blogazine prachatai บล็อกกาซีน (beta)  |  บล็อกทั้งหมด  |  จัดการบล็อก  |  เงื่อนไขและข้อตกลง  |  นโยบายความเป็นส่วนตัว  |  ประชาไท

อิคิงามิ สาส์นสั่งตาย - ยี่สิบสี่ชั่วโมงสุดท้ายในชีวิตคุณ

ส่งมาเมื่อ 20 เม.ย. 2008 - 08:29:40.  หมวด: บันเทิง  ป้าย:

ตลอดช่วงชีวิตที่ผ่านมาของคุณ คุณคิดว่าตัวคุณเองได้ใช้เวลาทั้งหมดที่มีไปอย่างคุ้มค่าแล้วหรือเปล่าคะ?

คุณเคยมีช่วงเวลาที่ปล่อยปละละเลยตัวเองและคนรอบข้าง ซึ่งเมื่อมองย้อนกลับไป ก็ให้นึกเสียดายว่า น่าจะให้ความสำคัญกับช่วงเวลานั้นมากกว่านี้บ้างไหม?

คุณเป็นคนผลัดวันประกันพรุ่งหรือเปล่า? มีคำที่คุณอยากพูด มีคนที่คุณอยากพบ มีความฝันที่คุณยังไม่ได้ตั้งต้นลงมือทำให้เป็นความจริงอยู่บ้างไหม?

และถ้ารู้ตัวล่วงหน้าว่าชะตากรรมของคุณได้ถูกกำหนดมาให้ต้องตายในอีกหนึ่งวันข้างหน้า คุณจะใช้ช่วงเวลายี่สิบสี่ชั่วโมงสุดท้ายไปทำอะไร?

20080420

อิคิงามิ สาส์นสั่งตาย เป็นการ์ตูนเรื่องใหม่ จากค่ายลิขสิทธิ์น้องใหม่ TKO Comics เรื่องและภาพโดย MASE Motoro เพิ่งวางแผงเล่มแรกเมื่อเดือนมีนาคมที่ผ่านมานี่เองค่ะ    

ที่มาของอิคิงามิ เริ่มมาจากแนวความคิดแปลกใหม่เก๋ไก๋ของรัฐบาลญี่ปุ่น (ในการ์ตูน) ที่ขนาดประชาชนขยันขันแข็ง ทำงานกันเป็นบ้าเป็นหลังขนาดนั้นแล้ว ก็ยังอุตส่าห์คิดว่าพวกเขายังใช้ศักยภาพในตัวไม่คุ้มค่า ได้แต่ใช้ชีวิตให้ผ่านไปวัน ๆ โดยไม่ตระหนักถึงคุณค่าของตัวเอง ถ้าพวกเขาตระหนักว่าตัวเองยังมีสิ่งที่สามารถทำได้มากกว่านี้ แล้วลงมือทำทันทีละก็ อัตราการพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศจะเพิ่มสูงขึ้นอีกหลายเท่าทีเดียว

วิธีแก้ปัญหานี้ก็คือ การบัญญัติกฎหมายที่เรียกว่า ‘กฎผดุงความรุ่งเรืองแห่งชาติ’ ขึ้นมา

ด้วยความจริงที่ว่า แม้ชีวิตมนุษย์จะเป็นช่วงเวลาที่มีขอบเขตจำกัด แต่ก็มีน้อยคนนักที่จะตระหนักถึงขอบเขตของมัน คนส่วนใหญ่หลงลืมไปว่ามีหลายสาเหตุ หลายปัจจัยนักที่สามารถทำให้พวกเขาตายได้ก่อนที่จะถึงค่าเฉลี่ยอายุขัยของมนุษย์ พวกเขาจึงมักใช้เวลาไปอย่างเปลืองเปล่าโดยไม่ได้เริ่มลงมือทำสิ่งที่ทำได้หรืออยากทำเสียที จึงเกิดแนวคิดที่ว่า หากมีอะไรสักอย่างที่สามารถทำให้มนุษย์ตระหนักถึงช่วงเวลาอันจำกัดของตน ให้รู้สึกว่าตัวเองกำลังกอดความตายไว้ และวันพรุ่งนี้อาจไม่มีวันมาถึง พวกเขาจะลงมือทำทุกสิ่งทุกอย่างที่สามารถทำได้เสียตั้งแต่วันนี้โดยไม่ผลัดวันประกันพรุ่งอีกต่อไป เพื่อจะได้ไม่ต้องเสียใจภายหลัง

