blogazine prachatai บล็อกกาซีน (beta)  |  บล็อกทั้งหมด  |  จัดการบล็อก  |  เงื่อนไขและข้อตกลง  |  นโยบายความเป็นส่วนตัว  |  ประชาไท

Just living is not enough

ส่งมาเมื่อ 07 ก.ค. 2008 - 00:00:00.  หมวด: ชีวิต  ป้าย:

หลังจากอยู่ในดงข้อมูลอันบ้าคลั่งที่ไหลมาเทมา มองไปข้างหน้าเห็นแต่สถานการณ์ที่ใส่กุญแจปิดตายอย่าง “เอารัฐบาลสมัครออกไป” แต่รัฐบาลสมัครไม่ออก

 

ถามว่าถ้าเอาออกไปแล้วจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อเลือกตั้งใหม่ยังไงก็แพ้อีก

กุญแจลูกที่สองโยนออกมาบอกว่า “เปลี่ยนแปลงระบอบการเมืองใหม่ จากหน้ามือซ้ายของประชาชนไปเป็นหลังเท้าขวาของอีกคน” ฟังจบแล้วก็รู้สึกว่าลูกกุญแจที่จะเปิดล็อคถูกโยนทิ้งลงทะเลความคิดอันกว้างใหญ่


*********************************


7_07_01


Just living is not enough, one must have sunshine, freedom and a little flower.

 

แค่มีชีวิตนั้นไม่เพียงพอ มนุษย์ควรจะได้มองพระอาทิตย์ขึ้นและตกบ้างในชีวิต มีอิสรเสรีภาพที่จะคิดและทำในสิ่งที่ตนพึงพอใจ และที่สำคัญไม่เดือดร้อนคนอื่น นอกจากสองสิ่งนี้ไปแล้ว เพียงมีสายตามองเห็นความงามของดอกไม้เล็ก ๆ ข้างทางบ้าง ก็เติมเต็มชีวิตได้แล้ว

 

7_07_02


ก้อนเมฆถามภูเขาว่าท่านรักต้นไม้จริงหรือ เมื่อต้นไม้มีแต่ต้องการพึ่งพาผืนแผ่นดินจากท่าน และสายฝนจากท้องฟ้าเพื่อยังชีพ

 

7_07_03


ภูเขาถามต้นไม้ว่าท่านรักดอกหญ้าจริงหรือ ดอกหญ้าเป็นแค่ต้นไม้เล็ก ๆ ที่ไม่มีคุณค่าทางเศรษฐกิจ กินก็ไม่ได้ ขายก็ไม่ได้ มีมากไปก็กลายเป็นวัชพืช บางชนิดยิ่งตัดก็ยิ่งแตก บางชนิดก็มีพิษในตัวเอง เจ้ารักพวกเขาทั้งหมดจริงหรือ

 

7_07_04


ดอกไม้เล็ก ๆ ข้างทางถามมนุษย์ว่าท่านมองเห็นความงามของดอกไม้จริง ๆ หรือ เมื่อดอกไม้อย่างเรากินไม่ได้ ปักแจกันไม่ได้ เราเพียงแต่งแต้มสีให้สองข้างทางของท่านไม่ว่างเปล่าจนเกินไปเท่านั้น สิ่งที่ท่านต้องการจริง ๆ คือปากท้องของท่าน ท่านควรคารวะเมฆฝนให้ตกลงมาตามฤดูกาล และดูแลชาวนาของท่านให้ปลูกข้าวในที่ดินของเขา ทำให้เขามีความสุขและท้องอิ่มเพื่อเขาจะได้ปลูกข้าวเหลือเผื่อให้ท่านกินได้

 

7_07_05


มนุษย์บอกว่า แค่กินข้าวแล้วมีชีวิตรอดนั้นไม่เพียงพอหรอก ฉันต้องการแสงสว่าง ดอกไม้เล็ก ๆ และอิสรภาพในการคิด ฉันอยากชวนเพื่อนของฉันเดินข้ามสะพานออกมาพบกับดอกไม้ข้างทางอย่างเจ้า มาทักทายสายฝนที่กำลังรอคอยอยู่ข้างหน้า อยากให้เขาพบว่าบางครั้งการได้เปียกฝนบ้าง ก็ทำให้เราได้พบว่ายามที่กายและใจเราแห้งแล้วนั้น มีความสุขอย่างไร อบอุ่นอย่างไร


***********************

 

ในวันที่เราอยู่ในห้องปิดตายแล้วโยนกุญแจทิ้งไปนี้ เราจะอยู่อย่างไร บ้านของเราจะเป็นเช่นไร ประชาชนอย่างฉันมีสิทธิ์ที่จะรับรู้บ้างไหม ว่าแท้จริงแล้ว sunshine, freedom and a little flower นั้น เป็นเพียงวาทะโรแมนติคที่กล่อมฉันจนเคลิ้มเพื่อให้อยู่ในห้องมืด ๆ

 

เท่านั้นเอง.


แสดงความคิดเห็น

ในทุกความคิดเห็น จะมีหมายเลขไอพีของคุณ (38.103.63.62) แสดง

  • การแสดงความเห็นในเว็บบอร์ดต้องอยู่บนพื้นฐานการเคารพในสิทธิและความหลากหลายทางเชื้อชาติ เพศ ศาสนา วัฒนธรรม และความเชื่อ ตลอดจน วิถีชีวิต และสิทธิส่วนบุคคล
  • การวิพากษ์วิจารณ์คำพูด ข้อเขียน หรือความคิดเห็นของบุคคลอื่น ย่อมทำได้โดยสุภาพหลีกเลี่ยงข้อความใดๆอันเป็นการละเมิดหรือดูแคลนต่อบุคคลอื่น
  • การวิพากษ์วิจารณ์การกระทำของบุคคลอื่นย่อมทำได้โดยสุภาพ ในกรณีที่เป็นการกระทำที่กระทบต่อสาธารณะหรือกระทำโดยสาธารณะ
  • ประชาไทขอความร่วมมือ หากต้องการให้ข้อมูลที่คิดว่าเป็นประโยชน์ได้แสดงบนเว็บบอร์ด กรุณางดเว้นการใช้ถ้อยคำที่มีลักษณะเหยียดเพศ เหยียดเชื้อชาติ ศาสนา และเชื่อมโยงถึงสถาบันพระมหากษัตริย์ซึ่งเป็นการล่อแหลม

คำถาม: วันนี้วันที่เท่าไหร่ ? (ใส่เฉพาะเลขวันที่เท่านั้น) *

ชื่อ: *

อีเมล: (ถ้ามี) ข้อมูลนี้จะไม่แสดงต่อสาธารณะ.

โฮมเพจ: (ถ้ามี)

ความคิดเห็น: * ใช้โค้ด HTML ไม่ได้

(สูงสุด 1,000 ตัวอักษร)
พิมพ์ได้อีก ตัว

 

โอ ไม้จัตวา

โอ ไม้จัตวา

หน้าเว็บ

บันทึกล่าสุด

ความคิดเห็นล่าสุด

Blogroll

บล็อกก่อนหน้า

มีอะไรใหม่ในบล็อกกาซีน

พิเศษ