เด็กๆ วัดกำพร้า

ส่งมาเมื่อ 25 ก.ย. 2008 - 00:00:00.  หมวด: ห้องแสดงภาพ  ป้าย: แรงงานพม่า

แดดเปรี้ยงผ่าลงตรงหัวพอดี ขณะที่ช่างภาพนับ 10 คน ดุ่ยๆ เข้าไปในอาคารเรียนแห่งนั้น โถงอาคารเอนกประสงค์โล่งๆ เหมาะจะเป็นสนามบาสฯ มากกว่าห้องเรียนถูกจัดแบ่งเป็น 2 ตอน ด้วยตู้ไม้ผุๆ ทางด้านหน้าเป็นชั้นเด็กโตและทางด้านหลังเป็นชั้นเด็กเล็กที่ไม่ควรจะเกิน 10 ขวบ

โรงเรียนวัดสุทธารามหรือโรงเรียนวัดกำพร้า เป็นหนึ่งในหลายๆ โรงเรียนในจังหวัดสมุทรสาครที่รับเด็กลูกหลานแรงงานข้ามชาติมาเรียนหนังสือ วิชาที่สอน เน้นพูด อ่านและเขียนภาษาไทย ,เมื่อเค้าต้องอยู่ร่วมกับเราอย่างไม่อาจจะปฏิเสธ

กล่าวกันทีเล่นทีจริงว่า หากหญิงสาวชาวพม่าไม่ทาแป้งทานาคาและชายหนุ่มชาวพม่านุ่งกางเกงยีนส์ไปเคาน์ ดาวน์ ที่ เซ็นทรัล เวิร์ล ในช่วงปีใหม่จะเป็นเรื่องยากมากที่ใครจะแยกให้ชัดเจนว่าไหนคนไทย ไหนคนพม่า !!!

ขณะที่สังคมไทยยังเก็บอดีตมาเป็นอคติที่สะท้อนออกมาในรูปแบบของหนัง “ไทยรบพม่า” แสดงถึงความโหดร้ายของอาณาจักรพุกามทำสงครามยึดเราเป็นเมืองขึ้น (เอ่อ ชนชาติใดทำหนัง ย่อมรับใช้ชนชาตินั้น วลีนี้คุ้นๆ ไหมครับ) ...

มีการถกเถียงกันมากว่า “ทำไมต้องให้เด็กพวกนี้เรียนหนังสือ”

ความคิดนี้ยังคงแบ่งออกเป็น 2 สาย หลักๆ

หนึ่ง จะให้พวกมันเรียนไปทำไม เรียนเยอะรู้มาก ,หรือไม่ เพราะว่าประเทศเรายังมีเด็กที่ไม่รู้หนังสือและยากจนอีกมาก จะไปช่วยเด็กที่ไม่ใช่คนไทยทำไม? (นั่นสิ)

สอง คุณครูบางท่านให้ความเห็นว่า หากเด็กพวกนี้ไม่เข้ามาเรียนหนังสือ ชะตากรรมจะทำให้เค้าต้องกลายเป็นแก๊งอาชญากรรมข้างถนน เชื่อสิ! เราเองจะลำบาก

...

มะไข่(นามสมมติ) เด็กหญิงอายุ 8 ขวบ แก้มที่ยุ้ยและรูปร่างที่กลมป็อกทำให้ช่างภาพหลายคนกดชัตเตอร์แกไปหลายภาพ มะไข่อยู่กะพ่อแม่ที่ชุมชนตลาดกุ้ง เมืองมหาชัย เพิ่งเข้าเรียนชั้นประถมได้เพียงครึ่งเทอม คุณครูบอกว่า แกเป็นผู้ใหญ่เกินวัย ตั้งใจเรียนและช่างคิด

วันนี้ มะไข่เรียนภาษาไทยและภาษาอังกฤษ สะกด กอ ไก่ และ A B C D

“มาโรงเรียนสนุกไม๊” ผมเริ่มคำถามแคลสสิก

“สนุก” มะไข่ทำตาวาว สุกปลั่งเป็นประกาย

“โตขึ้นหนูอยากเป็นอะไร” ผมตอกด้วยคำถามแคลสสิก

“อยากพาแม่กลับบ้าน” เธอยิ้มเขินกับเพื่อนข้างๆ

!!!!!

