blogazine prachatai บล็อกกาซีน (beta)  |  บล็อกทั้งหมด  |  จัดการบล็อก  |  เงื่อนไขและข้อตกลง  |  นโยบายความเป็นส่วนตัว  |  ประชาไท

Found and Lost : โลกในสายตาของภูมิจิต

ส่งมาเมื่อ 18 เม.ย. 2008 - 04:11:42.  หมวด: บันเทิง  ป้าย:

ในขณะที่ผมกำลังนั่งเขียนบทความชิ้นนี้ เราได้เห็นบรรดานักคว้าดาวปรากฏในหน้าจอของโมเดิร์นไนน์ทีวี และในอีกไม่นานก็คงถึงคราวของรายการ Academy Fantasia ที่จะกลับมาอยู่ในความสนใจกันอีกครั้ง

พูดถึงรายการเรียลิตี้โชว์ทั้ง 2 รายการที่ว่านั่น ดูจะเป็นเส้นทางลัดของบรรดา “นักล่าฝัน” หลายๆ คนที่หวังจะเข้าสู่วงการดนตรี ซึ่งดูจะเป็นเส้นทางที่คนจับจ้อง และหลายคนพร้อมจะกระโดดลงไปหามันมากที่สุด... แม้ในที่สุดเราจะได้เห็นว่า เอาเข้าจริงคนที่ถูกลืมจากเวทีเหล่านี้มีมากกว่าผู้ที่ได้รับชื่อเสียงหลายเท่านัก

แต่ในคราวนี้ ผมจะพูดถึงวงดนตรีวงหนึ่ง ที่เส้นทางการเดินทางของพวกเขาดูจะขรุขระ ไม่ได้มีสปอตไลท์สาดส่อง และไม่ได้มีแฟนคลับคอยเป็นแม่ยกมากมายนัก เอาง่ายๆ ก็คือทางของพวกเขาเป็นเส้นขนานกับเส้นทางของนักล่าฝันเหล่านั้น

วงดนตรีวงนี้เริ่มจากวงดนตรีเล็กๆ จากการรวมตัวของนิสิตร่วมสถาบัน จับพลัดจับผลูได้เล่นในคอนเสิร์ต Live in a Day (คอนเสิร์ตที่จัดโดยนิตยสาร a day) ครั้งแรก เริ่มทำแผ่นซิงเกิ้ลแบบทำเอง – ขายเอง วางขายตามเทศกาลดนตรีต่างๆ ซึ่งแม้จะขายไม่ค่อยได้ แต่ก็พอทำให้มีคนรู้จักพวกเขาในแวดวงอินดี้อยู่พอสมควร

หลังจากนั้นพวกเขาได้ร่วมเป็นหนึ่งในวงที่ริเริ่มก่อตั้งกลุ่ม “โคตรอินดี้” – กลุ่มวงดนตรีเล็กๆ ที่จัดคอนเสิร์ตกันเอง เล่นกันเอง โดยเริ่มจากการเช่าโรงหนังชั้นสองแถวๆ เยาวราชเพื่อเปิดคอนเสิร์ต ก่อนที่จะเริ่มจัดคอนเสิร์ตตามสถานที่ต่างๆ มีคนดูบ้าง ไม่มีคนดูบ้าง ถูกตำรวจปิดงานเพราะเล่นเกินเวลาเที่ยงคืนบ้าง

ในระหว่างนั้นวงดนตรีวงนี้ผ่านการเปลี่ยนแปลงสมาชิก และเริ่มสะสมเพลงของตัวเองมากขึ้น  ในขณะเดียวกันพวกเขาก็ลับคมเขี้ยวทางดนตรีให้แหลมคมขึ้นเรื่อยๆ

หลังจากนั้นพวกเขาได้มีเพลงไปอยู่อัลบั้ม Compilation อัลบั้ม Tata Tomorrow ของห้องซ้อมดนตรี Tata Studio ของต้าร์ – อิทธิพงศ์ กฤดากร ณ อยุธยา (จริงๆ พูดชื่อสั้นๆ ว่าคุณต้าร์ แห่งวง Paradox ก็ได้ หรือจะเรียกให้สั้นกว่านั้นว่า “ต้าร์ Paradox” ก็ได้อีก แต่ เอ่อ...ไอ้ที่อยู่ในวงเล็บนี่ มันชักจะยาวเกินไปแล้วนี่หว่า:-P) ร่วมกับวงดนตรีหลายๆ วง (หนึ่งในนั้นคือวง Klear ที่ตอนนี้ไปอยู่ในสังกัด Genie Records ไปแล้ว) ซึ่งมาถึงตอนนี้ พวกเขาได้มีโอกาสทำอัลบั้มเต็มๆ ของพวกเขาสักที หลังจากเริ่มตั้งวงมากว่า 5 ปี โดยได้คุณต้าร์นี่แหละที่ทำหน้าที่ Producer ของอัลบั้ม

