Vietnam ONE WAY #9 ตลาดบั๊กฮา ชะตากรรมน้องหมา

ส่งมาเมื่อ 24 ก.ค. 2008 - 00:00:00.  หมวด: ห้องแสดงภาพ  ป้าย: ตลาดบั๊กฮา

เราใช้สูตรซื้อทัวร์ไปตลาดบั๊กฮาในช้าวันสุดท้ายที่เราอยู่ในซาปา เป็นรถตู้ร่วมกับนักท่องเที่ยวกลุ่มอื่นๆ แล้วรอรถที่สถานีรถไฟเลาไค เพื่อเดินทางกลับฮานอย

รถแล่นเรียบเรื่อยไปตามถนน ลัดเลาะภูเขาสูงชัน บางแห่งจะมีการซ่อมสร้างเสริมถนน ผ่านหมู่บ้านหลายหมู่บ้าน บางแห่งเป็นหมู่บ้านชาวม้งดอกไม้ที่ไกด์คนดีบอกเราว่าให้สังเกตุเอาจากสีสันของลายเสื้อ ฝนโปรยเม็ด ตอนที่เราออกมาจากซาปาทำให้เห็นหมอกหนาขึ้นมาตามชายป่าริมเขาข้างทาง เย็นแต่สวยงามดี

ตลาดบั๊กฮาจะต้องผ่านเมืองเลาไค เป็นเขตพรมแดนอีกแห่งของประเทศเวียดนาม ที่ติดต่อกับประเทศจีน นักท่องเที่ยวในกรุ๊ปทัวร์เที่ยวนั้นต้องแวะเปลี่ยนรถที่ออฟฟิศเอเยนซี่ที่จัดทัวร์ ผมกับยาดากระซิบกันว่า จริงๆ หาเช่ามอเตอร์ไซค์ขับไปตลาดบั๊กฮาท่าจะตื่นเต้นดีแต่เอาไว้ก่อนดีกว่า บางครั้ง การซื้อทัวร์ก็ราบรื่นดี ไม่ต้องผจญภัยมากนัก เหมาะแก่การไปเรื่อยๆ

รถออกจากเมืองเลาไค ข้ามสะพานข้ามแม่น้ำแดงที่ไหลมาจากประเทศจีน คนที่นี่จะเรียกว่า เรด รีเวอร์ สองฝั่งแม่น้ำเป็นผืนทรายอัดละเอียดและทอดยาว มีการปลูกพืชสวนครัวริมฝั่งน้ำเหมือนกับที่เคยเห็นริมฝั่งแม่น้ำสาละวิน

รถตู้คันใหม่ใหญ่และดูดีกว่าคันที่ออกจากซาปา รถไต่ระดับไปตามความลดเลี้ยวของภูเขา ด้านซ้ายเป็นเหว ด้านขวาเป็นหน้าผา บางจุดจะมีหมอกลงจัด ไอละอองฝนเกาะกระจกเป็นฝ้า ผมไม่รู้ว่า นักท่องเที่ยวคนอื่นๆ จะคิดอะไรในช่วงขณะนั้น สำหรับผม ผมภาวนาถึง ความจัดเจนของคนขับที่นำพาชีวิตเราให้ถึงตลาดชายแดน บั๊กฮา ...

บั๊กฮา เป็นตลาดชายแดนที่คนจะจากทั่วสารทิศของเวียดนามนำสินค้ามาค้าขาย แบ่งโซนออกเป็นมุมผลไม้ มุมอาหาร มุมสินค้าพื้นเมืองและมุมน้องหมา !!

ใช่แล้ว น้องหมา คนพื้นเมืองที่นี่นิยมกินเนื้อมัน ไกด์คนดีบอกเราว่า กินได้ทุกส่วนตั้งแต่เนื้อสะโพก น่อง หาง หู หัว หรือแม้แต่หนังที่นิยมเอาไปตากแห้งแล้วคั่ว กินแกล้มสุราพื้นเมืองหรือเป็นของขบเคี้ยวสำหรับเด็ก ส่วนอื่นๆ อย่างเช่น กระดูก เอาไปป่นดองเหล้ากับสูตรยาอื่นๆ

ขึ้นดีชะมัด ไกด์คนดีเน้นคำว่า ชะมัด เอ่อ แต่ผมไม่กินนะ

อ่าว กำของเวรไม๊หละ!!!

