก (เขียว-นุ่มราวไหม) จากสายตาของเขา-รินสีสันของโลกสู่หัวใจ ทอร้อยถ้อยคำออกมาเป็นความอบอุ่นยามหนาวเย็น เป็นบทกวีที่ทำให้เห็นทุ่งข้าวเขียวทีไรก็นึกถึงผ้าคลุมไหล่ จนอยากหนาวเหน็บแม้แดดเปรี้ยงทุกที

ผู้เขียนเป็นกวี นึกภาพคุณจรัลทอสีเขียวเป็นผ้าคลุมไหล่ให้เธอคนนั้น ฟ้าเย็นย่ำคงอุ่นอวลไปด้วยสีเขียวผืนนั้น นอกจากความงามแล้วเขาถักทอสิ่งใดทิ้งไว้ในโลกใบนี้บ้าง...ก่อนจากไป “อยู่ในห้องอัดเขาฟังทุกเม็ด ละเอียดมาก อย่างตรงนี้เขาบอกว่า ยังไม่เขียวน่ะแอ๊ด เขียวอีกนิด เวลาร้องว่าเขียวต้องเขียว ร้องว่าหนาวต้องหนาว เขาฟังจนได้อารมณ์อย่างที่เขาต้องการ” (สุนทรี เวชานนท์)

ใครบรรเลงพิณเสียงเพลงไพรอ่อนหวาน

ทำนองคือตำนานหยั่งรู้ในสิ่งที่เห็น

รอเธอมาเยือนยามฟ้ามีดวงเดือนเพ็ญ

คืนยาวอันหนาวเย็นช่วยกันก่อไฟ

คืนหนาวกลางพายุฝนเช่นสถานการณ์ในบ้านเราเวลานี้ สิ่งเดียวที่จะช่วยบรรเทาความว้าเหว่ไม่ว่าจะทางความคิดหรือในอารมณ์ได้บ้างก็มีเสียงเพลง ท่วงทำนองเพลงหลายเพลงมีส่วนช่วยเยียวยาหัวใจ เหมือนเพื่อนที่คิดคล้ายกัน รู้สึกเหมือนกัน รอคอยให้คืนวันอันหนาวเย็นผ่านพ้นไปด้วยกัน ระหว่างนั้นจะมีใครช่วยก่อไฟรอคืนฟ้าเปิด จันทร์เต็มดวง หรือนั่งรอคอยดาวบางดวงส่องประกายด้วยกันหรือไม่ ก็สุดแล้วแต่

กลางเถื่อนเลือนรางกับแนวทางร้างคนไป

หนาวสั่นหวั่นไหวดาวเกลื่อนไม่เหมือนเดือนเพ็ญ

คิดถึงอยู่...อยากจะรู้เมื่อใดคืนกลับมาเป็นแสงส่อง

สำหรับฉัน..เมื่อยามนั้นมาถึง ยามเมื่อต้องเดินทางกลางโลกเถื่อน กลับพบว่าแม้ร้างคนไปแต่หัวใจกลับอบอุ่นเพียงมีแสงดาวแสงจันทร์ แต่บางครามีผู้คนร่วมทางมากมายกลับคล้ายไปอยู่คนเดียว ท่ามกลางพายุฝนกระหน่ำซัด ฉันบอกตัวเองว่า หนาวเหน็บก็หาเสื้อใส่ เปียกปอนก็หาเสื้อเปลี่ยน ไปไม่ได้ก็หยุดพัก หลังฝนตกท้องฟ้าแจ่มใสตั้งหลักได้ก็ไปต่อ การเดินทางยังอีกยาวไกล

มีดาวมองดาว มีเดือนมองเดือน ไม่ต้องมีเข็มทิศ แต่ไปอย่างมีจุดหมาย

กายเปียกได้ถูกลมพัดได้

แต่ความคิดและใจ

ไม่.

[ Permalink ] . [ 6 ความคิดเห็น ]  

ยามบ่าย
กับลมเบา
และเมฆฝนหม่นมัวเหมือนในภาพเลย
กับเพลงนี้
ทำให้อ่อนไหวได้ง่ายๆเลยค่ะ : )

เพิ่งเคยอ่านงานของคุณ
ไม่คาดคิดว่าจะเขียนได้งามละไมอย่างนี้
ขอบคุณครับที่นำเพลงไพเราะมาพลิ้วพรายในสายลมฝน
วันคืนก่อนเก่าแสนอ่อนโยนในโมงยาม
เดินเรียงเคียงฝันมาพร้อมหมู่เมฆทมึนเบื้องฟ้าโพ้น
ต้องไปแล้วล่ะครับ อ้อ..
ในชุดที่ทำกับคุณดนู ก็มีเพลงสุดคลาสสิคอยู่หลายเพลง
ช่วยนำมาบรรเลงให้โลกร้อนนี้รื่นรมย์หน่อยเถอะ