ขอบคุณพี่ตุ่นและทีมงานเครือข่ายคุณภาพชีวิตแรงงาน จ.สมุทรสาคร

[ Permalink ] . [ 5 ความคิดเห็น ]  

ทุกๆ คนเมื่อเกิดมาควรได้รับการศึกษา เพราะการศึกษาช่วยพัฒนาเยาวชนให้เป็นผู้ใหญ่ที่ดีในอนาคต เปรียบเสมือนกระดาษวาดภาพสีขาวที่รอการวาดภาพ และ แต่งแต้มสีสันให้สวยงามเพื่อให้ได้ผลงานที่มีคุณภาพ

“ทำไมต้องให้เด็กพวกนี้เรียนหนังสือ”

ผมไม่รู้ว่าคุณถามอะไร
แต่ผมรู้ว่า
ตื่นมาผมได้เรียนและมีเพื่อน

หนูอาจจะเด็กไปสำหรับคำถามของคุณ
แต่หนูเข้าใจเอาเองว่า
คำถามพวกนั้นซับซ้อนและไม่มีความหมายอะไร

จริงๆแล้วสมัยนี้เป็นยุคเทคโนโลยีแล้ว ก็ไม่น่าจะไปอคติกับเรื่องที่ผ่านมาเมื่อ 2ร้อยกว่าปีก่อนนะ มันเป็นเรื่องของสิทธิมนุษย์ชน ทุกคนมมีสิทธิ์ที่จะได้เรียน ได้รู้ และได้พัฒนา ผมว่าอย่าเอาไอ้เส้นบางๆที่ใครก็ไม่รู้ว่าแบ่งเขตว่า คนของประเทศนั่น ประเทศนี้ แต่ขอให้มองแบบรวมเถอะว่า ทั้งหมดทั้งมวลคือ มนุษย์เหมือนกัน

ถ้าทุกคนมีความสุขมีความรู้ผมว่าโลกนี้คงจะน่าอยู่อีกเยอะ อย่ามองว่าเราเป็นประเทศที่เจริญกว่าแล้วไปเหยียบย่ำคนอื่นเค้า ลองคิดดูสิว่า ถ่าเราโดนมองอย่างนั้นบ้างจะรู้สึกอย่างไร เอาใจเขามาใส่ใจเราดูบ้างแล้วเราจะรู้ว่า การให้คือสิ่งที่ประเสริฐสุด

ดีจังเลยค่ะ พี่กัน

ไม่ว่าเราจะเกิดมาเป็นใคร ที่ไหน อย่างไร

ทุกคนควรได้รับ ทุกๆสิ่งบนโลกใบนี้เหมือนๆกัน

ภาพได้อารมณ์มากๆ เลยอ่ะ...ภาพขาวทำให้อารมณ์หมองๆ เด่นชัดขึ้นว่าป่ะ อ่านเรื่องแล้วรู้สึกหดหู่จัง...ไม่รู้ทำไมสิ สงสัยเราคงเป็นคนจิตใจดี (หุหุ)

แสดงความคิดเห็น

ในทุกความคิดเห็น จะมีหมายเลขไอพีของคุณ (38.103.63.62) แสดง

• การแสดงความเห็นในเว็บบอร์ดต้องอยู่บนพื้นฐานการเคารพในสิทธิและความหลากหลายทางเชื้อชาติ เพศ ศาสนา วัฒนธรรม และความเชื่อ ตลอดจน วิถีชีวิต และสิทธิส่วนบุคคล
• การวิพากษ์วิจารณ์คำพูด ข้อเขียน หรือความคิดเห็นของบุคคลอื่น ย่อมทำได้โดยสุภาพหลีกเลี่ยงข้อความใดๆอันเป็นการละเมิดหรือดูแคลนต่อบุคคลอื่น
• การวิพากษ์วิจารณ์การกระทำของบุคคลอื่นย่อมทำได้โดยสุภาพ ในกรณีที่เป็นการกระทำที่กระทบต่อสาธารณะหรือกระทำโดยสาธารณะ
• ประชาไทขอความร่วมมือ หากต้องการให้ข้อมูลที่คิดว่าเป็นประโยชน์ได้แสดงบนเว็บบอร์ด กรุณางดเว้นการใช้ถ้อยคำที่มีลักษณะเหยียดเพศ เหยียดเชื้อชาติ ศาสนา และเชื่อมโยงถึงสถาบันพระมหากษัตริย์ซึ่งเป็นการล่อแหลม

คำถาม: วันนี้วันที่เท่าไหร่ ? (ใส่เฉพาะเลขวันที่เท่านั้น) *

ชื่อ: *

อีเมล: (ถ้ามี) ข้อมูลนี้จะไม่แสดงต่อสาธารณะ.

โฮมเพจ: (ถ้ามี)

ความคิดเห็น: * ใช้โค้ด HTML ไม่ได้

(สูงสุด 1,000 ตัวอักษร)
พิมพ์ได้อีก ตัว