บทเพลงต้องห้าม (6)

ส่งมาเมื่อ 10 ต.ค. 2008 - 00:00:00.  หมวด: คนชายขอบ  ป้าย: ธา

ในขณะที่อีกฝากหนึ่งของชุมชนปกาเกอะญอที่เปลี่ยนมานับถือศาสนาคริสต์แล้ว บทเพลง ธา ทุกหมวด กลายเป็นบทเพลงที่ถูกลืมเลือน ถูกทิ้งร้างจนเหมือนกลายเป็นบทเพลงแห่งอดีตที่ไม่มีค่าแก่คนยุคปัจจุบัน โมะโชะหมดความหมาย เมื่อคนปกาเกอะญอเริ่มเรียนรู้การคอนดัก (Conduct) เพลงแบบในโบสถ์แบบฝรั่ง เพลงธา ไร้คุณค่า เมื่อมีเพลงนมัสการที่เอาทำนองจากโบสถ์ฝรั่งมา เครื่องดนตรีปกาเกอะญอถูกมองข้ามเมื่อมีคนดนตรีจากตะวันตก เช่น กีตาร์ กลองชุด แอคคอร์เดียน เมาท์ออร์แกน ฯลฯ เข้ามา

“โด โซ โซ มี โด มี โซ ready… sing ซะหวิ” ประโยคนี้มักจะเป็นประโยคเริ่มต้นของคนที่เป็นผู้นำวงร้องประสานเสียงพูดนำก่อนร้องเพลง โดยการส่งสัญญาณ “โด โซ โซ มี โด มี โซ” นั้น เป็นเสมือนการให้สัญญาณ คีย์หรือระดับเสียงของโน้ต ส่วนคำว่า “ready… sing” แปลว่า พร้อม..ร้อง แล้วนักร้องจะเริ่มร้องทันที

แต่สำหรับผู้นำปกาเกอะญอในโบสถ์ปกาเกอะญอนั้น นอกจากจะมี ready… sing แล้ว ยังมี “ซะหวิ” ซึ่งแปลว่าร้องอีกคำหนึ่ง ซึ่งตรงนี้เองที่ผมไม่แน่ใจว่าเขาจำมาจากฝรั่งหรือว่าเขาเข้าใจอย่างไรไม่ทราบเหมือนกัน ถ้าตัดคำว่า ready… sing ออก และใช้แต่ ซะหวิ คำเดียวก็น่าจะพอ หรือเขาอยากใช้ทั้งสองภาษาพร้อมกัน ทำให้ยังงงอยู่จนถึงวันนี้

นานวันยิ่งจะทำให้เพลงธา และดนตรีตามวัฒนธรรมปกาเกอะญอกลายเป็นเพียงส่วนเกินของความทรงจำในความรู้สึกของชุมชนปกาเกอะญอที่เป็นคริสเตียน ปกาเกอะญอคริสเตียนนะครับ ขอย้ำปกาเกอะญอคริสเตียน

“คุณก็เป็นคริสเตียน” คนที่อยู่ข้างๆ แหย่ผม

“ก็ใช่ผมเป็นคริสเตียน ผมถึงรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น กับบทเพลง ธา และดนตรีตามวัฒนธรรมปกาเกอะญอในชุมชนปกาเกอะญอคริสเตียน” ผมตอบเขา

ในปีที่มีการประชุมสมัชชาคริสตจักรกะเหรี่ยงภาคมูเจะคี อันมีหมู่มวลสมาชิกที่เป็นคริสเตียนชาวปกาเกอะญอในอาณาบริเวณมูเจะคี หรือเขตละแวกขุนน้ำแม่แจ่มทั้งหมดมาร่วมงาน ซึ่งประกอบด้วยคริสตจักรกว่า14 คริสตจักร จาก 20 ชุมชน โดยธรรมเนียมแล้วในคืนแรกของการประชุม คริสตจักรเจ้าภาพต้องมีเพลงต้อนรับอาคันตุกะผู้มาเยือนจากคริสตจักรอื่น

 

เขาเป็น ครูดอยคนปกาเกอะญอ ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีในฐานะที่เป็นขุนเพลงคนหนึ่งแห่งมู่เจะคี จึงได้รับมอบหมายให้มารับหน้าที่ดังกล่าว พ่อนกรู้สึกตื่นเต้นและเป็นเกียรติเป็นอย่างมาก การเตรียมตัวจึงเริ่มขึ้น ผู้ที่มีฝีมือในการเล่นดนตรีพื้นบ้านปกาเกอะญอ ถูกเชื้อเชิญมาร่วมทำภารกิจนี้กันอย่างครบครัน ไม่ว่าจะเป็น บูหน่าคนเล่นซอแควะ พาแฮคนเป่าปี่เขาควาย ต่าเอาะคนตีกลองปกาเกอะญอ ทูนุคนเป่าใบไม้ป่า เกาะพอคนตีฆ้อง เลอโพคนตีเกราะ และร้องประสานเสียง และอีกหลายๆ คน โดยมีเขาเป็นผู้เล่นเตหน่ากู ควบคุมวงและร้องนำ