นั่นเองเป็นที่มาของวัคซีนเข็มเล็กๆ เข็มหนึ่ง ที่เรียกว่า ‘วัคซีนเพื่อความรุ่งเรืองแห่งชาติ’ ด้วยตัวตนที่แท้จริงของมันนั้นไม่มีอะไรมากไปกว่าวัคซีนสำหรับป้องกันโรคติดต่อที่ไม่สลักสำคัญอะไรนักโดสหนึ่ง สิ่งที่พิเศษคือ ในทุก ๆ หนึ่งพันเข็ม จะมีหนึ่งเข็มที่บรรจุนาโนแคปซูลชนิดพิเศษไว้ด้วย นาโนแคปซูลนี้ได้ถูกกำหนดอายุขัยไว้ล่วงหน้าแล้วว่าจะให้แตกออกที่วันไหน เวลาไหน เมื่อถูกฉีดเข้าไปในร่างกายคน นาโนแคปซูลจะไหลตามกระแสเลือดเข้าไปอยู่ที่ Pulmonary Artery (หลอดเลือดใหญ่ที่นำเลือดจากหัวใจไปฟอกที่ปอด) และหลับอย่างสงบ รอให้อายุขัยของมันมาถึง และเมื่อถึงเวลานั้น โดยไม่ผิดพลาดแม้เสี้ยววินาที นาโนแคปซูลจะแตกออก และส่งผลให้เจ้าของร่างกายเสียชีวิตทันที

วัคซีนเพื่อความรุ่งเรืองแห่งชาติ ถูกนำไปสุ่มฉีดให้แก่เด็กๆ ทุกคนในประเทศทุกๆ ปีในงานปฐมนิเทศนักเรียนชั้นประถมหนึ่ง เด็ก ๆ เหล่านี้จะได้รับรู้ว่าพวกเขาส่วนหนึ่งจะต้องตายก่อนที่จะข้ามพ้นวัยรุ่น คน ๆ นั้นอาจเป็นคนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เขา อาจเป็นเพื่อนสนิทของเขา หรือแม้แต่เป็นตัวของเขาเองก็ได้ ดังนั้น พวกเขาจะต้องไม่ใช้เวลาอันมีค่าของชีวิตให้เปลืองเปล่าไปกับสิ่งไร้สาระ หากเขาไม่อยากย้อนมองกลับมาในช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิตที่มาถึงเร็วกว่ากำหนดแล้วพบว่า ชีวิตที่ผ่านมาของเขาช่างไร้ค่า และยังเหลืออะไรอีกมากมายที่เขาอยากทำ หรือควรทำ แต่ไม่ได้ลงมือทำจนวาระสุดท้าย

พูดง่าย ๆ ว่า นี่คือการใช้ความตายมาเป็นเครื่องมือเพื่อให้ตระหนักถึงชีวิตนั่นเอง

แน่นอน ไม่ใช่ทุกคนหรอกที่เห็นด้วยกับกฏผดุงความรุ่งเรืองแห่งชาติ โดยเฉพาะคนที่มีประสบการณ์เคยสูญเสียคนในครอบครัวให้กับวัคซีนมรณะเข็มนี้ แต่เพื่อความเจริญรุ่งเรืองของประเทศชาติ นี่คือบัญญัติซึ่งไม่สามารถเปลี่ยนแปลง การเสียสละเพื่อเป็นตัวอย่างอันดีแก่ประชาชนที่ยังเหลืออยู่นับเป็นเกียรติ ไม่เพียงต่อตัวเองเท่านั้น ครอบครัวที่อยู่ข้างหลังยังได้รับการยกย่องและเงินชดเชยทำขวัญจำนวนมาก ส่วนคนที่ไม่ยอมรับกฎหมายข้อนี้ คือผู้ที่ขาดวิสัยทัศน์ มีความคิดด้อยพัฒนา สมควรแก่บทลงโทษถึงชีวิตด้วยวิธีการเดียวกันกับที่ตัวเขาไม่ยอมรับ นั่นคือการฉีดวัคซีนเข้าสู่ร่างกาย แต่เขาจะไม่ได้รับเกียรติ ไม่ได้รับเงินชดเชย ไม่ได้อะไรเลย

