นิทานจากบ้านสี่ขา
ลมหนาวพัดฟางหลังเก็บเกี่ยวปลิวว่อนกลางทุ่ง หลายบ้านเตรียมโกยฟางมัดเป็นท่อนเก็บไว้ให้วัวควายในหน้าแล้ง นึกเล่นๆ ว่าถ้าคนเรากินแค่หญ้าก็คงจะดี ไม่ต้องมีกิเลสอยากกินนั่นนี่ให้เดือดร้อนไปถึงพืชและสัตว์อีกมากมาย ที่ต้องถูกไล่ล่าบ้าง ถูกบังคับให้โตผิดธรรมชาติบ้าง ถูกเปลี่ยนนั่นแปลงนี่ให้ถูกใจคนจนวุ่นวายไปทั้งโลก เข้าทำนองเด็ดดอกไม้สะเทือนถึงดวงดาว (ว่าเข้าไปนั่น)
คิดจนหิว จึงหันไปเปิดตู้กับข้าว อะไรกันนี่ ช่างโล่งดีแท้ๆ มีแต่ถ้วยน้ำปลาพริกขี้หนู อ้อ มีปลาทู(แย่งแมวมา)หนึ่งตัว ทำปลาทูต้มน้ำปลาดีกว่า ทำง้ายง่าย แล้วก็อร้อย อร่อย
ตั้งน้ำให้เดือดพลั่กๆ ใส่ปลาทู เหยาะน้ำปลาพริกขี้หนู บีบมะนาว หักกะเพราข้างรั้วมา เด็ดใบงามๆ โรยลงไปแล้วรีบยกลง เปรี้ยวนิด เค็มหน่อย เผ็ดจี๊ดๆ ซดร้อนจี๋ๆ มีหมานั่งน้ำลายหกอยู่ใกล้ๆ อากาศเย็น ลมก็หอมชื่นใจ เฮ้อ ข้าวหมดสองจานไม่รู้ตัว
ง่ายกว่านั้นก็ควักกะปิก้นกระปุกออกมาคลุกข้าว โรยกุ้งแห้งป่น มีแตงกวาค้างตู้อยู่ ๒-๓ ลูกเอามาล้างสะอาด กัดกร้วมๆ พริกขี้หนูต้นข้างบ้าน เลือกเม็ดเขียวอ่อนๆ เผ็ดน้อย เคี้ยวแนมเข้าไป ง่ายๆ แต่อร่อยค่ะ
บางวันมีปลาดุกย่างเหลือค้างอยู่ครึ่งตัว เอามาย่างใหม่ให้กรอบๆ หอมๆ แกะเนื้อใส่ข้าว หอมแดงซอย กระเทียมซอย พริกขี้หนูซอย โรยลงไป เหยาะน้ำปลาหอมๆ สักนิด บีบมะนาวเปรี้ยวจี๊ดสักหน่อย คลุกๆ เข้า ได้ข้าวคลุกปลาดุกย่างอร่อยๆ อีกมื้อหนึ่ง
จานเด็ดของฉันขอแค่ไข่ต้มยางมะตูม คลุกข้าวร้อนๆ กับน้ำปลาพริกขี้หนู ถ้าไม่เรื่องมาก ชีวิตก็ไม่ยุ่งยากนัก จริงไหมคะ
ถ้าคุณยายของฉันยังอยู่ น้ำปลาพริกขี้หนูคงไม่มีโอกาสเป็นเมนูหลัก ไม่ใช่รังเกียจสำรับคนยาก แต่เพราะใส่ใจในความสุขของทุกปากท้อง แต่ละมื้อของเมนูคุณยายจึงต้องผ่านกระบวนการอันประณีต ในวันเวลาอันเนิบนาบที่เรายังไม่รู้จักบะหมี่ซองชนิดใส่น้ำร้อนกินได้ใน ๑ นาที
คุณตาเป็นนายพันสั่งงานทหารในค่าย แต่พออยู่บ้านก็กลายเป็นลูกมือให้คุณยายใช้โม่แป้ง เก็บผัก ขึ้นมะพร้าว เหลาไม้กลัด ตัดใบตอง ดองไข่เค็ม เย็บกระทงห่อหมก
หลานวัยกำลังซนอย่างฉันก็หมดโอกาสหนีไปเล่น ต้องนั่งพับเพียบปอกหอมกระเทียม ขูดกระชาย ซอยตะไคร้ ฉีกใบมะกรูด รูดใบชะอม
แล้วเราก็ได้กินแกงเทโพ แกงมะรุม ปลาหมอต้มเค็ม ผัดสายบัว ปลาร้าหลน เนื้อเค็มฝอย กุ้งหวาน หมี่กรอบ บัวลอยญวน ถั่วแปบ ข้าวต้มมัด และอีกสารพัดที่ไม่เคยซื้อจากตลาด แม้แต่ผักบุ้งกินกับน้ำพริก คุณยายยังอุตส่าห์เจียนเป็นเส้น ลวกแล้วจับม้วนเป็นคำๆ เรียงใส่จานอย่างสวยงาม มีขันใส่น้ำฝนลอยดอกมะลิวางรอไว้ให้ชื่นใจหลังอิ่มข้าว