เพลงพาไปค่ะ

ขอบคุณสำหรับคำชมที่"งามละไม" ปอน ปอน คือคุณพิบูลศักดิ์หรือเปล่าคะ
มีอีกหลายเพลงที่ชอบค่ะ ไว้จะทยอยนำมาพลิ้วให้ฟัง
นี่ก็ใกล้วันจากไปของคุณจรัล (3 ก.ย.) และปีนี้เป็นปีครบรอบ 30 ปีโฟล์คซองคำเมือง
จะมีคอนเสิร์ตใหญ่ที่หอประชุมใหญ่ธรรมศาสตร์ในวันที่ 13 ก.ย.นี้ด้วยค่ะ
ใครอยู่ใกล้ไปได้ไปฟังกันนะคะ มีนักร้องมาเป็นกองทัพเพลงเลยค่ะ น่าสนใจ


วาดวลีอย่าให้เพลงพาไปไกลเน้อ

หนู " โอ ไม้จัตวา " ... อ้ายว่าภาพงดงามมากนะ


" มีดาวมองดาว มีเดือนมองเดือน ไม่ต้องมีเข็มทิศ แต่ไปอย่างมีจุดหมาย


กายเปียกได้ถูกลมพัดได้


แต่ความคิดและใจ

ไม่. "


ในความมัวหม่น(ไม่ว่าทั้งใจและกาย อารมณ์ฯลฯ) ยังมีแสงเรืองรอง แสงแห่งดวงตะวัน เดือน ดาว ฯลฯ เถิด เพียงดวงใจปล่อยวาง แสงสีเรืองรองงดงาม สถิตในใจเรานิรันดร์

รำลึกหนูโอ ไม้จัตวา เจ้า บุญฮักษา คับ ... งานรำลึกอ้ายจรัลฯ เห็นว่าจะมีการจัดหลายแห่ง

ผมชอบเพลงนี้มากครับ

เป็นเพลง คู่ ของ จรัล - สุนทรี ที่ชอบมากที่สุด

ชอบทุกอย่าง ทั้ง เนื้อร้อง ทำนอง การเรียบเรียง
การทอดเสียงในท่อนคำร้อง "เสียงเพลงไพรอ่ออนหวานนนนน"
ทำเอาใจหายยย น้ำตาซึม

"กลางเถื่อนเลือนราง
กับแนวทางร้างคนไป
หนาวสั่นหวั่นไหว
ดาวเกลื่อนไม่เหมือนเดือนเพ็ญ

คิดถึงอยู่
อยากจะรู้เมื่อใดคืนกลับมาเป็น แสงส่อง

ปลุกปลอบความหวัง กำลังใจ
ให้มีพลังลุกขึ้นสู้ ก้าวไปใน
ความเชื่อ ความใฝ่ฝัน ส่วนตัว ได้ดีเสมอ

ดีใจที่ได้พบคนชอบเพลงนี้ ครับ

แสดงความคิดเห็น

ในทุกความคิดเห็น จะมีหมายเลขไอพีของคุณ (38.103.63.62) แสดง

• การแสดงความเห็นในเว็บบอร์ดต้องอยู่บนพื้นฐานการเคารพในสิทธิและความหลากหลายทางเชื้อชาติ เพศ ศาสนา วัฒนธรรม และความเชื่อ ตลอดจน วิถีชีวิต และสิทธิส่วนบุคคล
• การวิพากษ์วิจารณ์คำพูด ข้อเขียน หรือความคิดเห็นของบุคคลอื่น ย่อมทำได้โดยสุภาพหลีกเลี่ยงข้อความใดๆอันเป็นการละเมิดหรือดูแคลนต่อบุคคลอื่น
• การวิพากษ์วิจารณ์การกระทำของบุคคลอื่นย่อมทำได้โดยสุภาพ ในกรณีที่เป็นการกระทำที่กระทบต่อสาธารณะหรือกระทำโดยสาธารณะ
• ประชาไทขอความร่วมมือ หากต้องการให้ข้อมูลที่คิดว่าเป็นประโยชน์ได้แสดงบนเว็บบอร์ด กรุณางดเว้นการใช้ถ้อยคำที่มีลักษณะเหยียดเพศ เหยียดเชื้อชาติ ศาสนา และเชื่อมโยงถึงสถาบันพระมหากษัตริย์ซึ่งเป็นการล่อแหลม

คำถาม: วันนี้วันที่เท่าไหร่ ? (ใส่เฉพาะเลขวันที่เท่านั้น) *

ชื่อ: *

อีเมล: (ถ้ามี) ข้อมูลนี้จะไม่แสดงต่อสาธารณะ.

โฮมเพจ: (ถ้ามี)

ความคิดเห็น: * ใช้โค้ด HTML ไม่ได้

(สูงสุด 1,000 ตัวอักษร)
พิมพ์ได้อีก ตัว