เมื่อค่ำคืนนั้นมาถึง ทุกคนจึงเฝ้ารอเพลงต้อนรับที่ประพันธ์ขึ้นโดยขุนเพลงแห่งมูเจะคีอย่างใจจดจ่อ เพราะถูกประชาสัมพันธ์ว่าเป็นจุดเด่นของพิธีเปิด

 

“รายการต่อไป เป็นเพลงต้อนรับจากเจ้าภาพ” เสียงตบมือดังกึกก้องหลังจากการประกาศของผู้ดำเนินรายการ

วงดนตรีได้ขึ้นสู่เวทีด้วยการพกเอาเครื่องคนตรีชนเผ่าฉบับแท้ขึ้นไป นำมาซึ่งความคาดไม่ถึงของคนดูวันนั้นเป็นอย่างมาก เพราะปกติกิจกรรมของคริสต์ศาสนามักจะมีแต่ดนตรีตะวันตกเช่น กีตาร์ กลอง เบส แอคคอร์เดียน ฯลฯ เป็นส่วนใหญ่

คนที่คาดไม่ถึงมากที่สุดเห็นจะเป็นศาสนาจารย์ปกาเกอะญออาวุโสคนหนึ่ง ที่จ้องมองด้วยหน้านิ่วคิ้วขมวด ตรงกันข้ามกับชาวบ้านธรรมดาที่นั่งดู ฟังด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะในท่าทางการเล่นดนตรีของนักดนตรีและลีลาสำนวนภาษารวมทั้งความหมายของบทเพลง

หลังจบเพลง เสียงตบมือดังขึ้นแสดงถึงความพอใจและประทับใจของผู้ที่นั่งชมนั่งฟังในวันนั้น ศาสนาจารย์ปกาเกอะญออาวุโสคนเดิมได้ลุกขึ้นมาท่ามกลางเสียงตบมือที่ยังไม่ซา แล้วเดินสวนกับนักดนตรีขึ้นสู่เวที

“เครื่องดนตรีเหล่านี้! เป็นเครื่องดนตรีของคนยุคเก่าแก่! เป็นเครื่องดนตรีของผู้ที่ยังไม่รู้จักและยังไม่เชื่อในพระเจ้า เป็นเครื่องดนตรีที่ใช้เล่นในการบูชาผี มารซาตาน เป็นเครื่องดนตรีที่ใช้เรียกขวัญและวิญญาณของคนเจ็บคนตาย มันจึงไม่เหมาะสมไม่คู่ควรที่นำมันมาเล่นในโบสถ์อันเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของพระเจ้า เราควรจะเล่นดนตรีที่ไร้มลทิน ขอให้เห็นการนำเครื่องดนตรีเหล่านี้มาเล่นในโบสถ์ครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้าย นี่เป็นการทำลายเกียรติของคริสตจักรและพระเจ้าอย่างหนึ่ง รู้ไว้ด้วย!”

เขาพูดจบบรรยากาศเฮฮายุติลงกะทันหัน ความเงียบกริบเข้ามาแทนที่ เขาหันหลังเดินลงเวที ทุกคนในวงดนตรีมองหน้ามองตากันแบบเหวอหวา ต่างคนต่างพูดอะไรทำอะไรไม่ถูก นอกจากหยิบและเก็บเครื่องดนตรีของตนเองเดินออกจากงานไปพร้อมกับรอยช้ำในใจ

“ผมขอโทษที่ทำให้ทุกคนโดนต่อว่าในที่สาธารณะอย่างนี้” พ่อนกพูดกับเพื่อนนักดนตรีชนเผ่าเดียวกันด้วยน้ำเสียงที่แสดงการเสียความรู้สึกอย่างแรง หลังจากนั้นไม่เห็นพ่อนกเล่นดนตรีชนเผ่าในโบสถ์อีกเลย แต่กับงานวัฒนธรรมและงานอื่นที่อยู่นอกรั้วโบสถ์เขาไม่เคยทิ้งเครื่องดนตรีของชนเผ่าตนเองเลย

จากนั้นดนตรีและบทเพลงตามวัฒนธรรมในชนเผ่าปกาเกอะญอ กลายเป็นสิ่งต้องห้าม ไม่มีโอกาสเข้าไปในโบสถ์ของคนปกาเกอะญอมูเจะคีอีกเลย เพลงธาถูกลืม คนขับธา ลืมตนเองลืมตัวเองว่าครั้งหนึ่งเคยเป็นโมะโชะ ขุนเพลงธาของชุมชน