คุณยายเผื่อแผ่ความเอาใจใส่ลงไปถึงหมาแมว มีหม้อนึ่งข้าวต่างหากสำหรับหมา มีปลาย่างตำละเอียดเก็บใส่โหลไว้คลุกข้าวแมว คุณยายจะชิมข้าวคลุกทุกครั้งจนแน่ใจว่าอร่อย จึงใส่จานสังกะสีให้แมวกิน
ฉันเคยแอบแย่งข้าวแมวเพราะอดใจไม่ไหว อร่อยจริงๆ ด้วยสิคะ
คุณยายจากไปทิ้งไว้แต่หลานหัวขี้เลื่อยที่ได้วิชาคุณยายมาแค่ขี้เล็บ แถมยังลำบากยากจน นั่งกินข้าวคลุกน้ำปลาพริกป่นให้เสียชื่อคุณยายซะงั้น แต่คุณยายไม่ต้องห่วงนะคะ หลานมีความสุขและพอใจในชีวิตแล้วค่ะ
จะว่าไป เรื่องของหมาวุ่นวายไม่แพ้คน ฉันพยายามคิดค้นเมนูสำหรับหมาโดยยึดหลักประโยชน์สูง ประหยัดสุด
สมัยที่บ้านสี่ขามีหมาไม่ถึงสิบตัว ฉันสนุกคิดเมนูไม่ซ้ำกันในหนึ่งสัปดาห์ อาทิ พะโล้โครงไก่ ต้มยำไข่(ไม่ใส่พริก) พอหมอบอกว่าควรให้หมากินพืชผักบ้าง ฉันก็เพิ่มเมนูจับฉ่ายกระดูกหมู กับโครงไก่บดใส่ฟักเข้าไป บางวันมีต้มเศษเครื่องในใส่ผักบุ้งสับ จนมีคนทักเมื่อเห็นฉันนั่งสับผักบุ้งว่า ฉันผสมข้าวเลี้ยงหมาหรือเลี้ยงหมู
ฉันพบว่าหมาชอบกินฟักทองผัดใส่ไข่ เมื่อก่อนหมามีน้อยๆ ก็พอทำได้ แต่เดี๋ยวนี้ไม่ไหวค่ะ หมาก็เยอะ ไข่ก็แพง แถมปลูกฟักทองไว้ก็ยังไม่ยอมขึ้นสักที
มีคนแนะนำว่าหัดให้หมากินกล้วยน้ำว้าจะดี ฉันก็ลอง แต่ไม่ค่อยสำเร็จ กล้วยหมดหวีไม่ใช่เพราะหมา แต่ว่าเป็นฉันเอง
หมาทุกตัวชอบกินตับย่าง คุณหมอเคยเตือนว่าตับเป็นของแสลงต่อผิวหนังและขน แต่หมามันไม่สนคำเตือนหรอก แหม คงเหมือนคนน่ะแหละ อาหารอะไรไม่มีประโยชน์(แถมโทษยังเยอะ) เป็นชอบกินกันนัก
เคยมีคนใจดีเอาเศษกระดูกไก่โยนข้ามรั้วมาให้หมาบ้านสี่ขา หมาดีใจ แต่ฉันกลุ้มใจ พยายามห้ามแกมขอร้อง(คน ไม่ใช่หมา)ด้วยเหตุผลหลักๆ สองประการคือ หนึ่ง ไม่อยากให้หมาๆ เคยชินกับการกินอะไรที่ใครก็ได้โยนเข้ามาในบ้าน เพราะอาจจะนำไปสู่อันตรายในภายหลัง และสอง ไม่อยากให้หมากินกระดูกไก่ กลัวจะแทงลำไส้มัน
“แหม เลี้ยงหมายังกะเทวดา” มีถ้อยคำหยอกล้อลอยมาพอให้อารมณ์แสบๆ คันๆ
ถามว่าทำไมต้องพิถีพิถันขนาดนี้ ก็เพราะเรารัก เราจึงดูแลและรับผิดชอบชีวิตของมันให้ดีที่สุด การป้องกันดีและ(อาจจะ)ง่ายกว่าการรักษา เพราะค่ารักษานั้นไม่ใช่จะมีตลอดเวลา ไม่ว่าคนหรือหมา ทุกปัญหา “กันไว้ดีกว่าแก้” เสมอ
