โชคดียิ่งกว่า

ส่งมาเมื่อ 16 มิ.ย. 2008 - 00:00:00.  หมวด: สังคม  ป้าย:

“เมื่อวานนี้คนในหมู่บ้านถูกหวยกันหลายคน”
ยายแดงเริ่มเรื่อง ขณะที่นั่งจุมปุ๊กบนพื้นหญ้าหน้าบ้าน พลางเอาเสียมปากแบนแซะหญ้าเล่น ใบหน้ายังแดงก่ำ หยาดเหงื่อยังเปียกชื้นที่ไรผม เพราะงานดายหญ้า

“แล้วยายแดงไม่ถูกกะเขาด้วยเหรอ” ฉันนั่งบนที่พักเชิงบันได หลังจากจัดเรียงกล้าไม้ใกล้โอ่งน้ำเสร็จไปแล้วหนึ่งชุด
“ไม่ได้ซื้อกับเขาหรอก ไม่ค่อยได้ซื้อหวย” นับว่าเป็นบุคคลที่น่ายกย่อง ฉันชื่นชมในใจ
“แล้วชาวบ้านได้เลขมาจากไหนกันละยายแดง”
“เขาว่าเป็นเลขผีบอก ผีจากวัดป่าบอกผ่านเจ้าอาวาสอีกที”
“อืม....ไม่เลวแฮะ แสดงว่าผีมีจริง”....ฉันนึกถึงกุศโลบายของตัวเอง ที่บอกกับใครๆว่าทุกวันนี้อาศัยอยู่กับ “ผีโนนบ้านคึม”

........................

กิจกรรมการปลูกป่าในป่าหินแม่ช้าง ของกลุ่มอนุรักษ์จากเมืองหลวงและเด็กนักเรียนในพื้นที่ ผ่านพ้นไปแล้ว

วันนั้น ฉันได้ร่วมปลูกด้วยสี่ห้าต้น เพื่อนำทางไปสู่การขอต้นไม้กลับมาปลูกที่บ้าน เจ้าหน้าที่ป่าไม้ที่รับผิดชอบกล้าไม้ได้อนุญาตให้เอามันมาปลูกในไร่ได้

วันนั้นฉันได้ “ต้นยางนา” “ต้นประดู่” “ต้นมะกล่ำ”ประมาณร้อยต้น แม้มันจะเป็นเพียงกล้าไม้เล็กๆที่ถูกคัดออก แต่ฉันก็อิ่มเอมใจ
เจ้าหน้าที่ป่าไม้บอกว่า พรุ่งนี้เขาจะมาเอาที่เหลือกลับไปอนุบาลใหม่

วันนั้น ฉันจึงปั่นจักรยานเข้าป่าหลายเที่ยว เป้ไม้ไผ่บนหลังบรรจุพันธุ์ไม้แน่นเอี๊ยด ล้อรถบดลงบนพื้นทรายเซตุปัดตุเป๋ออกนอกเส้นทางบ่อยครั้ง แต่ฉันก็ยังมีพลังที่จะปั่น เนื่องจากความสุขใจที่ได้รับในสิ่งที่ใฝ่ฝันจะหามาปลูกนานแล้ว และแน่นอนว่าเพราะมันคือ “ของฟรี”

ฉันได้คัดเลือกต้นที่แข็งแรงเอาไปปลูกลงในแปลง และจัดเรียงต้นที่อ่อนแอให้ยืนต้นมั่นคงภายใต้ร่มเงาและความชื้นที่เหมาะสม

วันนี้...ฉันฟังเรื่องคนถูกหวยของยายแดงอย่างขำๆ เพราะฉันคิดว่าฉันโชคดียิ่งกว่า ด้วยโชคลาภของฉันเติบโตขึ้นทุกวัน และดูเหมือนโชคดีจะเข้าข้างฉันมากกว่าปกติ เพราะเมื่อเช้านี้ฉันกลับเข้าไปในป่าอีกครั้ง และพบว่าต้นไม้ทุกต้นที่เหลือจากวันนั้น ยังถูกทิ้งอยู่ที่เดิม ข้างๆยังมีถุงขยะสีดำใบใหญ่ๆหลายถุงวางอยู่เหมือนเดิม ฉันรู้ว่าข้างในล้วนบรรจุกล่องโฟมและเศษถุงเพาะชำ ที่ยากจะสลายในเร็ววัน

ฉันก้มลงดูต้นยางนาเล็กๆ ในถุงเพาะชำที่ล้มเอียงเพราะลมฝน หลายต้นพยายามผงกหัวขึ้นรับแสงตะวัน ฉันจึงหยิบมันใส่ลงตะกร้า แล้วบอกว่า
“ไปอยู่บ้านเรากันเถอะนะ”
ส่วนถุงขยะทั้งหลาย คงต้องรอเจ้าของที่แท้จริงมาเอาคืนไป
ซึ่งจะมีหรือไม่ ฉันเองก็ไม่รู้

[ Permalink ] . [ 5 ความคิดเห็น ]  

ดีใจที่ต้นไม้เหล่านั้นได้ไปอยู่ในที่ที่ควรอยู่
พวกมันย่อมมีสิทธิ์ที่จะมีชีวิต

ด้วยความระลึกถึง.

