แนวไร่ด้านตะวันออกเฉียงเหนือ เหตุการณ์ที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลง ตอน เจาะน้ำบาดาลปานเจาะหัวใจ

ส่งมาเมื่อ 20 ก.พ. 2008 - 01:02:59.  หมวด: สังคม  ป้าย:

มือขวาที่บวมเบ่ง ความสากกร้านที่ห่อหุ้มยิ่งทำให้มือนั้นดูเทอะทะ เจ้าของมือยังมีเค้าความสวยงาม แม้วัยล่วงเลยจนเป็นย่าคนแล้ว เธอยังต้องทำงานหนัก จนกระทั่งบาดเจ็บ


ฉันค่อยๆลูบยาหม่องสูตรเข้มข้นที่ปรุงเอง ความร้อนของน้ำมันสมุนไพรคงพอบรรเทาอาการ ที่สำคัญกว่าสิ่งใดในการเยียวยาคือให้พักงาน หยุดใช้มือนั้นทำงานสักระยะ  เธอยิ้มตอบคำแนะนำอย่างสดใส บนใบหน้ากร้านแดด บอกว่าทำไม่ได้หรอก งานมีเยอะแยะ หนี้สินอีกมากมายจะหยุดทำงานได้อย่างไร

“นี่ก็เปลี่ยนกันทำงาน ให้ตาเก้ไปรับจ้างไถไร่เพิ้น เอาเงินมาซื้อน้ำมันสูบน้ำใส่ไร่อ้อย ข้อยกะต้องมาเลี้ยงวัวแล้วกะเสียหญ้าอ้อยไปนำ” ฉันคลึงเบาๆที่นิ้วกลางอันบวมช้ำ เพื่อให้น้ำมันซึมลงใต้ผิวหนัง คำบอกเล่าเรื่อยๆอย่างเป็นธรรมดาในน้ำเสียง แต่ฉันสิ ที่เป็นฝ่ายสะท้อนใจ...จะอีกสักเท่าไหร่กันหนอ จึงจะพอ

เรื่องของน้ำ น้ำมัน และหนี้สิน ดูเหมือนจะมีสาเหตุมาจากการขาดน้ำ

เสียงขุดเจาะน้ำบาดาลที่ดังกึงๆ เงียบลงแล้ว ช่างเจาะบอกว่าเจอหินที่แข็งมาก มันเป็นหินทรายที่ใช้ลับมีด ฉะนั้น บ่อน้ำบาดาลของฉันอาจจะมีความลึกได้แค่เพียง 30 เมตร และน้ำจับที่ระดับ 21 เมตร
โอ...คุณพระช่วย ฉันไม่อยากคิดถึงปริมาณน้ำที่ยังไม่ได้ทดลองสูบขึ้นมาดูว่าจะไหลมากน้อยและสม่ำเสมอแค่ไหน

การเจาะน้ำบาดาล ใช้เครื่องเจาะขนาดใหญ่ราคาแพง เพราะฉันสังหรณ์ใจว่าจะต้องเจอหินแข็งอยู่ข้างล่าง  ค่าใช้จ่ายที่รวมทุกอย่างเบ็ดเสร็จแล้ว จึงขยับสูงขึ้นไปถึงหกหลัก หากได้มันมาแล้ว ฉันมิต้องไปรับจ้างถากหญ้าในไร่อ้อย เอาเงินมาซื้อน้ำมันเพื่อสูบน้ำหรอกหรือนี่...................!!!

คนมือเคล็ดรายต่อไปอาจเป็นฉัน

เมื่อวานช่างสันต์ ตั้งใจจะทดลองสูบน้ำขึ้นมาดู แต่เมื่อเห็นเครื่องปั่นไฟขนาดเล็กของฉันเขาถึงกับอึ้ง ยืนยันว่าใช้ไม่ได้ ฉันรึ อุตส่าห์หาข้อมูลมาอย่างดี แม้ไม่เคยเห็นกับตาว่ามันทำงานกันได้กับเครื่องสูบน้ำราคาแพง พะยี่ห้อหรู และนำเข้ามาจากอเมริกา

