บังเอิญคิด
“…ดิฉันคิดว่าความยากจนเหล่านี้ไม่ได้เกิดขึ้นจากเวรกรรม
แต่เกิดขึ้นจากความไม่เป็นธรรม…” [1]
กายไกล, "ฝัน" ไม่พราก
ยังคงฝาก – ยังคนทน
ลับลาสมค่า “คน”
พลีฝากหน - สง่างาม
ผมไม่แน่ใจว่ามีกี่คน ที่เราสามารถยกมือไหว้ได้อย่างสนิทใจ
แต่สำหรับผม "พี่มด" เป็นหนึ่งในนั้น
นอกจากเคารพรักแล้ว พี่มดคือ “คน” ที่ผมนับถือ "หัวใจ" ตลอดมา
ผมจึงเห็นด้วยกับที่เพื่อนคนหนึ่งกล่าวว่า “หัวใจ” ของพี่มดนั้น
“สง่างามเท่าที่มนุษย์ผู้หนึ่งพึงจะเป็นได้”
ผมจึงภูมิใจที่ชีวิตช่วงหนึ่ง ได้เติบโตมากับคนเช่นนี้
รักและอาลัยพี่มดครับ
แจ๊ค
กานต์ ณ กานท์
----------
*** ภาพดั้งเดิมจาก www.thaingo.org
[1] วนิดา ตันติวิทยาพิทักษ์, ทำไมต้องช่วยคนจน, ปาฐกถามูลนิธิโกมลคีมทอง ประจำปี 2540 ณ หอศิลปวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2540
[ Permalink ] . [ 5 ความคิดเห็น ]
บทกวีจากอาจารย์วิภา ดาวมณี ครับ (ส่งมาทาง E-mail)
เศร้า เมื่อรู้ว่าเธอจากไป
ดีใจที่มีคนสานต่อ
อย่าให้เธอต้องตายเปล่า .....
หิ่งห้อยนับร้อยพัน...
รวมกันเป็นคบไฟ
สู้ต่อไป และต่อไป
กานต์ , คับ ... ใช่แล้ว !!! ปี้มด คือ " คนที่ เรานับถือหัวใจ ตลอดมา "
ปี้มดกลับคืนสู่อ้อมอกอันอออบอุ่นของแม่พระธรรมชาติแล้ว!!
บทกวีจากอาจารย์ชัยพันธุ์ ประภาสะวัต (ส่งมาทาง E-mail) ครับ
" เสียเจ้า.......วนิดา"
เสียเจ้าราวเดือนดับ
ฟ้ามืดเมฆพยับครื้มฝน
หดหู่อยู่ในดวงกมล
เคยยล มาพลัดพราก...จากไป
เจ็บปวดรวดร้าวอยู่ลึกๆ
ยามดึกยามนอนอ่อนไหว
น้ำตารินเอ่อล้นท่วมใจ
มาไกลมิทันได้เอ่ยลา
เขื่อน-ป่า-นา-ทะเล เงียบสงัด
ลมพัดสลัดใบร่อนถลา
จากใจจำจากเจ้า...วนิดา
ไม่สั่งลาเพราะไม่คิดจะจากจริง
ต่อแต่นี้จะมีใครที่ไหนเล่า
เหลือเรา...สู้ไม่ไหว...ใช่แพ้หญิง
เรายอม...วนิดาแกร่งจริง
กายหญิง...แต่ใจ...ชายต้องชม
เคยสู้เคียงคู่ในสนาม
ในสงครามความจนอันขื่นขม
ต้องชอกช้ำเจ็บปวดร้าวระบม
หน้าชื่นอกตรมมาด้วยกัน
แต่นี้ไม่มีเจ้าแล้ว
ดั่งดวงแก้วแตกสลายคล้ายฝัน
แต่ความจริงปลุกตื่นขึ้นยืนพลัน
มีตะวันคงต้องสู้อยู่ต่อไป
เกือบทรุด...อ่อนล้า...เลือนลาง
ไม่เห็นทางข้างหน้า...ไปไหน
ถึงมืดมิดตะวันดับจักเดินไป
สู่เส้นชัยด้วยแสงดาว...วนิดา
ชัยพันธุ์ ประภาสะวัต
คืนอันเหน็บหนาวที่ เกียวโต ประเทศญี่ปุ่น
10 ธันวาคม 2550
" ม ด ... วนิดา ตันติวิทยาพิทักษ์ "
ใคร ใคร ก็รักคารวะเธอเสมอ
เป็นนักสู้ตัวจริงงามเลิศเลอ
คือเกลอคือเพื่อนแห่งมหาประชาชน
หลับสนิทเถิด " สหาย ม ด ... ว นิ ดา ฯ "
คุณค่าเธอมหาศาลในทุกหน
พริ้มตาหลับงดงามแลแล้วในบัดดล
ผู้อยู่หลังจักรวมพล สื บ ท อ ด เ จ ต นา !!!
****** ****** ******
กานต์ฯ , คับ อ้ายกับมิตรสหาย พี่น้องชาวบ้าน พี่น้ององค์กรพัฒนาเอกชน พี่น้องชนเผ่า และพี่น้องทั่วประเทศ ได้ไปร่วมงาน ฌาปนกิจศพ ปี้ มด มา ปี้มด งดงามในจิตวิญญาณและหัวใจ เธอเดินทางไปสู่อ้อมอกอันอบอุ่นของแม่พระธรรมชาติแล้ว เหลือแต่เราผู้อยู่หลังจักดำเนินวิถีชีวินต่อไป เช่นเดียวกะ ปี้มด
ดีใจที่อ้ายชัยพันธุ์ ส่งบทกวีมาร่วมให้พลังใจ ปี้ มด ตวย อ้ายชัยพันธุ์ ก้เป็นหนึ่งในสหายมิตรร่วมรู้ ร่วม กับ ปี้มด
ฮักษาสุขภาพเน้อ คงมีสักวันจักได้ตำจอกตวยกัน
ขอบคุณมากครับ ผมเองก็เพิ่งกลับจากกรุงเทพฯ (ไป "ส่งพี่มด" ร่วมกับหลายๆ คน)
สำหรับผม พี่มดคู่ควรกับเพลง "แสงดาวแห่งศรัทธา" ที่บรรเลงในงาน - อย่างปราศจากข้อกังขา