นอกจากความตายเพียงอย่างเดียว

แม้ว่าจะเป็นสิ่งที่มีเกียรติ แต่การตายอย่างปัจจุบันทันด่วนก็ยังคงเป็นสิ่งที่น่าเศร้า ดังนั้น เพื่อเห็นแก่มนุษยธรรม ทางรัฐบาลจึงได้จัดส่งเอกสารที่เรียกว่า ‘อิคิงามิ’ มายังผู้ตาย เพื่อแจ้งให้รู้ตัวก่อนถึงเวลาจริงยี่สิบสี่ชั่วโมง ผู้ตายจะได้ใช้เวลาที่เหลือนั้นกับครอบครัว ล่ำลาคนรู้จัก หรือทำสิ่งสุดท้ายที่อยากทำก่อนตาย

ซึ่งสำหรับผู้ตายหลายราย ยี่สิบสี่ชั่วโมงสุดท้าย คือช่วงเวลาที่ชีวิตของมนุษย์คนหนึ่งได้เริ่มต้นขึ้นอย่างแท้จริง

นี่คือเรื่องราวของอิคิงามิ สาส์นสั่งตาย การ์ตูนดราม่าที่จะสั่นสะเทือนจิตใจคุณจนถึงขีดสุด (ตามคำโปรยบนปกหน้า) ที่นำประเด็นเรื่องการตระหนักเกี่ยวกับความตายมาผูกเป็นเรื่องราวได้อย่างน่าสนใจ เป็นความจริงอย่างน่าประหลาดใจที่มีคนจำนวนมากไม่เคยระลึกถึงความจริงที่ว่าชีวิตเป็นช่วงเวลาอันจำกัด วินาทีที่เกิดคือวินาทีที่เริ่มต้นนับถอยหลังไปสู่วันตาย ซึ่งนั่นเป็นหลักธรรมที่ทุกท่านที่นับถือศาสนาพุทธคงจะรู้จักกันดีอยู่แล้ว

ลำพังการรับรู้ว่าตัวเองอาจต้องตายในวันใดวันหนึ่งข้างหน้า ก็เป็นสิ่งที่กระตุ้นความรู้สึกรักและหวงแหนวันเวลาที่เหลืออยู่มากพอแล้ว แต่อิคิงามิบีบเรามากกว่านั้น ด้วยการหดเวลานั้นสั้นเข้าจนเหลือเพียงยี่สิบสี่ชั่วโมงสุดท้ายก่อนตาย...การฉีดวัคซีนยังอาจมีความหวังให้คลายใจได้ว่าเราอาจไม่ใช่หนึ่งในพัน แต่การได้รับอิคิงามิ เป็นการยืนยันว่านี่คือยี่สิบสี่ชั่วโมงสุดท้ายในชีวิตพวกเขาแล้วจริง ๆ

ฉันเคยเห็นคำถามที่ว่า ถ้าพรุ่งนี้โลกจะต้องแตก และทุกคนจะต้องตาย คุณจะเลือกทำอะไรในยี่สิบสี่ชั่วโมงสุดท้าย อยู่บ่อย ๆ ตามเวบบอร์ดบางแห่ง คนที่เข้ามาตอบ ตอบจริงบ้าง เล่นบ้าง และส่วนใหญ่มักไปในแนวทางเดียวกันคืออยากจะใช้เวลาที่เหลืออยู่อย่างคุ้มค่ากับคนที่ตัวเองรักมากที่สุด