อัลบั้มที่ว่านี่ชื่อ Found and Lost และวงดนตรีวงนี้คือวงดนตรี “ภูมิจิต” นั่นเอง

20080418 poomjit

สมาชิกในยุคปัจจุบันของภูมิจิตประกอบด้วยสองสมาชิกรุ่นก่อตั้งคือพุฒิยศ ผลชีวิน (ร้องนำ/กีตาร์/แทมเบอรีน) และเกษม จรรยาวรวงศ์ (กีตาร์) และสองสมาชิกที่เข้ามาเป็นจิ๊กซอว์เติมให้ภูมิจิตสมบูรณ์ขึ้น คือธิตินันท์ จันทร์แต่งผล (เบส) และอาสนัย อาตม์สกุล (กลอง)

เพลงของพวกเขานำเอาจุดที่สวยงามที่สุดของวงดนตรีอิสระออกมาเปล่งประกาย นั่นคือการทำงานเพลงแบบที่ระเบิดทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ในความคิดของวงออกมาอย่างหมดจด เราจึงได้ยินเพลงที่เป็นเหมือนไดอารี่ของคนหนุ่มเลือดร้อน ที่ระบายความรู้สึกต่อโลกรอบข้างออกมา ไม่ว่าจะเป็นความบ้าสงครามของอเมริกา (New World Order), ช้างเร่ร่อน (น้ำตาช้าง) เรื่อยไปจนถึงเพลงรักที่บอกเล่าช่วงวินาทีสารภาพรักตั้งแต่เริ่มต้นจนจบ (ไม่เป็นดังฝัน)

ในภาคดนตรี  เพลงของพวกเขาเป็นร็อคที่ได้อิทธิพลจากเพลงฝั่งอังกฤษ ที่เน้นการสร้างบรรยากาศล่องลอยจนก้าวล่วงไปถึงความหลอนด้วยเสียงกีตาร์ที่โรยตัวเหมือนหมอกที่ปกคลุมไปทั่วเพลง ซึ่งเพลงที่น่าจะอธิบายภาพเหล่านี้ได้น่าจะเป็นแทร็กเพลงบรรเลงที่ชื่อ “รักคือความทุกข์ สุขคือนิพพาน” (แค่ชื่อก็เหลือรับประทานแล้วครับ) และเพลง “ทุกวันนั้น” ที่สมบูรณ์แบบจนจะกลายเป็นมหากาพย์ของพวกเขา

โดยส่วนตัวแล้ว ผมเชื่อว่าถ้าใครตั้งใจ และพยายามทำสิ่งใดก็ตาม เขาก็น่าจะได้รับผลตอบแทนที่คุ้มค่า... ในกรณีของภูมิจิต ผมก็เชื่อว่าจากความพยายามกว่า 5 ปีของพวกเขา ก็น่าจะได้รับสิ่งตอบแทนที่สมน้ำสมเนื้อเช่นกัน

เอาละ... พวกเขาอาจไม่ได้รับการตอบแทนเป็นชื่อเสียงโด่งดัง แต่ผมเชื่อว่าสิ่งที่พวกเขาน่าจะได้แน่ๆ คือการจับตามองจากคนที่ได้ฟังงานของพวกเขา ว่าพวกเขาคือวงดนตรีรุ่นใหม่ที่ฝีมือและความคิดน่าสนใจที่สุดวงหนึ่ง และพอจะฝากฝีฝากไข้วงการดนตรีไว้กับพวกเขาได้

(จริงๆ แล้วจะพูดด้วยตัวอักษร คงไม่เห็นภาพสักเท่าไหร่ หรืออาจจะหาว่าผมเว่อร์ก็ได้  เอาเป็นว่าลองไปฟังบางส่วนของงานของพวกเขาได้ที่ http://www.myspace.com/poomjit  ก็แล้วกัน... ส่วนจะชอบงานของพวกเขาหรือไม่ อันนี้ก็แล้วแต่รสนิยมแหละครับ...ผมช่วยอะไรคุณไม่ได้จริงๆ :-P )

ส่งมาโดย กิติภูมิ เมื่อ 25 เม.ย. 2008 - 08:50:32 - ip: 61.19.66.111  

น้องๆในวงเคยให้CDผมมาลองฟัง...