คนจนปั่นจักรยาน บางครั้งก็อยากขึ้นทางด่วนนะคุณ.......ถึงจะฝันลม ๆ แล้ง ๆ.....ก็เป็นความสุขในวันหนึ่งของชีวิต....เพราะทางออกยังมองไม่เห็น.....เรารวมตัวกันไม่ติด...รวม ๆ ไปก็ไปอยู่กับนักการเมืองท้องถิ่น.....นักการเมืองระดับชาติ....เข้าวงจรน้ำเน่าเหมือนเดิม....เพราะเราอ่อนแอ ทุนก็ไม่มี สุขภาพสังขารก็ไม่ดี....จะเอาอะไรไปสู้เขาได้.....มีแต่ความฝันเหมือนซื้อหวยนั่นแหละ......ดูแลต้นไม้ให้ดีนะครับ....ระวังพวกมือบอนจะมาตัดเอาไปทำฟืน....สวัสดีครับ

ตอบคุณ"นกเอี้ยงนครเจดีย์" จากใจจริง

เวลาที่ฉันก้มหน้าปลูกต้นไม้ มักจะบอกกับเขาว่า รีบเร่งเติบโตเถิดนะ
เพราะฉันไม่มีเวลารอคอยได้นาน..กรุณาโตเร็วๆด้วย

ในเวลานั้น โลกข้างนอกเลือนหายไปจนหมดสิ้น
ใครจะกำลังไล่ฆ่าใคร
ใครจะกำลังร้องไห้คร่ำครวญเพราะการสูญเสียอย่างไร ฉันไม่รับรู้อะไรอีกแล้ว
โลกของฉันมีแต่ต้นไม้และผืนดิน
มารู้สึกตัวอีกทีว่า "ชีวิตนี้ความสุขจะมีได้ต้องแลกด้วยหยาดเหงื่อแรงงานอย่างแท้จริง"
เมื่อเหงื่อหยาดลงสู่ดวงตาและริมฝีปาก

และให้โชคดีที่เป็นความสุขที่ไม่มีใครมาแย่งชิงเอาไปได้

ตราบใดที่ยังมีเรี่ยวแรง ฉันยังมีความสุขหวังที่จะปลูก และสุขที่ได้เห็นมันเติบโต

หวังว่าคุณคงได้ถีบจักรยานขึ้นทางด่วนสักวัน

ด้วยความเคารพครับ.......การปลูกต้นไม้อยู่กับธรรมชาติ นั่นคือความสุขที่แท้จริงของชีวิตครับ....อีกไม่นานก็ตายจากกันไปหมดแล้ว.....ไม่ว่าคุณหรือผมหรือใครก็ตาม....ความสุขสงบที่แท้จริงมาจากธรรมชาติ.....ที่ผมเปรียบเทียบเรื่องคนจนอยากปั่นจักรยานขึ้นทางด่วน ก็เป็นเพียงแค่ความฝันเล็ก ๆ น้อย ๆ ของระบบวัตถุนิยม.....เพราะว่าคนจนถูกเอาเปรียบทุกอย่าง ทุกวิถึทาง และได้คำปลอบใจแค่ว่ามันยุติธรรมแล้ว ต้องอดทนนะ....ต้องสู้นะ....สรุปได้ว่าต้องถูกเอารัดเอาเปรียบอีกต่อไป....และต่อไป......อิจฉาครับ ปลูกต้นไม้ได้มากหรือยัง....ไม่ทราบว่าฝนตกบ้างหรือเปล่า....เห็นทำท่าตกมาเป็นอาทิตย์แล้ว แต่ไม่ตก หรอกให้เราดีใจว่าจะไม่ต้องรดน้ำลำไย....ดูแลสุขภาพด้วยนะครับ...

คุณนกเอี้ยงนครเจดีย์ คะ

เข้าใจที่คุณเปรียบเทียบเลยล่ะค่ะ เคยช้ำใจลึกๆ จนกระทั่งโมโหตัวเอง
สรุปว่า ต่อจากนี้ไป ฉันจะเลือกทำในสิ่งที่มีความสุข เลือกที่จะเป็นสุข ด้วยการปลูกต้นไม้
แม้ไม่เงินใช้ (ฮา ไม่ออก)

ที่นี่ฝนตกบ่อยค่ะ ประหลาดมาก ชาวบ้านบอกว่าฝนตกดีในรอบสิบปีทีเดียว
ชื่นใจที่ต้นไม้โต มีความสุขยามอากาศสบาย และยิ่งสุขยามได้อาหารจากป่าจากธรรมชาติมากินค่ะ

ดูแลลำใยคุณดีๆนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