กระดูกไก่อันตรายค่ะ โดยเฉพาะกระดูกขา เพราะเวลาแตกจะมีลักษณะเป็นเสี้ยนที่แหลมและคม แทงกระเพาะและลำไส้ได้ มีหมาเจอกระดูกไก่คร่าชีวิตมานักต่อนักแล้ว
บ้านฉันมีพาราเซตามอลติดตู้เป็นกระปุก จริงๆ เตรียมไว้ให้หมา แต่บางทีปวดหัวขึ้นมา คนกับหมาก็กินยากระปุกเดียวกัน
พาราเซตามอล ๕๐๐ มิลลิกรัม สำหรับหมาโตเป็นไข้ ให้ครั้งละครึ่งเม็ด ทุก ๔-๖ ชั่วโมง ส่วนหมาเด็กๆ ควรใช้พาราเซตามอลชนิดน้ำ เพราะกินง่าย แต่ถ้าไม่มี ให้ใช้แบบเม็ด โดยลดอัตราส่วนลงไป (ใช้อัตราไหน ควรถามหมอค่ะ)
แต่ถ้าแมวเป็นไข้ ห้ามใช้พาราเซตามอลเด็ดขาดนะคะ เพราะแมวจะแพ้ถึงตายทีเดียวเชียว ต้องใช้ยาน้ำแก้ไข้เฉพาะของแมวเท่านั้น
มีหลายโรคที่คนเป็นได้ หมาแมวก็เป็นได้ ตั้งแต่โรคหวัด โรคกระเพาะ โรคเบาหวาน โรคหัวใจ โรคไต ไปจนถึงโรคมะเร็งนั่นเทียว การป้องกันโรคก็ไม่ต่างกัน เวลาฟังหมออบรมเรื่องการดูแลสุขภาพเจ้าสี่ขา ฉันนึกไปว่า หมอกำลังพูดถึงตัวฉันเองทุกที
อย่างตอนนี้ ฉันซึ่งติดรสเค็มก็กำลังพยายามลดเกลือและน้ำปลา กลัวเป็นอย่างแมว คือตายไวด้วยโรคไตวาย (ว่าแล้วก็เก็บถ้วยน้ำปลาพริกขี้หนูเข้าตู้โดยทันที)
ความไม่มีโรคเป็นโชคอันประเสริฐ สุขภาพดีวิเศษกว่ามีทรัพย์จริงๆ ค่ะ
[ Permalink ] . [ 7 ความคิดเห็น ]
อ่านแล้วอยากกินข้าวด้วยจัง เมนูในตู้ที่ว่ามา ชอบทั้งนั้นเลยนะ
เมื่อวาน อาหารเช้ามีขนมจีนน้ำเงี้ยว ใส่ดอกงิ้วแห้งกับเลือดหมูหั่นเต๋าเล็กๆ แต่คนซื้ออาหารคงกลัวไม่อิ่ม เลยมีข้าวหนุกงามาให้อีก 1 ห่อ
เป็นห่อใบตองเขียวๆ เปิดออกมาเป็นข้าวเหนียวตำคลุกกับงาพื้นเมืองจนนุ่ม หอม แม่น้องปิ่นบอกว่า ตอนนี้ข้าวใหม่ออกแล้ว เป็นข้าวแรกในฤดู เช่นเดียวกับงาที่ได้เวลาเก็บมาปรุงอาหาร
แม่น้องปิ่นบอกว่า แพงหน่อยนะ เดี๋ยวนี้ ห่อละ 5 บาท เล็กนิดเดียวขนาดนี้ กินเองต้อง 2 ห่อขึ้นไปถึงจะอิ่ม ส่วนขนมจีนถุงละ 15 บาทกลับเยอะมากๆๆๆ
ช่วงนี้ไม่ค่อยได้ทำอาหารเองเลยค่ะ ว่าแล้วเห็นทีได้เวลาจ่ายตลาดเสียแล้ว ส่วนคุณแมวๆ ที่บ้านนั้นกินแต่เม็ดกรอบๆ ยี่ห้อที่ถุงสีเหลือง พี่นึ้งนั้นไม่แตะอะไรทั้งสิ้นนอกจากอาหารชนิดนี้ ส่วนตังน้อยตอนนี้เสียนิสัยหน่อยๆ เพราะว่าบ้ากินอาหารกระป๋อง จะกินแต่แบบเยลลี่ ถ้าเอาเม็ดให้ก็จะวนเวียนมาปีนตัว ซุกอก จ้องหน้า หรือรังควาญจนกว่าจะใจอ่อนไปเปิดกระป๋องให้
มีแค่ 2 ตัวยังวุ่นวายขนาดนี้ แล้วบ้านของมูนจะขนาดไหน
เฮ้อ
ส่งใจมากินข้าวด้วยนะ
(ไปได้แต่ใจเพราะกลัวหมาไง!)
