Hit & Run

(ที่มาภาพ: http://thaithai.exteen.com/images/photo/thaithai-2550-11-4-chess.jpg)
หลังจากการรัฐประหาร 19 กันยายน 2549 ความขัดแย้งทางชนชั้น การปะทะกันระหว่าง "ความเชื่อในคุณธรรม vs ความเชื่อในประชาธิปไตย" เริ่มปรากฏตัวชัดขึ้นเรื่อยๆ และได้ก่อให้เกิดความรุนแรงจากมวลชนทั้งสองกลุ่ม
ฝั่งคุณธรรม อาจเชื่อว่า หากคนคิดดี ทำดี ปฏิบัติดีแล้ว เราจะอยู่ร่วมกันได้อย่างมีความสุข และปัญหาใหญ่ที่สุดของสังคมในขณะนี้คือ จริยธรรมของคนที่ข้องเกี่ยวกับการเมือง ดั้งนั้น จึงพยายามกดดันให้นักการเมืองเข้ากรอบระเบียบแห่งจริยธรรมที่ตนเองคิด หรือไม่ก็ไม่ให้มีนักการเมืองไปเลย
ฝั่งประชาธิปไตย อาจเชื่อว่า หากให้เกียรติคนทุกคนอย่างเท่ากัน และปฏิบัติตามกติกาประชาธิปไตยอย่างเคร่งครัด จะทำให้สังคมเดินหน้าต่อไปได้ ปัญหาใหญ่ๆ จะค่อยๆ คลี่คลาย
ความรุนแรงนี้ได้ผลักให้สองอุดมการณ์กลายเป็นศัตรูกัน และมีการปะทะกันทั้งทางความคิด หรือแม้แต่ลงไม้ลงมือสร้างความรุนแรงทางกายภาพในหลายแห่ง จนกระทั่งมีคนเจ็บ คนตาย
แม้เราจะไม่เห็นด้วยกับการเคลื่อนไหวของฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง แต่กระนั้นการให้เกียรติบุคคลที่อยู่ตรงข้ามกับเรา เป็นสิ่งที่พึงตระหนัก โดยกับเฉพาะมวลชนที่ไม่มีบทบาทในการเป็นแกนนำ และโดยเฉพาะในสถานการณ์เลวร้ายที่ทำให้เราเกลียดชังฝ่ายตรงข้ามอย่างเหลือแสน ทั้งยังรู้สึกเศร้าสลด หมดหวังกับความสูญเสียที่เกิดขึ้น
เมื่อเรากล่าวโทษการปลุกปั่น ยั่วยุ ไม่ว่าจากฝ่ายใด เป็นเรื่องแน่นอนที่เรามักพุ่งไปที่ตัวแกนนำที่นำการเคลื่อนไหว คอยปลุกเร้าความคิด อารมณ์ของผู้เข้าร่วม แต่อาจไม่ถูกต้องทั้งหมดทีเดียว หากจะกล่าวเลยไปว่าคนตัวเล็กตัวน้อยที่ต้องตายเพราะความรุนแรงทางการเมืองนั้น เป็น ‘เบี้ย' ที่ถูกชักจูงมาอย่างง่ายดาย ไม่ว่าจะเป็นฝั่ง นปก. หรือ ฝั่งพันธมิตรฯ เพราะการพูดแบบนั้นอาจจะเป็นการดูถูกฐานความคิด ความเชื่อที่ผู้คนสมาทาน
มันจึงมีความแตกต่างกันอยู่ระหว่างการวิจารณ์ความคิด ความเชื่อนั้นโดยตรง หรือการวิจารณ์ ‘ตัวเร้า' ที่ทำให้ความเชื่อสำแดงพลังในทางไม่ถูกต้อง กับ การวิจารณ์ว่าผู้คนขาดวิจารณญาณ และมองเหมารวมเป็นก้อนๆ อย่างที่พูดๆ กันทั้ง นปก. ถูกจ้างมาสามร้อย ห้าร้อย หรือ คนชั้นกลางถูกสื่อทันสมัยล้างสมอง
คงได้แต่ทิ้งคำถามให้คนหลังฉาก คนบนเวที แกนนำของฝ่ายต่างๆ ว่า อุดมการณ์ที่ท่านยึดถือ สิ่งที่ท่านพร่ำพูด กำปั้นที่ท่านชูขึ้นฟ้า ท่านเชื่อสิ่งนั้นกี่มากน้อย ? ท่านเคารพต่อเพื่อนร่วมอุดมการณ์ของท่านเพียงไหน ? น้ำตาของท่านไหลรินให้กับชีวิตที่สูญเสียอย่างแท้จริงหรือไม่ ? ไม่ว่าใครจะชื่นชมหรือก่นประณามท่าน แต่คำตอบที่แท้จริงจะอยู่กับท่านจนลมหายใจสุดท้ายของชีวิต
