บล็อกกาซีน (beta) |
บล็อกทั้งหมด |
จัดการบล็อก |
เงื่อนไขและข้อตกลง |
นโยบายความเป็นส่วนตัว |
ประชาไท บล็อกกาซีน (beta) |
บล็อกทั้งหมด |
จัดการบล็อก |
เงื่อนไขและข้อตกลง |
นโยบายความเป็นส่วนตัว |
ประชาไทมุมกล้องมองกลับ
ถนนพระจันทร์
นำความฝันของข้ามาที่นี่
จากทุ่งแล้งแอ่งไร้คนใยดี
ฝันริบหรี่ก็ต้องฝันด้นดั้นมา
บางกอกกรุงไกรใหญ่กว้าง
เคว้งคว้างล้าโรยโหยหา
วันพรุ่งนี้เป็นอย่างไรไม่นำพา
วันนี้ข้าขอนอนพักก่อนเอย
ริมทางเท้าถนนพระจันทร์ ข้างมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
พ.ค.๕๑
[ Permalink ] . [ 3 ความคิดเห็น ]
มาชา ชื่อของบทกวี ทำให้ผมรีบมาอ่าน และคิดถึงคุณ พจนารถ เกสจินดา ที่เขียน แม่น้ำพระจันทร์ เขาเป็นนักเขียนไทยคนหนึ่ง ที่ผมชื่นชอบในอารมณ์ที่ละเมียดละไมและเพริศพริ้ง
ท่านพี่ปอนสบายดี?
ได้ข่าวว่า มีร้านกาแฟให้นั่งทอดอรมณ์ที่เมืองพะเยา
นอบูริงกะ อยากแวะเวียนไปเมืองพะเยาบ้าวเหมือนกัน
ได้แต่ผ่านอยู่ร่ำไป
สวัสดีถนอมและนาโก๊ะลี
มัวแต่วุ่นจนลืมตอบคุณทั้งสอง
ขอโทษที
เออ พูดก็นึกได้นะว่าพจนาถ เกศจินดา ผมชักไม่แน่ใจว่าเราเขียนชื่อถูก
ถนนพระจันทร์ คือมุมที่ผมยืนเปิดหมวกประจำ
วันนี้มีใครมายกป้ายไปก็ไม่รู้ ที่ถูกต้องมันชื่อถนนพระจันทร์เหนือ
เคยเอามาตั้งเป็นชื่อนิยายกึ่งอัตตชีวประวัติช่วงทำงานใต้ดิน นานจนล้าอ่อน
ยังไม่เสร็จสมตั้งใจ
นาโก๊ะลี ร้านกาแฟที่ว่าชื่อนอบูลิงกอร์ เป็นของรุ่นน้อง คนบ้านเดียวกัน
ไม่ใช่ของผมนะครับ
แต่ก็ไปได้เลยครับ ขอเชื้อเชิญ
จุดประสงค์ก็เพื่อเป็นแหล่งพบปะมิตรสหายในแวดวงหนังสือ
เช่นเดียวกันกับ ร้านกาแฟ วาวี ที่สะพานปาย
ที่ผมไปตกแต่ง รุ่นน้องก็เป็นมือกีต้าร์มาชารี นั่นคือเหตุผลที่ผมต้องไปช่วยเขาสานฝัน
เพื่อเป็นแหล่งสังสรรค์กันระหว่างเพื่อนพ้องแหละครับ
เราจะทำเป็นแกลลอรี่ลำลอง ๆ สำหรับแสดงงานของศิลปิน-กวีรุ่นใหม่ๆ หมุนเวียนกันไป
ผ่านทางไปกลองแวะนะครับ
มุมกล้องมองกลับ
blogazine.prachatai.com/user/macha
บล็อกนี้อยู่ที่ blogazine.prachatai.com จัดหาพื้นที่โดย www.prachatai.com
Creative Commons (by)-3.0 2007