เมนูปลาทูต้มน้ำปลา ขอบอกว่าไม่เคยกินมาก่อนเลยค่ะ
ที่บ้านมีปลาทูติดไว้ไม่เคยขาด เพราะแมวชอบกิน
คนก็ชอบกินแล้วจะลองทำดูนะคะ บรรยายได้น่าทานมากๆ
พี่ ก.ศ.
ได้กินข้าวหนุกหงาแล้วเหรอ
เร็วจริงๆ อยากกินๆ
: )
สวัสดีค่ะ คุณมูนคนใจงาม
ไม่ได้มาทักทายนานแล้วค่ะ แต่ติดตามอ่านงานอยู่ตลอดด้วยความชื่นชมในความคิด ท่าทีต่อชีวิต โลก และสิ่งมีชีวิตร่วมโลก รออยู่ว่าเมื่อไหร่หนอ คุณกันจะไปสัมภาษณ์เรื่องราวจากบ้านสี่ขาสักที
ไรกันนี่ ของกินอย่างนี้อ่านไปกลืนน้ำลายดังเอื๊อกๆ น้ำลายแทบหยด...คิดถึงบ้านเลยเนี่ย มาเจอคุณ กศ ข้างบนพูดถึงข้าวหนุกงาอีกนะ ทำให้คิดถึงบ้านเป็นคำรพสอง อะไรกันนะเนี่ยเราไปทางไหนก็มีแต่กับข้าว แต่เอ๊ะ.....ชื่อเรายังเป็นอาหารเลย หุหุ น่ากินดี อิอิ
ชอบไข่ต้มยางมะตูมมากๆเลย
เข้ามาอ่านคราวนี้ ได้อารมณ์หิวข้าวกลับไปเป็นของแถมเลยนะพี่มูน!
ไว้มีโอกาสมาทางใต้ต้องลองมาชิมนี่เลย
ไข่เจียวร้อนๆ กินกับน้ำบูดูโรยหอมซอยพริกขี้หนูและปลาทูนึ่ง
อร่อย อิ่ม และสุขใจอย่าบอกใคร
คิดว่าแมวน่าจะชอบด้วยนะ เพราะกลิ่นมันหอมปลามากๆ
รักษาสุขาพจ้ะพี่มูน
ขอให้รักคุ้มครอง!!
ใช่แล้ว " ความไม่มีโรค เป็นโชคอันประเสร็ฐ" ก้อคงต้องบริโภคอาหารที่ปลอดสารพิษที่สุดละ , คับหมา ทั้งแมว ทั้งคน ฯลฯ
กระดูกไก่ ที่อันตรายที่สุดสำหรับหมา แมวก็คือ คอกระดูก ที่กินเข้าไปแล้ว แทงล้ำไส้ น้องหมา น้องแมวแน่นอน
ยาพาราเซโตมอลล์ เป็นยาสารเคมี เน้อ อ่านที่เขาพูดแล้วเป็นยาไม่ดี ข้อสำคัญที่สุดมนุษย์พึงต้องบริโภคอาหารที่ปลอดสารพิษ เป็นการดูแลรักษาตรงจุด มิใข่ตามคอยแก้ เหนื่อย , คับ
ถ้าอยู่ส่วนกลาง กทม ก้อไป ซื้อ ไปทานที่ชมรมมังสะวิรัติสันติอโศกที่มีอาหารปลอดสารพิษ มีพืชผักที่ปลอดสารจริงๆ เขาของจริง ทั้งนี้ก็มิได้หมายความว่าเราต้องกินพืชผักอย้างเดียว กินอะไรก็ได้ ปลา เนื้อ แต่สำหรับผม ถ้าไม่มีความจำเป็น ไม่ กิน เนื้อหมู ไก่ ของ ซีพี เป็นเด็ดขาด เพราะเขาใช้สารเร่ง ทำให้เป็นมะเร็งได้ เราไม่อยากตายผ่อนส่ง ฯลฯ
สมัยก่อนรุ่นปู่ ย่า ตา ยาย ของเรา เขาเลี้ยงหมูไก่ แบบธรรมชาติ หมูก็กิบ แกลบ กินหหยวกกล้วย ไก่ก็กินข้าว หรือกินผักที่เขาหากินกันเอง จึงบ่มีสารพิษตกค้าง แต่ เดี๋ยวนี้ วุ่ยยยย หวาดเสียว ,
หวาดเสียว, จ้า
กับข้าวหมา กับ กับข้าวคน ก้อ คือกัน ล้วนเป็นสัตว์โลกร่วมเอกภพจักรวาลเดียวกัน เป็นธรรมชาติเดียวกัน
แลกเปลี่ยนมาด้วยความคารวะ + พลังใจ