บอกตรงๆ....ฝีมือดนตรี อยู่ในขั้นดีทีเดียวครับ

แต่เนื้อหาฟังเหมือนพระเทศน์ครับ....ถ้าrelaxกว่านี้....ผมคงชอบครับ

ส่งมาโดย sleepycircle เมื่อ 29 เม.ย. 2008 - 22:27:43 - ip: 58.8.142.218  

เราเคยเข้ามาอ่านบล๊อกนี้รอบนึงแล้วแต่ตอนนั้นไม่ได้โพส
ดีใจที่เจอคนชอบวงนี้เหมือนกัน

และเราก็เป็นคนหนึ่งที่คาดหวังว่าวงนี้จะยิ่งใหญ่กว่านี้ไปเรื่อยๆ
ว่างๆแวะไปที่บอร์ดบ้างน๊า http://poomjit.forumer.com

ส่งมาโดย แมงกะพรุนสีรุ้ง เมื่อ 04 มิ.ย. 2008 - 20:19:10 - ip: 203.114.120.18  

เราเป็นอีกคนที่ชื่นชอบผลงานเพลงของวงดนตรีภูมิจิตมาก
อย่างที่ไม่เคยคิดว่าจะชอบวงแบบนี้ได้

ภูมิจิตเป็นแรงบันดาลใจ เป็นหน้าต่างที่เปิดให้เราเห็นโลกแห่งดนตรีที่กว้างขึ้น

เราคาดหวังเล็กๆ ว่าจะมีคนรักผลงานของวงดนตรีภูมิจิตเหมือนกัน

แสดงความคิดเห็น

ในทุกความคิดเห็น จะมีหมายเลขไอพีของคุณ (127.0.0.1   38.103.63.60) แสดง

  • การแสดงความเห็นในเว็บบอร์ดต้องอยู่บนพื้นฐานการเคารพในสิทธิและความหลากหลายทางเชื้อชาติ เพศ ศาสนา วัฒนธรรม และความเชื่อ ตลอดจน วิถีชีวิต และสิทธิส่วนบุคคล
  • การวิพากษ์วิจารณ์คำพูด ข้อเขียน หรือความคิดเห็นของบุคคลอื่น ย่อมทำได้โดยสุภาพหลีกเลี่ยงข้อความใดๆอันเป็นการละเมิดหรือดูแคลนต่อบุคคลอื่น
  • การวิพากษ์วิจารณ์การกระทำของบุคคลอื่นย่อมทำได้โดยสุภาพ ในกรณีที่เป็นการกระทำที่กระทบต่อสาธารณะหรือกระทำโดยสาธารณะ
  • ประชาไทขอความร่วมมือ หากต้องการให้ข้อมูลที่คิดว่าเป็นประโยชน์ได้แสดงบนเว็บบอร์ด กรุณางดเว้นการใช้ถ้อยคำที่มีลักษณะเหยียดเพศ เหยียดเชื้อชาติ ศาสนา และเชื่อมโยงถึงสถาบันพระมหากษัตริย์ซึ่งเป็นการล่อแหลม

คำถาม: วันนี้วันที่เท่าไหร่ ? (ใส่เฉพาะเลขวันที่เท่านั้น) *

ชื่อ: *

อีเมล: (ถ้ามี) ข้อมูลนี้จะไม่แสดงต่อสาธารณะ.

โฮมเพจ: (ถ้ามี)

ความคิดเห็น: * ใช้โค้ด HTML ไม่ได้

(สูงสุด 1,000 ตัวอักษร)
พิมพ์ได้อีก ตัว

 

เด็กใหม่ในเมือง

เด็กใหม่ในเมือง

หน้าเว็บ

บันทึกล่าสุด

ความคิดเห็นล่าสุด

รวมลิงก์

บล็อกก่อนหน้า

มีอะไรใหม่ในบล็อกกาซีน

พิเศษ