รถมอเตอร์ไซค์บรรทุกน้องหมาเอาไว้ในกรงหวายสานซ้อนอยู่หลังกระบะมอเตอร์ไซค์ขับแซงหน้ารถตู้ของเราไปต่อหน้าต่อตา ขณะที่รถกำลังไต่ระดับและไปจุดโค้งหักศอกริมหน้าผาจุดหนึ่งเห็นทหารเวียดยืนหลบฝนอยู่ในป้อม ฝนตกไม่หนักมากนัก ถนนจึงค่อนข้างลื่น ชาวบ้านบางคนในเสื้อคลุมขับมอเตอร์ไซค์แซงหน้ารถตู้ที่ค่อนข้างแล่นอืดๆ ตามสภาพน้ำหนักบรรทุก

บางครั้งน้องหมาเหล่านี้นำเข้าจากชายแดนไทยต่อสะหวันเขต ลาวบาว มาไกลึงตลาดบั๊กฮา นับว่าเป็นธุรกิจที่มีเงินสะพัด ไกด์แลบลิ้นทะเล้นๆ หลังแนะนำลูกทัวร์เป็นความรู้

วงการนี้ น้องหมาคงไม่ ฮา ไม่ออก

...

เรามาถึงตลาดบั๊กฮา อย่างปลอดภัย H a H a

เกือบเที่ยง นักท่องเที่ยวจะมีเวลาอยู่ในตลาด เก็บซับบรรยากาศและช็อปปิ้งคนละ 3 ชั่วโมงเป็นอย่างน้อย ก่อนจะออกเดินทางไปจุดอื่นๆ เช่น สวนชา หมู่บ้านม้งดอกไม้ จุดชายแดนเลาไค-คุนหมิง ประเทศจีน ทั้งหมดนี้เป็นโปรแกรมทัวร์

ความสนใจของผมอยู่ที่ม้งดอกไม้ในตลาดบั๊กฮา

ตลาดบั๊กฮา เป็นเหมือนตลาดนัดขายของขนาดใหญ่ พิจารณาดูจากสายตา สามารถพัฒนาให้เหมือนกับตลาดนัดจตุจักรของบ้านเราได้เป็นอย่างดี จุดเด่น คือ สินค้าพื้นเมืองและลา

ใช่แล้ว คนส่วนใหญ่ที่นี่ยังใช้ลาต่างของมาขาย

สีสันของบั๊กฮา คือ สีสันของม้งดอกไม้ บริเวณแถบนี้มีม้งดอกไม้อาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก นำสินค้าพื้นเมือง เช่น ผ้าลายทอมือมีหลายขนาด เป็นที่รัดผม เข็มขัด หรือเป็นผืนให้ผู้ซื้อนำไปแปรรูปเป็นอย่างอื่น เครื่องเงินก็เป็นจุดสนใจ สัตว์จำพวกหมูขายกันเป็นตัวๆ

ณ มุมหนึ่ง เด็กชายคนหนึ่งกำลังจูงน้องหมาสีดำสนิท ไปไหน เอ่อ คงจะทราบนะครับ!! แต่คล้ายกับว่ามันจะรู้ชะตากรรมตัวเอง มันแข็งขืน เด็กชายต้องใช้แรงลากเพื่อให้มันเดินตาม ไหนเลยแรงหมาหรือจะสู้แรงเด็ก สุดท้าย มันถูกลากหายลับไปจากสายตา

คงไม่ต้องคิดถึงชะตากรรมของมันครับ..

ทางเข้าตลาด นักท่องเที่ยวจะเริ่มจากจุดนี้

ม้งดอกไม้ เห็นได้ทั่วไปที่นี่

ดูแกดุดุ นะครับ

สภาพความวุ่นวายของตลาด

สีสันของม้งดอกไม้

ดูท่าที่นี่สตรีจะเป็นใหญ่

ชะตากรรมน้องหมา

ต่างทำหน้าที่ของตัวเอง

ลายังเป็นพาหนะจำเป็นยิ่งในพื้นที่แถบนี้

[ Permalink ] . [ 5 ความคิดเห็น ]  

การแต่งกายยังคงความเป็นชนเผ่าที่มีสีสันโดดเด่น
เห็นแล้วคิดถึงชนเผ่าบ้านเรา ที่นับวันเอกลักษณ์ของการแต่งกาย
กำลังเลือนหายไป ชื่นชมกับภาพที่นำมาฝากพร้อมกับเรื่องราว