นั่นอาจเป็นคำตอบในอุดมคติ แต่เอาเข้าจริง ก็ไม่ใช่ทุกคนที่จะเลือกทำตามคำตอบในอุดมคตินั้นไปเสียทั้งหมด โดยเฉพาะเมื่อโลกไม่ได้แตก ทุกคนไม่ได้ตาย คนที่ตายคือคุณคนเดียวท่ามกลางประชากรอื่นหนึ่งพันคน คุณต้องตายทั้ง ๆ ที่ไม่มีความผิด ตายทั้ง ๆ ที่มีคนที่น่าจะตายมากกว่าคุณอยู่อีกมากมาย ช่วงเวลาสุดท้ายที่ผู้ตายนับถอยหลัง เป็นช่วงเวลาที่สามารถสร้างได้ทุกอารมณ์ ไม่ว่าจะเป็นความหวาดกลัว ความแค้น ความเศร้า ความสงบ หรือรู้ซึ้งถึงคุณค่าของชีวิต

จากสองตอนในเล่มแรกของอิคิงามิ คนหนึ่งเลือกที่จะใช้เวลาที่เหลืออยู่เพื่อการแก้แค้น อีกคนหนึ่งใช้เพื่อแก้ไขทางเดินที่เคยเลือกผิด สิ่งที่ชัดเจนจากทั้งสองตอนคือ เมื่อไม่มีอนาคตข้างหน้าเหลืออยู่อีกแล้ว สิ่งที่ถูกขับดันออกมาจากคนที่ไม่มีอะไรจะสูญเสียอีกต่อไป สามารถเป็นได้ทั้งทางบวกและทางลบ ขึ้นอยู่กับสิ่งที่พวกเขาเคยเผชิญ และลักษณะนิสัยที่เพาะบ่มมาชั่วชีวิต

ลองจินตนาการดูเล่น ๆ สิคะ ถ้าคุณคือผู้โชคดีที่ได้รับอิคิงามิ คุณจะทำอะไรกับยี่สิบสี่ชั่วโมงสุดท้ายในชีวิตคุณ?

ส่งมาโดย อยากอ่านมั่งแต่ไม่มีตังค์ซื้อ เมื่อ 20 เม.ย. 2008 - 11:27:18 - ip: 58.8.101.62  

ชาติเรียกร้องเราเสมอเลย
บาด ซบ ที่สุด

ญี่ปุ่นคิดการ์ตูนมีประเด็นดีครับ ท่าทางจะเสียดสีสิ่งที่เป็นอยู่มั๊ง

ส่งมาโดย ..... เมื่อ 20 เม.ย. 2008 - 12:57:46 - ip: 125.25.179.88  

สันดานพวกเชียร์ทักษิณ
ถ้าคุณมีนิสัยหนึ่งในข้อนี้รีบบำบัดด่วน แม้ว่าคุณจะเชียร์หรือไม่ก็ตาม
1. ชอบแดกดัน
2. ไม่กล้าดีเบตตัวต่อตัว
3. สองมาตรฐาน ถ้าด่าทักษิณก็จะรุมตะครุบทันทีเหมือนหมารุมกัด ถ้าเชียร์ทักษิณก็จะเข้าไปเสริมทันทีเหมือนได้เงินมา
4. เถียงไม่ขึ้นก็หายไปเฉยๆ
5. ฟ้องแอดมินถ้าเถียงไม่ชนะ
6. เหน็บแนมเหมือนตุ๊ด
7. ว่าคนอื่นแต่ไม่ดูตัวเอง
8. เสือกเรื่องส่วนตัวคนออกความเห็นที่คิดไม่เหมือนตัวเองแทนที่สนใจแต่ประเด็นที่กำลังถก
9. ไม่เคยอ่านสิ่งที่คนอื่นโพสท์เวลาคิดแตกต่าง
11. ขวางโลก ขวางน้ำแล้วชอบแส่ไปห้องอื่น กระทู้อื่น บอร์ดอื่น
12. ไล่แล้วไม่ไป แต่สะเหร่อจะแดกดันต่อ
13. ไม่มีอารมณ์ขัน
14. ทำตัวเป็นพ่อพระ โลกนี้ดีเลิศประเสริฐศรี คนเถียงกันก็จะเข้าไปไกล่เกลี่ยว่าผิดทั้งคู่แต่กูถูก
15. รับความเห็นที่แตกต่างไม่ได้ ไม่เคยให้อภัยชอบเอาชนะ