[ Permalink ] . [ 8 ความคิดเห็น ]  

ในพม่า พี่น้องคนกะเหรี่ยง ที่นับถือพุทธศาสนาซึ่งส่วนมากเป็นคนโผล่ง
ใช้ ศิลป วัฒนธรรม ศาสนาพุทธ /ความเชื่อดั้งเดิม เป็นเครื่องมืออย่างหนึ่งในการสร้าง..สำนึก..และตัวตน ในความเป็นชาติพันธุ์กะเหรี่ยง

ความเป็นคนพุทธ/ความเชื่อดั้งเดิม ของคนกะเหรี่ยง ทั้งในพม่าและในไทย ทำให้ พวกเขา ได้รับการยอมรับและ สามารถอยู่ร่วมกับผู้คนส่วนใหญ่ในประเทศ โดยที่ลดช่องว่างของการเป็น..คนอื่น..

เช่นเดียวกันความเป็น คริสต์ ของ คนกะเหรี่ยงทั้งในพม่าและไทย จึงเป็นเสมือนการเป็น..คนอื่น..ในแผ่นดินมาตุภูมิของตนเอง

ในทางกลับกัน ในความเป็น ..คนอื่น..(คริสต์)ในดินแดนตนเอง ก็เป็นการ สร้าง และหาพื้นที่ยืน ในเวที..สากล..ในระดับโลก ของคนกะเหรี่ยงที่นับถือคริสต์

ปัญหาที่ทำให้ มาเนอร์ปลอว์ ฐานที่มั่นสำคัญ ริมฝั่งแม่เมย ล่มสลาย ส่วนหนึ่งก็เพราะความใจแคบของผู้นำ..ศาสนาคริสต์(พระเจ้าจ๋า)

เอ๊ะ..ผมหลงประเด็น หรือเปล่านี่

พระเจ้าอวยพระพรค่ะ

ทำไมต้องห้ามกับเพลงพวกนี้
มันเพราะ ความหมายบ้านๆแห่งธรรมชาติ
ถ้ามันไม่ดีเอาออกมาฟังทำไม
พอเอาออกมามีคนฟังมากๆๆก็บอกว่าเป็นเพลงต้องห้าม
ก็เอามาฟังทำไมไม่ตรวจให้ดีก่อน
เป็นนักวิเคราะห์เพลงซะเปล่าทำตัวปัญญาอ่อน
ชุมชนปกาเกอะญอก็เป็นคนทั่วไปอย่างพวกเรานั้นแหละ
ศาสนาไหนก็คนเหมือนกันมีแต่พวกไม่ใช่คนเท่านั่นแหละที่ชอบแบ่งชนชั้นชาติศาสนา
ถ้าไม่มีชาติให้อยู่มันจะไปซุกหัวอยู่ท่ไหนถามหน่อย
เรียนมาสูงก็ไม่ใช่จะเก่งเสมอไป
คนไม่เรียนยังมีความรู้มากกว่าอีก
รู้ประสบการณ์เรียนรู้ไปเลื่อยๆๆก่อนเก่งได้
รู้วิชาการประสบการณ์ไม่มีก็เท่านั้นเอง
กดขี่ข่มเหงคนอื่นด้วยซ้ำไป...
...

โอะ มึ โช เปอ ทุกท่านครับ
ผมว่า ความเข้าใจและก้าวข้าม อคติ มันจะเป็นแนวทางที่ทำให้เกิดการเห็นความจริง แต่ทุกวันนี้ ความเข้าใจที่ไม่ชัดเจน ไม่ชัดเจนในความเป้นตัวเอง ไม่เข้าใจคนอื่นดีพอ จึงกลายเป็นอคติที่ปิดบังสายตาและโลกทัศน์ในการมองเห็นความเป็นจริง เมื่อมองไม่เห็นความเป็นจริงจึงนำ อคติที่มีไปตัดสินเรื่องราวต่างๆ จึงยิ่งห่างจากความจริงที่ควรจะเป็นไกลออกไปมากขึ้น

การกลับมาฟื้นความเข้าใจในความเป็นตัวตน ในรากเหง้าของตนเอง รวมทั้งทำความรู้จักของคนอื่นอย่างถ่องแท้มากขึ้น เพื่อที่จะรู้เขา รู้เรา เมื่อนั้นเราจะขยับใกล้ความเป็นจริงและอยู่กับตัวเองได้อย่างสนิทมากยิ่งขึ้น