[ Permalink ] . [ 9 ความคิดเห็น ]
*อันประชาธิปไตย ธรรมดา
ทั่วโลกา ว่าปวงชน เป็นใหญ่
เทวดา ว่าประชาธิปไตย
ต้องศีลธรรม เป็นใหญ่ เหนือปวงชน
*จึ่งต้องให้ เทวดา มาชี้นำ
เพื่อศีลธรรม นำเกื้อ เหนือเหตุผล
เลือกตั้ง มี “ลากตั้ง” หวังชี้ดล
เพื่อเกิดผล “คนดี” มีศีลธรรม
*ประชาธิปไตย ไม่เชื่อ เสียงปวงชน
จึ่งสับสน ปลอมปน จนถลำ
เป็นอะไร ไม่รู้ สู่เวรกรรม
จนชอกช้ำ สำเร็จ เผด็จการ
*ประชาธิปไตยแบบควบคุม
อยู่ในหลุมอำนาจบทบาทผลาญ
อำนาจแฝงคอยควบคุมรัฐบาล
มาจากการเลือกตั้งของปวงชน
*รัฐบาลอ่อนแอแพ้แต่ต้น
โดยผู้คนกลุ่มหนึ่งซึ่งหวังผล
เพื่ออำนาจเพื่อบทบาทอภิชน
มาชี้ดลการเมืองไทยไว้ถือครอง
*มาอวดอ้างการเมืองใหม่ใช้วาทกรรม
เพื่อชี้นำยึดอำนาจปวงชนผอง
เป็นการเมืองถอยหลังลงลำคลอง
ข้อเรียกร้องเหมือนคนบ้าพาเรื่องร้าย
การเมืองต้องไม่หยุดนิ่ง ด้วยความที่ประชาธิปไตยเป็นเรื่องของอุดมคติ การเรียกร้องเป็นเรื่องธรรมดา เป็นสงครามแห่งความชอบธรรม แต่ฝ่ายที่ชนะจะเป็นฝ่ายที่มีเหตุผลที่ตรงกับหลักประชาธิปไตย และการเมืองหากหยุดนิ่งเมื่อไหร่ประชาธิปไตยไทยคงไปได้ไม่ไกล
ขออย่างเดียว.............เราอย่าเลียดกัน..........เราอย่าโกรธกัน........เราอย่าแค้นเคืองกัน......เราแค่เห็นไม่เหมือนกัน......ใครที่รู้สึกเช่นนั้นกับฝ่ายตรงข้าม ขอความกรุณาพิจาราณาใหม่ด้วยเถิด.. เข้าใจฝ่ายตรงข้ามสักนิด.... ผมเห็นผู้คนเขาสมน้ำหน้า สะใจกับคนเจ็บ คนตาย ผมรู้สึกสลดใจจริงๆ
คนมันก้อไม่ใช่เบี้ยหรอกครับ แต่การเมืองมันก้อเหมือนการเล่นหมากรุก คิงจะต้องวางแผนการเดินเบี้ยทุกอย่าง เบี้ยจะต้องตายก่อน ถ้าคิงตายคือจบเกม แต่เกมนี้ต่างจากหมากรุกทั่วไปตรงที่เกมนี้คงไม่มีคำว่าเสมอหรอกครับ
สักวันเบี้ยจะย้อนกลับมากินขุน ไม่ใช่พลิกหน้าเบี้ย แต่เป็นเบี้ยเปลี่ยนสี
สรุปพวกชั่วๆพากันมาสุมหัวอยู่ในประชาไท
ธ่อ ไปว่า ประชาไท เขาทำมาย ฉานว่า ประชาไทเขาเปิดกว้างอยู่แล้ว กรุณาอย่าเอาอัตตาตนเองเป็นใหญ่ซี ใครจะด่าทักษิณ นปช หรือเชียร์ และใครจะด่า จะเชียร์พันธมิตร ประชาไทเขาเปิดกว้างอยู่แย้ว ใครจะเลือกข้างก็ชั่งแมม่มมัน สื่อก้อเป็นเพียงสื่อสารเท่านั้น แต่ต้องสื่อสารตาม ค วามเป็นจริงด้วย ฉันเข้ามาอ่านคน ท post เข้ามาแล้วใช้อารมณ์เอาตัวเองเป็นใหญ่ และตัดสินแล้ว มัน ทูเรชั่นหว่ะ จิ๊ง
บทความวรรคที่สองนี่ ดูแม่ง ๆ นะเหมือนจะสื่อไปถึงสิ่งที่ผมกำลังคิด และหลาย ๆ คนคิด
น่าเศร้า
ละครฉากใหญ่นี้เมื่อไหร่จะจบซักทีนะ สงสัยจะจบลงเมื่อถึงวันสิ้นชาติ และสิ้น..........
จบไม่จบ ก้อคอยดูกันต่อปายยยยย
การเมืองจะต้องมีการพัฒนา ประชาธิปไตยต้องรู้จักแก้ไขให้เกิดสิ่งที่ดีเพื่อประโยชน์ต่อคนทั้งชาติ รัฐธรรมนูญต้องเทิดทูลเอาไว้ไม่แก้ไขเพื่อคนส่วนน้อย