ข้อมูลที่เรียนรู้มาว่าเครื่องสูบน้ำแบบนี้ ขนาด 1 แรงม้า (1 HP) ใช้กับไฟฟ้า ได้ 750 วัตต์ เครื่องปั่นไฟฉันทำงานเต็มที่ได้ 800 วัตต์  แต่ช่างสันต์ยังส่ายหน้า ยืนยันว่าไม่มีใครเขาใช้กัน ต้องใช้เครื่องคูโบต้าและไดนาโมปั่นไฟ ราคารวมแล้วไม่ต่ำกว่าสามหมื่นบาท ฉันใจหายวาบ ไม่มีคำว่าเป็นไปได้เลยหรือนี่ ก็ฉันเห็นข้างกล่องเขียนว่าใช้ไฟฟ้าขนาด 0.75 KW สรุปว่าหลักวิชาการของฉันกับประสบการณ์ของเขาไปด้วยกันไม่ได้ ใครกันแน่ที่ไม่รู้จริง
แต่ฉันก็ไม่มีทางพิสูจน์ เพราะว่าคุณสมบัติของปั๊มชนิดนี้คือ ถ้ากำลังไฟฟ้าไม่พอมันจะเผาไหม้ตัวเองทันที  โอ..พระเจ้า  ฉันจะขาดใจตาย

วันแรกที่เจาะบาดาล เพื่อนบ้านย่านป่าดงนั่งรถอีแต๊กมาดูปานว่ามาดูหนังกลางแปลง พอเจาะวันที่สอง พวกเขาก็หายไป จนกระทั่งวันที่สี่มีน้ำพุ่งขึ้นมาตามแรงลมเป่า พวกเขาก็กลับมาช่วยลุ้นกันอีก  วันนี้วันที่หก ที่เครื่องเจาะทำงานบ้างไม่ทำงานบ้าง เพราะอุปกรณ์การเจาะมีปัญหา  ส่วนฉันยิ่งมีปัญหา เพราะว่าวันทำบุญครบรอบวันตายของพ่อกระชั้นเข้ามาทุกที ฉันเผลอว้าวุ่นใจ มารู้สึกตัวอีกทีก็แทบหมดเรี่ยวแรง

อาการอยากควบคุมโลกให้ได้ดั่งใจ จึงถูกสั่งสอนจากความไม่แน่นอน ให้เกิดอาการปวดแสบปวดร้อนในใจ  ยิ่งวันเดินทางกลับบ้านใกล้เข้ามาทุกที หากงานเจาะน้ำบาดาลยังไม่เสร็จ ฉันจะทำอย่างไร ในเมื่องานทำบุญครบรอบปีที่สี่ ที่พ่อเสียชีวิตก็สำคัญต่อฉันเช่นกัน

ความสุขที่เคยล้นปรี่ออกมาแข่งกับสายน้ำที่พุ่งเป็นฟองฝอยในวันที่เจอตาน้ำแรก เริ่มลดลงพร้อมกับสายน้ำที่ลดระดับลงเรื่อยๆ ทั้งที่ยังไม่ได้สูบขึ้นมาชื่นชมแม้แต่หยดเดียว

[ Permalink ] . [ 3 ความคิดเห็น ]  

พี่ศิลป์ครับ
ลุ้น อย่างลุ้นน้ำหยดแรกจากใต้บาดาล รายละเอียดมากนะพี่
เครื่องสูบน้ำ น้ำ น้ำมัน น้ำเลี้ยงใจ
รับรู้ตามคำเล่า ขอเอาใจช่วยนะพี่ ..

ขอบคุณมากค่ะนนท์
ทุกอย่างผ่านไปด้วยดีค่ะ ได้น้ำมาใช้เรียบร้อยแล้ว
ต้นไม้ค่อยสดชื่นขึ้น รวมทั้งคนด้วย

ขอบคุณจริงๆ

น้ำ...
ความจริงบนโลกนี้มีอยู่ปริมาณมหาศาล
แต่ทำไมกัน ถึงหาได้ยากยิ่งในถิ่นที่ต้องการ
เสมือนจะย้ำเตือนให้ทราบ...

เมืองใหญ่ โรงงานอุตสาหกรรม ใช้น้ำไปเท่าไรกัน...
แล้วเอามาจากไหน
ทรัพยากรบนโลกใบนี้มีเหลือเฟือ ออกจะฟุ่มเฟือยเสียด้วยซ้ำ
เพียงแต่เมื่อมีผู้จัดการที่เรียกว่า "ความต้องการอันไม่มีที่สิ้นสุด"
ก็เป็นอันจบกัน...

น้ำ...ยังมีอยู่มากในโลกใบนี้
แล้วน้ำใจเล่า... เหือดแห้งหายไปไหน...

ด้วยมิตร