บทเพลงต้องห้าม (3)

ส่งมาเมื่อ 19 ก.ย. 2008 - 00:00:00.  หมวด: คนชายขอบ  ป้าย:

หมวด ธาปลือลอ ได้เริ่มถูกขับขาน ซึ่งเป็นหมวดที่ว่าด้วย การจากไปสู่ปรโลก ซึ่งปกติแล้วก่อนที่คนจะตายมักมีลางสังหรณ์ปรากฎแก่คนใกล้ชิดหรือคนรอบข้างเสมอ นั่นหมายความว่าถึงเวลาของผู้ตายแล้ว เวลาแห่งความตายนั้นย่อมมาถึงทุกคน เพราะฉะนั้นก่อนตายควรทำความดีหรือทำคุณประโยชน์ให้เกิดแก่แผ่นดินถิ่นเกิดที่เราอาศัยอยู่ตอนมีชีวิตให้มากที่สุด เมื่อลางสังหรณ์มาถึงเราจะได้จากอย่างหมดทุกข์หมดห่วง ตัวอย่าง ธา หมวดนี้เริ่มต้นดังนี้

มี หม่อ เคลอ ฮะ เหน่ อะ เด                 มีหม่อ คอ ฮะ เหน่ อะ เด

เต่อ เหม่ เคลอ ฮะ เหน่ อะเด                ต่า เต่อ จื่อ เดอ หนี่ เดอ เช ฯ..ล..ฯ

ฝันว่ากิ่งโพธิ์ละทิ้งต้น                          ฝันว่ากิ่งไทรได้จากต้น

แท้จริงโพธิ์ ไทร ยังอยู่ดี                      มีผ้าคนตายถูกแขวนในบ้าน

จากนั้นจะต่อด้วย ธา หมวด เชอเกปลือ หรือส่งวิญาณผู้ตาย ธาหมวดนี้เป็นการชี้ให้ผู้ตายเห็นว่าสิ่งที่ได้ทำลงไปในตอนที่มีชีวิตอยู่นั้น ส่งผลต่อการดำเนินชีวิตในโลกหลังความตายด้วย เพราะชีวิตหลังความตายต้องไปอยู่ในอีกโลกหนึ่งที่เรียกว่า โลกปลือ ชีวิตหลังความตายจะดีหรือไม่ขึ้นอยู่กับการกระทำตอนที่มีชีวิตอยู่บนโลกของคนเป็น หากทำดีตอนมีชีวิตอยู่กลับไปที่โลกปลือชีวิตจะสบาย หากทำชั่วหรือสร้างกรรมไว้มากก็ต้องกลับไปรับผลแห่งกรรมที่โลกปลือเช่นกัน นอกจากบอกคนตายแล้วยังเตือนคนเป็นที่ยังมีชีวิตอยู่ด้วยว่า มีโลกหลังความตายแน่นอน ดังบทธา ที่ว่า

เชอ เก ปลือตือที ฉ่าปู                         ที โมโตร เจะ หล่อ ฉื่อ ทู

เชอ เกปลือ ตือ ฮี่ โด โจะ                     หน่า ฮู ปลือชอ เอาะ โอโจะ ฯ..ล..ฯ

ส่งวิญญาณผู้ตายถึงขุนห้วย                   พบรางน้ำเงินหินซักผ้าทอง

ส่งวิญญาณผู้ตายถึงริมหมู่บ้าน               ยินเสียงไก่ขันแว่วดังมา

จากนั้นต่อด้วย ธา หมวดฉ่อลอ เป็นหมวดที่ว่าด้วยการฝากของที่ระลึกให้ผู้ตาย เพื่อเป็นการย้ำอีกทีว่าคนเราตายแล้วไม่สามารถเอาอะไรกลับไปสู่โลกปลือได้เลย การสะสมสิ่งของหรือทรัพย์สินตอนที่ยังมีชีวิตอยู่นั้นกลายเป็นสิ่งที่ไม่มีความหมายในโลกปลือ และอีกอย่างเป็นการบอกผู้ตายว่าไม่ต้องห่วงและไม่ต้องยึดติดกับทรัพย์สินบนโลก เพราะในโลกปลือเองก็มีสิ่งเหล่านั้นสมบูรณ์เพียงพออยู่แล้ว และคนเป็นบนโลกก็จะส่งสมทบให้ด้วย ดังคำธาที่ว่า

