มุมกล้องมองกลับ

ปากกีดตีนถีบรีบและร้อน
วณิพกเร่ร่อนกระไรได้
ไม่มีที่มีทางให้วางใจ
เทศกิจผู้ยิ่งใหญ่ไล่ทั้งนั้น
จึงเกาะโต๊ะ นั่งจักรยาน บนอาน-เล่น
ไวโอลิน เพลงเตรียมเผ่น เป็นแม่นมั่น
มือจับคันชัก เท้าพักยัน
สร้างสีสันบาทวิถีดนตรีจร
ท่าพระจันทร์ กรุงเทพฯมหานคร
พฤษภาคม ๕๑
[ Permalink ] . [ 2 ความคิดเห็น ]
คิดถึงท่าพระจันทร์
เห็นไหม คนเก่งทางศิลปะ หาได้ง่ายแสนง่าย แต่พื้นที่สำหรับการแสดงออก และโอกาสหาได้ยากแสนยาก เพราะมักจะมีคนผูกขาดและหวงเอาไว้ แม้แต่พื้นที่สำหรับนักดนตรีตาบอดข้างถนน