ส่งมาโดย ืnightbird เมื่อ 20 เม.ย. 2008 - 13:37:04 - ip: 125.25.22.213  

เคยแอบคิดเล่นๆ เหมือนกัน
ว่าหากเรารู้ตัวว่า เรากำลังจะตาย
เราคงสามารถใช้มันเป็นข้ออ้างในการไปพบกับใครบางคนเป็นครั้งสุดท้าย
คนที่ในชีวิตปกติ เราคงไม่สามารถพบเขาได้อีก
ถึงจะเศร้า...แต่คงเป็นเวลาที่แสนสุข : )

ส่งมาโดย นางสาวกากี เมื่อ 20 เม.ย. 2008 - 14:31:40 - ip: 124.122.203.107  

ได้อ่านแล้วนะเรื่องนี้

ตอนนี้ยังไม่ได้ออกเล่ม 2 ใช่มั้ย? ไม่แน่ใจ


ประเด็นเรื่องน่าสนุกนะ แต่เท่าที่อ่านเล่มแรกไป คิดว่า ถ้าเล่มต่อไปดำเนินอย่างนั้นอีกคงน่าเบื่อ
แต่ก็จะลองอ่านต่อดู

ส่งมาโดย 1991 เมื่อ 07 พ.ค. 2008 - 01:11:37 - ip: 125.25.10.56  

น่าอ่านนะคับ เด๋วจะลองไปหามาอ่านดู

ส่งมาโดย Oakyman เมื่อ 10 ต.ค. 2008 - 11:38:08 - ip: 203.144.164.36  

เล่ม 3 ออกวันนี้แล้วครับ
http://www.tkocomics.co.th/news_detail.php?id=86

แสดงความคิดเห็น

ในทุกความคิดเห็น จะมีหมายเลขไอพีของคุณ (38.103.63.62) แสดง

  • การแสดงความเห็นในเว็บบอร์ดต้องอยู่บนพื้นฐานการเคารพในสิทธิและความหลากหลายทางเชื้อชาติ เพศ ศาสนา วัฒนธรรม และความเชื่อ ตลอดจน วิถีชีวิต และสิทธิส่วนบุคคล
  • การวิพากษ์วิจารณ์คำพูด ข้อเขียน หรือความคิดเห็นของบุคคลอื่น ย่อมทำได้โดยสุภาพหลีกเลี่ยงข้อความใดๆอันเป็นการละเมิดหรือดูแคลนต่อบุคคลอื่น
  • การวิพากษ์วิจารณ์การกระทำของบุคคลอื่นย่อมทำได้โดยสุภาพ ในกรณีที่เป็นการกระทำที่กระทบต่อสาธารณะหรือกระทำโดยสาธารณะ
  • ประชาไทขอความร่วมมือ หากต้องการให้ข้อมูลที่คิดว่าเป็นประโยชน์ได้แสดงบนเว็บบอร์ด กรุณางดเว้นการใช้ถ้อยคำที่มีลักษณะเหยียดเพศ เหยียดเชื้อชาติ ศาสนา และเชื่อมโยงถึงสถาบันพระมหากษัตริย์ซึ่งเป็นการล่อแหลม

คำถาม: วันนี้วันที่เท่าไหร่ ? (ใส่เฉพาะเลขวันที่เท่านั้น) *

ชื่อ: *

อีเมล: (ถ้ามี) ข้อมูลนี้จะไม่แสดงต่อสาธารณะ.

โฮมเพจ: (ถ้ามี)

ความคิดเห็น: * ใช้โค้ด HTML ไม่ได้

(สูงสุด 1,000 ตัวอักษร)
พิมพ์ได้อีก ตัว

 

Carousal

Carousal

หน้าเว็บ

บันทึกล่าสุด

ความคิดเห็นล่าสุด

Blogroll

มีอะไรใหม่ในบล็อกกาซีน

พิเศษ