ฉ่อ ลอ เหน่ ปลือ อะ ส่า สุย                   ชุ ญ่า โอะ เก่อ แน โข่ ที

ฉ่า ลอ เอะ ปลือ อะ ส่า ฮอ                    ชุ ญา โอะ แกวะ เอะ แกวะ จอ ฯ..ล..ฯ

ฝากส้มเขียวหวานให้โลกปลือ                 ต่อไปจะพบน้ำผึ้งหวาน

ฝากผลส้มโอไปให้โลกปลือ                   ต่อไปจะพบน้ำมิ้นหวาน

หลังจากฝากของให้ผู้ตายแล้ว ต้องมีการเรียกสติของคนเป็นกลับมา ให้ขวัญของคนเป็นกลับมาอยู่กับเนื้อกับตัว อย่าได้ไปอยู่กับผู้ตาย เพื่อเป็นการตัดความผูกพันของขวัญออกจากผู้ตาย ด้วยเหตุนี้ในงานศพจะไม่อนุญาตให้เด็กทารก คนที่เจ็บป่วย และหญิงตั้งครรภ์ ไปร่วมงาน เนื่องจากคนกลุ่มนี้กำลังอยู่ในช่วงที่ขวัญอ่อน หากไปร่วมงานอาจทำให้ถูกขวัญของผู้ตายชักชวนไปอยู่ด้วยได้ง่าย ธาหมวดนี้มักมีการเริ่มต้นดังนี้

ปลือ เหม่ ลอนา เลอ อะ พอ                   หน่อ โค เหน่อ พอ โอะ ปอ ปอ

ปลือ เหม่ ลอ นา เลอ อะ ควา                  หน่อ โค หน่อ ควา โอะ อา อา ฯ..ล..ฯ

หากปลือล่อเจ้าด้วยดอกไม้                     ดอกไม้บนโลกของเจ้ามีอยู่เหลืองอร่าม

หากปลือหลอกเจ้าด้วยชายหนุ่ม               บนโลกมีชายหนุ่มมากมาย

เมื่อขวัญของคนเป็นเริ่มกลับมาแล้ว บทธาจึงเปลี่ยนเรื่องราว เพื่อขยับมาที่ปรากฎการณ์ที่เกิดขึ้น เพื่อชี้ให้คนที่ยังมีชีวิตอยู่เห็นว่า คนตายได้เสร็จสิ้นภารกิจบนโลกแล้ว ที่เราเห็นอยู่ข้างหน้าเป็นเพียงร่างที่ไร้มิ่งไร้ขวัญ แต่ที่สำคัญคนที่ยังมีชีวิตอยู่ต้องดำรงชีวิตอยู่บนโลกต่อไป ซึ่งคนปกาเกอะญอเรียกโลกว่า “ห่อ โข่ เคลอ” แปลว่า ที่แห่งการร้องไห้ นั่นหมายความว่า คนจากไปย่อมสบายกว่า แต่คนที่ยังอยู่ต้องดิ้นรนต่อ ต้องฝ่าฟันและเผชิญกับการร้องไห้ต่อไป ธาหมวดนี้เรียกว่า หมวดธาชอเต่อแล หรือธา เปลี่ยนสู่เรื่องราวทางโลก ดังตัวอย่างธาต่อไปนี้

โกละ โปะ อะ ค อเหม่ เก่อ ชอ                 ต่า ซี อะ คอ หน่อ เดอจอ

โกละ โปะ อะ คอ เก่อ ชอ พา                  ต่า ซี อะ คอ นา เดอ ยา

มา โอะ ปลือ อะ คอ วี ลี                         หน่อ เดอ จอ อะ คอ โอะ ดิ

มา โอะ ปลือ อะ คอ วี มะ                        อะ คอ โอะ ดิ นา เดอ ยา

ส่วนท้ายของฆ้องกบมีสัญลักษณ์เป็นช้าง     มนุษย์ตายเป็นสัญลักษณ์ของสัจจะธรรม

ช้างอยู่คู่กับฆ้องกบ                                 ความตายอยู่คู่เธอกับฉัน

งานของผู้ตายเสร็จสิ้นแล้ว                        แต่งานของหนุ่มสาวยังมี

เรื่องของผู้ตายเป็นความหลัง                     ข้างหน้าคือเรื่องเธอกับฉัน

[ Permalink ] . [ 5 ความคิดเห็น ]  

