รักกลางทุ่ง(พระสุเมรุ)

ส่งมาเมื่อ 14 มิ.ย. 2008 - 01:49:09.  หมวด: กวี  ป้าย:

< กรกช  เพียงใจ>

ขณะใครเปล่งเสียงสู้เพื่อกู้ชาติ
ขณะใครร่วมพิฆาตมาดมารร้าย
ขณะนั้นเขายืนอยู่อย่างเดียวดาย
กลางผืนทราย ฝูงยุง ทุ่งพระสุเมรุ

ไม่มีศิลปินใดร่ายบทกวี
ไม่มีวงดนตรีระเริงเล่น
มีเพียงเหล่าคนยากที่ชัดเจน
จากหลืบเร้นเหม็นสาบวิบากกรรม

หรือเขาเป็นคนทุกข์ผู้โฉดเขลา
หลงมัวเมาประชานิยมจนถลำ
หรือเขาคือผู้ยึดถือในถ้อยคำ
จึงชอกช้ำ ‘ประชาธิปไตย’ ช่างเปล่ากลวง

หรือเขาคือฝูงคนผู้หลงผิด
ผู้ยึดติดเงินตราดังค่าหลวง
พวกป่าเถื่อนเกลื่อนกลาดอนาจทรวง
คอยทะลวงสู้ตายกับลายพราง

รู้เพียง...คนว่า ฝั่งนั้นช่างมืดมิด
เป็นตัวแทนความดำสนิทไร้รุ่งสาง
มืดมิดผิดบาปมิรู้ลาง
อีกฟากหนึ่งขาวสว่างอยู่กลางเมือง

เมื่อตาเศร้ามีเงาเพียงขาว-ดำ
ฟังซ้ำ ย้ำ ย้ำ ไม่กระด้างกระเดื่อง
ขาวคือขาว ดำคือดำ จึงแค้นเคือง
เพราะสันดานนักการเมืองมันอัปรีย์

แล้วเขาควรทำฉันใด
นักการเมืองจัญไรสร้างหวังปรี่
ผิดก็ว่า อย่าไล่ออกไปตกปฐพี
มิใช่สีดำสนิทเหมือนปิดตา

ผู้คนหวังประชาธิปไตยไร้แร้งรุม
ไล่กลุ่มทุนสามานย์อย่างหาญกล้า
แต่ฝูงแร้งใช่ฝูงเดียวทั่วทั้งฟ้า
ลองมองหาฝูงเก่าเราเคยแค้น

จะต้องข้ามอีกกี่ศพจึงพบว่า
เส้นทางที่ผ่านมาช่างเปลืองแสน
กว่าจะข้ามพ้นไปแต่ละพรมแดน
กลับขาดแคลนความหวังดังวันเดิม

*ตัวเน้นหนา นำมาจากบทกวีบทเวทีพันธมิตรฯ ของ มนตรี ศรียงค์, จิระนันท์ พิตรปรีชา และเนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์

[ Permalink ] . [ 5 ความคิดเห็น ]  

แค่กวีน่ะ ไม่อ่านทำไมต้องงอนด้วย
เข้าไม่ถึงน่ะ

เขียนห่าไรวะ ไม่เห็นคล้องจองเลย

โหวต โหวต
โดน โดน

บ้านเมือง วิปริต วิปลาส

มีแต่เรื่องอุบาทว์คาดไม่ถึง

ผู้ปกครองสมองบื้อแถมดื้อดึง

"แอ๊คอาร์ต"ถมึงทึง ถ่อยพาที


เปิดฉากแรกล้างบาง "ดีเอสไอ."

เพื่อปกป้อง"นายใหญ่"อย่างเต็มที่

ยับยั้งการสืบสวนทวนคดี

แล้วไล่บี้ "คตส."ขั้นต่อไป


อ้างเหตุเผด็จการทหารตั้ง

เขียนรับรองย้อนหลังยอมไม่ได้

มาตรา ๓๐๙ ต้องเอาออกไป

เพื่อนายใหญ่หลุดรอดปลอดคดี


แล้วตัดตอนกระบวนการยุติธรรม

ปู้ยี่ปู้ยำ ตำรวจ อย่างเร็วรี่

ใครไม่ยอมสยบยอมแต่โดยดี

โยกย้ายไปอยู่ในที่ไมมีงาน


แล้ววางแผนเร่งจัด รัฐตำรวจ

จัดแถวใหม่ให้เข้มงวดในทุกด้าน

เปลี่ยน ผบ.ตร.เป็น พ.พาน

ส่วน ส.เสือ สอบให้อานฐานแข็งเมือง


ยุทธตู้เย็น จะถูกเชือด เดือดร้อนพรรค

รัฐธรรมนวย หอกหัก มันเอาเรื่อง

มันยุบพรรคชัวร์ๆเชื่อหัวไอ้เรือง

ต้องยักเยื้อง สองสามเจ็ด เด็ดทำลาย


ข้าวจะยากหมากจะแพงคนแช่งชัก

ไอ้หอกหัก คิดแต่ จะแก้กฎหมาย

แก้เพียงให้พรรคตน พ้นอันตราย

ไอ้ฉิบหาย มันคิดแค่ เห็นแก่ตัว


จักรภพ E-Pen เล่นของสูง

พูดชักจูง ผิดๆ คิด ชั่วๆ

จีบปาก จีบคอ ลิ้นระรัว

โทษหมิ่น ถึงตัดหัว เจ็ดชั่วคน


สงสารบ้านเมือง วิปริต

มืดมิด หวังใด ไม่เห็นหน

ขอบคุณ ที่มีคน อยู่หนึ่งคน

ยังจุดเทียน เวียนวน หาหนทาง


เทียนแห่งธรรม ที่"สนธิ"ได้ริเริ่ม

จุดสร้างเสริม ปัญญาไทย ไสวสว่าง

เทียนเริ่มต่อติดลาม ตามรายทาง

สาดส่องไล่ ผีสาง สูบเลือดไทย


ขอทุกคน มาเป็น "ยาม เฝ้าแผ่นดิน"

ร่วมปกป้อง ทรัพย์สิน แผ่นดินไว้

พิทักษ์ชาติ ศาสน์กษัตริย์ และรัฐไทย

ร่วมกันล้าง เสนียดจัญไร รกแผ่นดิน !!

บทกวีไม่จำเป็นต้องคล้องจองก็ได้ มันมีทั้งกลอนเปล่า และกลอนเปลือย และในสังคมที่อ้างว่าเป็นประชาธิปไตยนี้ ทุกคนมีสิทธิ์ที่จะแสดงความคิดเห็น และชุมนุมได้ แต่อย่าใช้กำลังอันธพาลก้อแล้วกัลลล์