เพลงเตหน่ากู : การต่อยอดองค์ความรู้

ส่งมาเมื่อ 18 ก.ค. 2008 - 00:00:00.  หมวด: คนชายขอบ  ป้าย:

ลูกชายหายหน้าไปจากการเรียนรู้การเล่นเตหน่ากูกับพ่อเป็นหลายสิบ จนผู้เป็นแม่ที่คอยหุงอาหารให้หมูในตอนหัวค่ำเกิดคำถามต่อผู้เป็นพ่อ

“ไอ้ตัวเล็กมันเล่นเป็นแล้วเหรอ? มันถึงไม่มาฝึกเพิ่ม” แม่ถามพ่อซึ่งนั่งอยู่ตรงข้ามกะบะไฟดินในบ้าน

“มันบอก มันจะฝึกเอง มันคงไปฝึกที่บ้านผู้สาวมั้ง?” พ่อตอบแม่พร้อมกับสันนิษฐานพฤติกรรมของลูกชาย

“มันก็ธรรมดาแหละ วัวตัวผู้พอมันเริ่มเป็นหนุ่ม มันก็เริ่มแตกฝูงไปหาตัวเมียในฝูงอื่น ก็เหมือนพ่อตอนเป็นหนุ่มนั่นแหละ อยู่บ้านอยู่ช่องซะที่ไหน กลางค่ำกลางคืนดึกแล้วไล่กลับบ้านก็ไม่ยอมกลับ ค่ำไหนค่ำนั้น มาหาทุกคืน” แม่เปรียบเทียบให้พ่อฟัง

“พ่อ สายเตหน่ากูขาดไปสองสาย ช่วยใส่ให้หน่อย” ลูกชายโผล่เข้ามา

“นี่ ถ้าสายไม่ขาด ก็ไม่ยอมกลับมานะ” พ่อบอกกับลูกชาย

“ก็เพื่อนมันเล่นแบบไม่ยอมยั้งมือ ขนาดสายเบรกรถเครื่องยังเอาไม่อยู่เลย” ลูกชายบอกพ่อ

“คนเฒ่าปกาเกอะญอเคยบอกว่า เหน่อ โหม่ โส่ นา เหนอ เตอ ชกา เก่อ จ่า โส่ ลอ ดะ เหน่อ ซะ

แม่สอนเจ้าไม่ฉลาดขึ้น เจ้าต้องสอนตัวของเจ้าเอง ไปหาสายเบรกรถเครื่องมา” บอกให้ลูกชายไปหาสายเตหน่าเพื่อมาใส่ทดแทนสายเดิมที่ขาดไป ซึ่งไม่สามารถหาซื้อได้ตามร้านขายอุปกรณ์ดนตรีทั่วไป แหล่งของมันอยู่ที่ร้านซ่อมจักรยานยนต์

เมื่อสายเตหน่ากูที่ขาดไปถูกนำสายใหม่มาทดแทนเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เตหน่ากูจึงถูกตั้งสายใหม่อีกครั้งแล้วถูกเล่นอีกครั้งโดยผู้เป็นลูกชาย เสียงเพลงแต่ละเพลงที่ถูกสอนมา วิธีการเล่นแต่ละอย่างที่ได้รับมา ถูกขับขานบรรเลงได้อย่างน่าพอใจ

“พ่อมีเพลงอื่นๆ และวิธีการเล่นแบบอื่นๆ ที่จะสอนผมอีกไหมครับ?” ลูกชายได้ถามพ่อหลังทำในสิ่งที่ผู้เป็นพ่อสอนมาได้เกือบหมดแล้ว

“มันยังมีเพลงเตหน่ากูอีกมากมาย มันยังมีวิธีการเล่นอีกหลายแบบ ที่พ่อสามารถสอนได้และที่พ่อไม่สามารถสอนได้ แต่บางสิ่งบางอย่างลูกต้องเรียนรู้จากที่อื่นบ้าง และเรียนรู้ด้วยตนเองด้วย” พ่อแนะนำเขา

“อย่างไรครับ?” ลูกถามด้วยความไม่เข้าใจ

“เริ่มแรกคนเราเกิดมาได้ถูกกำหนดให้เป็นบางสิ่งบางอย่างโดยธรรมชาติ เช่น พื้นที่บริบทครอบครัว ชุมชน และวัฒนธรรมของเรากำหนดให้เราเป็นคนที่อยู่บนภูเขาเป็นปกาเกอะญอ มีความสามารถในการปลูกข้าวทำไร่ทำนา เราจะเป็นสิ่งเหล่านั้นโดยธรรมชาติ มันเป็นวิถีในชีวิตของเรา ซึ่งเราต้องอยู่ปฏิบัติและเรียนรู้กับมันโดยธรรมชาติ

ขั้นที่สอง เราต้องเริ่มแสวงหาองค์ความรู้จากคนอื่น จากแหล่งอื่นๆ ด้วย เพื่อเป็นบทเรียน เพื่อเป็นแนวทาง เพื่อเป็นแบบอย่างพื้นฐาน ในการปรับใช้เพื่อเพิ่มทักษะขีดความสามารถและศักยภาพในการดำรงชีวิตของเราให้ดำรงอยู่อย่างเหมาะสมกับบริบททางสังคมและวัฒนธรรมที่เราอาศัยอยู่

ขั้นที่สาม เราต้องมีการยกระดับองค์ความรู้ที่มีอยู่และต่อยอดโดยการคิดค้นองค์ความรู้เพิ่มพร้อมที่จะรับใช้ผู้คนในสังคมแห่งยุคสมัยอย่างเท่าทัน อย่างมีเกียรติ มีศักดิ์ศรีและภาคภูมิใจในความเป็นตัวของตนเอง