ตามความเข้าใจของผมแล้วคิดว่า ปลือ คงหมายถึง ปรโลก ซึ่งเป็นโลกหน้า โลกของผู้ที่จากเราไป ในขณะเดียวกัน ปลืออาจเป็นสัญลักษณ์ของสิ่งใดสิ่งหนึ่งที่ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตบนโลกนี้ อาจเป็นวิญญาณก็ได้ คำว่า ห่อ โข่ เคลอ ถ้าแปลความหมายตามตรงโดยที่ไม่ต้องตีความก็คือ ผืนแผ่นดิน พื้นดิน ก็ไม่น่าจะผิด ส่วนที่แปลว่าที่แห่งการร้องไห้ คงเป็นที่มาของคำ ๆ นี้

โอะ มึ โช เปอ ครับ

ปลือก่อ คือ ปรโลก ปลือ คือ คนที่ตายแล้ว หรือชีวิตหลังความตาย
ห่อโข่เคลอ ผืนดินแห่งการร้องไห้ก็ได้ หรือที่แห่งการร้องไห้ก็ได้ นั่นหมายถึงที่แห่งความทุกข์ ทุกวันนี้เราต้องพยายามหนีความทุกข์ แต่วิตหลังความายนั้น แต่ละวัฒนธรรมอาจมีมุมมองที่ความเชื่อแตกต่างกันไป ที่นำเสนอเป็นมุมมองและความเชื่อของคนปกาเกอะญอครับท่าน

ต่าบลื๊อครับที่เมาแลกเปลี่ยน ไกล้ปิดเทอมแล้วคงได้กลับมาที่ห้วยตองบ้างนะ หรือจะไปหนองเต่า


ต่าบลื๊อครับ
ชิ

อยากจะรู้ว่า คน ปกาเกอะญอ/โผล่ง มีคำว่า..สวรรค์..หรือสถานที่ ที่เรียกว่า สวรรค์หรือไม่

ตามความเข้าใจของผมคำว่า..สวรรค์..หรือ.. สะโว่.. ที่ใช้กันในภาษาโผล่ง ภาคกลาง เป็นคำที่มาจาก ภาษา บาลี สันสกต และเป็น ความเชื่อที่มาจาก พุทธ และพรามณ์

เมื่อเป็นเช่นนี้ ก่อนที่ คนปกาเกอะญอ/โผล่ง จะหันกลับมา นับถือ ศาสนา พุทธ, คริสต์ ที่มีความเชื่อเกี่วกับ ..สวรรค์..ในความเชื่อดั้งเดิม คำว่าสวรรค์ หรือสถานที่ที่เปรียบดังสวรรค์ ของคนปกาเกอะญอ/โผล่ง เมีไหมและเรียกอย่างไร วานผู้รู้ช่วยกันตอบที

ส่วนคำว่า..ห่อ โข่ เคลอ..ในภาษา ปกาเกอะญอ นั้น ภาษาโผล่ง ออกเสียงว่า..งัง คู้ โคล้ง..

ตำว่า ..งัง คู้ โคล้ง ..แปลได้ว่า..แผ่นดิน ..บนแผ่นดิน หรือ ตีความไปได้อีกว่า..ร้องไห้ บนแผ่นดิน หมายความว่า คนเราเกิดมาบนแผ่นดินนี้ จะต้อง พบกับความทุกข์ หรืออุปสรรค จนต้อง..ร้องไห้..