อยากให้เล่าเรื่องกาแฟเวียตนามด้วยเพราะได้ของฝากมีรสอร่อยจนติดใจ อ่านเรื่องแล้วคิดอยากไปมากขอบคุณสำหรับข้อเขียนคะ

สุรางค์รัตน์

กาแฟหรือกาเฝ่สดของเวียดนามจะมีลักษณะเข้มข้นและกลิ่นหอมในแบบเฉพาะตัว .. หากินได้ทั่วไปตามร้านกาแฟตั้งแต่ร้านริมทางไปจนถึงร้านหรูกลางเมืองครับ

ลักษณะการเสริฟก็เฉพาะทางเหมือนกัน .. จะเสริฟใส่แก้วสองชั้น ด้านล่าง จะเป็นแก้วสำหรับแขกดื่ม ด้านบนจะเป็นถ้วยอะลูมิเนียม ก้นลึกและมีจานรองคั่นระหว่างแก้ว ใสกาแฟสดลงก้นถ้วยอะลูมิเนียมตามด้วยน้ำร้อน กาแฟจะค่อยละลายหยดลงมายังแก้วด้านล่าง ค่อยๆ หยดดูอาร์ตดีครับ ..แหะแหะ ..จากนั้น เติมนมหรือนำตาลลงไปตามแต่ต้องการ

เข้าใจว่า การเสริฟและดื่มกาแฟลักษณะนี้น่าจะเป็นผลพวงของยุคอาณานิคมฝรั่งเศส

เสริ์ชหาภาพแก้วกาแฟได้ทั่วไป ครับ ลองคำว่า กาแฟเวียดนาม ดู

อิอิ

เห็นม้งดอกไม้แล้วชอบค่ะ สวยดี อยากให้เชียงใหม่ยังดำรงการแต่งกายแบบนี้บ้าง..เหลือบไปดูน้องหมา..น่าสงสารมาก ถ้าอยู่ด้วยคงไม่อยากมอง...สงสาร เค้าก็รักชีวิต ทำไมต้องกินเค้าด้วย ดูแล้วโหดร้ายมากเลย..เศร้า

ม้งดอกไม้สดใสสวยงาม ..แต่คิดว่า หากไม่จัดการดีดี เดี๋ยวจะไม่มีชุดให้ดูแน่ๆ อะคับ

แสดงความคิดเห็น

ในทุกความคิดเห็น จะมีหมายเลขไอพีของคุณ (38.103.63.60) แสดง

• การแสดงความเห็นในเว็บบอร์ดต้องอยู่บนพื้นฐานการเคารพในสิทธิและความหลากหลายทางเชื้อชาติ เพศ ศาสนา วัฒนธรรม และความเชื่อ ตลอดจน วิถีชีวิต และสิทธิส่วนบุคคล
• การวิพากษ์วิจารณ์คำพูด ข้อเขียน หรือความคิดเห็นของบุคคลอื่น ย่อมทำได้โดยสุภาพหลีกเลี่ยงข้อความใดๆอันเป็นการละเมิดหรือดูแคลนต่อบุคคลอื่น
• การวิพากษ์วิจารณ์การกระทำของบุคคลอื่นย่อมทำได้โดยสุภาพ ในกรณีที่เป็นการกระทำที่กระทบต่อสาธารณะหรือกระทำโดยสาธารณะ
• ประชาไทขอความร่วมมือ หากต้องการให้ข้อมูลที่คิดว่าเป็นประโยชน์ได้แสดงบนเว็บบอร์ด กรุณางดเว้นการใช้ถ้อยคำที่มีลักษณะเหยียดเพศ เหยียดเชื้อชาติ ศาสนา และเชื่อมโยงถึงสถาบันพระมหากษัตริย์ซึ่งเป็นการล่อแหลม

คำถาม: วันนี้วันที่เท่าไหร่ ? (ใส่เฉพาะเลขวันที่เท่านั้น) *

ชื่อ: *

อีเมล: (ถ้ามี) ข้อมูลนี้จะไม่แสดงต่อสาธารณะ.

โฮมเพจ: (ถ้ามี)

ความคิดเห็น: * ใช้โค้ด HTML ไม่ได้

(สูงสุด 1,000 ตัวอักษร)
พิมพ์ได้อีก ตัว