ในขั้นตอนนี้จำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องนำเอาสิ่งเรามีที่ถูกกำหนดโดยธรรมชาติ ผสมผสานกับองค์ความรู้พื้นฐานที่ได้เรียนรู้มาจากคนอื่นจากแหล่งอื่น เป็นฐานในการต่อยอดองค์ความรู้

ดนตรีก็เช่นกัน บางทีต้องเรียนจากคนอื่น จากแหล่งอื่น ในขณะที่บางอย่างต้องเรียนรู้ด้วยตนเองเพื่อเกิดการคิดค้นต่อยอดได้ด้วย ซึ่งเป็นขั้นตอนหนึ่งที่สำคัญมากๆ ที่แสดงถึงความเป็นตัวของตนเอง” ผู้เป็นพ่อแนะนำลูกชายเพื่อเป็นแนวทางอีกครั้ง

[ Permalink ] . [ 4 ความคิดเห็น ]  

ดีใจที่มีเสียงเพลง เสียงเตน่ากูจากชิ ให้ฟังเสมอ

โอะ มึ โช เปอ ครับ

วันก่อนไปงานขึ้นโปสถ์ใหม่ที่บ้านห้วยเดื่อ ได้เจอศิลปินปกาเกอะญอหลายท่าน
เจอ จุ้ย และ น้องอิ้ด้วย ทำให้คิดถึงคุณครูประเสริฐเช่นกัน
หวังว่าคง คงได้เจอกันในไม่ช้า

ต่าบลื๊อครับ

อยากบอกชิว่า ชอบเพลง ต่าบลื้อ ในอัลบัมบทเพลงจากนกเขาป่ามาก
ได้มีโอกาสฟังชิเล่นเตหน่า ที่สวนผึ้ง บ้านคุณแฟรงกี้ เมื่อหลายปีมาแล้ว
เป็นเวลาแห่งสุทรียะ ที่ดีที่สุดครั้งหนึ่ง ที่ให้ระลึกถึงอยู่บ่อยๆ
เหมือนชิ เกิดมาเพื่อเล่นดนตรีชิ้นนี้ ความรู้สึกเมื่อได้ฟังคือ โลกนี้ไม่ได้แบ่งแยกจากกัน หากแต่รวมกันเป็นหนึ่งเดียว เราเป็นพี่น้องร่วมโลก และเป็นเพื่อนร่วมทุกข์
เสียงเตหน่าจากชิ ไม่ใช่การเลียนเสียงธรรมชาติ ใบไม้ หรือสายน้ำ แต่มันมีเสียงใบไม้ สายน้ำ และเรื่องราวของชีวิตอยู่ในนั้น
ดนตรีที่ให้ความจรรโลงใจชักจะหายากเต็มทน
พยายามตามข่าว ว่าจะมีโอกาสนั้นที่กรุงเทพ บ้างหรือไม่ และเมื่อไหร่ หากมีโอกาสแจ้งให้ทราบบ้าง จะขอบคุณค่ะ

ยินดีครับ ปูน

ยังนึกถึงบรรยากาศหน้าบ้าน อ.แฟรงค์อยู่
ดีใจที่มีคนในเมืองมีความคิด ความเข้าใจต่อเพื่อนมนุษย์ร่วมโลกด้วยกันเช่นนี้ อยากให้มีเยอะๆครับ
ส่งข่าวปูนอีกว่า อัลบั้มใหม่ ใกล้เสร็จแล้วครับ คิดว่าไม่เกิน กันยาฯ น่าจะคลอดได้
ยังไง ภ้ามีจังหวะไปเล่นที่ กทม. จะส่งข่าวให้ครับ

ต่าบลื๊อครับ

แสดงความคิดเห็น

ในทุกความคิดเห็น จะมีหมายเลขไอพีของคุณ (38.103.63.60) แสดง

• การแสดงความเห็นในเว็บบอร์ดต้องอยู่บนพื้นฐานการเคารพในสิทธิและความหลากหลายทางเชื้อชาติ เพศ ศาสนา วัฒนธรรม และความเชื่อ ตลอดจน วิถีชีวิต และสิทธิส่วนบุคคล
• การวิพากษ์วิจารณ์คำพูด ข้อเขียน หรือความคิดเห็นของบุคคลอื่น ย่อมทำได้โดยสุภาพหลีกเลี่ยงข้อความใดๆอันเป็นการละเมิดหรือดูแคลนต่อบุคคลอื่น
• การวิพากษ์วิจารณ์การกระทำของบุคคลอื่นย่อมทำได้โดยสุภาพ ในกรณีที่เป็นการกระทำที่กระทบต่อสาธารณะหรือกระทำโดยสาธารณะ
• ประชาไทขอความร่วมมือ หากต้องการให้ข้อมูลที่คิดว่าเป็นประโยชน์ได้แสดงบนเว็บบอร์ด กรุณางดเว้นการใช้ถ้อยคำที่มีลักษณะเหยียดเพศ เหยียดเชื้อชาติ ศาสนา และเชื่อมโยงถึงสถาบันพระมหากษัตริย์ซึ่งเป็นการล่อแหลม

คำถาม: วันนี้วันที่เท่าไหร่ ? (ใส่เฉพาะเลขวันที่เท่านั้น) *

ชื่อ: *

อีเมล: (ถ้ามี) ข้อมูลนี้จะไม่แสดงต่อสาธารณะ.

โฮมเพจ: (ถ้ามี)

ความคิดเห็น: * ใช้โค้ด HTML ไม่ได้

(สูงสุด 1,000 ตัวอักษร)
พิมพ์ได้อีก ตัว