ผมังมีเรื่อง..ปลือ ปู่..หรือ สถานที่หรือ ดินแดน ของ คนตาย..ในความเชื่อของคนโผล่ง ที่จะมาแลกเปลี่ยน เอาไว้ งวดหน้า นะครับ

โอะ หมึ โช เปอ ครับ
ครับ ปลือก่อ หมายถึง ปรโลก ไม่ทราบว่า ปลือใช้กับชีวิตหลังความตายของคนอย่างเดียวหรือว่าสิ่งอื่นด้วย ในส่วนของสวรรค์นั้น ผมเคยได้ยินเขาพูดกันว่า มุ โข่ บอ หมึ และ นรกนั้นว่า เลอ หระ ไม่ทราบว่าที่บ้านของชิ เรียกกันว่าอย่างไร ช่วงปิดภาคเรียนก็คงอยู่หลายที่แหละครับ

โอะ มึ โช เปอ ครับ
ผมมีความรู้เรื่องภาษาของพี่น้องโพล่ง น้อยมากครับ อ.วุฒิ ส่วนสวรรค์นั้น มีคำอยู่ สองคำที่ใช้เรียกคือ คำว่าดูเต่อวอ กับ มูโข่
ดูเต่อวอนั้นหลายคนมองว่าเป็นพื้นที่ของความรักความช่วยเหลือ เอื้อเฝื้อกัน ซึ่งตรงกันข้ามกับ ห่อโข่เคลอ ที่ต้องเจอแต่บรรยากาศร้องร้องไห้

ส่วนมู่โข่ ก็คือที่แห่งชีวิตนิรันดร ไม่มีความตายอีก ซึ่งอาจดูคล้ายแนวคิดคริสต์นิดๆ แต่หากดูความเชื่อดั้งเดิมคนปกาเกอะญอ หลายอย่างสอดคล้องกับคัมภีร์ไบเบิล โดยเฉพาะฉบับเดิม
โครตไกล้เคียงเลยครับไม่ว่าจะเป็นความเชื่อและพิธีกรรม ซึ่งเป็นประเด็นที่น่าสนใจมากนะครับ ผมกะว่าอย่ากทำวิยประเด็นนี้เหมือนกัน

ยินดีมากครับ ที่อ.วุฒิกลับเข้ามาแลกเปลี่ยน หวังว่าต้นข้าวไกล้จะออกรวงแล้วนะครับ ขอให้มีสุขภาพแข็งแรงนะครับ ฝากสวัสดี แม่บ้าน อาจารย์และทักทายลูกชายรวมทั้งพี่น้องปกาเกอะญอแถวราชบุรีด้วนะครับ อยากไปเที่ยวอยู่เหมือนกันครับ แต่จังหวะยังไม่ได้
ต่าบลื๊อ ครู ประเสริฐ ด้วยนะครับ

ต่าบลื๊อครับ

แสดงความคิดเห็น

ในทุกความคิดเห็น จะมีหมายเลขไอพีของคุณ (38.103.63.62) แสดง

• การแสดงความเห็นในเว็บบอร์ดต้องอยู่บนพื้นฐานการเคารพในสิทธิและความหลากหลายทางเชื้อชาติ เพศ ศาสนา วัฒนธรรม และความเชื่อ ตลอดจน วิถีชีวิต และสิทธิส่วนบุคคล
• การวิพากษ์วิจารณ์คำพูด ข้อเขียน หรือความคิดเห็นของบุคคลอื่น ย่อมทำได้โดยสุภาพหลีกเลี่ยงข้อความใดๆอันเป็นการละเมิดหรือดูแคลนต่อบุคคลอื่น
• การวิพากษ์วิจารณ์การกระทำของบุคคลอื่นย่อมทำได้โดยสุภาพ ในกรณีที่เป็นการกระทำที่กระทบต่อสาธารณะหรือกระทำโดยสาธารณะ
• ประชาไทขอความร่วมมือ หากต้องการให้ข้อมูลที่คิดว่าเป็นประโยชน์ได้แสดงบนเว็บบอร์ด กรุณางดเว้นการใช้ถ้อยคำที่มีลักษณะเหยียดเพศ เหยียดเชื้อชาติ ศาสนา และเชื่อมโยงถึงสถาบันพระมหากษัตริย์ซึ่งเป็นการล่อแหลม

คำถาม: วันนี้วันที่เท่าไหร่ ? (ใส่เฉพาะเลขวันที่เท่านั้น) *

ชื่อ: *

อีเมล: (ถ้ามี) ข้อมูลนี้จะไม่แสดงต่อสาธารณะ.

โฮมเพจ: (ถ้ามี)

ความคิดเห็น: * ใช้โค้ด HTML ไม่ได้

(สูงสุด 1,000 ตัวอักษร)
พิมพ์ได้อีก ตัว