ขอให้ทุกท่าน มีความสุขกับการอยู่กับวัฒนธรรมของตนเองและขอพระเป็นเจ้าอวยพระพรในทุกวัฒนธรรมครับโดยเฉพาะวัฒนธรรมปกาเกอะญอซึ่งเป็นหนึ่งในวัฒนธรรมของมวลมนุษยชาติ

ต่าบลื๊อครับ

เครื่องดนตรีเก่าแก่ของปกาเกอะญอน่าเสียดายค่ะถ้าเลิกใช้ นำมาใช้ในการนมัสการพระเจ้า
ซิค่ะ ขอพระคุณพระเจ้าทรงสถิตย์กับชุมชนปกาเกอะญอน๊ะคะ

เรียน คุณพระคุณ
การนำเครื่องดนตรีปกาเกอะญอมาเล่นในโบสถืเพื่อสรรเสริญพระเจ้า น่าะเป็นสิ่งที่พอพระทัยของพระเป็นเจ้า ในความคิดของกลุ่มนักดนตรีพื้นบ้านปกาเกอะญอ และเราพยายามหาพื้นที่และโอกาสเหล่านั้น แต่กับกลุ่มผู้นำศาสนาบางคนบางพวกกลับเห็นต่างกับเรา ซึ่งเป็นสิ่งที่ท้าทายในการทำความเข้าใจประเด็นเหล่านนี้รออยู่ อธิษฐานเผื่อด้วยนะครับ พระวิญญาณจะได้ทำงานในหัวใจของผู้นำเหล่านั้น ที่จะหยิบของประทานทางวัฒนธรรมที่พระเจ้าให้มา เป็นเครื่องบูชาในการสรรเสริญพระเป็นเจ้า และพระเจ้าก็จะอวยพรวัฒนธรรมและคนปกาเกอะญอ อาเมน

ต่าบลื๊อครับ ที่เข้ามาแลกเปลี่ยน มีโอกาสคงได้คุยกันอีกครับ

พระเจ้าอวยพรครับ

น้องชิ (ขอเรียกอย่างนี้น๊ะค่ะ) วันนี้เปิดเจอเพลงตัวอย่างค่ะ
ทำนองน่าฟัง เพราะมาก และรู้สึกดีมากด้วย
ขอพระเจ้าทรงสถิตย์อยู่กับน้อง และคนปกาเกอญอทุกคนค่ะ
และจะอยู่ในคำอธิษฐานเสมอค่ะ

ต่าบลื๊อครับ พี่พระคุณ

ขอพระเจ้าอวยพรครับ และขอพระพรพระเป็นเจ้าได้อวยพรให้ประเทศชาติและมนุษยชาติจงมีแต่สันติสุข ทุกชน ทุกชั้น ทุกชาติ ทุกศาสนา และทุกวัฒนธรรม ครับ

ต่าบลื๊อครับ

แสดงความคิดเห็น

ในทุกความคิดเห็น จะมีหมายเลขไอพีของคุณ (38.103.63.62) แสดง

• การแสดงความเห็นในเว็บบอร์ดต้องอยู่บนพื้นฐานการเคารพในสิทธิและความหลากหลายทางเชื้อชาติ เพศ ศาสนา วัฒนธรรม และความเชื่อ ตลอดจน วิถีชีวิต และสิทธิส่วนบุคคล
• การวิพากษ์วิจารณ์คำพูด ข้อเขียน หรือความคิดเห็นของบุคคลอื่น ย่อมทำได้โดยสุภาพหลีกเลี่ยงข้อความใดๆอันเป็นการละเมิดหรือดูแคลนต่อบุคคลอื่น
• การวิพากษ์วิจารณ์การกระทำของบุคคลอื่นย่อมทำได้โดยสุภาพ ในกรณีที่เป็นการกระทำที่กระทบต่อสาธารณะหรือกระทำโดยสาธารณะ
• ประชาไทขอความร่วมมือ หากต้องการให้ข้อมูลที่คิดว่าเป็นประโยชน์ได้แสดงบนเว็บบอร์ด กรุณางดเว้นการใช้ถ้อยคำที่มีลักษณะเหยียดเพศ เหยียดเชื้อชาติ ศาสนา และเชื่อมโยงถึงสถาบันพระมหากษัตริย์ซึ่งเป็นการล่อแหลม

คำถาม: วันนี้วันที่เท่าไหร่ ? (ใส่เฉพาะเลขวันที่เท่านั้น) *

ชื่อ: *

อีเมล: (ถ้ามี) ข้อมูลนี้จะไม่แสดงต่อสาธารณะ.

โฮมเพจ: (ถ้ามี)

ความคิดเห็น: * ใช้โค้ด HTML ไม่ได้

(สูงสุด 1,000 ตัวอักษร)
พิมพ์ได้อีก ตัว